De qͣrta inturia q̄ eſt detractōnis. ¶ Ca iiij.Varto pͥncipalr̓ dico ꝙ eſt iniuria angapie operis vel detractōnis nominis reſpectu cuius p̄cipit̉ patiētia. ath̓. v. Siqͥs te angariauit mille paſſus vade cuꝫ eo alia duoAugꝰ ibidem. In hoc gn̓e iniuriaꝝ docet dn̄s aīmchriſtiani eſſe pacientiſ ſimum et ad plura ꝑferenda eſſe paratum. vt nō tam pedibꝰ agas qͣꝫ vt animo ſis paratus. qͣſi dicat. Si quis te angariauitid eſt iniuſte traxerit et ſine rōne vexauerit ꝑ millepaſſus habeas ꝑatum aīm ſi oportet ad ſuſtinēdūꝑ alia duo milia. ¶ Nota tam̄ ꝙ cauſa vel occaſiodetractōnis eſt duplex. ¶ Vna eſt ex parte patientis inqͣntū quis p̄bet occaſionē ꝓpter ſua mala opera vt infamet̉ et derideat̉. Et tūc qͥlibet qͣntū pt̄tenet̉ et debet materiā detractōiſ ex parte ſua ſb̓tͣhere. vt non ſolū a malo ſꝫ a ſpecie mala caueat ſibi. Vn̄ apoꝰ. j. theſſo. vlt̓. Ab om̄i ſpecie mala abſtinēte voſ. qd̓ eſt bonum tenete. ¶ Scd̓a cauſa veoccaſio detractōniſ eſt ex parte detrahentis. et hācꝓpter maliciā detrahētis nullus pt̄ ſb̓terfuge̓ vel cauere. Vn̄ſiquis ꝓ bonis operibꝰ deridetū vel diffamatur et patiēter ſuſtinet meret̉. ita dicit greg̓Eo ſe nitus robuſtius quis in deo ſolidat quo foriſ non inuenit in quo reqͥeſcat. ¶ Si vero quis exculpa ſua deridet̉ et defamatur. taliſ ⁊ ſi ſuſtineatpatienter nō meret̉. Vn̄ greg̓. Cum deriſio ex culpa naſcit̉. ꝓfectus nullus nec v̓tutis meritū in deriſionē gn̓at̉. Qualit̓ aūt iniuria ſit vindicāda toleranda diſſi nulāda. et quo tꝑe. Re. ſupͣ. Contunielia. Deriſio. Fama. Et infra vindicta.¶ Quid ſit intentio ⁊ cuiꝰ potētie ſit. Ca. j.Ntentio. ¶ Circa intentōe incōſiderare debemutria. ſcꝫ Significatū nomīs. Statū homīſ. Aug.mentū oꝑis. ¶ Primo ſignificatum nomīs. Naꝫintentō idem eſt qd̓ in aliud tentio. et intende idemeſt qd̓ ī aliud tende. Tende aūt ī bonū aliqd̓ conuenit rōni et voluntati differēter tamen. quia ⁊ rō etvoluntas dr̄nter tendunt ī bonū. qd̓ ptꝫ. Nlam rōvel ītellectus tendit ī bonum duobꝰ modis. ſcꝫ pr̄ecognoſcendo. et diffiniendo bonū. Voluntas vero tribꝰ modis tendit ī bonum. ¶ Primo appetendobonum nō habitum. Scd̓o p̄eligendo vnuꝫ bonūab altero. Tercio ꝑſeuerādo vel cōtinuando ī bonoiam habito. ꝓprie tn̄ ītendere nomīat actum voluntatis. ẜm ꝙ in ea eſt vis ītellectꝰ vel rōnis ordinātis in finē. Hoc aūt ꝓbo qͣtuor rōnibꝰ. ſcꝫ ex parteobiecti. modi. officij. termī. ¶ Prima ratio eſt exparte obiecti ſic; Quidqͥd ītendit̉ ſb̓ rōe boni verivel apparentis ītendit̉. qꝛ nemo ad maluꝫ tendenspel reſpiciēs oꝑat̉ vt dioniſiꝰ dicit. ſꝫ volūtatis eſtferri in bonum. Non em̄ voluntas ē niſi boni vel apparentis vel exn̄tis. gͦ ītend̓e eſt actus volūtatis.Scd̓a rō eſt ex ꝑte modi ſic. Illud ꝓprie tendit inaliud qd̓ libere fert̉ in illud. qd̓ ptꝫ. qꝛ illud qd̓ abalio trahit̉ ducit̉ vel impellit̉ ad agendū: nō ꝓpriotēdit in illud. libere aūt ferri in aliqͥd ē volūtatis.niuriagͦ intende eſt actus volūtatis. ¶ Tercia rō eſt exparte officij ſic. Ilius potentie eſt tende ⁊ nō tendere cuiꝰ eſt ſequi bonū vel fugere maluꝫ. ſꝫ hoc eſtvoluntatis. gͦ intendere eſt actus voluntatis.Quarta rō eſt ex parte teriuī ſic. Intendere eſt fi.nis vel eiuis qd̓ eſt ad finem. qd̓ ptꝫ. qꝛ intentio nōſolum eſt finis vltimi ſꝫ etiā finis medij. Naꝫ ſimulintendit aliqͥs finē vltimū et finem mediū. v̓bi gr̄aVt infirmus medicinā et ſanitatē. ſꝫ ad voluntatēſpectat velle finem. et id qd̓ eſt ad finem. qd̓ ptꝫ. ꝙſicut infirmus vult ſanitatē. ita vult illud ꝑ quodpoſſit conſeqͥ ſanitatem. gͦ ⁊cͣ. ¶ Vbi nota duo.Primū eſt ꝙ tende in fine ꝑ̄ modū cogͦſcentis diffinientis et dirigentis eſt rōnis. Sed tendere infinem ꝑ modum appetentis imperātis et exequētiseſt voluntatis. ¶ Scd̓m ē ꝙ actus voluntatis ē triplex. ſcꝫ velle. intend̓e. et elige̓. ¶ Primus actusvoluntatis ẜm ſe et abſolute conſideratus eſt velle.¶ Scd̓us actus voluntatiſ eſt intende ẜm ꝙ volūtas fertur ī finem pid qd̓ eſt ad finem. Non eniꝫ ꝑhoc ſolum dicimur intēdere ſanitatē. qꝛ volumuseam. ſed quia volumus eam ꝑ aliquod aliud acqͥrere. puta ſanitatē ꝑ medicina. vt ptꝫ ſupͣ. ¶ Tercius actus voluntatis eſt eligere cōſiderādo v̓tuteintellectus vel rōnis ea que ſunt ad finē. Hec bt̄stho. pͥmo ſcrip. ſen. di. xxxviij. arti. iij. Vtꝝ ītentio ſit aliqͥd voluntatis. ī cor. q. ⁊. ī ſolū. argumentoꝝ. Et pͥma ſcd̓e. q. xij. arti. j. īcor. q. ⁊ in ſolu.arguinētoꝝ. Et pͥma ſcd̓e. q. xij. arti. j. in cor. o⁊ ī ſo. iiij. ar. Et alex. qͣrta parte ſum. q. xxiiij. arti. j. ī cor. q. ¶ Ꝙ ẜm intentōem attenditurmeritum ⁊ demeritum homīs. Ca. ſcd̓m.Ecundo pͥncipalr̓ circa intentōem notaſtatum homīs. Nllam ẜm intentōem attēdit̉ meritū et demeritū homīs. qd̓ tripl̓r̓ꝓbo. ſcꝫ autoritatibꝰ rōnibꝰ. et ſimilitudibus.Primo hoc ꝓbo duplici rōe. Prima eſt talis. Exeo aliqͥd remunerat̉ a deo qꝛ eſt bonū. ſꝫ ex intentōne aliqͥd remunerat̉ a deo. ita dicit augꝰ. ix. ꝯfeẜ.Ꝙ intentō remunerat̉ a deo. gͦ ⁊cͣ. Hec bt̄s tho.pͥma ſcd̓e. q. xix. arti. vij. ar. ꝯtͣ. ¶ Scd̓a ratō talis eſt. Aut intentio tm̄ reſpicit finem. aut reſpicitcum fine id ꝑ qd̓ ꝑuenit̉ ad finem. Primo em̄ ſi intentio reſpicit tm̄ finem. tunc meritum vel demeritum pͥncipali̓ attendit̉ penes intentōem. Vn̄ ambroſtꝰ de officio. Intentō ſcꝫ finis oꝑis qd̓ nomerimponit ¶ Scd̓o ſi intentio non ſolū reſpicit finē.ſꝫ id ꝑ qd̓ ꝑuenit̉ ad finē. tunc etiā meritū vel demeritum attendit̉ penes intentōem. eo ꝙ intētio cō.plectit̉ genus oꝑis cū debitis circumſtantijs.Scd̓o ꝓbohͦ idē autoritatibꝰ. Et pͥmo autoritateyſidori qui dicit. Ꝙ ex intentōne aut approbat̉ bonum aut reprobat̉ indignum vniuſcuiꝰqꝫ opusbonum qd̓ agit intentōne bona apparet. qm̄ ꝓ mala intentione plerūqꝫ bonum opus qd̓ agimus ꝑdimus. ¶ Scd̓o ꝓbat̉ hoc idem autoritatē bede ſicdicentis. In merito intentōnis diſcernunt̉ oꝑa an
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten