Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

hetici reputant̉. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ hereſis a cōmunifide que catholica dr̄ cum ꝑtinacia diuiſionē vel deuiatōem importat. diuidi aūt nō cōuenit niſi pti.et ideo illi qui nunqͣm fuerūt pars huiꝰ totius qd̓eſt catholica eccleſia vt iudei ⁊ pagani qui nunqͣmfuerūt de fide eccleſie non reputātur hetici ſi fidem ꝑuerſam habent. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcrip. ſen. di.xiij. de hereſi. arti. j. quō heſis importat ꝑuerſitateꝫfidei. vel qͥd faciat hereticū in ſo. vij. ar. Alio mododeuiat aliqͥs a rectitudīe fidei chriſtiane ꝑ hoc ꝙ in.tendit qͥdem chriſto aſſentire. ſed deficit in eligendo ea quibus chriſto aſſentiat. qꝛ non eligit ea queſūt vere a chriſto tradita. ſꝫ ea que ſibi propria mēsſuggerit. et ideo hereſis eſt infidelitatis ſpēs pertinens ad eos qui fidem chriſti ꝓfitētur. ſꝫ eius doginata corrumpunt. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xjde hereſi arti. pͥmo. Vtꝝ heſis ſit ſpēs in fidelitatisin cor. q. iuxta finē. Scd̓a cōcluſio eſt. ꝙ ſic̄ fides pͥncipalr̓ conſiſtit in corde. id eſt in aſſenſū cōdis vel volūtatis. et ſcd̓ario in ore ſcꝫ in cōfeſſioneoris. quia corde creditur ad iuſticiam. ore aūt fitfeſſio ad ſalutem. vt dicit̉ adro. x. Sic heſis conſiſtit pͥncipaliter in corde. id eſt in diſſenſu mentisvel voluntatis. ẜm ꝙ dicit hylariꝰ. ſed ſcd̓ario cōſiſtit in ore. Vnde hiero. dicit. ꝙ ex v̓bis inordinate ꝓlatis incurrit̉ hereſis. non qꝛ in his ꝑ ſe hereſis cōſiſtat. ſed qꝛ verba īordīate ꝓlata ſūt occaſio et cauſa erroris. Hec bt̄s tho. qͣrto ſcrip. ſen.di. xiij. de hereſi arti. j. quid faciat hereticum. ī ſo.v. ar. Percia cōcluſio eſt. ꝙ in fide ſūt vel continent̉ aliqua ad que explicite cognoſcenda om̄ishomo tenet̉. Vn̄ ſi in his aliqͥs erret infidelis et hereticus reputat̉ ſi ꝑtinaciā adiungat. Si aūt ſūtaliqua ad que explicite credenda homo non tenet̉nō efficit̉ hereticus in his errans quouſqꝫ ſibi hocinnoteſcat. Verbi gr̄a. Vt ſi aliqͥs ſimplex credatiacob pr̄em fuiſſe abrae qd̓ ē ꝯtra voluntatē ſcripture quā fides ꝓfitet̉ quouſqꝫ hoc ſibi innoteſcatꝙ fides ecc̄ie contͣriū ht̄ nō eſt heticus. qꝛ nō diſcedit ꝑ ſe loq̄ndo a fide ecc̄ie. niſi ille qͥ ſcit hoc a quorecedit eſſe de fide eccleſie. et quia qͥdam ſiit q̄ ī fide eccleſie implicite ꝯtinent̉ vt ꝯcluſiōes in pͥncipijs. ideo in his diu̓ſe opīoēs ſuſtinent̉ quouſqꝫ ꝑecc̄iaꝫ determient̉. ꝙ aliqͥd eoꝝ contͣ fidem ecc̄ie e.quia ex eo ſeqͥtur aliqd̓ ꝯtrariuꝫ fidei directe. Hecbt̄us tho. vbi ſupͣ immediate ī ſo. vj. ar. Quarta ꝯcluſio ē ꝙ bt̄ūs augꝰ ī li. de vtilitate c̓dedi diſfiniens vel deſcribēs heticū ita dicit. Vereticus ē qͥalicuiꝰ tꝑalis cōmodi ⁊ maxīe gl̓ie pͥncipatꝰqꝫ ſugrā falſas ac nouas opīones l̓gignit vel ꝑtinacitdefendit vel ſeqͥtur. In qͣ deſcriptōne bt̄us augꝰ oſtēdit. ꝙ qͥdam ſūt eentialia hereſi. q̄dam v̓o accn̄talia. Nā eēntialia hereſi ſūt duo. ſcꝫ falſas et nouas opiones gignere et ꝑtinaciter defende quo adheſtarchas maiores. vel eas ſeqͥ quo ad heticos minores. Accn̄talia v̓o hereſi ſūt duo ẜm ꝙ duplex ēmodꝰ labēdi in heſim vt freq̄nter. ſcꝫ vel occaſiōehereſieſuꝑbie quo ad maiores. vel occaſiōe auaricie quoad mīores. Dn̄ſi q̄ritur. vn̄ pel ex qua cauſa hereſis oriat̉. rn̄deo et dico. ꝙ hereſis orit̉ pel ex ſupbia. vel ex auaricia. vel ex fantaſta Primo ex ſppbia. qͣntū ad maiores. Nā illi qui ꝯfingūt heſim denouo aliqd̓ cōmodū expectant ſaltem pͥncipatuꝫvolunt em̄ habe̓ ſeqͣces et hͦ in om̄ibꝰ ꝓcedit ex ſurbia q̄ eſt amor ꝓprie excellentie ꝑ quā a cōmuni viadiſcedūt aīmileuitate aut ꝑu̓ſitate. Scd̓o orituex auaricia. et hͦ quō ad miores qui de nouo ꝯfingunt heſes expectātes aliqd̓ cōmodū tꝑale. ercio orit̉ ex illuſione fantaſtica q̄ pͥncipiū eſt errādiVec bt̄us tho. vbi ſupͣ in ſo. ix. ar. Et iterū. ſcd̓aſcd̓e. q. xj. arti. j. in ſo. iij. ar. Qn̓ta ꝯcluſio eſtꝙ omīs opinio que non habet ortum vel inicium adoctrina chriſti que eſt fundamentum noua reputatur qͣntumcūqꝫ ẜm tempus ſit antiqua. Et talisfuit opinio arrij vel ſabellij et alioꝝ. vt dicit bt̄ustho. qͣrto ſcri. ſen. vbi ſupͣ in ſo. viij. ar. Sextaꝯcluſio ē. ꝙ heticus vt dicit ray. in ſumma li. pri.mo ca. v. de heticis. dicit̉ qͣtuor modis. Primohereticus dicit̉ erras in fide. vt patꝫ ꝑ diffinitōemaugꝰ ſupͣ qͣrta concluſiōe. Scd̓o hereticus pt̄appellari licet ab eccleſia non receſſit qui aliter intelligit vel exponit ſcripturas qͣm ſenſus ſpirituſſancti flagitat a quo ſcripta eſt. Tercio hereticus eſt qui a ſacramentis ecc̄ie vel a cōmunione fidelium eſt diuiſiis et excōmunicatus. Quartoheticꝰ ē pu̓ſor ſacͣmentoꝝ vt ſimoniacus. Dr̄ aūtom̄is ſimoniacus p ſimilitudinē heticꝰ. qꝛ ſic̄ heticꝰꝯtͣ fidem ſentit. ita ſimoniacꝰ oꝑat̉ ac ſi cōtra fide̓ſentiret dū p̄cio ſacͣ vult adipiſci vel dare. ac ſi eſtimaret donum ſpūſſancti pecunia poſſideri. vt exponit bt̄us tho. vbi ſupͣ. in ſo. iij. ar. Hos qͣtuor modos ponit gāfre. li. v. et addit duos modos dices Qn̓to heticus eſt dubius in fide. Nā firmiter debemus cre&ē. et ideo leui arguincto afide deuiansheticꝰ cēſet̉. Sexto mō he̓ticꝰ dr̄ qͥ rōane ecc̄ie pͥuilegiū ab ip̄o ſūmo ecc̄iaꝝ capite traditū auferreconat̉. Oēs hos modos pōit hoſtien̄. li. v. Rubri.vij. de heticis. Ꝙ circa hereſim ꝯſiderare deCd̓o pͥncipalr̓ bemꝰ gͣdū. Ca. iij.circa heſim ꝯſiderare debemꝰ gͣduꝫ vicijſeu gͣuitatē offenſiōis. Qmuis em̄ aliqd̓aliud pct̄m poſſit eē gͣuiꝰ heſi. ſic̄ ſi multū accreſceret ꝯtēptꝰ dei in aliqͦ qd̓ etiā ex ſuo gn̓e eēt veniale.tn̄ qꝛ d̓ eo qd̓ ē ẜm accn̄s nō ē curādū ī arte. vt dic̓ph̓us. v. ethicoꝝ. Iō pct̄m heſis ex ſuo gn̓e ē maximū pct̄oꝝ. qd̓ ꝓbo qͣtuor rōibꝰ. ſcꝫ rōe igͦratie. etficiētie. ꝑtinatie. pene. Primo rōne ignorantie.ſic. Ambroſius dicit. Grauiſſime peccas ſi ignoras. ſꝫ hetici hn̄t ignorātiā dei. gͦ ⁊cͣ. Re. īfra Igncrantia affectata. Scd̓o hoc ꝓbo ratione ſūe efficientie vel malicie. ſic. Vnūqd̓qꝫ dr̄ malū quia nccet. vnde cum hereſis plus noceat qͣꝫ aliqd̓ altudpct̄m. qꝛ ſubu̓tit fundam̄tū oīm bonoꝝ ſcꝫ fide. ſirie qͦ fundamento nihil boni remanet. ergo ⁊c ī