Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

D maiorem tn̄ euidentiam predictorū eſtſcienduꝫ. ꝙ p̄ter effectus p̄dictos quoselemoſina corꝑalis habꝫ efficere de qui.bus duobus capitulis p̄cedentibꝰ patꝫ. elemoſinacorꝑalis quatuor bona facit. ſcꝫ. pͥmo em̄ excluditgeneralē indigentiam. ſecūdo extinguit deteſtabilem offenſam. tercio acquirit deſiderabilem grām.quarto producit int̓mīabilem gloriā. Primo dico ꝙ elemoſina ex caritate facta valet ad remoue̓.dum generalē indigentiaꝫ. ꝓuer. xxviij. Qui datpauperiſcꝫ victum et veſtitu ⁊cͣ. non indigebit ſcꝫin pn̄ti nec in futuro. Primo qui dat paupi elemoſinam non indigebit in hoc mūdo. qd̓ duplicitprobo. ſcꝫ ratione. et autoritate. Primo autoritaprou̓. xj. Alij diuidūt ꝓpria et ditiores fiūt. Gloſapropria non aliena. quia non de alieno debet fierielemoſina. ſed tm̄ de proprio. Et ſubdit. DiuidūtGloſa. quia non vnitm̄ ſed pluribꝰ debet fieri. Inpſalmo. Diſperſit dedit pauꝑibꝰ. Vn̄ non vni omnia. ſed diuerſis ſcd̓m indigentiā ꝑſonarum diſtribuenda eſt elemoſina. vt dr̄ in decretis di. lxxxxvj.fratrem et. c. non ſatis. Secundo probo hoc ideꝫratione. Nam ratio qͣre dantes elemoſinam paupibus fiūt ditiores eſt. qꝛ cum tales dent pro deo deꝰdat pro eis. Luce. vj. Date et dabitur vobis. Qd̓v̓bum duobꝰ modis exponit̉. Primo. ſic. Datebona tempalia pauꝑibus. et dabit̉ vobis bonorumtꝑaltum abundantia. Vnde augꝰ ibidem. dicit em̄chriſtus. da mihi deditibi. habuiſti me largitorē.habe me debitorem. Secūdo modo exponit̉. ſiDate veniam et dabitur vobis gloria. Et ideo bedaibidem ſic ait. Greui aūt ſentencia cūcta q̄ de conu̓ſando cum inimicis mandauerat ꝯprehendendo cōcludit dicens. Dimittite et dimittemi. date et dabitur vobis. vbi dimittere vos iniurias. dare beneficia tubꝫ. vl̓ et vobis peccata dimittant̉ et vita detur eterna. Et ſubdit̉ prouer. xj. Alij rapiunt aliena et ſemꝑ ſunt in egeſtate. Gloſa. in pn̄ti vita. qꝛſemꝑ auarus eget. eo ꝙ auaro nihil ſufficit. Dieronimꝰ. Auaro tā deeſt quod habꝫ qͣꝫ qd̓ nō habꝫEt in futura. vbi nec vna gutta aque dabit̉. Vn̄ſubdit̉. prou̓. xviij. Qui deſpicit dep̄cantē ſuſtinebit penariā. vbi notatur obſtinata contumacia. etſtīma indigentia. Primo obſtinata contumaciavel cōtumelia. ibi. qui deſpicit dep̄cantem. malū em̄eſt non ſubuenire. peius non attendere. peſſimumvero eſt cōtemnere vel deſpicere. qd̓ nō debꝫ fieri ꝓpter tres rationes. Prima eſt p:opt̓ augmētatōnem magnitudinis afflictōnis. afflictis em̄ nondebet addi afflictio. Eccleſiaſtici. iiij. Aīam eſurietem cibum corꝑalem vel ſpūalem ne deſpexeris cōtemnēdo vel deſpiciendo et non cōpatiendo. ſꝫ magis corde beniuolo aſpicias aliquid impartiēdo velcompatiēdo. qd̓ plus eſt. Seneca. Plus eſt dareſe qͣꝫ ſua. Noli gͦ deſpicere ſed cōꝑate̓. Iob. xxxj.Si deſpexi p̄tereuntē eo ꝙ non haberet indumētū Secūda ratio eſt propt̓ ꝓpinqͥtateꝫ ſanguinisElemioſiaSi em̄ peccatū eſt deſpicere extraneum multo magis cōſanguineū et propinquū. yſaie. lviij. Si n.deris nudū cooperi eum et carnem tuā ne deſpere.ris. Tercia ratio eſt propt̓ offenſionem et miriam creatoris. prouer. xvij. Qui deſpicit pauprem exprobrat factori ſtio. Exēplū de epulone ouex eo ꝙ deſpexit laꝫarum nūc etiam vna guttam qque nō habꝫ ad eius penuria releuandā. luce. xvjVnde prou̓. xxj. Qui obturat auremſuam ad ciamoreꝫ pauꝑis. et ip̄e clamabit et non exaudietur.Augꝰ. Idip̄m videtur iuſtum. vt qui a potētiorivult tuuari. adiuuet ip̄e inferiorem in quo eſt ipſepotentior. Secūdo pͥncipalit̓ qui dat pauꝑi nōindigebit in futuro. prou̓. xxx. Ffenerat̉ dn̄o qͥ miſeretur pauꝑis. q. d. qui dat pauperi non fenerat̉pauperi ſed dn̄o. quia quidqͥd fit pauperi proptedeum totū fit ip̄i deo. et totum dn̄o dat ad lucrumqe ip̄e reputat ſibi factum. Gregoriꝰ. Qd̓ pauperitribuit̉ non datur ſed cōmodat̉. Augꝰ. Miſerhmo quid feneraris homī. fenerare deo et cētuplumaccipies et vitam eterna poſſidebis. Ad lrām hoc perum eſt de bonis temꝑalibus. non em̄ quis pauperior efficit̉ ſed ditior. qui ſemen ſuū ſeminat in a.gro. qui affert fructum triceſimum. ſexageſimū etcenteſimū. gͦ multo magis qui ſeminat in agro ſpirituali quales ſūt agri pietatis vt pauꝑes. AugꝰPrebe lutū et accipe deum. p̄be tectuꝫ et accipe celūEt ſubdit. Qui miſeretur pauperis vt ſcꝫ habeatiſtud p̄miū. nō ſolum qui ſubuenit effectu. ſꝫ etiāqui ſubuenit affectu. vt ſicut qui miſeret̉ et ſubuenit. ita qui plus miſeret̉ et plus ſubuenit. ideo prefutura. ſicut ⁊miū a deo maius recipiet. Require ſupͣ. que elemoſine ſunt potiores. Ꝙ elemoſine corꝑales valent ad extinguenuiſtuunta. Iodum mortalem culpam.Capi. xxxij.Ecundo elemoſina corꝑalis valet ad extinguendū deteſtabilem offenſa. ſcꝫ peccatum mortale. ita dicit̉ eccleſiaſtici. iij.cuxta finem. Ignem ardentē extinguit aqua. et elemoſina reſiſtit peccatis. In quo verbo comꝑat pecatum igni et elemoſinā aque. Primo aſſimilatpeccatū igni. et hoc propt̓ tria. Eſt em̄ ignis nature conſūptiue. multiplicatiue. defectiue. Primoeſt ignis nature conſūptiue. ſicut em̄ ignis conſumit omnia. ita peccatū om̄ia bona gratuita ꝯſumitet tollit. Iob. xxxj. Ignis eſt vſqꝫ ad cōſumptōeꝫdeuorans. tum qꝛ peccatū deſtruit bonū p̄teritumtum qꝛ impedit bonū futurum. Secūdo ignis eſtnature multiplicatiue qd̓ patꝫ. qꝛ ſemꝑ accendit etcōburit dum inuenit cōbuſtibile. ita peccatū ſi ſtatim non excinguat̉ multiplicat̉. eo ꝙ vnū peccatūeſt cauſa alterius. Abiſſus abiſſum inuocat. in p̄s Tercio ignis eſt nature defectiue. ſicut em ignisaqua extinguit̉. ita peccatum aqua ſpūali ſcꝫ gravel elemoſina expellit̉. Vnde glo. ibidem. qm̄ mag̓ne virtutis ſit elemoſinia on̄dit dicens. Glemoſinareſiſtit peccatis. nā ip̄a extinguit non ſolū actam