Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

p̄cepti pape innocentij tercij de ſemel cōmūicandoSecūdo talis non cōmūicās dū viuit ab ingreſſueccleſie arceat̉. Tercio talis moriens chriſtiana careat ſepultura. vt ptꝫ ex decretali ſupiuis allegataom̄is vtriuſqꝫ ſexus ⁊cͣ. Ꝙ ille qui in ſehabꝫ puritatem et deuotōnem bn̄facit ꝯnūicando.xxvj.frequenter. Capi.T aūt laicus vel ſacerdos ꝓbabilit̓ ſcirepoſſit. an frequent̓ vel raro poſſit vel debeſat cōmunicare vel celebrare ſeu a cōmūione vel conſecratione ad tempus abſtinere. Eſt notandum. ꝙ cibus iſte vt proſit cōmedenti. in ſuſcipiente preparationem debitam exigit puritatis etdeuotōnis. et ideo qui hec duo habet benefacit cōmunicando frequenter. qui vero hec raro habetbenefacit cōmunicando raro. Hec petrꝰ de thare.quarto ſcripto ſentenciaruꝫ diſtinctōne. xij. arti.vltimo. q̄ſtōne. iij. in cor. q. Et quia ſācti docto.res eccleſie. et p̄cipue ambroſiꝰ et augꝰ varie loquunt̉ de frequenti et rara huiꝰ ſacͣmenti a ſumptione. ideo vt veritas huiꝰ queſtōnis. ſcꝫ vtrum aliquis debeat frequent̓ vel raro cōmunicare clariusinnoteſcat. bt̄us thomas. et alij doctores in theologia. ſcꝫ petrus de thare. et alexander autoritateseorū exponūt. Primo em̄ ambroſiꝰ libro de ſacͣmentis ſic dicit. Iſte panis quotidianus eſt accipequotidie qd̓ tibi quotidie ꝓſit. Qd̓ v̓bum exponespetrus dicit. Iſte panis quotidianꝰ eſt ſcꝫ quo adſpūalem aſſumptōne non quo ad ſacͣmentalem niſiin bene diſpoſitis. vbi ſupra. in ſolū. iij. argū. Ꝙaūt manducatō ſpūalis huiꝰ cibi debeat eſſe quo.tidiana. on̄dit bt̄us tho. di. ꝙͣ vnū quotidie et ſemper debemꝰ habere. ſcꝫ deſideriū cōiungendi chriſto et aſſumendi ip̄m ꝑ fidem et caritatem. et hoc ēchriſtū ſpūaliter manducare. qͣrto ſcripto ſen. di.xij. de frequentōne huiꝰ ſacͣmenti. arti. pͥmo. q. nin cor. q. in pͥncipio. Et ſubdit ambroſiꝰ. Accipequotidie qd̓ quotidie tibi ꝓſit. Qd̓ v̓bum exponitalexāder duobꝰ modis. Primo. ſic. Accipe quotidie id eſt tu quiſentis te in continua deuotōne etpuritate. et in cōtinuo deſiderio aſſumendi. nec exfreq̄ntia ꝯmūicādi declines ī faſtidiū vel in irreueretiam eius. accipe quotidie id eſt ſacͣmentaliter. ꝙtūc tibi ꝓderit. Secūdo modo exponit ſic dicēsAccipe quotidie id eſt ſpūaliter manduca vel ſūmocorpus chriſti quotidie. imo ſemꝑ. qꝛ hoc modo ſunendo chriſtū ſpūalit̓ ſemꝑ prodeſt. non aūt ſemper ꝓdeſt corpus chriſti ſacͣmentalit̓ ſuſciꝑe niſi eiqui aſſumit vt debꝫ. Sꝫ forte ex hͦ dicto argues. ꝙ non ſit frequent̓ cōmūicandū. ſic. Pia tutior magis eſt eligenda qͣꝫ ꝑiculoſa vel dubia. ſed inſpūali manducatōne nullum eſt ꝑiculū. in ſacͣmentali aūt magnū eſt ꝑiculum niſi homo ſit bene patus. gͦ ſpūalis ininducatō tanqͣꝫ ſecuriſſima ē magis eligenda et frequentanda qͣꝫ ſacͣmentalis. et ſicraro eſt cōmūicanduꝫ ſacramentaliter et frequentſpūalit̓. Rn̄deo et dico. ꝙ ꝙͣuis ſit ſecurius acced̓ſpūaliter qͣꝫ ſacramentalit̓. tn̄ aliud eſt fructuoſioſcꝫ accedere ſacramentaliter homini pp̄arato ſcd̓qpoſſibilitatem ſuam et accedenti cum timore et reuorentia. nam multo fructuoſior eſt manducatō ſocramētalis et ſpūalis ſimul qͣꝫ ſpūalis ſolum. ſicutplus valet baptiſmus flamīs et flumis ſimul qͣꝫ flaminis tm̄. Secundo bt̄us augꝰ in libro de eccleſiaſticis dogmatibꝰ recitans quorūdam opinionēet determians veritatem ſic ait. Dixit quiſpiaꝫ nonquotidie eſſe accipiendam eucariſtiam. alius affimat quotidie eſſe ſumendam. ego aūt quotidie eucariſtie cōmūionem ꝑciꝑe nec laudo nec rep̄hendofaciat vnuſquiſqꝫ quod ſcd̓m fidē ſuam pie crediteſſe faciendū. Et cōcludit in fine dicens. Cu aūtſic viue vt quotidie merearis reciꝑe. Que verbaalexander et beatus thomas exponūt. Nam alexāder dicit ꝙ augꝰ opinionem quorūdam dicentiuquotidie eſſe cōmunicandū. et quorūdam dicentiūnō eſſe cōmūicandū. nec laudat nec vitupat. Viaugꝰ non loquit̉ de malis. Cuiꝰ ratō eſt. quia loquendo de malis ſemꝑ eſt vituꝑabile et damnabileetiaꝫ ſi raro cōmūicent. qͣnto igitur magis ſi talesfrequenter cōmunicent. ſed loquitur de bonis dicens. quotidie cōmunicare ⁊cͣ. Cuius ratio eſt. qꝫcōmunio aliquando poteſt omitti a bonis. aliquando bene frequentari a bonis. Verbigratia. Sūtem̄ quidam ſacerdotes vel laici ita diſpoſiti ꝙ quotidie communicare irreuerentiam et nideuotōnemet p conſequens faſtidium faciat. ſicut videmꝰ adſenſum ꝙ frequentia alicutus delectabilis cibi contemptum et faſtidium parit. ſic ſpiritualiter propi̓indiſpoſitionē mentis. et ſi aliquis hoc ſentiat laudabile eſt. vt aliquo die vel p̄ aliquod tempꝰ a celebratione et cōmunione abſtineat. vt poſtea in eodeuotio et reuerentia augeatur. Quidā vero ſūtita bene diſpoſiti ꝙ frequentia cōmunionis in eisdeuotōnem et reuerentiam auget. et ſic laudabileeſt quotidie celebrare et frequenter ꝯmunicare. etpropter hͦ auguſtinus non laudando illū qui diciteſſe quotidie cōmunicandum nec reprobando aliūqui dicit non quotidie eſſe cōmunicandum ſubuirgit ad diffiniendū iſtā diuerſitatem. faciat vnuſquiſqꝫ quod pie credit eſſe faciendum. per hoc verbum non vult auguſtinus intelligere. ꝙ aliquis exreuerētia tanti ſacramēti et ex cōſcientia ſue indi2nitatis omnino a celebratione et cōmunione abſtineat. qui ī hoc nullilicet quia faceret contra inſtitutionem eccleſie. vt patet ex decretali p̄dicta omnis vtriuſqꝫ ſexus. ſed vult dicere ꝙ ceſſare ad tempus vt deuotio augeatur hoc licet et eſt comedabile. ſacerdos nanqꝫ qui habet curam animarumneceſſario habrt celebrare. vnde contrariū facierismortaliter peccat. Vn̄ ambroſiꝰ. Graue eſt ad me̓ſam tuam mundo corde et manibus innoceritibusnon venire. ſed grauius eſt dum peccata mertūmus etiam ſacrificium non reddamus.