Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ſuis ydolis vel ad comedēdū. Et id̓o Exodi. xxiij.poſtqͣm dictū fuerat de ſolennitatibꝰ celebrandisin lege. Subdit̉ non coques hedūin lacte mr̄isſtie. ut eos ab ydolatria gentilium reuocaret.Scd̓a huiꝰ ratio lr̄alis fuit ad deteſtandū crudelitatē. licet em̄ hedus occiſus nō ſentiat qualiter eiꝰ carnes cōquūtur. tū in animo decoquētisad quādā crudelitatē ꝑtinere videt̉ ſi lacͣ matrisqd̓ datū eſt ꝓ nutrimento adhibeatur ad ꝯſumptionē carniū ip̄iꝰ. Scd̓a ratio huiꝰ prohibitōis eſt figuralis. qͥa p̄figurat̉. ꝙ chriſtꝰ qͥ eſt he.dus ꝓpter ſimilitudinē carnis pc̄ti: non erat a iudeis coquē̓dus. id eſt occidedus in lacte matris:id eſt tempore infantie. Vn̄ Ioſephus ibidē ſic dicit. Ante octauū diē non licꝫ interfici chriſtū quifuit hēdꝰ iudeis et agnus nobis. Tercia huiꝰratio eſt ſpūalis et habetur ingloſa. colla. et ſig.nificat̉ ſpūaliter ꝙ hedus. id eſt peccator non eſtcoquēdus in lacte mr̄is. id eſt blandicijs deliniendus. ſed aſpere increpandꝰ et redarguendꝰ. Hecbeatus. tho. pͥma ſcd̓e. q. cij. arti. vj. de rationibꝰobſeruātiaꝝ legis veteris. mn. ſolū. iiij. argumētiꝑ totū. Ꝙ prohibitꝰ fuit modꝰ mordinatus collectōis fructuū. Capi. .ciiij.Exto prohibitus fuit iudeis actus incōgruus collectionis fructuū. Leui. xix.Quādo ingreſſi fueritis terra et plāta.ueritis ī ea pomifera: auferetis p̄pucia eoꝝ. pomiaque germināt immūda erūt vobis: nec edētis exeis. Et ſubdit̉ qͣrto anno. Om̄is fructꝰ eoꝝ ſāctificabit̉ laudabilis dn̄o. Quinto aūt āno coniēdetis fructus ꝯgregātes poma q̄ proferūt. Sūmavel ſentētia huius precepti eſt. vt iudei quādo pͥ.mo ingreſſi eſſent terram primis tribꝰ annis ar.bores plantatas prepuciarent. id eſt fructus naſcentes proijcerent quaſi immūdos. in quarto anno ſanctificarēt eos dn̄o. id eſt ſacerdotibꝰ offerrent et nihil ſibi retinerēt. In quinto aūt anno etdeinceps poſſent ſibi reſeruare et edere. Ratioaūt huiꝰ precepti eſt triplex vel fuit. ſcꝫ lr̄alis. figuralis. ſpiritualis. Prima ratio fuit lr̄alis. ſcꝫcontra errorem ydolatraꝝ. Nam gentiles ydolatre primos fructus genio. id eſt deo nature ſacrificabāt ⁊ cōburebāt eos ad q̄dā magica faciēda.Et hͦ qꝛ pͥmos fructꝰ fauſtos et fortunatos eē putabant. Et ideo cōtra hoc: preceptū eſt iudeis utfructum trium annoꝝ immūdos reputarent. Intribus aūt annis fere omnes arbores terre illiusfructū producūt. que ſcꝫ vel ſeminando vel inſerēdo vel plantando coluntur. Raro aūt contingitꝙ oſſa fructuū arborū vel ſemina latentia ſeminētur. hec em̄ tardius faciūt fructum. ſed lex reſpi.cit ad id qd̓ freq̄ntius fit Poma aūt qͣrti anni tāꝙͣprimitie mundorum fructuum comedebantur.Secunda huius ratio eſt figuralis que per hecfiguratur. ꝙ poſt tres ſtatus legis. quarum vnꝰeſt ab abraam vſqꝫ ad dauid. ſecundus vſqꝫ adtranſmigrationē babilonis. tercius vſqꝫ ad chriſtum. Erat chriſtus offerendus qui eſt verꝰ fructus legis. Tercia huius ratio eſt moralis velſpiritualis. ſcilicet ꝙ primordia noſtrorum operūdebent eſſe nobis ſuſpecta propter imperfectionēVndegregorius ingloſa. colla. ſic ait. Ligna pomifera virtutibꝰ fecunda auferimus. cū de nichoationis infirmitate ſuſpecti primordia operum noſtrorum non approbamus. Et ſubdit. Poma quegerminant: noſtris eſibus non aptamus. quia pͥmordia que laudantur: boni operis nō debent hecpaſcere animū operātis: nedum laus ſiauiter capitur fructus operis intempeſtiue comedatur. qͥigitur inchoate virtutis laudem recipit quaſi plātati ligni fructum ante tempus comedit. Hec beatus Thomas prima ſcd̓e. q. cij. arti. vj. de rationibus obſeruantiarum legis veteris. ni. ſolū. v.argumenti. Ꝙ prohibitus fuit modus inordinatus incōpaſſionis. Capi. .cv.Eptimo prohibitus fuit iuideis actus incongruns. ſcꝫ incōpaſſionis. Deutero.intranidū auuis inueneris et matrē pullis et oīusxxij. Si ambulās per viam in arbore veldeſuper incubātem non tenebis eam cū filijs. ſedabire patieris: captos tenens filios. vt bene ſit tbi et longo viuas tempore. Ratio autē huiusprecepti fuit triplex. ſcilicet lr̄alis. figuralis. et mōralis. Prima huius ratio fuit ad deteſtationemydolatrie. Nam obſeruatiories auguriorum fauſtam et fortunatam reputabant inuentionem indorum cum matre et filijs et ouis. Et ideo dog.matiſabant non eſſe offendendam matrem nec filios nec ſeparandos abinuicem. ſed nidum cumom̄ibus in eo ſic inuentis ſeruari precipiebant tāqͣm cauſam aliquā bone fortune. Vnde et qͣndiūſeruabāt huiuſmodi nidū cū om̄ibus in eo inuentis ſic illeſim. tandiū credebant. bene eſſe et beneviuere. Si vero diſſiparent aūt aliquid de inuētis lederent hoc idem et domos ⁊ matres ⁊ filioˢeorum et ſeipſos paſſuros pro certo ſcirent. Voluit ergo miſericors deus remouere a cordibuseorum ne aliunde fecunditatem quererent. generiſqꝫ ſu multiplicationem et longeuitatem qͣmab ipſo. et propter hoc dixit. vt longo viuas tepore. Secunda huius ratio eſt figuralis. precepit em̄ deus matrem nō ſimul debere tenere cūfilijs. quia in quibuſdam retinendi ſunt ſpirituales ſenſiis quaſi filij. ⁊ dimittenda obſeruantia lr̄alis. id eſt mater. Vnde Gregorius ibidem in gloſa. colla. ſic ait. Per viam ambulamus dum preſentem vitam tranſimus. Nidus in terra ſunt p̄cepta vite actiue. nidus in arbore ſunt preceptavite contemplatiue. mater pullis vel ouis incumbat cum ſpiritualem intellectum fouet hijſtoria.