Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

tribus modis contingit laudare deumCapitulum primumXus dei. Circa laudē dei triacōſiderare debemꝰ. ſcꝫ modūcantū. inſtrumētū. Circa laudem dei cōſiderare debemusmodi. Tribꝰ modis ꝯtingitlaudare deū. ſcꝫ exteriꝰ tm̄. ſcꝫ voce et non corde.Interiꝰ tm̄. ſcꝫ corde et nō voce. Interiꝰ ⁊ exterius ſimul. ſcꝫ corde ⁊ ore. Primo em̄ quidā laudant deū exteriꝰ tm̄. ſcꝫ ore non corde. de quo dr̄Math̓. xv. Ipocrite bn̄ ꝓphetauit de vobis yſaias. xxix. dicos. Populꝰ hic labijs me honorat.cor aūt eoꝝ longe eſt a me. Qd̓ verbū exponiturquatuor modi Primo ſcd̓m remigiū ibidē ſic.Ipocrita dr̄ ſimulator. qꝛ aliud oꝑe ſimulat et aliud corde geſtat. Sic populꝰ iudaicꝰ ipocrita dr̄quia ſub honore dei terrena lucra ſibi accumularecupiebat. Scd̓o modo etiā ſcd̓m remigiū exponitur ſic. Iudeoꝝ nāqꝫ populꝰ labijs et ore appropinqͣre ⁊ honorare videbat̉ xp̄m. qͥa vniuˢ dei cultum ſe habere gloriabat̉. ſed corde ab eo receſſit.qͥa viſis ſignis atqꝫ miraculis. nec diuinitatē xp̄icognoſcere nec ip̄m ſuſcipere voluerat. Terciomodo ſcd̓m Rabanū exponit̉ ſic. Iudei xp̄m labijs honorabāt quādo ore dicebāt. magiſter ſcimꝰquia verax es. ſed cor eoꝝ longe ab eo fuit ꝙuādo miſerūt inſidiatores ut eū caperēt in ſermone Quarto modo ſcd̓m gloſā exponit̉ ſic. ꝯmendarido iudei exteriorē mundiciā eum honorabantore. ſed dū interiori mūdicia q̄ vera eſt carebantcor eoꝝ longe erat a deo. qͣi diceret xp̄s. Populus iudaicus labijs me honorat. id eſt in ſuꝑficielege̓ cuſtodit verbo non facto. fictione non veritate. quia cor eoꝝ id ē recordatio quo ad memoriam. intentio quo ad intellectum. dilectio quo advolūtatem longe eſt a me. pͣs. Obliuionidatꝰ ſūtāquā mortuus a corde. Dec aūt laus. ſcꝫ oris nōcordis eſt mutilis ideo ſubdit dn̄s ibidē dicens.Sine cauſa aūt colūt me docentes doctrinā ⁊ māAdata hominū. Vbi rabanꝰ ſic ait. Nō em̄ habebūt mercede̓ cū veris cultoribꝰ docētes doctrināet mandata hoīm ꝯtemptis p̄ceptis diuinis. Hecbeatꝰ. tho. allegat in euāgelio cōtinuo bt̄i matheiſuꝑ auctoritate pdc̄a. populꝰ hic ⁊cͣ. Secūdoqͥdam alij laudat deū interiꝰ tm̄. ſcꝫ corde nō oreet talis laus ſcꝫ cordis eſt principalis. deꝰ em̄ pͥncipaliter mente colit̉ et corde laudat̉. dū magnalia eiꝰ oꝑa cogitant̉ cū effectu. in pſalmo. Generatio et generatio laudabit oꝑa tua. Gloſa repetitio generatōis quaſi omīs generatio. vel due generationes. vna qua in p̄ſenti renaſcimur filij deiper fidem. alia in futuro qua in reſurrectōe renaſcimur filij dei per gloriā. de qua in euāgelio dr̄.In regeneratione cū ſederit filius ⁊cͣ. Et ſubditurlaudabit oꝑa tua. qͣi diceret. materia laudis ſuntoꝑa tua. ⁊ q̄ ſcꝫ oꝑa potētie. ſapiētie. miſericordieViuſticie. et alioꝝ attributorū ut de operibꝰ laude.mus oꝑantem. de cōditis cōditore. de creaturiſcreatorē. lauda gͦ facta ꝓpter faciētem. Sed for.te argues ex hoc ſic. Si oꝑa laudas et te qͥ es opus laudas. cōtra illud non te laudet os tuū nearrogās videaris Reſpōdeo et dico ꝙ non eſtarrogātia. qꝛ deū in te laudas nō te laudas. Hecin gloſa ibidē. Tercio qͥdā laudat deū interiuˢet exteriꝰ ſimul. ſcꝫ corde et ore. vn̄ in pſalmo. Benedicam dn̄m in om̄i tēpore ⁊cͣ. In quo verbo o.ſtendit̉ qd̓ laus dei debet eſſe mētalis vocalis perennis Primo laus dei debet eſſe mētalis ideodicit bn̄dicā dn̄m ſcꝫ corde. pͣs. Benedic aīa meadn̄o. Gloſa. Clama gͦ voce ſi eſt homo qͥ audiathoc. ſed qͥa audit deus bn̄didid eſt lauda animamea dn̄m. Racio huius eſt qͥa cū aīa ſit purior etnobilior corpore. ideo laus anime que ſpiritualiseſt. eſt melior qͣꝫ laus corporis. Et ideo hic exprimit dicēs. Et om̄ia que intra me ſūt nomini ſancto eius. Gloſa. id eſt omnes cogitatōes omnesvires nulle diſcrepēt a laude dei. Nūqͣꝫ em̄ deeſtqui audiat. et ideo nūqͣꝫ interiora ſileant. et dicit.niteriora non exteriora ſolum. ad oſtendendū qd̓laus exterior ſine interiori non ſufficit. Scd̓olaus dei debet eſſe vocalis ideo ſubdit. laus eiusin ore meo. Tercio laus dei debet eſſe pennisideo ſubiungit om̄i tēpore et ſemꝑ in pſalmo. Repleatur os meū laude. ut bn̄dictio referat̉ ad deūracione ſui inquātū ſūme bonus eſt. laus vero referatur ad deū racione ſuoꝝ effectuū qui ab ip̄oprocedūt. et ſb̓iungit om̄i tꝑe et ſemp. ut oſtēdatur duplex benedictio vel laudatio dei. vna vie etalia pr̄ie Prima ſcꝫ benedictio vie antecedit benedictionē patrie. ideo dicit. Bn̄dicā dn̄m in om̄icempore ſcꝫ in ꝓſꝑitate ⁊ in adu̓ſitate Gregoriusdignum eſt ſemꝑ deo gratias agere. qͥa nūqͣꝫ ceſſat banefacere Scd̓a benedictio dei eſt benedictio patrie. ideo ſubdit. ſemꝑ laus eiꝰ ⁊cͣ. Ad oſtendendū qd̓ eſt laus tꝑis. ideo ponit̉ omne tēpus qd̓ dicit vnitatē partiū tꝑis. et eſt laus eternitatis. ideo ponit̉ ſemp. qd̓ dicit durationem ſineſucceſſione. Vbi note ꝙ hunc v̓ſiculū ſcꝫ benedicam dn̄m ⁊cͣ. eccleſia cantat in ſexta qua hora paſſus eſt ieſus xp̄s. et ſol feruet. quia paſſio xp̄i exferuore caritatis ꝓcedēs nobis ē cauſa ⁊ materialaudandi deū. Hec in gloſa ibidē. Sed forte argues in oppoſitū. qd̓ deus nec corde nec voco ſitlaudādus ſic Optimoꝝ non eſt laus ſed aliqͥd maius vel melius laude. vt dicit ph̓s pͥmo ethicorū.ſed deus eſt ſuꝑ omnia optima. ergo ei non debetur laus ſed aliqͥd maius uel melius laude. Vndeeccleſi. xliij. Maior eſt em̄ om̄i laude Reſpōdeoet dico qd̓ in deo poſſumꝰ duo cōſiderare ſcꝫ ſuāentitatē et noſtrā vtilitatē. Primo ſuā entitatēque eſt incōprehēſibilis et ineffabilis. et ſic eſt maior omni laude humana. et ſic debet̉ ei reuerētiaet honor latrie. Vnde in pſalterio ieronimi dicit̉