Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ppederatactu exteriori. non tn̄ fides formata que ẜm apl̓meſt oꝑans p̄ dilectōnem. caritas aūt nunqͣꝫ eſt ſineoꝑe exteriori. qꝛ ẜm greg̓. amor dei nunqͣm eſt oci.oſuſ. oꝑatur em̄ magna ſi eſt. Si aūt oꝑari deſinit amor non eſt. Vel dicendū ꝙ caritas nō ſpelicit actum exterioreꝫ ẜm greg̓. in caſi quo oꝑarinon eſt poſſibile vtile vel neceſſe. nunqͣm tamen eſtcaritas manēs caritas ſine actu interiori. ſimilit̓ ēde fide formata qͣntū ad opera exteriora. Si ergofides ſine oꝑbꝰ mortua eſt. vel in effectū eſſentiali.vel in ſbiecto ꝓpria qd̓ nō viuificat. Scd̓o eſt fides informis cum oꝑe. et talis reſpectu p̄mij eterni nihil ꝓdeſt. ita dr̄ pͥme ad coꝝ. xiijt Si habiero omnē fidē ita vt mōtes tranſferaꝫ. caritatē aūnon habeā nihil mihi ꝓdeſt. Expoſitor. Si habuero omnē. id ē ꝑfectā fidē. ita vt mōtes trāſferaꝫ.id eſt tranſferri a deo impetreꝫ ſicut alexander quihūit tantā fidem licet informē vt poſſet montes caſpios cōtungere. et iudeos intus include. vt narrat ioſephus. Et ſb̓dit. Caritatē aūt nō habeā nihil mihi ꝓdeſt. ſcꝫ ad vitā eternā acqͥrendam.Poſſet tamē ad euidentiā p̄dictoꝝ queri de tribusPrimū eſt. quō alexander potuit hoc impetrarecū eēt infidelis. RRn̄deo et dico ẜm quoſdā. ꝙ tūcſiifficiebat credere deum remuneratorē bonorū etmalorum. Et qꝛ alexāder hoc credidit ideo impetrauit. Scd̓m ē. qͣre oꝑatio miraculoꝝ magis at.tribuit̉ fidei qͣm alteri v̓tuti. Rn̄deo et dico. ꝙ fides fatet̉ oīpotentiam. potentie aūt magis attribuitur v̓tuoſa oꝑatio ⁊ miraculoſa. Iterū. Fides leuat hoīeꝫ ſupͣ poſſe nature. hoc eſt implet ip̄m opꝰnature. et ſic competit ei vt det poſſe ſupͣ naturā.Terciū eſt. qͣre fides informis hoc meret̉. ſcꝫ opationem miraculoꝝ cū ſit ſine caritate. Rn̄deo etdico. ꝙ non dat̉ hec oꝑatio miraculoruꝫ fidei ſinecaritate merito condigni. ſed cōgruiſi hoc exigatvtilitas populi. licet autem fides informis nihilvaleat reſpectu premij eterni. valet tamen ad qͥn.qꝫ Primo ad diminutionem pene. non que debetur. ſed que deberetur niſi faceret illa bona opera. Scd̓o valet opus in fide informi factū ad vitationem culpe. qꝛ talis nō poſſet diu eſſe qͥn caderet ppct̄m vnum in aliud. eo ꝙ vnū peccatū eſt cauſaalterius ẜm greg̓. Tercio ad habilitatōem gr̄e.nā per bona oꝑa habilitat̉ qͥs et diſponit̉ ad ſuſceptōeꝫ dine gr̄e. Quarto ad aſſuefactōeꝫ bonoꝝopeꝝ. qꝛ ꝑ bona opera homo ſe aſſuefacit ab bonū. Quinto valet ad occupatōeꝫ temporis. q beneoꝑando nō omittit̉ tempꝰ ſicut fit vacādo ocio. Tercio ē fides cum crimīe. vnde apl̓us pͥme adthimo. v. Primā fidē irritā fecerūt. Gloſa augꝰPrimaꝫ fidem. id eſt pͥmum votum qd̓ fecerūt irritauerūt. vel abono reſiliendo. vel d̓ nouo mortalitpeccando. Nam grauius peccat ſcienter peccās qͣꝫignorāter. Verbi gr̄a. Iſte fornicat̉ vel furat̉ et ille. iſte ex ignorātia. ille ex certa ſcīa. conſtat ꝙ ſciens gͣiius peccat. qͥa magis cōtemnit. ita dr̄ lucexij. Seruꝰ ſciēs volūtatē dn̄i et nō faciēs plagiavapulabit multis. Suꝑ quo v̓bo chriẜ. ſic dicitNon em̄ ſimiliter in om̄ibo iudicant̉. ſed maior cognitō fit maioris pene materia. Vnde ſacerdos eadem peccās cum populo multo gͣluora patiet̉.Quarto eſt opus ſine fide. et hoc eſt periculoſua epeſſimū. Vn̄ apoſ. ad ro. xiiij. Om̄e qd̓ non eſt exfide pct̄m eſt. Qd̓ v̓bum bt̄us ambro. duobo modis exponit. Prīo. om̄e qd̓ non eſt ex fide. id eqom̄is infideliū vita eſt pct̄m. qd̓ intelligit̉ duobuſmodis Primo ſic. qꝛ vita infidelium non pt̄ eſſe ſꝫne peccato cū pct̄a ſine fide nō tollant̉. Scd̓o mōquia quidqͥd infideles agunt ex infidelitate eſt peccatum. Vn̄ ſuꝑ allegato v̓bo apoſ. glo. ſic dicit.Om̄is infideliter viuens vel agens vehementer peccat. Hec bt̄uſ tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. arti. iiij. in ſolu.tōne pͥmi ar. Et bt̄us auguſ. ſuꝑ ioh̓em ſic dicit.Hoc eſt peccatuꝫ .ſ. peccatum infidelitatis quo tenent̉ cuncta pct̄a. qd̓ vnuſquiſqꝫ ſi nō habeat dimittunt̉ ei cūcta peccata. Re. infra. infidelitas.Scd̓o bt̄us ambro. p̄oictū v̓bum exponit ſic dicens. Om̄e qd̓ nō eſt ex fide. id eſt. omē qd̓ fit contͣconſcientiam vt credamꝰ malū eſſe eſt peccatuꝫ.ita ꝙ om̄e bonū qd̓ facimus ſi eſt cōtra ꝯſcientiameſt peccatū. nō tn̄ om̄e qd̓ fit cuꝫ fide. id eſt. cū cōſcientiā eſt bonū. qꝛ ꝯſcientia erronea nō excuſat.Re. ſupͣ. cōſcientia. Et infra ignorātia. Ꝙ fidelitas ſerui ꝓbat̉ in qͣtuor. Ca. pͥmūIdelitas. Nota ꝙ fidelitaseſt ꝑ quā ꝓximiſ non nocemneqꝫ ꝑ fraudē. neqꝫ ꝑ doluꝫ. vtdicit. b. tho. pͥma ſcd̓e. q. lxx.arti. iij. in cor. q. iuxta finem.Laudat̉ aūt fidelitas in qͣtuorgeneribus hoīm. Primo in ẜuo ad dn̄m. Scd̓o inamico ad amicum. Tercio inp̄lato ad ſb̓ditum.Quarto in mgr̄o ad diſcipulum. Primo laudatur fidelitas ī ſeruo ad dn̄m. Eccͣi. xxxiij. Si eſt tibi ſeruus fideliˢ ſit tibi qͣſi anima tua. Comprobataūt fidelitas ſerui p̄cipue in qͣtuor. ſcꝫ in obediendo. acqͥrendo. cuſtodiendo. diſpenſando. Priocomꝓbat̉ in obediēdo. pͥmi reg̓. xxij. Quis ī omnibus ſeruis tuis ſicut dauid fidelis egrediens eſregredies et ꝑgens ad regiſ imperiū. Vnde math̓viij. Dico huic vade et vadit. et alij veni. et veniet ſeruo meo fac h̓ et facit. Que v̓ba exponēs haymo ſic dicit. Poſſunt autē ꝑ ſb̓iectos centurionisvirtutes naturales intelligi in quibus plurimi gͦtiliū pollebant. vel etiam cogitatōes bone vel maleMalis aūt dicamus ꝙ recedāt et recedent. ſed bonos vocemus et venient. ſeruo quoqꝫ noſtro. hͦ eſtcorpori vt ſb̓ijciat̉ volūtati dīne. Sed heu quia mpͣs. dr̄. Cor eoꝝ nō erat rectū cum eo. Luce. xiSeruus ſciens volūtatem dn̄i ſui ⁊ nō faciens plagis vapulabit multis. Scd̓o comprobat̉ in acͣqͥrēdo l̓ multiplicādo. Vn̄ ⁊ ẜuo multiplicati bonadn̄i ſui dr̄ marci. xxv. Euge ſerue bone et fidelis