Ꝙ em̄ detractio eſt occaſio meriti. hoc eſt ex parte dei qui ex malis elicit bona. Qui vero dat occaſionem eſt pͥnciptum mali. non ſūt aūt faciēda mala vt eveniāt bona ¶ Si autē querit̉ quid debeat facere iuſtus qui apud deum habet ꝯſcientiā bonā.et tn̄ multi de eo malū aliqd̓ ſuſpicant̉ ꝓpt̓ aliquaꝫſpeciē exteriorē. an talis ſatiſface̓ debeat detrahentivel ecōuerſo detrahens iuſto. ¶ Dico ꝙ in rei veritate detractor debet ſatiſfacere iuſto cū falſo detraxitet ex bonis elegit mala. Iuſtus aūt cui neceſſariaqbona vita quo ad ſeip̄m. et bona cōſcientia quo addeū. ⁊ bona famā quo ad ꝓximū. vt augꝰ dic̄ qͣntum in ſe eſt debꝫ illis ſatiſfacere qui malū ſuſpicatur de ſeip̄o. on̄dendo intentōeꝫ ſtaꝫ ⁊ remoue̓doſpem mali ⁊ occaſionē ſcandali ẜm ꝙ poſſibile eſt.Si vero cuꝫ om̄ibꝰ his adhuc eis nō poteſt ſatiſfacere dolendum eſt ꝙ illi peccant. Vn greg̓. Vocādi ſūt et tranqͥlle amouēdi eiſqꝫ ſatiſfacere omībꝰl ppter ſap̄mnſemodis debet. Si aūt ſatiſfieri ſibi ex veritate nolūerint. habes conſolatōem tam in euangelio qͣꝫ ī celo. Nam in euangelio habes conſolatōem ſaluatōero ꝓpter ſepp̄m adris dicentis math̓. xv. Sinite illos ceci ſūt et duces cecoꝝ. In celo hēs conſolatorem ip̄m deū exis eſt ratōne vro proemplo iob dice̓tis. xvj. Ecce in celo teſtis meus ēet cōſcius meus in excelſis. In quo verbo iob innocentia ſuam on̄dit duplr̓. ¶ Primo reſpectu actupropiiaꝫ tuxtaum exterioꝝ. dicens. In celo eſt teſtis meus ſcꝫ innocētie opeꝝ. hiere. xxix. Ego ſum uidex et teſtiset ideo non timeo accuſatōnes vr̄as. Et dicit in cemrnere. Dico ergo. ꝙ cūlo vbi nihil fit niſi rectū. Et teſtis meus de celo p̄mians bonos. et ꝓſperari p̄mittēs malos. Et gregorius ſuꝑ hoc v̓bo ſic ait. Om̄is em̄ qui ex eo qd̓agit t̓renas laudes appetit. teſtē īterra q̄rit. Quiaut in ſius actibus oīpotenti place̓ ſtudet ſeu feſtinat. teſtem ſe hr̄e in celo conſiderat. ¶ Scd̓o oſtendit ſuā innocentiam reſpectū actuū interiorūdicens. Et conſcius meus in excelſis. id eſt teſtisip̄ius cōſcientie qͣtum ad cogitatōes quas ip̄e nōuit et ſimul ſcit mecum. Nec mirū. qꝛ ī ſecreto cordis ſui habebat deū. Et dicit ꝙ talis teſtis eſt ī excelſo. hoc eſt in eo qui excelſus eſt. ſcꝫ eleuatus extra omnē fantaſiā erroꝝ. vnde om̄ia clare videnscum falſitate nullā q̄ſtionē habꝫ. ¶ Ꝙ neceſſariū eſt ad ſalutē reſtituere famam alterius quemdiffamauit. ¶ Capitulum tercium.Tercio pͥncipalr̓ circa famā conſideran.da eſt neceſſitas ablatū reſtituens. Eſtem̄ neceſſariū ad ſalutē reſtituere cuilibꝫfama ſua. Hoc aūt triplr̓ ꝓbo .ſ. autoritate. rōnecomꝑatōne. ¶ Primo autoritate augꝰ in epl̓a admacedonē ſic dicentis. Si aliena res ꝓpter quampeccatū eſt. cum reddi poſſit non reddit̉. non agitur pn̄ia ſꝫ fingit̉. Si aūt veraciter agit̉ nō dimittit̉ pct̄m niſi reſtituat̉ ablatū. ſcꝫ vt dixi cum reſtitu pt̄. ¶ Scd̓o ꝓbo hoc idem rōne. ſic. Sicut ſeſocibet fur aūt raptor reſpectu boni tꝑalis. ita detractor reſpectu boni noīs. Sꝫ fui a̓ raptor boni tꝑal̓fſamaad reſtituendū tenet̉. vt ptꝫ autoritatē augꝰ imnmediate p̄allegata. gͦ multo magis denigrator boni nomīs. ¶ Tercio ꝓbo hoc idem comꝑatōe. ſicMaius eſt bonū qd̓ eſt intra nos ſcꝫ v̓tutes ex quibus oritur bona fama. qͣꝫ bonum qd̓ eſt extra nosſcꝫ bonū tꝑale. Sꝫ ille qui aufert bona extra nostenet̉ ad reſtitutōnem. gͦ multo magis qui aufertbona intra nos. ſed detractor eſt talis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Admaiorē tn̄ euidentiā p̄dictoꝝ nota hic qͥnqꝫ. ¶ Prmū eſt. ꝙ aliquis aufert famā alicui tribuſ moīs.ſcꝫ verum dicendo et iuſte. falſum dicendo et intuſte. verū dicendo et iniuſte. Primo mō aufert aliquis famā alteri verū dicendo et iuſte .ſ. cum quiscrime alterius ꝓdit ẜuato ordine iuſticie et caritatis. et tūc non tenet̉ talis reſtituere. ¶ Scd̓o mōaufert aliquis famā alteri falſū dicendo et iniu̓ſte.ſcꝫ cum aliquis detrahit alteri et crimen eius ꝓditcontra ordinē caritatis. ⁊ ſic tenet̉ ei reſtituere famaꝫ. Re. ſupͣ. detractio. ¶ Tercio mō aufert quiſfamam alicui veꝝ dicendo et iniuſte. ſcꝫ cum aliqͥscrimē alterius ꝓdit contra ordine caritatis. et ſictenet̉ ad reſtitutōem fame qͣntum poteſt ſine mendacio tn̄. vtpote ꝙ dicat ſe male dixiſſe. vel ſi nonpoteſt reſtituere famā. debet ei aliter recompenſare ſic̄ et in alijs dictū eſt. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓eq. bcij. arti. iij. ī ſolū. ij. ar. ꝑ totū. Re. infra. reſtitutō. In qͣrto v̓o ſcri. ſē. di. xv. arti. v. q. ij. ī corpore. q. ponit bt̄us tho. ſub alijs v̓bis eandeꝫ ſententiā dicens. Ꝙ aliquis maliciam alterius manifeſtat qͣtuor modis. ſcꝫ aīmo corripiendi. puniendi. ſeꝑandi. diffamandi. Si em̄ quis malum alterius occultuꝫ manifeſtat aīmo corrigendi: denunciando. vel puniendi: accuſādo. vel ſeꝑandi: vt ſaltem alij diſcedāt ab eius cōſortio corruptiō ẜuatoordine fraterne caritatis. talis non aufert fama inuiſte. vn̄ nec ad reſtitutōem fame tenet̉. Si auteꝫqͣrto modo. ſcꝫ aīmo diffamandi occultū malum atterius manifeſtet iniuſte aufert. et ad reſtitutōemtenet̉. et hoc duobꝰ modis. Primo em̄ mō ſi falſuꝫdixit tenet̉ reſtituere famā dicendo ſe falſū dixiſſeet mentitū fuiſſe. Scd̓o mō ſi veꝝ dixit malū ocultum aīmo diffamandi manifeſtando tenet̉ ad reſtitōem ſe malum dixiſſe ſine hoc ꝙ ſe verū nō dixiſſedicat. quia millus debet famā alterius cū menda.cio reſtituere. ¶ Scd̓m eſt. ꝙ reuelare occultumpeccatum alicuiꝰ ꝓpter eis emendatōem denunciado. vel ꝓpter bonū publice iuſticie accuſando. noneſt detrahere. ſꝫ potius actꝰ v̓tutiſ caritatis ⁊ actꝰiuſticie. Et ideo talis famā reſtituere non teneturScd̓a ſcd̓e. q. liij. arti. ij. in ſo. j. ar. ¶ Terciū ē.ꝙ detractor non tenetur ad id qd̓ eſt ei impoſſibile.ſed ſolum ad id qd̓ poteſt. Nam forte eſt ei impoſſibile mutare opinionē quā auditores ex ſua detractōne conceperunt. et qͣntum ad hoc nō tenet̉. pōtſibile tamē eſt ei bonum dicere de eo illis quibꝰ dixit malum. et ad hoc tenet̉. vt ſcꝫ ſicut dixit malūde eo. ita dicat bonum. et on̄dat ſe deliquiſſe ex qͦ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten