Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ꝙ effectus immediatꝰ huiꝰ ſacͣmenti eſt vnio corporis miſtici nō de nouo facienda ſꝫ augmentandanō em̄ vnit diſſimilia ſꝫ iam ſimilia magis. Augmētū v̓o vnionis venialia impediūt. inqͣntū impediūtferuorem caritatis et augmentū eius. vn̄ ex conſequēti ꝑ accidens tollit venialia tanqͣꝫ diſpoſitōnesimpedientes a forma introduce̓da. Hec pe. de tharen. qͣrto ſcripto ſen. di. xij. circa qͣrtū ꝓbleuma.arti. pͥmo. q. ij. in cor. q. Secūdū eſt. ꝙ peccatum veniale non dimittit̉ ꝑ gram. eo ꝙ peccatū veniale non opponit̉ gratie. ſꝫ dimittit̉ ꝑ feruorem caritatis et actualis deuotōnis. et quia in hoc ſacͣmē.to excitat̉ feruor actualis deuotōnis. ideo venialiadelent̓ iſtius ſacͣmenti v̓tute. Hec bt̄us tho. qͣrto.ſcrip. vbi ſupͣ. arti. ij. q. pͥma. in ſolū. ij. argū.Terciū eſt. ꝙ in hoc ſacͣmento non ſolū cōfert̉ grāhabitualis. ſꝫ excitat̉ feruor deuotōnis actualis.et ideo gratie huiꝰ ſacͣmenti non ſolū mortalia ſedetiam veniilia opponūtur. Ibideꝫ in ſolū. ij. argū. Quartū eſt. ꝙ aliter ſe habꝫ in ſacramento baptiſmi. et alit̓ in hoc ſacͣmento. Vlam poſt baptiſmūrnt dtinōiuma vndigne ſuſceptū non requirit̉ planctꝰ vel gemitꝰ exterior vel confeſſio. no iniuria fieret huic ſacͣmenf. ppt̓ dificutateꝫ vitanto ſi hec fierent poſt baptiſmū. In ſacͣmento auteꝫcdo modo et dico. vlieucariſtie alit̓ debꝫ fieri. quod patꝫ. qꝛ aliquis accedens ad ſacram communionem nō contritus neqꝫconfeſſus de quibuſdā venialibꝰ quorū non fuit recordatus an acceſſum eius ad ſacͣmentū debet illacōfiteri poſtqͣꝫ ad memoriā eius euenerint et de eispn̄iam facere. Ratō autē huiꝰ diuerſitatis eſt dutonis. eo ꝙ effectus prim.plex. Prima ratō eſt. qꝛ pͥncipalis effectus baptiſmi eſt delere peccata om̄ia. et ideo non requiritpoſt baptiſmū luctus vel confeſſio vel pn̄ia exterior. vn̄ qui hoc faceret iniuriā faceret baptiſmo.eo ꝙ habꝫ v̓tutem om̄ia remittēdi. Sꝫ effectꝰ pͥnſemp. Dn̄ remiſſio vicipalis cucariſtie ſacͣmenti non eſt delere peccata.et ideo requirit̉ ꝙ poſt huiꝰ ſacͣmenti ſuſceptōnemhomo faciat pm̄iam ſaltem de venialibus. Hec bt̄spſitus ad retho. qͣrto ſcrip. ſen. di. xij. vbi ſupͣ. arti. ij. in ſolūiij. argū. Secūda ratō quare poſt eucariſtie ſuſceptōnem requirit̉ exterior pn̄ia eſt. qꝛ et ſi v̓tutehuiꝰ ſacͣmenti venialia deleant̉. eo ꝙ non conſtatq̄venialia ꝓpter hoc ad maiorem cōſcientie puritatem expedit confiteri illa poſt eucariſtie ſūptōnemnec ex hoc huic ſacͣmento p̄iudicat̉ in aliquo ꝓpt̓rōnem p̄dictam. ſcꝫ bt̄i thomē. Hec etiā alexāderin qͣrto. Ꝙ v̓tute ſacͣmenti eūcariſtie fit p̄ſeruatō culpe in eo qui digne acceditnon autem in eo qui indigne.Capi. xxxj.Ercio dico ꝙ v̓tute huiꝰ ſacͣmenti fit p̄ſeruatō a culpa. Vbi nota. ꝙ ille quiad hoc ſacͣmentum aſſumendū accedit.aūt indigne accedit. ſicut ille qui in ꝯſcientia peccati mortalis. vel cū affectu peccati mortalis acceditaat accedit digne. Primo modo cū aliqͥs indigne accedit talis a culpa futura non p̄ẜuat̉. ſed porras qui indigne aſſumit de culpa in culpā labiturvt ī gehēna eternalit̓ cruciet̉. Ratō aūt huiꝰ eſt.qꝛ indigne accedens tanqͣꝫ ingratꝰ et deimimicus.in hoc ſacͣmento quatuor excellentiſſima ꝯtemnit.Primo pn̄tiā ſaluatoris. Secūdo abundātiā diuine caritatis. Tercio memoriā hūane redemptōnisQuarto medicina quotidiane infirmitatis. Vndechriẜ. omelia. v. ſuꝑ math̓. dicit. Sic̄ corꝑalis cibus cum ventre inuenerit aduerſis vel ꝯfrarijs veinfectis hūoribus occupatū amplius ledit magisnocet. et nullū ꝑat auxilium. Ita etiā iſte ſpūalis cibus ſi aliquod reꝑit malignitate pollutum. magiseum p̄det non ſua natura ſed accipientis vicio. Etyſidorus li. pͥmo. c. xxiiij. de ſūmo bono ſic dicit.Qui ſcelerate in eccleſia viuūt et ꝯmunicare nō deſinūt putantes ſe tali cōmūione mūdari diſcant ſenihil ad emendatōnem ꝓficere. Secūdo cū aliquis digne ad hoc ſacͣmentuꝫ accedit v̓tutē huiꝰſacͣmenti ꝯſequit̉ tria bona. Primo em̄ dat̉ ſibi robur ne ſuccumbat temptatōne adu̓ſitatis. Secūdo datur in remediū ne ſuccūbat tēptatōne voluptatis. Tercio dat̉ in medicamentū ad curatōnemquotidiane infirmitatis. ita ꝙ hoc ſacͣmentū eſt robur remediū medicina ſpūalis. vt patꝫ. Ratō aūthuiꝰ eſt. quia hoc ſacͣmento caritas q̄ eſt radix virtutum efficit̉ fortōr et firmius radicat̉. et ex iſta firmiori radicatōne auget̉ qͣntū ad p̄dicta tria ſcꝫ qͣntum adrobur. remediū̓. et medicinam. Hec alexarder. Ꝙ aūt v̓tute huiꝰ ſacͣmenti fiat p̄ẜuatō a cūpa mortali ꝓbo exēplo ꝯnūi. ſic. Corpꝰ em̄ a morte duplicit̓ p̄ſeruatur. vno modo interius. q ꝯtrainteriora corruptiua roboratur ꝑ cibū et medicināp̄ſeruatiua. alio modo exterius ꝑ arma contͣ bella exteriora. Sic ſpūaliter hoc ſacͣmentuꝫ vtroqꝫmodo a peccato p̄ſeruat. Primo modo niteriusſcꝫ dando gratiam. In psͣ. Panis cor homīs ꝯfirmat. Vn̄ augꝰ. Securꝰ accede panis eſt nō venenū. Alio modo exteriꝰ. ſcꝫ inqͣntū hoc ſacͣmentuꝫeſt ſignū repn̄tatiuū paſſionis chriſti ꝑ quaꝫ victꝭſūt demonēs. Vn̄ chriſoſ. ſuꝑ ioh̓. ſic dicit. Vt leones flāmam expi̓rantes. ſic ab illa menſa diſcedinius terribiles factidyabolo. Hec bt̄s tho. terciaꝑte ſiīme. q. lcxix. arti. vj. in cor. q. ꝑ totū. Adcuiꝰ euidentiā ꝓpt̓ ſolutōnes argū. nota hic tria. Primū eſt. ꝙ licet hoc ſacͣmentū qͣntuꝫ eſt de ſohabeat v̓tutem a peccato p̄ſeruatiuam. non tn̄ aufert poſſibilitatem peccandi. cū habeat homo libeꝝarbitrium qd̓ de ſe pt̄ flecti in malum. et ideo qͣꝫuismulti digne cōmūicent. tn̄ poſtea frequent̓ in multa peccata cadūt. qd̓ quidem nō ex defectu ſacͣmenti. ſꝫ ex abuſu liberi arbitrij ꝓcedit. Qd̓ ꝓbari ꝑ ſimile pt̄ de caritate. videmus enim ꝙ poſt caritatemhabitā aliquis mortalit̓ peccat. licet caritas qͣntuꝫeſt de ſe p̄ſeruet homīem a peccato. ſic poſt ſūptōnēhuiꝰ ſacͣmenti digne. homo mortalit̓ qn̄qꝫ peccat.licet ſacͣ nentū hoc habeat qͣntum de ſe eſt v̓tutemp̄ſeruādi homīem a peccato. Ibidem in ſolū. pͥmi etij. argū. Secūdum eſt. ꝙ hoc ſacͣmentū p̄ẜuat