Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Ccd̓a rō eſt. qꝛ v̓tus q̄ eſt in ſac̓dote ē ꝑmanētioriſaꝫ v̓tus ſacerdotis ꝑmanet. v̓tus aūt v̓bi trāſitMercia ratō eſt. quia v̓tus ſacerdotis eſt generalior. eo ꝙ ad multos hutuſmodi effectus ſe habꝫ.pt̄ em̄ ſacerdos pluries confice̓. v̓tus aūt verbi adſemel tm̄ eſt. Sꝫ ſcd̓m qͥd potior eſt virtꝰ verbiqͣꝫ ſacerdotis. inqͣntum ad effectū eſt ꝓpinquior qͥſi ſignū ip̄ius. Ita ꝙ vno modo v̓tus ſacerdotiseſt potior vel nobilior qͣꝫ v̓tus verbi. alio v̓o mō eſteconu̓ſo. qd̓ ꝓbatur ꝑ tria exempla. Primū eſtde manu et pennia ſcribente. Nā penna eſt ſcriptureꝓpinquior. ſed manꝰ eſt ſcribenti propinqͥor. Sicaſimili ſacerdos eſt pͥncipali agenti propinqͥor ſcꝫdeo et ſimilior. virtus aūt verbi eſt conſecͣtoni provinquior. Hec bt̄us tho. quarto ſcripto ſen. vbiſupͣ immediate. arti. iij. in ſolū. ix. argū. in fine.Secūdū exemplū eſt de iudice et miniſtro. Nā iudex oꝑatur ad ſuſpēdiuꝫ furis et mīſter ſimilit̓. Sigͦquerit̉ quis iſtorū magis oꝑatur ad ſuſpendiuꝫfuris. Rn̄deo et dico. ꝙ ex parte autoritatis iudexmagis oꝑatur. qꝛ ſuſpendiū furis eius autoritateefficit̉. ex parte vero operis vel executōnis magisriſti. nō eſt hoꝑatur mīſter. qꝛ ip̄e autoritatis actū exercet. Sicrrole. ſidin vteſt in propoſito. qꝛ ex ꝑte autoritatis ſacerdos diciturmagis facere ad conu̓ſionem. eo ꝙ eiꝰ autoriccbtus tꝑp qnoſitate efficit̉. ex ꝑte vero propinquitatis v̓tutis verlacnci. ixt iij. n. ſoluipbummagis dicit̉ oꝑari. inqͣntuꝫ influentia v̓tutisv̓bi ꝓximior eſt effectui ſcꝫ ip̄i conſecͣtōni. TerPrinū eſt. ꝙ ad pfciendū aciū exemplū eſt de ſole et de homīe reſpectu gn̓atōnis homīs. qꝛ dicimꝰ ꝙ homo generat homīem etſol. ita ꝙ ad iſtū effectum ſcꝫ gn̓atōnis homīs conrdo ſcꝫ vt ſit acurtcurrūt duo. ſcꝫ homo et ſol diuerſimode tn̄. Namſolcōcurrit vt diſponens qͣlitates elemētares actiuas et paſſiuas et proportōnās v̓tutes gignentiū.ſcꝫ maris et femīe. homo aūt oꝑatur vt propinquūꝓducens fetū in eſſe ꝑ influentiā v̓tutis agentis etnaturā materie recipientis. Similit̓ eſt in propoſito. qꝛ v̓tus ſiue pt̄as ordinis ſacerdotalis cū intertōne ordinat v̓tutem verborū et expedit in effectuꝫconu̓ſionis. Virtus em̄ verbi eſt efficiens ꝑ modūinfluentis propinqͥ. Ita ꝙ virtus ordinis dr̄ magisoꝑari ad conu̓ſionem. qꝛ pͥncipaliꝰ ordinat et dirigit verba in fine conu̓ſionis. et ſcd̓m hoc ſacerdosvt pͥma cauſa plus eſt influens. v̓tus autē v̓bi plꝰinfluit qͣꝫ v̓tus ſacerdotis. qꝛ propinquiꝰ eſt influens ſiue qꝛ propinquiꝰ ad cōu̓ſioneꝫ oꝑatur. Hecalexander in quarto. Terciū eſt. ꝙ iſti actus ſcꝫcreatōnis et tranſſubſtatiatōnis. conu̓ſionis peccatoris. conceptōnis ſaluatoris ſūt maioris et mīorisv̓tutis indicatiui vel on̄ſiui. qd̓ patꝫ diſcurrēdo ꝑdinries. Primo em̄ ex ꝑte termini a quo creatioeſt actus maioris v̓tutis qͣꝫ ſit trāſſubſtātiatō. qd̓probo duplici ratōne. Prima eſt propt̓ maioreꝫdiſtantiā. ſic. Vbi eſt maior diſtantia ibi requiritmnaior virtus ſidebeat vnū ex alio fieri. ſꝫ int̓ enset nō ens reſpectū cuiꝰ eſt creatō eſt ſūma diſtātianron ſic eſt int̓ ens et ens. puta int̓ danē et corpusEuhaiſtiāchriſti. gͦ ⁊cͣ. Secunda ratio eſt propt̓ maioreminfluentiā et miorem indigentiā. ſic. Illa v̓tus queſibi ſola ſufficit et q̄nullo alio indiget eſt maior qͣꝫilla que indiget alijs. ſed illa v̓tus que nullā materiam p̄ſupponit vt creatio nō indiget aliquo. trāſſubſtātiatō aūt p̄ſupponit aliud ſcꝫ ſubſtātiam panis. gͦ ⁊cͣ. Secūdo ex ꝑte t̓mini ad quē trāſſubſtantiatō eſt maior qͣꝫ ſit creatio. qꝛ fit quod erat. Secūdo cōuerſio peccatoris eſt maioris v̓tutisqͣꝫ tranſſubſtātiatō. eo ꝙ conu̓ſio peccatoris ē mutatō in non ens actu pͥus exiſtens. tranſſubſtātiatio aūt eſt tranſmutatō alicuiꝰ in aliqͥd aliud actupͥus exiſtens ſcꝫ panis in corpꝰ chriſti. Tercioconceptō vel incarnatō ſaluatoris eſt on̄ſiua maioris v̓tutis qͣꝫ tranſſubſtātiatō. ſcꝫ ex ꝑte diſtantietmiorū. qꝛ trāſſubſtātiatō eſt vnio finite diſtantiuꝫſcꝫ panis et corꝑis chriſti. Incarnatō aūt eſt vnioinfinite diſtantiū. vn̄ ex parte eius ad qd̓ eſt mutatō. ꝯceptō velincarnato chriſti in difficultate omnes mutatōnes p̄cellit. eo ꝙ ibi eſt vnio diuine nature et hūane. vn̄ ip̄a ē miraculū ou iniraculoria.vt dicit bt̄us tho. quarto ſcripto ſen. di. xj. artiiij. q. iij. in cor. q. in fine. et alexander in qͣrto.Quartū eſt. ꝙ conceptō chriſti ẜm carnem ex bt̄av̓gine attribuit̉ ſpūiſancto. conuerſio aut panisin corpus chriſti attribuit̉ rerbo. Ratō aūt quareconceptō ẜm carnem ex v̓gine attribuit̉ ſpūiſct̄oeſt. quia in illa conceptōne fuit abundātia gratie etqͣſi miciū. propt̓ qd̓ ſpūiſancto cui attribuit̉ gr̄attribuit̉ opus cōceptōnis. Opus aūt cōu̓ſioniset tranſſubſtātiatōnis panis in corpus chriſti attribuit̉ verbo. qꝛ ſacͣmenta ad chriſtū qͥ eſt verbum incarnatū proprie referunt̉. Hec alexander in qͣrto. Qn̓tum eſt. ꝙ in conuerſione panis in corpuschriſti ſūt multa mirabilia. ſed in cōceptōne chriſtẜm carnem ſūt plurā et maio: a. qd̓ ſic patꝫ. Nā intrāſ ſubſtātiatōe int̓ alia ſūt qͣtuor mirabilia. Primūeſt tranſmutatō vel cōuerſio totius ſubſtātie panisin corpꝰ chriſti. Secūdū eſt tranſmutatō ſine materia vel ſubiecto ꝯmuni. Terciū eſt tranſmutatioſtibita vel inſtantanea. Quartū eſt ꝯẜuatō accidētiū ſine ſubiecto. In ꝯceptōne vel incarnatōne xp̄ifuerūt etiā inter alia qͣtuor maiora miracula contͣcōmunē curſū nature. Primū fuit ſubita prodūctio in eſſe completo. chriſtus em̄ ī inſtanti conceptōnis ſue fuit homo completꝰ ſeu ꝑfectus in corꝑoet in anima. qd̓ nunqͣꝫ fuit nec erit in cōceptōne naturali et cōmūi qua non cōcipit̉ actu homo ſꝫ in potentia. Secūdū mirabile fuit. qꝛ cōcipiens et pariens manſit vera et integra v̓go. eo ꝙ ip̄a habuitv̓tutem cōcipiendi et pariendi ſine pr̄e. que fuit data v̓gini v̓tute ſpūſſancti. ſcd̓m aūt cōmunē curſūcōcipiens non manet virgo. ſꝫ corrupta. Terciūmirabile fuit. quia mr̄ ē poſterior ꝓle. vt dicat virgo illud eccleſiaſtici. xxiiij. Qui creauit me requieuit in tabernaculo meo. ſcd̓m aūt cōmune curſuꝫmir̄ non eſt poſterior. ſed prole prior Quartum