Orimo mō pt̄ ꝯſiderari ex ꝑte originis. Nā origoſſtiꝰ ſacͣmēti et oīm alioꝝ ē paſſio chriſti. de cuiꝰ latere in cruce pēdentis ſacͣmenta fluxerūt. vt dicit̉luce .xxij. Hoc facite in meam cōmemorationemIdeo ex parte originis dicitur ſacrifiium et hoſtiaRequire infra ſacrificium. et infra hoſtia. ¶ Se.cundo modo poteſt conſiderari hoc ſacͣmentum exꝑte ſurꝑfectōnis. eo ꝙ eſt ꝑfectius om̄ibꝰ ſacͣmentis cōtinens om̄is gratie plenitudinē in ſuo fonteſcꝫ chriſto. et qͣntum ad hoc dicitur eucariſtia id eſtbona gratia. Dicit̉ em̄ bona gratia propt̓ tres cauſas ¶ Prima eſt. qꝛ non datur niſi a gratiſſimo. ſcꝫa bonitate. benignitate. pietate. caritate. gͣtioſiſſimi dn̄i noſtri ſaluatoris. ¶ Secūda eſt. qꝛ non dainiſi gratiſſimis. ſcꝫ illis qui ſūt filij intimi digni.Tercia eſt. quia non niſi gratiā confert qd̓ patꝫ exſex. Confert em̄ gr̄am cōmnūionis. expiatōnis. redemptionis. viiuficatōnis. ſpūalis refectōnis. etne beatitudinis. Primo em̄ ex corꝑe confert gramcōmuionis. Secundo ex ſanguine dat gram expiainitbtōnis. Tercio ex anima dat gratiaꝫ redemptōnis.Quarto ex ſpū dat gr̄am viuificatōnis et v̓tutis.vretieaujqꝛ ſpūs eſt qui viuificat. Qn̓to ex deitate dat gratiam refectōnis. Sexto ex toto ſacͣmento dat gratitlaauint deuit ſutiam eterne beatitudinis. Hec albertus intractatuintiꝰ in vſū lpmis.de corꝑe chriſti. ¶ Tercio pt̄ ꝯſiderari hoc ſacͣmenudende irriſionis. ſcꝫ ne ſatum ex ꝑte finis. ¶ Vbi nota. ꝙ duplex eſt finis hͦſacramenti. ſcꝫ ꝓximus et remotus vel vltimꝰ. CPrimo em̄ finis ꝓximꝰ huiꝰ ſacͣmenti eſt ſanctifica.in cor. q. p totitio oīm ſanctificatōnuꝫ qua homīes cōgregant̉ invnū. et ad ſeip̄os et ad alios. et ad eis cōiūctū qd̓eſt maximū vnū ſcꝫ deo. et ideo dicit̉ cōmunio. Etmerito appellat̉ cōmūio propter quatuor cauſas.eſt noīatio viPrima eſt. qꝛ hoc ſacͣmentū facit cōmūicare fontiom̄is gratie ſcꝫ chriſto. Secūdo. qꝛ facit cōmūicare angelorū glorie. Tercio. quia facit cōmūicareſanctis patrie. Quarto. qꝛ facit cōmūicare paſſioatō qrriſtis modis nolēni miſtici corꝑis. Hec albertus vbi ſupͣ. ¶ Secundofinis vltimus huiꝰ ſacͣmenti eſt aſſecutō vite etne. Nam hoc ſacͣmentū realit̓ ꝯtinet ſanguinē xp̄iquo nobis ianua celi aꝑta ē. et ideo ſpecialit̓ viaticum appellat̉. Hec bt̄us tho. quarto ſcripto ſen.di. viij. arti. pͥmo. q. iij. in cor. q. ꝑ totū.¶ Ꝙ in hoſtia ꝯſecͣta eſt vera fractō et nō fictaVarto pͥncipalit̓ ꝯſiderāda ¶ Capi. xli.eſt ſacͣmenti huiꝰ fractō rōnabilis et virtualis. Nam in hoſtia cōſecͣta eſt v̓a fractio et non apparens tm̄. ſicut poſuerūt qͥdam dicentes. ꝙ licet hoſtia videat̉ frangi. tn̄ rei veritatenon frangit̉ qd̓ eſt falſū. Cuiꝰ rato eſt. qꝛ cum ſenſus iudicet ibi fractōnem. ſi non eſſet realis fractōē ſet falſū iudiciū. qd̓ non competit in ſacͣmento veritatis. et ideo ꝙ in hoſtia cōſecͣta ſit verafractō duplicit̉ probo. ¶ Primo autoritate math̓. xxvj. vbidicit̉. ꝙ ieſus accepit panem benedixit et fregit.Decudo hoc ideꝫ probo rōne. ſic. Magis competitqicitati diuidi qͣꝫ corrūpi et in aliud conuerti. ſedEuhaiſtiāin aliud cōuerti competit ſubſtātie panis di nēſionibus in hoſtia conſecͣta remanentibꝰ. gͦ frangi ſiuediuidi ¶ Ercio hoc idem probop locū a ſufficient.diuiſione. ſic. Fractō fit ꝑ diuiſionem cōtinui. ſednullū qͣntum exiſtens in hoſtia conſecͣta diuidit̉ niſiſpecies ſacͣmentales. qꝛ nec corpus chriſti diuidit̉vt patebit ſtatim. nec ſubſtātia panis q̄ non manet. gͦ fractō eſt in ip̄is ſpeciebꝰ rōne qͣꝫtitatis quāhn̄t et que ibi v̓tute diuina ſubſiſtit. Hec bt̄s tho.quarto ſcripto ſen. di. xij. arti. iij. q. ij. in cor. q.et in argu. contͣ. ¶ Ad maiorē tn̄ euidentiaꝫ notatria circa fractōnem hoſtie conſecͣte. ſcꝫ ſituatōneꝫvel ineſionem. ſignificatōnem. ꝓportōnē. ¶ Prīonota ſituatōnem vel inheſionē. Nam ip̄a fractō hoſtie conſecͣte non eſt in corꝑe chriſti. qꝛ corpus xp̄inon frangit̉ nec diuidit̉. nec frangi nec diuidi piHoc aūt probo triplici rōne ¶ Primo rōne ſue integritatis. ſic. Illud qd̓ manet integrū non frangitur. ſed corpus chriſti integꝝ manet vt in tercia rōne patebit. gͦ ⁊cͣ ¶ Secūdo rōne ꝑfecte impaſſibilitatis. ſic: Om̄e corpꝰ frangibile eſt paſſibile. ſedcorpus chriſtieſt impaſſibile cū ſit glorioſū. gͦ ⁊cͣVn corpus chriſtiſi etiam eſſet paſſibile ſicut in cena fui: non frangeret̉ nec diuideret̉ ¶ Tercio rōne complete vel ꝑ̄fecte entitatis. ſic. Alud qd̓ manettotum inqͣlibꝫ ꝑte non frangit̉. ſed corpus chriſtiin qͣlibet ꝑte manet totum. g ⁊cͣ. Ratō auteꝫ quarecorpus chriſti eſt totū in qualibꝫ ꝑte hoſtie eſt. quiacorpus chriſti non eſt in hoſtia conſecͣta ꝑ quantitatem ſuā. ſꝫ ꝑ ſubſtantiā ſuaꝫ. vn̄ ſicut tota formaſubſtātialis ligni eſt in qͣlibet ꝑte eius. ſic tota ſubſtantia chriſti eſt in qͣlibet ꝑte hoſtie. et ſicut totalitis forme ſubſtantialis non reſpicit totalitatē qͣntitatis. ſicut forme accidentales que fundant̉ in qͣntitatē. ſꝫ p̄cedit qͣntitatem. Et ideo totū corpꝰ chriſti et tota qͣntitas corꝑis chriſti ſūt in tota hoſtiaconſecͣta non ſolū cū frangit̉. ſed etiā hoſtia manēte integra. ita ꝙ tota quātitas corꝑis chriſti nō ſolum eſt tota in qualibꝫ ꝑte hoſtie conſecͣte an eiusfractōnem. ſꝫ etiam poſt fractōnē. Qd̓ qͥdam volē.tes on̄dere quō pt̄ elſe. adducūt exemplū de ſpeculo dicentes. ꝙ ſic̄ in toto ſpeculo integro eſt vnatin imago. et in qualibꝫ ꝑte ſpeculi eſt etiam tota.Sic chriſtꝰ totꝰ integer eſt in tota hoſtia. et totꝰinteger ī qualibꝫ ꝑte hoſtie. Sꝫ iſtud exemplū neqꝫeſt ſimile neqꝫ cōueniens propt̓ tres rationes. CPrima eſt. qꝛ imago inſpeculo nō eſt vt forma abſolute quieſcēs ſꝫ vt fluens. qd̓ patꝫ. quia pn̄te reuerberatōne apparet imago. abſente aūt reuerbe.ratōne recedit et vaneſcit imago. corpus aūt chriſti non eſt vt fluens veltrāſiens. ſꝫ abſolutē qͥeſcēset manens ſemꝑ manentibꝰ ſpeciebꝰ conſecͣte hoſtie¶ Secūdā rō eſt. qꝛ multiplicatio imiaginū huiuſmodi accidit in ſpeculo fracto propt̓ diuerſas reflexiones vel reuerberatōnes corꝑis ad diuerſas ꝑtes ſpeculi. in hoſtia aūt conſecͣta non eſt niſi vnaconſecͣtio propt̓ quā corpus chriſti eſt in ſacͣmēto
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten