Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

hūilis factus ad deū redeat a quo ſuꝑbus abſceſſi Secūdo homīeꝫ deſerendo et ſibi relinquendo. vtauxilijs diuinis ſubtractis ſuā infirmitatē cognoſcat et ad deum redeat a quo vt cecus receſſit. Itaeccleſia in excōmūicatōnis ſententia dīnū iudictuꝫduplicit̓ imitat̉. Primo em̄ eccleſia homineꝫ velpeccantē mortalit̓ vel aliū damnificātem notabilit̓vel cōtumacem cōtemptibilit̓ ſuiffragijs et alijs bonis ſpūalibꝰ pͥuat ꝑ excōmūicatōne mīorem. vt ꝑhūilitatem ſeip̄m cognoſcēs ad eccleſiaꝫ redeat.Secūdo eū a cōmūione eccleſie ſeꝑat ꝑ excōmuni.catōnem maiorem. vt erubeſcat et a peccato diſcedat et eccleſie pareat. Secūdo hoc idem proboaſſimilatōne. qͥa ſicut in diſciplinalibus eſt duplexmodus demonſtrandi. ſcꝫ on̄ſiuꝰ et ꝑ impoſſibile.Et ſicut in medicina corꝑali eſt duplex modus curandi quo ſapiens medicꝰ vtit̉. ſcꝫ aliqn̄ ꝑ medicanienta leuia et ſuauia. aliqn̄ vero ꝑ medicamentaafflictiua et mordacia. Derbigra. Qn̄qꝫ medicuscurat ꝑ appoſitōnem em̄plaſtri. qnͥqꝫ vero ꝑͦ inciſioneꝫ membri putridi. Ita in medicina ſpūali cōtingit. nam modꝰ curandi infirmitatē aīe aliqn̄ eſt leiuis et ſuauis. ſcꝫ ꝑ exortatōnes et monitōnes blā.das et ꝑ miſtratōnem ſacͣmentorū. et hoc qūo adtractabiles et ſuaſibiles. Aliꝰ modus eſt curādi infirmitatem aīe mordax. ſcꝫ ꝑ increpatōnem et ſubtractōnem ſacͣmentoꝝ. et pͥuatōnem et ſeꝑatōnemcōmūionis fideliū quo ad rebelles et incorrigibileset qͣntum ad hoc eſt excōmunicatō. Tercio hocidem probo autoritate. Nam dn̄s dicit math̓. xviijde illo qui eccleſiā audire ꝯtemnit. ſit tibi ſic̄ ethnicus et publicanꝰ. ſꝫ ethniciſūt extra eccleſiā. gͦ ⁊cͣ.Et iterū probo autoritate apoſtoli pͥme ad choꝝ. vqui mandat quēdam excōmūicari. gͦ ⁊cͣ. Hec bt̄ustho. qͣrto ſcripto ſen. di. xviij. de excōmūicatōne.arti. pͥmo. q. pͥma. in cor. q. et ibidem. q. ij. ī cor.q. ꝑ totum. Et petrus de tharen. ibidem. circa terciū ꝓbleuma. Et notādū ꝙͣ cōmūio eſt triplex.quedam oīno ſpūalis. quedā oīno corꝑalis. qͥdaꝫmedio modo. Prima cōmūio eſt oīno ſpūalis q̄eſt qͣntum ad dilectōnem interiorē. ab hac nullꝰ pt̄nec debꝫ excludi qͣꝫdiū eſt viator. nec excōmunicatio aliqua dicit p̓uatōnem illius cōmuionis. Secūdā cōmūio eſt oīno corꝑalis. que eſt qͣntū ad exteriorē cōuerſatōnem et reſpectu huiꝰ cōmunionis eſt excōmūicatō maior. in qua negat̉ cōmūicatio ſcd̓m actus legitimos qͥ attendunt̉ in oſculoin ſalutatōne. in cōuiuio. in oratorio. de quibꝰ patebit infra quarto capitulo. Tercia cōmuio ē medio modo ſcꝫ corꝑalis et ſpūalis. et hec eſt quātumad ſacͣmentorū ſuſceptionem. et p̄cipue qͣntum adcorꝑis chriſti cōmūnione. et ab hac cōmuione excluditur et ſeꝑat̉ quilibet excōmūicatus ſiue maiori ſiue minori excomnnicatōne. Hec alexander. qͣita ꝑte ſtime. q. cclxxxv. arti. pͥmo in cor. q. et inſolū. pͥmi argū. contͣ. Nota pro qͥcauſa excōmuicatō iuſte pt̄ fieri. Capi. ij.D maioreꝫ tn̄ euidentiā p̄dictorū q̄ro hicqͥnqꝫ caſus. Primꝰ eſt. an aliquis proaliquo damno tꝑali illato alteri debeat excōmūicari. Rn̄deo et dico. ꝙ tuſte aliqͥs excōmuicari non pt̄ niſi ꝓ culpa mortali. ꝑ quā iā eſt a caritate diuiſus etiā ſi non excōmūicet̉. ſed in dānificando aliquē corꝑaliter vel in rebꝰ tꝑalibus aliqͥsmortalit̓ peccat et contͣ caritatem facit. ideo ꝑ dānō tꝑali illato eccleſia aliqueꝫ excōmūicare pt̄. Tōqꝛ excōmūicatō eſt gͣuiſſima penarū. pene aūt pelut medicine a leuioribꝰ ſūt incipiēde. ideo excōmunicatō infligi nō debꝫ etiā pro pc̄to mortali niſi ꝯtumax fuerit. vel ī nō veniēdo ad tudiciū. vel an̄ t̓mīa.tōem iudicij ſine licentia recede̓do. vel det̓ minatōninon ꝑendo. tūc ein̄ poſtqͣꝫ monitus fuerit ſi obedire cōtempſerit cōtumax reputat̉ et excōmūicaridebet a iudice iā non habente ampliꝰ qͥd faciat cont̓eum. Hec bt̄s tho. qͣrto ſcrip. ſen. di. xviij. de excōmūicatōe arti. pͥmo. q. iij. in cor. q. Petrus detharea. dicit. ꝙ etiā pro pc̄to mortali non debꝫ ſtatim infligi excōmūicatō. ſed ꝓ eius incorrigibili.tate vel pro cōtumatia que tribo modis cōtingit.vt dicit ſupͣ immediate bt̄us thomas. ibidem diſxviij. circa terciū ꝓ bleumia arti. pͥmo. q. pͥma. inſolū. vj. argu. Secūdus caſtis eſt. an excōmunicatōnis ſentencia quocūqꝫ mō ferat̉ timenda ſitẜuādā vel ſuſtinenda. Rn̄deo et dico. ꝙ ſentēcia excōnūicatōnis quocūqꝫ modoferat̉ timēda eſt. qd̓ſic probo. Aut em̄ excōmūicatōnis ſentēcia infert̉tuſte aūt iniuſte. ſi inferat̉ iuſte timēda eſt vtraqꝫexcōmūicatō ſcꝫ maior et mior. Primo eī excōmūicatō mior timēda e̓. eo ꝙ ꝑ eā pͥuat̉ qͥs ꝑticipatōeſacͣmētorū. Scd̓o excōmūicatō maior adhuc ē magis timēda. eo ꝙ ꝑ eaꝫ hō triplex incōmodū dānūvel malū incurrit. Primū eſt pͥuatō gr̄e dei. qꝛ excōmūicatꝰ dei gr̄a pͥuatus mereri non pt̄. Scd̓o cuſtodia dei excōmūicato ſubtrahit̉. nō ꝙ oīno talisa dei ꝓuidentia excludat̉. ſꝫ ab illa ꝓtectōe q̄ filioseccleſie ſpecialiori mō cuſtodit. Tercio maior potentia ſeuiēdi in excōmūicatū dyabolo dat̉. et ſpūaliter et corꝑalit̓. Nn̄ ſic̄ in pͥmitiua ecc̄ia qn̄ oportebat ꝑ ſigna ad fideꝫ homīes inuitare donū ſpūſ.ſancti ſigno viſibili manifeſtabat̉. Ita etiā excōmūnicatō corꝑali vexatōe a dyabolo innoteſcebat. nōtn̄ excōmūicatꝰ hoſti datur qͣſi dānādus. qꝛ tūc excōmūicatō eſſet cauſa dānatōnis vel deſꝑatōnis.ſqͣſi corrigēdꝰ cū in pt̄ate ecc̄ie ſit de eiꝰ manū ip̄meriꝑe cum voluerit. Hec bt̄us tho. vbi ſip̄. arti. pmo. q. ij. in ſolū. iij. argū. Scd̓o vero cū excōmunicatōnis ſentencia eſt iniuſta adhuc eſt timerida. Cuiꝰ ratio eſt. quia timendum eſt ne alijs noſtris peccatis exigentibus ſit illata. Verbi gratiaCōtingit em̄ aliqn̄ ꝙ ꝑturus excōmuicatōnis ſeritenciā ꝓ ſacrilegio reportet cuiꝰ reatu in cōſciētianon habꝫ. quia nō eſt in eo crimen ſuꝑ qͦ lata ē ſentencia. tn̄ iuſte ab eo reportata eſt. quia ex reatu ſiurij iam diu apud deuꝫ excommunicatus fuerat.