Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

⁊erciū eſt ꝙ aqua aliter ſe habꝫ in ſacͣmento baptiſmi et aliter in hoc ſacͣmento. quia aqua in ſacramēto baptiſmi in ſua natura manet. Cuiꝰ ratō eſtquia baptiſmus repn̄tat paſſionem chriſti qͣntumad ablutōnem ſenſibilē. et ideo in baptiſmo ſenſibꝰli oportet ꝙ aqua in ſua ſpecie velnatura maneat.ſed ſacͣmentum eucariſtie repn̄tat paſſionem chriſtiqͣntum ad redemptōnē. et quia redemptō facta eſtꝑ paſſionem chriſti. et qd̓ fuit non manet. ideo aqͥin ſacͣmento appoſita abſorbet̉ et in nat̉a ſia nonmanet. quia nrā natura q̄ ꝑ pc̄t̄m facta eſt corruptibilis et mortalis v̓tute paſſionis chriſti quā repn̄tat hoc ſacͣmentum efficit̉ immortalis. vbi ſupͣ. inſolū. .ij. argū. ꝑ totum. Quartū eſt. ꝙ ad ꝑficiendum ſacͣmentū chriſti corꝑis et ſanguinis oportet ꝙ aqua apponat̉ vino miminēte oblatōne et nōan̄. et ideo ſi aliquis vnam guttā in doliū vini mit.teret vel ꝓijceret. et poſtea de illo vino dolij guttaaque mixto in calice̓ mitteret ad ꝯſecrādū. nihil fa.ceret illa gutta aque ad ſacͣmentum ꝑficiendū. Cuius ratio eſt. qꝛ admixtio aque in dolio an̄ miſſā facta non eſt ſacͣmentalis. illa aūt mixtio aque cū vino que fit an̄ miſſam ſtatim cōu̓tende in ſanguineꝫeſt ſacͣmentalis. vbi ſupͣ. in ſolū. iij. argu. Qn̓tum eſt. ꝙ in miſſa ſolenni debꝫ miſceri aqua vinopoſt euangeliū. in miſſis aūt pͥuatis ꝓpter ꝑiculūobliuionis pt̄ admiſceri an̄ euangeliū. ſcꝫ qn̄ ponitur vinū in calice. Sextū eſt. ꝙ con ſuetudo aliquorū qui in terris vbi non creſcit vinū. panū vinō rubeo intinctū et ſiccatum aqua lauant de quoruborem vniū accipit et ſāguinem chriſti conficiūtdamnat̉ in canone cū crime de cōſecra. di. ij. eo ꝙcum illud ſit magis aqua rubea qͣꝫ vinuꝫ. ſanguischriſti ex illo conſecͣri non pt̄. Ibidem in ſolū. iiij. Ꝙ cauſa inſtitutōnis ſaargumenti.cramenti eucariſtie eſt qͣdruplex. Capi. xiij.Ecūdo pͥncipalit̓ circa ſacramentū eūcariſtie conſideranda eſt neceſſitas inſtitutōnis. An ſcꝫ huiꝰ ſacͣmenti inſtitutō fueritneceſſaria. Ad cuiꝰ euidentiam eſt ſciendumꝙ nos poſſumus loqui. aut de inſtitutōnis cauſalitate. aut de inſtitutōnis et largitōnis cōgruitate.aut de inſtitutōnis et ſuſceptōis neceſſitate. Primo igitur mō loquendo ſcꝫ de inſtitutōnis cauſalitate. Dico ꝙ cauſa inſtitutionis huiꝰ ſacͣmenti eſtquadruplex. A Prima eſt mortis chriſti cōmemoratio qͥ amorem nr̄m debet efficere et totalit̓ inflāmare. Un̄ et ſaluator in inſtitutōne huiꝰ ſacͣmentiait. luce. xxij. Hoc facite in meā cōmemoratōneꝫ.Suꝑ quo verbo baſilius ſic dicit. Diſce autē quopacto decet edere corpus chriſti in memoriā .ſ. obedientie chriſti. vt qui viuūt nō ampliꝰ in ſe viuātſed in eo qui pro eis mortuus eſt et reſurrexit. Etaplus pͥme ad choꝝ. xj. Quotienſcūqꝫ manducabitis pane̓ hūc et calicem dn̄ibibetis mortē dn̄i ānūciabitis. Secūda cauſa eſt vitalis cibi mīſtratiocontͣ illū cibum pͥmorū ꝑentum. Vn̄ illis dictū eſtFukaāquocumqꝫ die ex eo comederitis morte moriemini.gen̄. ij. De iſto aūt cibo dr̄ ioh̓. vj. Quicūqꝫ manducauerit ex hoc pane viuet ineternum. Das duasrōnes innocentius papa terciꝰ tangit dicens ſic.Vt ſiā erga nos caritatem on̄deret et nr̄am ergaſe caritatem accenderet. ſe dedit ꝓ nobis in p̄ciumet in cibū. vt ꝑ p̄cium redimeret nos amorte. et pcibum aleret nos ad vitā Tercia cauſa eſt ad guſtum diuinitatis inuitatō. Inſtituit em̄ diuina ſapientia ſui corꝑis et ſanguinis ſacͣmētū. vt ad guſtūdīnitatis inuitaret et alliceret ꝑ guſtuꝫ hūanitatisVn̄ dn̄s per pſal. dicit. Guſtate et vidēte qm̄ ſtiauis eſt dn̄s. Quarta cauſa inſtitutōnis huiꝰ ſacramenti fuit crimis quotidiani remiſſio. Vn̄ innocentius ſic ait. Dedit nobis dn̄s hoc ſacramentuꝫſalutis vt qꝛ nos quotidie peccamꝰ. et ipſe iā morinō pt̄ ꝑ hͦ ſacͣmētū. qd̓ in memoriā eiꝰ mortis acci.pimus remiſſionē peccatorū quotidie conſeqͣmur.Hec alexander in qͣrto ſen. Secūdo modo loq̄ndo de inſtitutōis cōgruitate. Dico ꝙ inſtitutō huius ſacramenti cōgruit tribus. ſcꝫ diuiue liberalitati. noſtre infirmitati. inflicte penalitati. Primoinſtitutō huiꝰ ſacramenti cōgruit diuine liberalitati. Cū em̄ in alijs ſacramentis deus nobis ꝑ iuſtificantem grām coniūgat̉. voluit nobis amplius etintimiꝰ ſcꝫ ꝑ ſeip̄m et ꝑ ſuam realem pn̄tiam corꝑaliter coniūgi. vt ſuam grām ampliaret. Secundo inſtituto huiꝰ ſacramenti cōgruit nr̄e infirmitati. Cū em̄ quotidie ꝑ fragilitatem peccemꝰ. ſicut obo corꝑali deꝑditi fit reſtauratio. ſic cibo ſpūali fitreſtauratō vite ſpūalis. vt dicit ambroſius Tercio inſtitutō huiꝰ ſacramenti cōgruit inflicte penalitati. Sumꝰ em̄ in labore cōtinuo. et ideo refectōne ſpūali quotidie indigemꝰ. Hrc ambaldꝰ romanus quarto ſcripto ſen. di. viij. arti. ij. in cor. q. Tercio loquendo de inſtitutōnis et ſuſceptionisneceſſitatē. Dico ꝙ iſtud ſacramentū qͣntū ad diuinā inſtitutōnem ad nrām ſuſceptōem dupliciterpt̄ conſiderari. ſcꝫ in actu. vel affectū. hoc eſt in facto vel in voto ſeu deſiderio. Primo gͦ modo cōfider ando hoc ſacͣmentum. Dico ꝙ inſtitue̓ vel inſtitutio huiꝰ ſacͣmenti non eſt de neceſſitate ſalutis.qd̓ quadruplr̓ probo. ſcꝫ efficaci rōne. exempli on̄ſione. auguſtini aſſertōne. et mīſtri electōne. Primo efficaci rōne. ſic. Solū illud ſacͣmentū eſt ſacͣmentum neceſſitatis quo non ſuſcepto nō viuit vita gr̄e qui illius ē ſuſceptiuꝰ. ſicut patet de baptiſmo. Nam an ſuſceptōnem baptiſmi quicūqꝫ vixerit homo filius ire eſt. gͦ ſi hoc ſacͣmentū in facto eſtneceſſitatis an̄ eius ſuſceptōnem nullus viuit vitagratie. hoc aūt eſt falſū. quia tunc nullus ſaluaret̉quimoreret̉ an̄ eius ſuſceptōem. Si aūt hanc rōnem breuiꝰ vis formare dicas. ſic. Om̄e illud ſinequo poteſt haberi gratia non eſt de neceſſitate ſalutis. ſed hoc ſacͣmentū eſt tale. eo ꝙ gr̄am baptiſmip̄ſupponit. gͦ nō eſt de neceſſitate ſalutis. Hec bt̄stho. quarto ſcripto ſen. di. ix. de modo ſuimendi.