Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

aliud eſt ſcribi. ita aliud ſcribi in celo. et aliud ſcribi in libro vite. Nā in celo bn̄ dicunt̉ ſcribi qͥcūqꝫhabēt iuſticiā ⁊ gr̄aꝫ pn̄tem. Vn̄ dicit gloſa ſuꝑ illo verbo ad. Ro. ix. vt oſtenderet diuītias glorioſue. Sūt qͥdā quibꝰ data eſt gr̄a in vſū: ut ſauliet iude et illis diſcipulis quibꝰ Luce. x. dixit dn̄s.Gaudete ⁊cͣ. et poſtea abierūt retrorſū. ut dr̄ Io.vj. In libro aūt vite ſolū ſcribūtur qͥ habēt finalēiuſticiā. Scd̓m eſt ꝙ licꝫ in homine poſſit de nouo eſſe mutatio de bono in malū et ecōuerſo nontamē a diuina iuiſticia: hec mutatio de nouo ꝯprehendit̉ ſed ab eterno. Scd̓o mō aliqͥs poteſt dicide nouo ſcribi in libro vite ẜm qͥd. id eſt ẜm ſuārep̄ſentatōeꝫ ⁊ ẜm hominū opinionē tn̄ falſā ut reprobi qͥ nō ſūt ſcripti in libro vite ẜm veritatē ſedẜm ſua rep̄ſentatōeꝫ. vn̄ Baſilius ſuper illo verbo.Luce. x. Gaudete qͥa nomina ⁊cͣ. ſic ait. Quidāaūt ſunt quiſcribūtur: quidā non in vita. ſed ẜmIeremiā in terra. ut ẜm hͦ intelligat̉ duplex ꝯſcriptio. Voꝝ quidā ſcꝫ electoꝝ qͥ ꝑſeuerāt ad vitamqui ſcꝫ non incauſto: ſed in libro vite in memoriadei et gr̄a ſūt ſcripti. Illoꝝ vero ad ꝑditōeꝫ. Ꝙ at̄dr̄ deleant̉ de libro viuētiū qͥd eſt cū nūqͣm fuerintibi ſcripti? Rn̄det. intelligit̉ de his qui ſeip̄os dignos putabāt. et ẜm hoc fieri dr̄ ſcripture mutatio quādo a virtute dilabūtur in peccatū vel econuerſo. Hec bt̄s. tho. pͥma parte ſtīme. q. xiiij. artiiij. in. cor. ſolū. et in. ſolū. iij. argun̄ti. Et in euāgelio ꝯtinuo exponēs illud verbū gaudēte ⁊cͣ. Luce. x. Sed forte argues in oppoſitū. ſcꝫ ꝙ prop̄ter preſentē iuſticiā. et non ſolū propter finalemaliqui poſſunt ſimpliciter dici ſcripti in libro vite.Tum qͥa in deo eſt p̄ſcientia iuſticie p̄ſentis ſicut ⁊finalis. tum etiā qͥa in deo eſt p̄ſcientia penaꝝ ſicutet p̄mioꝝ ergo etiā et libri. Reſpondeo ad pͥmūet dico dupliciter. Primo qꝛ licet idē ſint in eſſentia liber vite et p̄ſcientia. ut patet ſupͣ. capi. ij.Ad maiorē tn̄ nō quecūqꝫ ſunt in p̄ſciētia ſunt inlibro vite. quia p̄ſcientia eſt reſpectu futuroꝝ. liber vite eſt tm̄ reſpectu electoꝝ. Scd̓o mō reſpondeo et dico. ꝙ illud qd̓ eſt in deo p̄ſcientia p̄ſentis iuſticie nō dr̄ ſcribi vel eſſe ſcriptum libro vite. qꝛ pn̄s iuſticia nō ē finalis ſed ad tēpꝰ. Quidquid aūt ſcribit̉ in libro vite miuolabiliter ibi ſcribitur. Ad ſcd̓m d̓r ꝙ non ita dr̄ liber penaꝝ ſicutpremioꝝ. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ ex deo eſt tāqͣm propriū ſibi. ſcꝫ ſaluare et pͥmiare. vn̄ proprie deꝰ dr̄liber vite. ſed ex deo nō eſt tāqͣm propriū ei punire. ſed ex nobis et ex meritis noſtris. Sed qͥa deꝰnihil relinqͥt iordinatū. qͥa mali nolūt eſſe ſub ordine miſcd̓ie ſaluātis: cadūt ſub ordine iuſticie punientis. vn̄ Sohecius. Ordo quidē om̄ia cōplectitur: ut ſi quis ab aſſignato ordine receſſerit in alium ordine relabat̉: nō eſt gͦ ſimile de pena ⁊ p̄mioqͥa p̄mīa ẜm ip̄m deum ſunt. et ideo ꝓprie dr libervite et p̄mia ſcripta in ip̄o Pene vero nō ſūt pͥmoab ip̄o ſed ẜm nos ſūt. ideo pene nō dicunt̉ ꝓprieſcribi in eo. Hec Alex. pͥma ꝑte ſūme. q. xxxiiij. delibro vite. arti. vj Vtꝝ liber vite ſit bonoꝝ ẜm preſentē iuſticiā vel finalē. et vtꝝ dicat̉ liber reſpectupenaꝝ. in. cor. ſolu. Quoꝝ ſit liber vite.vtꝝ bonoꝝ tm̄ vel etiā maloꝝ. Capi. .vij.Ed forte queres gratia p̄dictoꝝ. ſcꝫ vtꝝliber vite ſit reſpectu bonoꝝ et maloꝝ velbonorum tm̄. Reſpondeo ad hoc et p̄mitto tres diſtinctōnes. Prima eſt ꝙ ſimpliciteꝫet proprie loquendo. liber vite dr̄ proprie ſolū bonorum. Cuiꝰ ratio eſt. quia illud ſolū dr̄ eſſe ſcriptum in libro vite qd̓ habet noticiā exemplaris indeo. Sed mali inquātū mali nō habēt noticiā. ſcapprobatōis in deo nec exemplar. et ideo mali inquātum mali non poſſunt dici ſcripti in libro vite Scd̓a diſtinctio ē. ꝙ bonorum aliqui ſunt bonipreſencialiter. aliqui finaliter. Primo ergo illi qͥſunt boni preſencialiter non finaliter ſūt ſcripti inlibro vite ſolum ẜm quid. id eſt ẜm p̄ſentem iuſticiā et nō ſimpliciter. id ē quo ad nūc̄. et nō ſimpliciter ex p̄deſtinatione diuina. Cuiꝰ ratio eſt. ꝙlicet ſint in gratia quo ad preſens. quia tamē granūqͣm facit ſimpliciter dignum vita eterna. niſi ſitgratia finalis. ideo ⁊cͣ. Scd̓o illi qui ſūt boni finaliter et ſi non ſint preſencialiter ſūt ſcripti in libro vite. Tum quia ſoli boni finaliter habēt ſimpliciter noticiā approbationis. et ita exemplar indeo. Tum quia gratia finalis facit ſimpliciter dignum vita eterna. et ideo boni finaliter ſunt ſcri.pti in libro vite. Tercia diſtinctio eſt. ꝙ malorūalij ſunt electi: alij reprobi. et differentia eſt maxīainter iſtos qd̓ patet: quia mali qui ſūt reprobi nullo modo ſunt ſcripti in libro vite. vn̄ Exodi. xxxijQui peccauerit in me delebo eū de libro vite. Eꝫqua autoritate formo et facio talem ratōeꝫ. Quipeccat deletur de libro vite. ſed qui deletur nō eſtibi ſcriptus. ergo peccator reprobus non eſt ſcriptus in libro vite. mali vero electi et ſi quādoqꝫ cadunt a iuſticia dicūtur ſcribi in libro vite. quia etiam ille caſtis ordinat eos ad vitā et ſi non cauſaliter tamē materialiter ſiue occaſionaliter. qd̓ dupliciter probo. Primo autoritate apoſtoli ad:Romͣ. viij. dicentis ꝙ diligentibus deum omniacooꝑant̉ in bonū his qui ẜm propoſitum vocatiſunt ſancti. gloſa etiam caſtis cooperatur in bonum. quia poſt peccatū reſurgunt humiliorescautiores. et feruentiores. Scd̓o hoc idem probo in Magdalena que etiā recedentibꝰ apoſtolisnon recedebat. Vn ſtip illud primo Eſdre. ij. ca.Vij ſunt aūt filij prouincie. gloſa ſic dicit. Nulluˢpredeſtinatꝰ perire inperpetuum poteſt. Si quādo em̄ in babilonē. id eſt in cōfuſionē peccatorumadducūtur diuina prouiſione ad pace reducunt̉. Quarta diſtinctio eſt. ꝙ meritum reprobi poteſt conſiderari dupliciter vel ut nunc et ſic dicit̉ſcriptus in libro vite ẜm quid. ſcꝫ ẜm preſentē iuſticia ut p̄dixi tn̄ hoc totū ordinat̉ ad penā eius.