ſi tamen appetitus ferat̉ in illicitā fractōnem eiꝰ qdfactū eſt. ſed ſi aliquis vellet ſe non feciſſe votū qd̓laudabilit̓ fecit ꝯſiderās rei implende ſcꝫ voti difficultatē et ſuā fragilitateꝫ dūmō nō velit irritū eſſoquod factū eſt nō demeret̉. qꝛ eius appetitꝰ nō fertur niſi ſuꝑ licitum. Hec albertus. vj. ethicorū. inlrā quā bt̄us tho. recollegit audiens p̄dictū librūab eo. ¶ Ꝙ electo ex duobo ſpecialit̓ ꝯmēdat̉.Ercio circa electōnē ꝯſiderā ¶ Ca. iij.da eſt electōnis cōmendatō. Vla eligensex duobꝰ precipue cōmendat̉. ſcꝫ ſi rectecligit. et ſi libere eligit. ¶ Primo ſi recte eligit. Adrectam autē electōnem requirit̉ virtus. Vn dicitph̓s. vj. ethicorū. j. c. ꝙ electō dependet ab habitu intellectuali ſcꝫ a mente. et ab habitu morali quiꝑficit appetitū. qd̓ probat ꝑ ſignū. quia effectus electionis eſt actō. actio aūt bona vel mala nō pt̄ eſſeſine mente. id eſt ſine v̓tute intellectuali. et ſine mōre id eſt ſine morali qͣcumqꝫ diſpoſitōe ꝑtinente adappetitū. vt exponit bt̄us tho. ibideꝫ in ſcripto. Etſubdit ph̓us ꝙ mens ip̄a ẜm ſe conſiderata ſcꝫ ratōſpeculatiua nihil mouet. qꝛ non eſt pͥncipiū actōnis. eo ꝙ nihil dicit de imitabili et fugibili. vt dicitin tercio de anima. ſed hoc facit mens id ē ratō practica. Virtꝰ autem illa intellectualis quē exigit̉ adylluts. ISel̓o ibelectōnem rectā eſt prudentia. Vn̄ ph̓us dicit. vj.ethicoꝝ. c. x. vel vltimo tuxta finem capituli. Qm̄non erit electō recti ſine prudentia neqꝫ ſine v̓tute.od dt id̓ finemhec quidem em̄ finem hec aūt que ad fine facit oꝑari. Ex quibꝰ verbis ph̓us dat intelligere ꝙ homo indiget prudentia ꝓpt̓ duo. Primo qꝛ ip̄a v̓tus prudentie eſt ꝑfectiua cuiuſdā ꝑticule anime ſcꝫ intellectus. Secūdo ꝙ ip̄a prudentia eſt oꝑatiua. eo ꝙelectō recta nō eſt ſine prudentia et ſine v̓tute mōrali. quia v̓tus moralis ordinat ad fine cū faciat appetitum rectū. Prudentia aūt dirigit circa ea q̄ ſūtad fine. vt ibidem exponit bt̄s tho. in ſcripto. Rōat̄ qͣre recti electō attribuit̉ prudentie eſt. qꝛ prudētia conſiderat ea que ordinant̉ ad finem. de quibuſeſt cōſiliū et electo. Vn̄ ip̄a prudentia electōnē dirigit ꝑ conſilium qd̓ electo p̄ſupponit. vt patꝫ ſuprapͥmo. c. Hec bea. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlvij. de prudentia. arti. pͥmo. Vtrū prudentia ſit in vita cognitiua. in ſolū. ij. argū. ¶ Secūdo electō alicuiꝰ conmendat̉ tanqͣꝫ recta et bona quia libere eligit nō exneceſſitate. quod duplicit̓ probo. ſcꝫ ex ꝑte pͥncipivel ſubiecti. et ex ꝑte obiecti. ¶ Primo ex ꝑte ſubie.cti. qꝛ electō eſt actus potentie rōnalis vel voluntatis. ſꝫ pt̄as rōnalis ſe habet ad oppoſita ſcd̓m ph̓mgͦ et electō. ¶ Secūdo hoc idem ꝓbo ex ꝑte obiecti.qua electō nō eſt de fine ſed de his quē ſūt ad finēet ideo electō non eſt perfecti boni. vn̄ nullum bonūꝑticulare eſt ꝑfectum. et idro homo non ex neceſſitatē ſed libere eligit. ¶ Tercio hec duo tali rōne cōfirmo. Quiqͥd ratō pt̄ apprehende vt bonū vel maam in hoc polūtas pt̄ tendere vel hoc ſubterfuge̓ vereſpuere. At v̓bigratia. ratio pt̄ app̄hēdr vt bonūGerhehoc. qd̓ eſt velle hoc et non velle hoc. et ſimilit̓ aget non agere. ergo voluntas pt̄ hoc acceptare. Smilit̓ rato pt̄ apprehende vt quoddaꝫ malū. velle etnō velle. velle hoc ſcꝫ age̓ et n̄ velle agere. gͦ volūtaspt̄ illud reſpūere. Ratio aūt huiꝰ eſt aſſignata. qꝛin om̄i bono ꝑticulari qd̓ ordinat̉ ad fine ē cōſiderare ꝑ rōnem defectū aliquē. ſolum aūt ꝑfectū bonuꝫquod eſt bt̄itudo non pt̄ ratō apprehendere ſub rōne mali aut alicuiꝰ defectus. et ideo ex neceſſitatohomo vult bt̄itudinē nec poteſt velle non eſſe bt̄usaut miſer. Hec bea. tho. pͥma ſcd̓e. q. xiij. arti. vj.Utrū homo ex neceſſitate eligat. argumento contra. et in cor. q.¶ Quid eſt electōdiuina et quō diffinitur.¶ Ca. iiij.Ecūdo pͥn̄cipalit̓ dicendū eſt de electōedei que aliquos ſpecialit̓ eligit. circa quāelectōnem qͣtuor ꝯſiderare debemꝰ. ſcꝫquid eſt. quoꝝ eſt. quādo eſt. ad quid eſt. ¶ Prīocōſiderare debemꝰ quid eſt electō dei. Nā ip̄a diuina ordinatō qua quidā alijs p̄ferunt̉ ad cōſequendam bt̄itudinem electō diuina dicit̉. Et ꝑ hoc ptꝫdrā inter ꝓuidentiā p̄deſtinatōem et electōnem diuinā. quia ꝓuidentiā dei attendit̉ in collatōe eoꝝꝑ que res attingunt finem. et in applicatōne eorumad finem. vt patet infra ꝓuidentia. Similit̓ p̄deſtinatō attendit̉ in hoc ꝙ electis pp̄arant̉ bona grempn̄ti et bona glorie in futuro quibꝰ electi applicant̉ad fineꝫ. ſed electō diuina eſt qua aliqui ex ordinediuine ſapientie ad fineꝫ bt̄itudinis ordinant̉. Vn̄electō ꝓuidentiā et p̄deſtinatōem p̄cedit. et hͦ modo diffinit diuinā electōnem bt̄us tho. pͥmo ſcriptoſen. diſ. xlj. arti. ij. Vtrum electō p̄cedat ẜm rōeꝫp̄deſtīatōnem. in cor. q. et in ſolū. pͥmi argū. Ex hͦverbo vel ex hac̓ diffinitōne electōnis diuine pt̄ accipi et ꝯcludi. ꝙ electō dina non eſt reſpectu ſuuip̄ius. Quiꝰ ratō eſt. quia electō non eſt finis ſed tm̄eorū que ſūt ad finem. vt patꝫ ſiip̄ mmimediate. ſeddeus eſt vltimꝰ finis. gͦ deo nō conuenit electō reſpectu ſuiipius. ¶ Secūdo circa diuinā electōemconſiderare debemꝰ quoꝝ eſt. Nlam electō importat ſegregatōnem vel ſeꝑatōnē quādā. hoc patꝫ exſignificatō electōnis. qꝛ electō eſt duobꝰ vel pluribꝰpiacentibꝰ alterū p̄optare. hec aūt ſegregato nonpt̄ eſſe niſi aliquoꝝ que ad finem beatitudinis ꝯſequendē ꝯueniētiam habet. et ideo non cōuenit deoelectō reſpectu aliquoꝝ que ad finem beatitudinisad qua electō ordinat̉ cōuenientiā habere non pn̄ſAn non dr̄ ꝙ homīes qui ad gloriā eligunt̉ eligatab irrōnabilibus. ſed ab homībꝰ qͥ nati ſūt ꝑticipare eundem finem ſcꝫ eandeꝫ gloriā ꝯſequi. vt dicitbt̄us tho. pͥmo ſcripto ſen. vbi ſupͣ immediate. arti. pͥmo. Vtrū electō ꝯueniat ab eterno deo. ī corꝑe. q. ¶ Tercio circa diuinā electōne ꝯſiderare debemꝰ qn̄ eſt: vtrum ſcꝫ electō ex ꝑte dei fuerit in te̓pore vel ab et̓no. Rn̄deo et dico. ꝙ electō pt̄ accipivel conſiderari duobo modis. vel ex ordinatōne deeligentis. vel executōe oꝑis. ¶ Primo modo electō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten