Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Primo rōne aſſuefactōnis. Nā cōuenienſ ē ſcd̓mmodum etatis ſue vt pueriplus vel ninꝰ ad ieiunia ſe exerceant et aſſueſcāt. Scd̓a rō eſt rōnetribulatōis. nam inimincte aliqua tribulatōe magna. bonū eſt vt pueris ieiunia indicant̉ in ſignumpn̄ie artioris ad placanduꝫ deum. vnde dr̄ iohelisij. Sanctificate ieiuniū. ⁊ poſtea ſeqͥtur. cōgregate paruulos et ſugētes vbera. ſic̄ etiaꝫ de nimuitislegit̉ ione. ij. Nomīes et iumenta non guſtent qͥcqͣm. nec aqͣm bibant. Scd̓o a ieiunio excuſat ⁊abſoluit neceſſitas. ꝓpter quā abſoluūtur a ieiunio infirmi et debiles. pauꝑes medicantes. pereg̓nātes. operarij. pregnantes. lactates. curſoreset ẜuitores. Primo em̄ excuſant̉ a ieiunio infumi et debiles. et hoc ꝓpter impotentiā ieiunādi. Etdicit hͦ glo. ꝓ qͣnta at̄ infirmitate vel debilitate ſolui poſſit ieiuniū ab infirmis et debilibꝰ. arbitrio boni viri potius eſt limitandū qͣm ꝑ aliquā doctrinaꝫgeneralem. Innocētiꝰ in gloſa huiꝰ tituli ſic ait.Im dicimus de ſenibꝰ ſicut de infirmis et debilibꝰHec in ſum. cōfeſ. li. j. ti. xij. de ieiunio. q. xxv.Scd̓o a iciunio abſoluūtur pauꝑes mendicātes.et hoc in duobꝰ caſibus. Primus eſt qn̄ ſimul tanert Ad dieutōstum habere nō pn̄t hora comeſtionis qd̓ eis ad victum vnius diei ſufficiat. ſicut freq̄nter egenis cōtingit qui fruſtatim elemoſinas q̄runt. Scd̓uscaſtis eſt qn̄ ex p̄cedenti media tm̄ debilitati ſūt ꝙiciunium ſufferre nō poſſunt. Si aūt pauꝑes quimēdicant poſſunt tm̄ victum hr̄e ſimulꝙͣ eis ſufficiat ad vnam comeſtioneꝫ. tūc ꝓpter pauꝑtatema ieiunijs eccleſie non excuſant̉. Hec bt̄uſ tho. qͣrjriſacri oromnis ꝯſmnto ſcrip. ſen. di. xv. de ieiunio. arti. ij. q. iiij. in ſo.ij. ar. Et iterum ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlvij. arti. iiij. īſouiſſt oronibi.lū. iiij. ar. Tercio pereg̓nantes aliquotiēs a ieuinio abſoluūtur ꝓpter incōmoditatem pereg̓natōnis et aliqn̄ non. et ideo circa pereg̓natōnem eſtdiſtinguenduꝫ. quia ſi ē talis pereg̓natio que ſineincōmodo differri poſſit. debꝫ peregrinatōeꝫ dimittere ſi ſimul cū pereg̓natōne ieiunare non poteſt.Si aūt pereg̓natō cōmode differri non p̄t̄. vel qͥatempus ieiunij in via p̄occupat. vel dies feſtus alicubi imminet ad que ex deuotōe homo pergere cūpit. vel qͥa mora in pr̄ia periculū habet vel corꝑalevel ſpūale. poteſt ſcd̓m diſpenſatōneꝫ ſui ſuꝑiorisom̄ibꝰ p̄dictis penſatis pereg̓nari et ieiuniuꝫ ſolue.re. hoc tn̄ intelligit̉ de his qui labore itieris adeoaffliguntur. ꝙ ſimul cum ieiunio itmerare nō poſſunt. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcrip. ſen. vbi ſupͣ arti. ijq. iiij. in ſo. j. ar. Et iterū ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupra arti.iiij. iſd̓. iij. ar. Quarto oꝑarij ſiue laboratoresagrorū et vineaꝝ ⁊ huiꝰmodi. ſi ieiunādo pn̄t cōpetenter pro ꝑſonaſua et familia cuiꝰ cura eis incumbit victum hr̄e. ſiue alias diuites ſūt. ſiue cūmiore labore qui ſecū ieiuniū patit̉ lucrari ſufficientia pn̄t. a ieiunio non excuſant̉. Si aūt victumſufficientem ꝓ ſe ⁊ ſua familia hr̄e non pn̄t niſi frāgendo ieiuniū. pn̄t ſcd̓m diſpenſatōeꝫ ſui ſac̓dotisciuiliūieiunium ſoluere et laborare. Ex quo ptꝫ ꝙ interi.tio maioris lucri non neceſſarij eos a peccato nōexcuſat ſi ꝓpter laborem ieiuniū frangat. nec iteꝝilli a peccato immunes ſūt qui oꝑarios cōducerenolunt niſi tali pacto vt ieiuniū ſoluant. niſi forteſit cauſa neceſſaria que feſtinatōem operis ꝓ quooperatur et laborat̉ expoſcat. Hec bt̄us tho. qͣrtoſcrip. ſen. vbi ſupͣ arti. ij. q. iiij. in ſo. ij. ar. Et iterum ſcd̓a ſcd̓e. q. vbi ſupͣ in ſolū. iij. ar. Quinto mulieres pregnātes et nutrices ſi ꝓbabiliter timeatur de piculo eaꝝ ſi ieiunauerint. vel de fetu invtero. vel de puero ad vbera. non ſolū poſſunt. ſꝫetiam tene̓tur ieiunium ſoluere. vt dicit glo. Hecin ſum. confeſ. li. j. ti. xiij. q. xxiiij. Sed fortoq̄res vtrū petenda ſit diſpenſatio ſtiꝑ ſolutōne ieiunij qn̄ ꝑſona habet aliqd̓ impedimentū. Rn̄deo ⁊dico ꝙ in his ad que ex ſtatuto eccleſie obligaturſi cauſa ſit euidens. ꝑ ſeip̄m licite poteſt homo ſtatuti obẜuantiam p̄terire p̄ſertim cōſuetudine int̓ueniente. vel ſi non poteſt de facili recurſtis ad ſuporiorem haberi. Si vero cauſa ſit dubia. debꝫ aliqͥſad ſuperiorem recurrere. ſcꝫ qui habet pt̄atem intalibus diſpenſandi. et hoc eſt obẜuandum in ieiunijs ab eccleſia inſtitutis ad que om̄eˢ obliganturniſi in eis fuerit aliqd̓ ſpeciale impedimētum. Hecbt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupͣ. arti. iiij. in cor. q. Ꝙ in veteri teſtamēto iudei ieiunabāt vſqꝫad noctem. ſꝫ in nouo vſqꝫ ad nonam vel meridieErcio poſſumus ꝯſiderare Ca. iiij.tempus ieiunij qͣntum ad horam cōueniente. Vbi ſciēdū. ꝙ alia hora erat ꝯueniēs ad ieiunādū in veteri teſto. et alia hora ī nouoNam in veteri teſtamento ieiunabāt iudei vſqꝫ adnoctem. ita dr̄ leuit̓. xxiij. Sabbatuꝫ ē. affligētianimas vr̄as. et poſtea ſeqr̄. A veſpra vſqꝫ ad veſperam celebrabitis ſabbata vr̄a. Rō aūt qͣre tūchora veſpertina erat cōuenienˢ comeſtioni ietunātium eſt duplex. Prima eſt ad ſigͣndum ꝙ ꝑ cibum veteris homīs in tenebras peccati ⁊ mortis deiecti erant. Scd̓a eſt ad ſignificanduꝫ ꝙ hō perpeccatum deſcendebat ad linibum qui erat locustenebroſus. et ideo comedeba̓t ꝓ ieiunio temporetenebrarum. Vnde qꝛ ſtatus veteris teſtamēti cōparatur nocti. vt dicit appꝰ ad ro. xiij. Ideo in veteri teſtamento iudei ieiunabant vſqꝫ ad noctem.vtꝫ ꝑ rōnes. Status vero noui teſtamenti cōꝑarat̉ diei. vn̄ poſtqͣꝫ apoſtolꝰ ad ro. xiij. dixit. Noxp̄ceſſit. addidit. dies aūt appropinqͣuit. Et ideo īnouo teſtamento hora none eſt tempus determīatum ieiunātibꝰ ad manducandū. Rō huiꝰ eſt duplex. ſcꝫ naturalis et moralis. Prima ratō qͣrehora nōne comedimꝰ ꝓ ieiunio eſt naturalis. Nāhora ſexta naturaliter eſt tempus ſuimēdi cibum.Sed quia ieiuniū debet eſſe penale vt ſit ſatiſfactorium. iō ſuꝑ hanc horā aliqͥd addit̉. non qͥdem nōtabiliter nimis ne humor naturalis exiccetur. etvigor vitalis debilitet̉ Et ideo vt ieiunans aliquā