illud pſalmiſte. Laudatur peccator in deſiderijs amine ſue ⁊cͣ Vbiſciēdū qd̓ aliqͥs duobꝰ modis dr̄malus. Vno modo peccator dr̄ malus qꝛ peccat inſeip̄m. ⁊ ꝓpter hoc dr. laudat̉ peccator in deſiderijˢanime ſtīe. Alio modo peccator dr̄ malus. qꝛ peccatin proximū. et talis d̓r iiuſtus vel iniquus. et propter hoc ſubdit̉. et iniquꝰ bn̄dicit̉. Sed eſſe laudabilē nō cōuenit niſi bono. Cuiꝰ ratio eſt qꝛ illudeſt laudabile qd̓ eſt dignū laude. Sed dignū laū.de eſt ſolū bonū et non malū ergo ⁊cͣ. Ratio autēquare ſolū bonū eſt laudabileeſt. qͥa bonū ordinēad finem importat. malū aūt non dicit ordinē. ſedordinis pͥuatōeꝫ. vn̄ ph̓s libro pͥmo rethorice. ca.xij. ſic ait. Et laudabile bonū nullus em̄ nō bonūlaudat ſed ut dignū laude. Et qͥa deus nō ſolū eſtbonꝰ ſꝫ ſūme bonus. ideo licꝫ a nullo viatore ſempactualiter laudet̉. ut patꝫ capitulo p̄cedēti ꝑ duaˢratōnes. eſt tn̄ ſemꝑ ſūme laudari dignus ſcd̓m il.lud pſalmiſte. Magnus dn̄s et laudabilis minis etmagnitudinis eius nō eſt finis. In quibꝰ v̓bis propheta tāgit tria ſcilicꝫ. entitatē madequabilem ibimagnꝰ dn̄s. dignitatē nieſtimabilē ibi. et laudabilis nimis. virtutē interīabilē ibi. ⁊ magnitudiniˢeiꝰ nō eſt finis. ¶ Primo tāgit entitatē madoquabilē ibi. magnꝰ dn̄s. Gioſa ſcꝫ in eſſentia qͣi dicatCauſa diuine laudis eſt magnitudo ſeu ꝑfectio ſueeſſentie. cui nulla creatura adeqͣri poteſt. qd̓ tripliciter ꝓbo. ¶ Primo ratione ſic. Om̄ē participasaliqͥd nō poteſt adeqͣre qd̓ eſt ꝑ eſſentia ſua. ſed inom̄ī creatura eſt participatio et ꝑ ꝯſequēs differētia eſſe et eſſentie q̄ duo in deo ſūt idem ergo. ⁊cͣSi vero hac̓ ratōeꝫ aliter vis formare dicas ſic. qd̓eſt ens ꝑ participatōeꝫ nō poteſt eē pͥmū. qͥa illudqd̓ ꝑticipat aliqͥd p̄ſupponit illud qd̓ ꝑticipat. deꝰaūt ē pͥmū ens qͦ nichil ē pͥus. gͦ eēntia dei ē ſuū eēHac̓ aūt ſublime̓ veritatē moyſes a dn̄o eſt edoctꝰqui cū a dn̄o q̄reret. exodi. iij. Si dixerint ad mefilij iſrael qd̓ eſt nomen eiꝰ qͥd dicāeis. Rn̄dit dn̄sego ſum qͥ ſum Sic dicēs filijs iſrael. qui eſt miſitme ad vos. Hec bt̄s. tho. ꝯtra. genti. libro pͥmoca. xxij. ꝙ in deo idem ē eiſe ⁊ eſſentia ratōe vitimaet pͥma parte ſūme. q. iij. arti. iiij. in. cor. q. ¶ Socūdo qd̓ nulla creat̉a poſſit diuine eſſentie adequari ꝓbo auctoritatē bt̄i. auguſ. in libro de v̓bis dn̄iſic dicetis. Nulla ratio patit̉ ut factori ſuo factura eqͥtur vel opꝰ opifici cōparet̉. Sꝫ deꝰ ē oīm prinia cauſa ergo ⁊cͣ. ¶ Tercio hoc idem ꝓbo auctoritate pſalmiſte. Ego cognoui vel fide vel natura.li ratione ꝙ magnꝰ eſt dn̄s. ſcꝫ in eſſentia. potētiaſcientia. in bonitatis eminētia. ſcꝫ qͥa ſūme bonuset deꝰ nocter ꝑ om̄ibꝰ dijs. gloſa id eſt ſuꝑ omnesdeos qͥ ſūt in celo et interra. qͥa eos fecit. Et iterūin pſalmo. Quis deus magnꝰ ſicut deus noſter.et iteꝝ: Nō eſt ſimilis tui in dijs dn̄e. ¶ Scd̓o tāgit dignitatē ineſtimabilem ibi. Et laudabilis ni.mis vel valde. Gloſa hoc vno v̓bo dedit cogit areꝙ eius dignitas vel bonitas nō poteſt capi. et ideonūqꝫ ceſſes a dei laudibꝰ. Vn̄. grego. libro. xx.mora. ſic ait. Pene om̄e qd̓ de deo dr̄ iam indignūeſt. qͦ potuit dici. nā cuiꝰ laudi nō ſufficit obſtupeſcēs cōſciētia. qn̄ vel quō ſufficiet loquens lingua.Ratio huiꝰ ē. qͥa cū eiꝰ eēntia vel bonitas ſit infinita. ut infra patebit. eſt inconp̄hēſibilis ⁊ ineffabi.lis. Et ideo ut dr̄. eccle. xliij. Maior eſt om̄i laude.gloſa hūana vel āgelica. vn̄ debet̉ ei reuerētia ⁊ honor latrie. ut dicit. b. t. ſcd̓a ſcd̓. q. xciij. ar. pͥmovtꝝ deꝰ ſit ore laudandꝰ. in. ſolu. pͥmi argū. Reſupͣ hōr qͥ debet̉ deo. iiij. ca. et ī pſalmo. Quis loq̄tur potētias dn̄i. et auditas faciet oēs laudes eiꝰGloſa qͣi dicat. Quis ſufficiat loqͥ oꝑa q̄ deꝰ pote̓ter oꝑat̉. et qͥs eſt qͥ faciatut audiant̉ ab alijs oīain qͥbus ē laudādus deus qͣi dicat. nullus. Sꝫ forte q̄ris vtꝝ infideles ⁊ pctōres laudēt deū/ Rndeoet dico ꝙ et ſi deꝰ ē laudabilis. nō tn̄ ſpecōſa lausin ore pctōris ut dr̄. eccͣ. ¶ Tercio tāgit v̓tutē interīabilē ibi. Et magnitudīs eiꝰ nō ē finis. gloſa qꝛincōprehēſibilis ē cogitatōe vel loco. et qꝛ nō eſt finis magͥtudīs eiꝰ. id ē v̓tutis eiꝰ. ideo poteſt nullꝰlandē eiꝰ finire. Ꝙ aūt deꝰ ſit infinite v̓tutis ꝓbotriplici rōe. Prima ē talis. v̓tus ꝓducit effectū aliquē p̄ſuppoſita potētia materie. ſed v̓tus dei nullāmateria p̄ſupponit ſꝫ ex nichilo ꝓducit. gͦ eſt infinita. Scd̓a ratio ē talis. v̓tus finita agit in tꝑe. ergo agēs in nō tꝑe id ē in inſtāti qͣlis ē virtꝰ dei eſtinfinita. Tercia ratio ē talis. effectꝰ vltra ſuā cauſā extendi nō pt̄. ſed intellectꝰ nr̄ eſt effectꝰ dei nōgͦ intellectꝰ nr̄ pt̄ cogitare aliqd̓ maiꝰ deo. Si igr̄intellectꝰ nr̄ om̄i finito pt̄ a deo maiꝰ cogitare cūpoſſit cogitare deū eē. reliniqͥt̉ eē deū infinitū. Deob. t. ꝯtra gētiles libro pͥmo. ca. xliij. ꝙ deꝰ ē infinitus. Vn̄ caſſiodorus ſuꝑ illud pſalmi. Magnusdn̄s ⁊ laudabilis nimis ⁊cͣ ſic ait. Deus ē v̓tus in.explicabilis. pietaˢ inꝯp̄heſibilis. ſapīa ieffabilisCuiꝰ vera diffinitio ē finē in ſāctis laudibꝰ nō hr̄e.¶ Ꝙ debemus laudare deū in cimbalis ſpūaliterctauo ⁊ vltīo debemus ¶ Ca. xvſpūaliter deū laudare in cimbalis bn̄ ſo.nātibꝰ ut dr̄ in pſalmo. Vbi nota qd̓ cimbalū ad lr̄aꝫ eſt inſtrumētū muſicū. Vn̄ gloſa in fine pſalterij dicit ſic. Cimbala bn̄ tremētia id ē acute ſonātia ſūt ex ꝑmixtis metallis ſcꝫ ex ere et ſtan.nō p̄uiſſime fiale q̄ acutū reddūt ſonū et armoniāfaciūt. Itē iſidorus libro. iij. ethimo. ſic ait. Cimbala accutabula. id eſt inſtrumēta ſonabilia ſūt q̄ꝑcuſſa inūicē̓ ſe tāgūt ⁊ faciūt ſonū. Ex qͦꝝ dictispatꝫ qd̓ cimbala ad lr̄aꝫ tres ꝓprietates habent.Prima eſt qd̓ cimbala ſꝑ ſūt cōbinata. Scd̓a ē qꝛſūt ſe tāgētia. Tercia ē qꝛ ad inuicē ꝑcuſſa ſūt ereaet bn̄ ſonātia. Spiritualiter aūt quo ad ſenſūmoralem. ¶ Pxima ꝓprietas cimbaloꝝ eſt. qͥa cimbala ſemꝑ ſunt cōbinata et ſignāt duo teſtamēta. ſcꝫvetus et nouum que cōſpexit ezechiel cū vidit qͣſirotam in medio rote primo capitulo. vel per duocimbala dilectio dei et proximi deſignatur.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten