cita dicit apoſ. pͥme ad choꝝ. ix. Si vobis nos ſpiritualia ſeminanꝰ. non eſt magnū ſi nos carnaliavr̄a metamꝰ. Quāto aut aliquis minꝰ amat diuitias et eſt v̓tuti magis intentus. tanto faciliꝰ diuitias in alioꝝ neceſſitates diſtribuit. Et iſti qͥ ſic viuūt de illis quē ab alijs dant̉. magis fiūt alijs pauperibꝰ vtiles. ad miſericordie oꝑa v̓bis ⁊ exemplisalios ꝓuocando. Vnde apoſ. ſcd̓e ad choꝝ. viij.Vrā abundantia ſcꝫ in temꝑalibus illorū inopiamſuppleat. vt et illorū abundātia ſcꝫ in ſpūalibꝰ vr̄omopie ſit ſupplemētū. qui em̄ alterum iuuat parti.ceps fit oꝑis eius et in bono et in malo. Hec beatꝰtho. contͣ gentiles li. iij. c. cxxxij. de quatuor modis viuendi in volūtaria paupertate. et ibidem. c.cxxxiiij. de ſolutōne eorū que contͣ modos volūtarie paupertatis obijciunt̉.¶ Vtrum viuere de receptis ſit minoris virtutis qͣm viuere de proprijs. ¶ Capi. xxxviij.Ed forte queres gra p̄dictorū vtrū viue̓de rebus p̄ceptorū ab alijs ſit imꝑfectiꝰſeu mioris p̓lutis qͣꝫ viuere de propriomnctꝭand onaplabore. Rn̄deo ad hanc qͣſtionem pͥmittendo qͣtuordiſtinctōnes. ¶ Prima diſtinctō eſt. ꝙ modꝰ reciuod eſt vobispiendi ab alio eſt duplex. Vnꝰ eſt qn̄ aliquis recipit ab alio aliquid in quo qͣntum eſt de ſe ius habꝫSufficit em̄ dicſicut ſi recipit hereditatem pr̄is vel mercedem laboris. vel ſicut p̄lati recipiūt ſtipēdia eis debita. Aliꝰmodus eſt qn̄ aliquis recipit id in quo non ht̄ iusmō ẜmchriciniſi de mera liberalitate donantis. Modo igit̉ comipando dictos modos adinuicem. ſcd̓s modus ſcꝫrecipe aliquid ex mera liberalitate donantis eſt modus v̓tutis et ꝑfectōnis minoris qͣꝫ pͥmus. ſcꝫ recipere aliquid in quo ius habꝫ. Qd̓ tali ratione on̄do. Quiam vnoquoqꝫ illud qd̓ eſt ſibi magis ſufficiens et magis a ſe ſua ſufficientiā habet eſt magisꝑfectum. et inde eſt ꝙ deꝰ qui nullo alio indiget exſe eſt ꝑfectiſſimus. ſed ille qui recipit qd̓ ei eſt debitum in quo habꝫ ius eſt magis ſibi ſufficiēs. et magis ſuam ſufficientiā a ſe habet qͣꝫ ille qui recipit illud in quo non habꝫ ius niſi ex mera liberalitatē donantis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūda diſtinctō eſt. ꝙ modꝰ recipiendi aliquid ex mera liberalitatē alterius eſt duplex. Dnꝰ qn̄ aliquis non requiſitꝰ non rogatusex mera liberalitate confert aliquid alicui. Aliꝰ mōous eſt qn̄ rogatus et requiſitꝰ cōfert ſicut ꝑ mēoicatōneꝫ. MAodo igit̉ comꝑando iſtos modos admūicem. ſecūdus modꝰ ſcꝫ rogando aliquad recipere. et mendicando eſt inꝑfectōr ꝑ ſe loquēdo etde genere oꝑis qͣꝫ pͥmus. ſcꝫ qͣꝫ recipere nō rogand aliquid. ſed ſolum ex mera liberalitate donantisCuiꝰ ratio eſt. qꝛ in eo qd̓ ex mera liberalitatē habetur. tato meliori modo ius acquirit̉. quāto maIis liberalit̓ gratuite et voluntarie dat̉ qͣꝫ qd̓ daturlogando. qꝛ qd̓ tali modo datur. videt̉ quodāmoS muolūtarie dari. ſcꝫ ꝓpter importunitatē petertis. bene tn̄ poteſt eſſe aliqua conditō mēdicatōniaſmexa que faciat v̓tutes. ſic̄ verecūdia. hūiliatioUouio ſiaexterior. et huiuſmodi. ¶ Tercia diſtinctō eſt. ꝙaliqui recipiūt ſtipendia ab alijs. ſicut p̄lati qui accipiunt ſtipendia ab illis qͥbus annūciant euāgeliūAliqui vero non recipiūt ſtipendia ab alijs. ſꝫ viuūtde labore manuū ſuarū. ſicut fecit paulꝰ. Aodo igitur comꝑando iſtos duos modos adinuicē dico.ꝙ ſimplicit̓ loquendo et de genere operis non recipere talia ſtipendia ꝓpria vel debita et viuere de la.bore eſt maioris virtutis vel ꝑfectōnis moralis. qd̓duplicit̓ probo. ſcꝫ ratione. et exemplo. ¶ Primoratione. ſic. Suꝑerogare ſibi debituꝫ et dimitteredebitoribꝰ eſt maioris p̄fectōnis qͣꝫ debitum ſtipen.dium recipe. ſed p̄lati viuūt de ſtipendijs ſibi debitis. apoſtolus vero ex ꝓprijs laboribus viuens di.miſit debitum. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūdo hoc idem probo exemplo ſaluatoris de quo legit̉. ioh̓. xij. et ibidem.xiij. ꝙ iudas fur erat et loculos hn̄s. Vnde alchimus ſic ait. Iudas loculos portabat miniſterio etaſportabat furto. Et augꝰ ſuꝑ pͣs. et ſuper ioh̓.ibidem ſic ait. Exemplū dn̄i accipite conu̓ſantis interra quare habuit loculos. cui angeli mīſtrant.niſi quia eccleſia ip̄ius loculos habitura erat. Vn̄chriſtus in habendo loculos in qͥbus recōdebant̉ea que ab alijs recipiebant̉ geſſit ꝑſonam infirmorum. Vn̄ habere loculos nihil aliud eſt qͣꝫ viue̓ dereceptis et non de labore manuū. Vnde bt̄us augꝰibidem dicit. Ꝙ viuere de loculis eſt viue̓ de hisque mīſtrabant mulieres ſequētes dn̄m. et non delabore manuū. et hoc eſt imꝑfectōnis reſpectu eiꝰquod eſt viue̓ de labore manuū. IIn caſi tn̄ in quoviuere de labore manuū eſſet impedimentū bonorūſpūaltum. tūc viuere & receptis poſſet eſſe maio.ris ꝑfectionis qͣꝫ viuere laborando manibꝰ. et ſimiliter non ſeruare ſicut chriſtus et eius diſcipuli nōreẜuabant bona eis a mulieribꝰ āmīſtrata. qͣꝫuis qͣꝫtum eſt ex genere oꝑis ſit ꝑfectius qͣꝫ reẜuare. Incaſu tamen vbi non imimineret ꝓbabilit̓ ꝓuiſio inpoſterū reẜuare eſſet maioris p̄fectōnis qͣꝫ non reẜuare. ¶ Sed forte arguēs in oppoſitū. ſcꝫ ꝙ ille qͥde laboore manuū viuit non facit opus ꝑfectiꝰ ꝙͣille qui de euangelio viuit tali ratione. Quāto labor eſt fructuoſior. tanto ille qui illū laborem ſuſtinet et exercet ꝑfectius facit. ſꝫ labor annūciās euāgelium eſt fructuoſior qͣꝫ labor manualis. ſicut labor ſpūalis corꝑali. ergo videtur agere ꝑfectius qͥeuangeliū p̄dicat qͣꝫ qui manibꝰ laborat. Rn̄deo etdico. ꝙ ille qui viuit de laboribus manuū videturagere ꝑfectius ꝓpter duo ¶ Primo. qꝛ cum ſpūalia non ſint vendenda ſꝫ gratis danda. ideo aliquaꝫinꝑfectōnem videt̉ importare reciꝑe aliquid tꝑaleab illis quibꝰ ſpūalia conferunt̉. non aūt ſic eſt delaborē manuū qui ſub p̄cio cādit. ¶ Secūdo ꝓpterimꝑfectionem hoīm qui cōmunit̉ magis reputantdetrimentū in bonis tꝑalibus qͣꝫ in ſpūalibꝰ. Vndoquia recōpenſando laborem corꝑalem non patuūit̉diminutōnem tꝑaliū. videt̉ ẜm apparentiā quandāꝙ recipere neceſſaria vite ꝓ labore ſpūali ſit quaſi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten