veſpertinā. vn̄ Origenes ibidem ſic ait. In oblationbꝰ quotidianis offerri videmꝰ agnū vnū qui.dem mane. alteꝝ vero veſꝑe: ad frequentiā intellectus in diuinis relatū. Et ſb̓dit. nec em̄ anima pati poteſt ut ſūmis iugit̉ inſiſtat. eo ꝙ corporis terreſtris et grauis cōiugiū eſt ſortita. Et hec eſt ob.latio agni veſpertina qͣi dicat. Per oblatōeꝫ agnimane et veſpere factā duplex vita ſignatur. ſcꝫ ꝯtemplatiua et actiua. Dr̄ aūt chriſtus agnꝰ triplici rationē. ¶ Prima eſt ꝓpter puritatē. Exodi. xijErit aūt agnus abſqꝫ macula maſculꝰ anniculꝰ.¶ Scd̓a ē ꝓpter māſtietudinē Iſaie. liij. Quaſi agnus māſtietꝰ. ¶ Tercia ē ꝓpter vtilitatē. nā agnuvtilis eſt ad veſtitum et ad cibū. ſic chriſtus pͥmovtilis eſt ad veſtitū vel indumentū. Apoſtolus adRo. xiij. Induemini dn̄m ieſum chriſtū. ¶ Scd̓ovtilis eſt quātum ad cibum Ioh̓is. vj. Caro meavere eſt cibus. Cuius agnus ſit expͥmitur: cū ſubdit̉ dei. Ecce inqͥt agnꝰ dei. Dr̄ aūt chriſtꝰ agnꝰdei triplici ratione. ſcꝫ vnionis. oblatōis. prouiſi.onis. ¶ Primo ratione vnionis. q in chriſto ſūtdue nature inſeꝑabiliter vnite. ſcꝫ humana et di.uina: vt hoc ſacrificiū eſſꝫ virtuoſū ad ſacrificiendumet purgādū a peccatis: et hoc ex virtute diuinitatis et hūanitatis. ¶ Scd̓o chriſtꝰ dr̄ agnꝰ deiratione oblationis inquātū deus pater eū ſcꝫ chriſtum ꝓ nobis tradidit morti. Sicut em̄ dicere ꝯſueuimꝰ hec oblatio eſt talis homīs quā talis homo obtulit. Sic etiā chriſtus dr̄ agnꝰ dei. ſcꝫ patris dantis et offerētis filiū ꝓ noſtra ſalute. Hecexpoſitio vel ratio eſt Theophili ibidē. ¶ Terciochriſtus dr̄ agnus dei ratione ꝓmiſſionis. ſcꝫ deipr̄is inquātū deus pr̄ ꝓuidit homini ab eterno oblationē quā ꝓ peccatis ſuis ſufficientē homo ex ſehabere non poterat offerēdā. Vn̄. gen̄. xxij. CūIſaac̓ quereret ab abraam vbi eſt victima holocauſti pater mi? Rn̄dit pater deꝰ ꝓuidebit ſibi de victima fili mi. Ad. ro. viij. Qui ꝓprio filio ſtio nōpepercit. Scd̓o bt̄s Iohannes baptiſta in p̄dictis verbis exponit figurā dicēs. Ecce qͥ tollit peccata mundi. qd̓ verbū exponit̉ tribus modis.¶ Primo ſic. Ecce qui tollit. id eſt qui aufert peccata mūdi. Cuiꝰ ratione aſſignat ibidē Auguſ.dicēs. Qui em̄ de nr̄a natura peccatū nō aſſumpſit: ip̄e e̓ſt qui tollit peccata mūdi. Et Chriſo.ibidem. Qui ergo tam purus erat ut alioꝝ pct̄aſolueret. Ideo dicit ecce qui tollit peccata mundiqd̓ in lege nec per agnū nec ꝑ alia ſacrificia auferri poterat. Quia ut dr̄ ad. hebre. ix. Impoſſibileeſt ꝑ ſanguine hircoꝝ aut tauroꝝ auferri peccata¶ Scd̓o modo exponitur ſic Ecce qui tollit. id eſtqui in ſe accipit peccata mūdi. id eſt periā peccatoꝝ totius mūdi. Vn̄ pͥma Petri. ij. Qui peccata noſtra pertulit ⁊cͣ. Et Iſaie. liij. Dolores nr̄oˢip̄e tulit et languores noſtros ip̄e portauit. ¶ Tercio modo ẜm Theophilū exponitur ſic. Ecce quitollit. nō aūt dixit qui tollet ſed qui tollit peccatamundi qͣi hoc ſemper faciente ip̄o. Non em̄ tuncſolum tulit cū paſſus eſt. ſed ex illo tempore vſqꝫad preſens tollit. Nō ſemꝑ crucifixus vnā em̄ propeccatis noſtris obtulit oblatione ſed ſemper purgans ꝑ illam. Vn̄ Ozee vltimo. Omnē aufert ini.quitatem. Et ſb̓dit peccata mūdi. qd̓ exponiturduobomodis. ¶ Primo modo ẜm Theophilū ibidem ſic. Ideo dixit peccata in generali et nō in ſpeciali. ut oſtendat ꝙ ingenerali abſtulit pct̄a omiamūdi vel totū genus pct̄i. Sicut cōſueuimꝰ dice̓ꝙ homo eſt eiectus de paradiſo. id eſt omē genꝰhūanū. prima Ioh̓is. ij. Ip̄e ē ꝓpiciatio ꝓ pct̄is¶ Scd̓o modo etiā ẜm eundē exponit̉ ſic. Vel peccatū mūdi dicit̉ originale. qꝛ pro vno ſolo peccato originali mortuus eſt mūdus. Ro. v. Per vnūhominē peccatū in hūc mundū intrauit: et ꝑ peccatū mors. Et Grego. ibidē ſic ait. Tunc em̄ abhumano genere plene peccatū tollet̉. cū ꝑ incorruptionis gloriā ip̄a noſtra corruptio ꝑmūtabit̉Et ſubdit. eſſe nāqꝫ a culpa liberi non poſſumusquouſqꝫ in corporis morte tenemur. Pec beatustho. in poſtilla quā fecit ſuꝑ Ioh̓. exponēs predictum verbū. ſcꝫ Ecce agnꝰ dei ⁊cͣ. Ioh̓. pͥmo. Etin euāgelio cōtinuo ſuꝑ Ioh̓ ibidem. Tercia ratio principalis quare lex noua reſpectu legis veteris eſt virtute ꝑfecta: ē. qꝛ ꝑ legē nouā ꝑduciturfaciliter et delectabiliter oꝑatio meritoria. qd̓ tripliciter probo. ſcꝫ ratōibꝰ. autoritabꝰ. ſimilitudinibus. ¶ Primo hoc ꝓbo tribꝰ rōnibꝰ. ſcꝫ paucitatiˢcaritatis. mercedis. Primo rōe paucitatis p̄ceptoꝝ ſic̄. Faciliꝰ ē obẜuare p̄cepta paucioaqꝫ plura. ſed lex noua eſt lex exonerata a multitudine pͥceptoꝝ legis veteris gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o hoc idē proboratione caritatis ſic. Sicut om̄e qd̓ fit cū timorefit cū quadā violentia et triſticia eo ꝙ timor penāhabet. ita omne qd̓ fit cū amore fit faciliter et delectabiliter. Sed lex vetus fuit lex timoris. lex vero noua eſt lex amoris imo ꝑ̄fecte caritatis gͦ ⁊cͣ.¶ Tercio hoc idē ꝓbo ratōe expectatōis mercedvn̄ Bern̄. dicit ꝙ illa que in natura ſui ſūt duraaſpera: amor et ſpes p̄mioꝝ facit lenia et ſuauia?Scd̓o hoc idē probo autoritate. et pͥmo autoritate. pͥme Ioh̓is. v. Mandata eiꝰ grauia nō ſūt.ſcꝫ ad ẜuādū. Scd̓o autoritate Math̓i. xj. Iugūem̄ meum ſuaue ⁊cͣ. Tercio autoritate pſalmiſte.Viā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri cū dilataſti cor meūvel aucilio gratie. vel dilataſti: ut non timore ſedamore et cū delectatōne agatur: qd̓ eſt donum deiut dicit gloſa ibidem: vel dilataſti ſpē premiorū.Ex quibus viam mādatoꝝ cucurri. Quā autoritatē allegat beatus Thomas pͥma ſcd̓e. q. xcviijarticulo primo. Vtꝝ lex vetus fuerit bona. in. ſolū. iij. argumenti et ibidem. q. cvij. articulo. iiij.Vtꝝ lex noua ſit grauior qͣꝫ lex vetus. in. cor. ſolu. et in. ſolu. argum̄toꝝ. Aliā ꝓbatōeꝫ. Re. ſupͣꝘ lex vetus differt a lege noua in veritatetriplici ratione. ¶ Capi. Cēteſimūuiceſimūſcd̓m
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten