Ffructuoin ſeip̄a qn̄ et in bonis et in malis bene ſe ht̄. Primō em̄ mens homīs bene ſe habet in bonis ꝑ caritatem gaudiū ⁊ pacem. ¶ Primo ꝑ caritatem. Nampͥma diſpoſitio mentis hūane ad bonum eſt ꝑ caritatē. eo ꝙ caritas eſt pͥma affectio ⁊ radix oīm aſfectōnum anime. Vnde pͥmus fructus ſpūs ponitur caritas. in qua ſpūs ſct̄us ſicut in ꝓpria ſimili.tudīe dat̉. cū etiā ſpūs ſct̄us ſit amor. Vn̄ ad ro.v. Caritas dei diffuſa eſt in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ ſāctū. ¶ Scd̓o mens homīſ bene ſe habet in bonis ꝑgaudiū. Nam ſequela caritatis eſt gaudiū inqͣntū ad anorem caritatis ſequit̉ gaudiū. qd̓ ptꝫ. qꝛomīs amās gaudet ex cōſecutōe boni amati. et iōpoſt caritate ſcd̓us fructus ponit̉ gaudiū. qꝛ nongaudet de bono qui nō diligit bonū. ¶ Tercio mēshomīs eſt bene ordīata et bene ſe habet in bonis perpacem. Non em̄ habet aliqͥs pacem cū aliquo niſieum diligat ⁊ de eo gaudeat. Vnde pax eſt ꝑfectōgaudij qūo ad duo. Primo quia ꝑ pacem menˢ anullo malo perturbatur. et hoc eſt neceſſariuꝫ. qͥanullus poteſt de bono amato gaudere qͥ in eiꝰ fruitōne ab alijs ꝑturbat̉. Scd̓o quia ꝑ pacem mēsī bono quietat̉. et hͦ ē etiā neceſſariū. quia nullꝰ pt̄ꝑfecte de bono amato gaudere cuiꝰ cor in bono n̄quietat̉. puta cū non ſufficit ſibi bonum qd̓ habet¶ Scd̓o mens homīs bn̄ diſponit̉ et bene ſe habꝫni malis qͣntum ad duo. Primoſi non turbat̉ ī toleratōne p̄ſentiū maloꝝ. et hoc facit qͣrtus fructusſpūs ſcꝫ patia. Scd̓o ſi non turbat̉ in dilatōe bonorum. et hoc facit qͥntus fructus ſcꝫ longanimitas. Illam carere bono habet rōnem mali. vnde ſiniens bonū nō habet ſꝫ expectat et in expectatōe nōpturbat̉ tūc eſt bene diſpoſita et ordinata. Scd̓omenˢ homīs eſt bene diſpoſita qn̄ bn̄ ordinatur adid qd̓ eſt ſupͣ ſe. et ſic ponit̉ ſextus fructꝰ ſcꝫ fidesNam fides qua in deū credit̉ eſt. qua homo bene ordinatur ad id qd̓ eſt ſupͣ ſe. ſcꝫ ad deū. vt ſcꝫ homoꝑ fidem intellectū ſuuꝫ deo ſb̓ijciat et omīa queſiteius. ¶ Tercio mens hoīs bene diſponit̉ ad id qd̓eſt iuxta ſe. ſcꝫ ad ꝓximū ꝑ quatuor ¶ Primo perbonam affectōnem. Nlam ille ē bn̄ ordinatꝰ ad proximū qui habꝫ bonā volūtatē ad eū. vt ſcꝫ ꝓximobene velit. et hoc facit ſeptimus fructꝰ bonitas queē dulcedo aīmi erga ꝓximū. vt dicit glo. ¶ Scd̓oꝑ largitōnem. Nam ille ē bn̄ erga ꝓximū ordinatus qui non ſolū bene vult ei. ſed etiā bn̄ facit. et hfacit octauꝰ fructꝰ ſcꝫ benignitas. id eſt bona igneitas. Nambenignus eſt ille quē bonꝰ amor igniuit et accendit ad bn̄facindū alteri. ¶ Tercio ꝑ eqͣnimitatem. Nlam ille eſt bene ordinatuˢ qͥ mala ſibiillata a ꝓximis equanimiter tolerat. qd̓ fit duobuſmodis. Primo ne ꝑ iram ꝓximo noccamꝰ facto.et hoc facit māſuetudo. Scd̓o ne ꝑ iram noceamſfraude vel dolo. et hoc facit fides ſi ꝓ fidelitate ſtīatur. ¶ Quarto mens homīs eſt bene diſpoſita etordinata ad id qd̓ ē infra ſe ꝑ tria. Prīo quādo exterius in om̄ibus dictis et factis ſeruat modum.et hoc facit decimus fructus ſpūs. ſcilꝫ modeſtia.Scd̓o ſi ab illicitis ſe abſtinet ⁊ refrenat appetit.et hoc facit vndecimus fructus ſcꝫ cōtinentia. ⁊acio ſi in rebus licitis ſeruat vſtim et modum rectaet hoc facit duodecimus fructus ſcꝫ caſtitas. Id ncontinentia eſt que a licitis abſtinet. caſtitas peroque recte vtitur licitis. vt dicit glo. ad gala. v. q.per p̄dicta verba. Hec bt̄us tho. pͥma ſcd̓e. q. lxxarti. iij. in cor. q. ꝑtotum. ¶ Ad cuiꝰ euidentiameſt ſciendum. ꝙ caritas inter fructus ſpiritus debet tenere pͥmatū. eo ꝙ ip̄a eſt caput et forma omnium. et ſine caritate nulla v̓tꝰ ꝓdeſſe poteſt. qd̓ptꝫ diſcurrendo ꝑ omēs. Primo em̄ non bene gaudet qui non diligit bonum. Scd̓o non habꝫ pacēveram cum aliquo niſi diligat eum. Tercio nō eclonganimis in ꝑſeueranter expectando niſi ferueatin diligendo. Quarto non eſt benignus niſi diligat vel niſi ſit bono amore ignitus. Quinto non ēbonus niſi diligendo. Sexto non eſt fidelis niſi cōfide ꝑ dilectōnem operetur. Septimo non eſt marſuetus cui dilectio nō modetur. vel qui ꝑ dilectōnēnon eſt tractabilis. Octauo non continet ſe quisab eo vnde turbatur niſi diligat vnde honeſtaturMerito ergo caritatatem ſic ſepe commendat quonon poteſt haberi ſine ceteris quibus homo bonꝰefficitur quo ad illa quatuor ſupͣdicta. Hec in gloſa ibidem. ⁂¶ Fructus corporalis et ſpiritualis proprietasſiue ſimilitudo.¶ Capitulum ſextum.Rūctus. ¶ Ad maiorē tn̄ euidentiam p̄dictorum nota. ꝙ fructusin ſiu ratōne includit tria. Primoenim fructus ab arbore producitSecundo productus in fine percipitur. Tercio guſtus dulcedine reficitur. ¶ Primo fructus eſt qui ab arbore producitur. Sic ſpiritualiter fructus. id eſt actus homīs eſt qui abhomine efficitur. ¶ Vbi nota duo ¶ Primum eſt. ꝙactus vel operatio aliqua duobus modis procedit ab homīe. Vno modo ẜm facultatem rationisſtie. et operatō talis dicitur eſſe fructus ratōnis velintellectus. Alio modo operatio procedit ab homine ẜm altiorem virtutem que eſt virtus ſpūs ſct̄i.et ſic talis operatio dicitur eſſe fructus ſpiritus.Hec bt̄us thomas pͥma ſcd̓e. q̄ſtione. lxx. articū.lo pͥmo in corꝑe q̄ſtionis. ¶ Scd̓m eſt. ꝙ oꝑationoſtra quo ad efficaciam meriti vite eterne duobus modis poteſt conſiderari. Vno modo ẜm ꝙoperatio noſtra ꝓcedit a libero arbitrio. ⁊ ſic norpoteſt de condignomereri vitam eternam ꝓptermaximam meqͣlitatem meriti et premij. tamen ibieſt quedam equalitas congruitatis. eo ꝙ congruum videtur eſſe homini operanti ẜm ſuam virtutentdeꝰ recompenſet ẜm excellentiā v̓tutis ſue. Scd̓cmodo pt̄ ꝯſiderari operatō nr̄a ꝓut ꝓcedit ex graſpiritus ſancti mouentis ad operandum. et ſic opratio noſtra meretur de condigno vitā eterriam.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten