Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Quia ꝑ aerem et aquā ſpes viſibilis reddit̉ ip̄i viſui hͦ mō ſi cōꝑetur aīa ad vnibilitatē. ſic aīa ē me.diu ncc̄itatis ſic̄ cans formalit̓ vnibilitate ī corꝑeNonem̄ corpus eſt vnibile ẜuato ordine ad fineꝫvnionis ẜm que creatura rōnalis aſſumptibiliˢ p̄alijs dicta eſt. niſi ꝑ hoc ꝙ particeps eſt imaginisdei mediate aima. vnde corꝑain aimata vnibilia r̄ſunt. Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſen. di. ij. de ordine aſſumptōnis. arti. j. q. j. in cor. q. ī fine. Et ite.rū tercia ꝑte ſum. q. vj. arti. j. in cor. q. ibidē. Ꝙ concepto chriſti fuit in inſtanti. noſtraxvij.aūt fit in tempore. Ca.Ecūdo circa conceptōem xp̄i nota ꝙ cōceptio corꝑis chriſti fuit ſb̓itanea. miraculoſa. gͣtioſa. Primo fuit ſb̓itanea ⁊in inſtanti. Noſtra aūt conceptio eſt ſucceſſiua etintempore. qd̓ tali rōne on̄do. Conceptio xp̄i fa.cta eſt v̓tute dīna. v̓tus autē dina cum ſit infinitaeffectum ſuuꝫ ſb̓ito et in inſtanti poteſt ꝓducere.Vnde hec qͣtuor in conceptōne corꝑis xp̄i in eo.dem inſtanti fuerūt. ſcilicet Conu̓ſio ſāguinis puriſſimi bt̄e v̓ginis marie in carneꝫ et alias partesFddſa.corꝑis xp̄i. Et formatio mebroꝝ organicoꝝ. Etaimatio corꝑis organici Et aſſumpto corꝑis animatim vnitatē dine ꝑſone. In nobis aūt ꝓpter v̓tutem factam et defectiuam agentis. et ꝓpter ī diſpoſitōnem patientis. Hec ſucceſſiue contingūt.ita ꝙ maris cōceptō non ꝑficit̉ niſi vſqꝫ ad qͣdra.geſimū diem. vt ph̓us in nono de aīalibꝰ dicit. Femie aūt concepto vſqꝫ ad nonageſimum. Sꝫ ī cōpletiōe corꝑis maſculi videt̉ augꝰ ſuꝑaddere ſexdies. qui ſic diſtinguunt̉ ẜm eum epiſtola ad hicrominū. Semen pͥmis ſex diebus qͣſi lactis habetſimilitudinē. Nouem diebꝰ cōuertit̉ in ſāguineꝫ.dennde duodecim diebuſ ſolidat̉. Octodecim diebꝰformat̉ vſqꝫ ad ꝑfectā mēbroꝝ lineatōeꝫ Et hinciam reliquo tempore vſqꝫ ad tempus ꝑtus īnagtudine auget̉. vn̄ v̓ſus. Sex ī lacte dies. ter ſūt ī ſāguine termi. Bis ſeni carnem. ter ſeni mēbra figū.rant. I chriſti aūt conceptōne materia quā v̓gomiſtrauit ſtatim formam et figurā hūani corporisaccepit. ⁊ aima etiā in vnitateꝫ dīne ꝑſone aſſum.pta eſt. Hec bt̄us tho. tercio ſcri. ſen. di. iij. de ꝓ.pagatōnē carnis xp̄i ex mr̄e eius. arti. ij. Vtrumconceptō corꝑis xp̄i fuerit ſb̓ito. ar. ꝯlra. et ī corpore. q. ibidem. Et iteꝝ tercia parte ſum. q. xxxiij.vbi dicit. ꝙ hec duo ſcꝫ motꝰ localis ſāguinis adlocuni gr̓atōnis. et augmentum quo corpuſ producitur ad qͣntitate ꝑfectam non potuerūt eſſe ininſtanti. quia hoc eſt contra rōnem motus localiˢcorꝑis. cuiꝰ partes ſucceſſione ſb̓intrāt locū. Similiter augmentū quo corpus ꝓducit̉ ad qͣntita.tem ꝑfecta non pt̄ eſſe minſtanti. ſꝫ oportet eē ſucceſſiuū. Tum qꝛ augmentuꝫ nature eſt ſine motulocali. Tum etiam qꝛ ꝓcedit ex v̓tute anime iamīcorꝑe formato exiſtentis. que nō oꝑat̉ niſi in tem.pore. ſed om̄ia alia qͣtuor ſupͣdicta ſūt in inſtanti.Ni cariacoet hoc rōne agētiſ ſcꝫ ſpūſſancti qui eſt infinite v̓.tutis. vt ſupͣ ptꝫ ibidem arti. j. ij. ⁊. iij. ī cor. q.Secundo conceptō corporis xp̄i ex virgine fuitmiraculoſa. Vbi nota ꝙ miraculum cōtingit eſſeduobo modis. Dno mō qn̄ neqꝫ agens eſt naturale. neqꝫ materia eſt naturaliter ꝓporcionata ad talem formam. vt v̓bi gr̄a. Vt ſicut formatō homīſde limo terre eſt miraculoſa tam ex parte agentisqͣm ex parte materie patiētis. Alio modo quandomateria eſt naturalis ſed agens ſupnaturalē. v̓bigratia. vt ſicut qn̄ aliquis miraculoſe a febribꝰ ſanatur. Corpus em̄ homīs eſt naturaliſ materiā ſanitatis que ꝑ agens ſuꝑnaturale ei confert̉ Et ſilifuit in cōceptōne corꝑis xp̄i. materia em̄ qua virgo mīſtrauit fuit materia eius nat̉alis ex qua corpus hoīs naturaliter formari poteſt. et ꝓpter hacmateriā naturalē qͣm v̓go p̄parauit ad conceptūcorꝑis chriſti xp̄s dr̄ naturalis filius v̓ginis. ſedformans v̓tus fuit dina. ſcꝫ v̓tus ſpūˢ ſct̄i. Vndeambro. in li. de incarnatōe xp̄i ſic dicit. Multa inhoc miſterio et ẜm natura inuenies et vltra natu.ram. Si em̄ conſideremꝰ id qd̓ eſt ex parte materie. ſcꝫ conceptum que mater mīſtrauit totum eſtnaturale. Si aūt cōſideremꝰ id qd̓ eſt ex parte v̓tutis actiue ſcꝫ ſpūſſancti totum eſt miraculū. Etqꝛ vnumqd̓qꝫ magis iudicat̉ ẜm forma qͣm ẜm materiam. et ſilr̓ ẜm agens qͣꝫ ẜm patiens. Inde eſt ꝙconceptō corꝑis xp̄i debet dici ſimplr̓ miraculoſaet ſupnaturalis. et ẜm aliqͥd naturalis. ſcꝫ ex parte materie quā v̓go p̄p̄arauit. vt ptꝫ. Sed forte argues ꝙ etiā ex parte v̓tutis actiue conceptōcorꝑis xp̄i ſit naturalis tali rōne. In illumīatōnececi qͣmuis potentia viſiua miraculoſe detur. tampoſt acceptam potentia viſiuam naturaliter videtſed ſpūſſanctus v̓gini potentiā gn̓atiua dedit. er.go poſtea naturaliter generauit. Rn̄deo duobomodis Primo ꝙ non eſt ſimile exemplum. eo ꝙceco illumīato dat̉ potentia viſiua ſine om̄i diſpoſitōne ꝯtraria viſiōi. et ideo oꝑatō ſeu viſio ſeq̄n̄seſt naturalis. Sed potentia gn̓andi data eſt v̓gini manente v̓ginitatē quē eſt diſpoſitō ꝯtraria adconceptum. Scd̓o mō rn̄deo et dico ꝙ exem.plum non eſt ſimile. eo ꝙ ceco illūmato dat̉ potētia paſſiua cuiꝰ oꝑatio eſt ꝑ hoc ꝙ mouet̉ ab agēte naturali ſcꝫ colore. et ideo illa viſio eſt naturalis. ſꝫ v̓gini dr̄ data potētia gn̓atiua ꝑ hoc ꝙ motaeſt potentia eius paſſiua ad generādum ab agen.te ſuꝑnaturali. Et ideo oꝑatio ſequens ſcꝫ conceptio corꝑis xp̄i eſt miraculoſa. qd̓ etiam ꝓbo autoritate et rōne. Primo rōne ſic. qꝛ ſicut eſt cōtra nature ordinem vt cecuſ videat. ita etiā vt v̓.go manens v̓go pariat Sed illumīatōe ī cecoꝝ dicimus miraculoſā eſſe. gͦ etiaꝫ ꝯceptō corꝑis xp̄iex v̓gine miraculoſa ē. SScd̓o hoc idem ꝓbo au.toritate anſhelmi in li. de conceptū v̓ginali vbi ſicdicit. Spūſſanctus v̓tus altiſſimi de v̓gine muliere virum v̓ginem mirabiliter ꝓpagauit. ergo ⁊cͣ.