Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ffidesQuintū eſt. ꝙ cum hūana cognitio non ſit regū.la fidei ſed veritaˢ dina. non p̄iudicat fidei ſimplicium quicredūt eos rectam fidem hr̄e error maioꝝniſi mīores et ſimplices maioꝝ erroribꝰ in particūlari ꝑtinaciter adhereret contra vniu̓ſalis eccleſiefidem. vbi ſupͣ in ſo. iij. ar Sextū eſt. ꝙ fideˢvniu̓ſalis ecc̄ie non pt̄ deficere. dn̄te dn̄o luce. xxijEgo aūt rogaui ꝓ te vt nō deficiat fides tua. vbiſuꝑ ī ſo. iij. ar. ī fine. Que v̓ba chriẜ. exponēs primo q̄rit quare hoc dicit vel dixit ſoli petro. Rn̄det chriẜ. vt on̄dat ꝙ difficilior ⁊ p̄iculoſior ē caſſſuꝑioris tanqͣꝫ p̄lati. Quid at̄ rogauit ſb̓dit. vt n̄deficiat fides tua. Quare ergo negauit. Rn̄dētchriẜ. non dixit dn̄s vt non negeˢ. ſꝫ vt nō deficiatfides tua. vt ſcꝫ finaliter non piret. Sic̄ dr̄ aima n̄diu̓tere a deo que cito redit. Vel certe fides petriaccipienda eſt gn̓aliter ſcꝫ fides eccleſie que nunqͣꝫdeficit neqꝫ deficiet. Rō aūt qͣre fides ecc̄ie in gn̓aliroltordtoꝝ ſaerrare nō pt̄ eſt. qꝛ dina ꝓuidentia ſpū ſācto ecc̄iam ſuam dirigit vt nō erret. Sicut ip̄e ꝓmiſit io.xiiij. dicēs. Ꝙ ſpūſſanctus aduenienˢ docebit omnem veritate de neceſſarijs ad ſalutē. Et ideo licetves tenent̉ de credpapa niquibuſdā factis particularibꝰ errare poſſitvt cuiudicat de agris d̓ poſſeſſionibꝰ vel de crimībꝰtocimndinusc.ꝓpter falſos teſtes. tamē papa in his que ſūt eccleendūt. Pn̄ſicut reueſie vniu̓ſalis ſcꝫ in his que ad fidem ꝑtinent errarenon poteſt ꝓpter rōneꝫ p̄dictā. Dn magis eſt ſtādum ſentēcie pape ad quē ꝑtinet de fide determinalipioras. Exqure quam in iudicio ꝓfert. qͣꝫ opinioni quorumlibeſhoīm ſapientū. Cū cayphas qͣmuis neqͣꝫ. tamēqia. Sic̄ tm̄ angepontifex legit̉ etiam inſcius ꝓphetaſſe. Io. xj. Hecbt̄us tho. ix. qͦdlibeto. q. xvj. Septimuꝫ eſt ꝙmaiores ad quos ꝑtinet alios erudire tenentur dehis que ſūt fidei ſuo loco et tꝑe redde rōnem. Itadr̄ pͥme petri. iij. Parati ſemꝑ ad ſatiſfactōnem oīpoſcenti rationem de ea que in vobis eſt fidē et ſpe Vbi nota verbaet ſigna miſteria. Primo enimdicit. parati ſemꝑ. ad on̄dendū ꝙ in pͥmitiua ecc̄iaomēs gn̓aliter tenebant̉ redd̓e rōnem de fide ſtaet ſpē. quia om̄es gr̄am ſpūſſancti receperāt. Velqꝛ in pͥmitiua eccleſia adulti accedebāt ad baptiſmum qui prius erant inſtructi vt de fide reſpondēſcirent. modo aūt ſoli maiores tenent̉ qui officiuꝫacceperūt alios inſtruendi. Scd̓o dicit ratōnemredde. Nā rōes ſūt nccͣie ad inſtructōeꝫ ⁊ defenſionē nō ad ꝓrobtōne. vnde rōnes fidei non ſūnt demonſtrationes. ſed q̄dā p̄ſulaſiōes ad remouē̓duꝫimnpedimenta fidei on̄dendo nō eſſe impoſſibile qd̓ īfide ꝓponit̉. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. arti. x. īſolū. ij. ar. Vn̄ p̄lati tenent̉ redde̓ rōnem per qͣſdam ſimilitudines et p̄ſuaſiones et manifeſtatōeseffectuū. et p̄cipue ꝑ miracula. Tercio dicit. oīpoſcenti. poſſet quis ex hoc arguere ergo infideli.Rndeo et dico. ꝙ infidelis ſi querit rōnem eoruꝫque ſūt fidei ad deridendum. tūc non eſt ei reddenda rō. Math̓. vij. Nolite ſct̄m dare canibus. ⁊cͣ.Si vero infidelis rōnes querit vt inſtruat̉. tūc iaꝫn̄ eſt canis. Vn̄dicēduꝫ eſt ei quidqͥd eſt credēdūquidqͥd faciendū. Gloſa ibidē. Qui ecc̄iaſtico magiſterio p̄eſt doceat patientes. obſtruat reſultan Ꝙ fides ex parte credentiū varia.teS.tur quatuor modis. Capi. xij.Ercio variat̉ fides auget̉ vel dininiuiteſſemaior in vno qͣ in alio. non rōne pͥrōne diſpōnis homīs. Nam fides poteſtme veritatis que cū ſit vnica et ſimpliciſſima nō diuerſificat̉ in credentibꝰ. ſꝫ eſt vna in om̄ibus. tam̄ea que materialiter credenda ꝓponunt̉ ſūt plura.et ſic ex parte credendorū ꝑſonarum ⁊ temporumpoteſt fides accipi maior et minor. Et hͦ triplici ratōne. Primo rōne maioris cognitōis. ſic. Quiexp̄ſſiorem et amplioreꝫ explicatōem de credibilibꝰht̄ maiorem fidem habꝫ. ſꝫ talem hn̄t p̄lati. vel taleꝫdebent hre maiores reſpectu mīorum. gͦ ⁊cͣ. Naꝫ q̄ea que ſūt fidei explicite cognoſcit maiorē fidē habet. qͣm qui ea cognoſcit implicite.. Scd̓o hocidem ptꝫ rōne maioris deuotōnis. ſic. Nam veritati pͥme de qua eſt fides quidā deuotius ſe ſb̓ijciunt alijs. et ẜm hoc fides eſt maior ī vno qͣꝫ in alio Tercio rōne dine infuſionis. ſic. Sicut em̄ ẜmmaiore capacitatē intellectus vnus magis cognoſcit v̓itatem pͥncipij qͣꝫ alius. ita ẜm donum gratievnꝰ magis cognoſcit v̓itatē pͥmā qͣꝫ aliꝰ. Hec. b.tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. v. arti. iiij. in cor. q. ⁊ in ſolū. argumentoꝝ. Poteſt gͦ ex p̄miſſis ꝯcludi ꝙ fidēsaliquorū eſt magna. parua. viua. mortua. Prīofides ē magna. talis fuit fides mulieris chananeecui dixit dn̄s. Math̓. xv. O mulier magna ē fidestua. Suꝑ quo v̓bo dicit hiero. Lira aūt huiꝰ mūlieris fides patientia et hūilitas p̄dicat̉. fides qͥꝫpequa credidit ſanari poſſe filiā ſuam. patientia qͣtotiēs cōtempta in p̄cibus ꝑſeuerat. humilitas q̄ſe non canibꝰ ſed catulis comꝑat. Scio inquit mefiliorū panem non mereri. nec integros poſſe capre ciboſ. nec ſedere ad menſam cū pre. ſed cōtentaſum reliquijs catuloꝝ. vt ꝑ hūilitatē micaꝝ ad panis integri ꝑueniam magnitudinem. Eſt auteꝫnotandū. ꝙ fides creſcit vel ꝓficit qͣtuor modis.Primo cognitōne qͣntum ad actum rōnalis. et ſicꝓficiens in cognitōne dinoꝝ dicit̉ creſce̓ vel proficere in fide. Scd̓o ꝯſtātia et firmitate qͣntum ad actū iraſcibil̓. et ſic martires dicunt̉ ꝓfeciſſe in fidein ſuſtinentia et conſtātia patientie. Tercio feruore et deuotōne qͣntū ad actū ꝯcupiſcibilis. et ſic feruentes zelatores fidei dicunt̉ ꝓfeciſſe in fide. Quato actione qͣntum ad actum exterioris oꝑis; et ſicactiui dicunt̉ ꝓfice̓ infide. Oſtendit̉ etiā fides alicuiꝰ eſſe magna qͣtuor modis. Primo vt alta dedeo ſentiat. Scd̓o vt tranſitoria pro pͥmio eternocontemnat. Tercio vt in aduerſis d̓ deo confidatQuarto vt a bono oꝑe non deſiſtat. Primo mōdicit̉ eſſe fides magna vt alta de deo ſentiat. hanchabuit centurio cui dictuꝫ eſt a dn̄o math̓. viij.Amē dico vobis. non inueni tantā fidem in iſrahel.