Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Scd̓o ad bt̄itudinem vel ad oꝑatōem in qua ꝑfeca bt̄itudo cōſiſtit reqͥrit̉ ſūma complacentia quoex cōuenientia boni cauſat̉. et hec eſt ſcd̓a dos quea qͥbuſdam ponit̉ dilectō. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ illud qd̓ſnme diligimꝰ ꝯuenientiſſimū eſtimamus. Tercio ad oꝑatōem in qua ꝑfecta bt̄itudo conſiſtit reqͣritur intima pn̄tia. et ſic terciados ponit̉ comp̄penſio q̄ nihil aliud eſt qͣm in p̄ſentia deum habereet in ſeip̄o tenere. Sꝫ ẜm alios terciā dos poniturfruitō. ꝓut fruitō eſt non ſpei ſicut ē in via. ſed iārel ſicut eſt in patria. Fruito em̄ qͣlis in patria habebit̉ in ſe et dilectōnem et comp̄henſionem includit. Sed forte argues. ꝙ dotes ſūit qͥnqꝫ. qꝛ boecuis tercio de cōſolatōne ponit qͥnqꝫ ad beatitudinem ꝑtinentia. que ſūt. ſufficiētia quā ꝓmittūt diuitie. iocunditas quā ꝓmittit voluptas. celebritaquam ꝓmittit fama. ſecuritas quam ꝓmittit potetia. reuerentia quaꝫ ꝓmittit dignitas. Rn̄deo etdico. ꝙ iſta qͥnqꝫ non debent dici dotes. ſꝫ q̄dam beatitudinis conditōnes. qd̓ patet. qͥa in vera beatitudine ſunt om̄ia que in homībus in tꝑali felicitateq̄runt̉. Que vel ꝑtinet ad immunitatem a malo ſicut ſecuritas. vel ad ꝯſecutōem boni et ꝯuenientisſicut iocunditas. et ꝑfecti ſicut ſufficientia. vel admanifeſtatōem boni ſicut celebritas. inqͣntuꝫ bonūvniꝰ eſt in noticia multoꝝ. et reuerentia inqͣntumilliꝰ noticie vel boni ſignum aliqd̓ exhibet̉. Reuere̓tia em̄ cōſiſtit in exhibitōne honoris qui eſt teſtimonium v̓tutis. Et ſic patet ꝙ nō ſūt niſi tres dotesſcꝫ viſio. dilectō. et comp̄henſio ẜm quoſdam. velviſio. dilectio. ⁊ fruitō ẜm alios. que aſſignatōeˢad idem redeunt. Et rn̄dent vt qͥdam dicunt tribꝰv̓tutibꝰ theologicis .ſ. fidei ſpei et caritati. Nam fidei rn̄det viſio. ſpei comp̄henſio vel tentio. caritati dilectō vel fruitō. qͣlis habetur a beatis ī patria.Hec bt̄us tho. qͣrto ſcrip. ſen. di. xlix. de dotibusarti. v. Vtꝝ ꝯuenienter ponant̉ tres dotes aīme īpatria. ſcꝫ viſio dilectō et fruitō. ī corpe q̄ſtioniset in ſolū. vij. ar. Ꝙ in bt̄is pōnuntur eēqͣtuor dotes ex ꝑte corꝑis et qͣre. Ca. v.Ecūdo dico ꝙ p̄ter dotes aīme de qͥbusptꝫ ſupͣ immediate ponunt̉ qͣtuor eſſe dotes ī corꝑe glorioſo. ſcꝫ impaſſibilitas.ſbtilitas. agilitas. claritas. Ratō huiꝰ ē. qꝛ ſicutootes aīme ſūt qͥdam ornatus et q̄dam diſpōnesaimē qͥbus aīma ornat̉ et diſponit̉ vt ꝑfecte contungatur deo. Ita dotes corporales ſunt qͥdaꝫ ornatus et quedam diſpoſitōnes qͥbus corpus glorioſū aīme ꝑfecte ſb̓ijcit̉. Prima ergo dos corForis glorioſi eſt impaſſibilitas quā corpus ex v̓tute anime. ab om̄i leſione ẜuatur immune. Ratōaūit huiꝰ dotis ſcꝫ impaſſibilitatis eſt iſta. quia ſic̄aima erit ꝑfecte ſb̓iecta deo. ita corpus hūanuꝫ etdoquid in eo eſt aīme rōnali ꝑfecte erit ſb̓iectum.et ideo in corꝑe glorioſo nō poterit eſſe aliqua inmūtato cōtra diſpoſitōem illaꝫ qua ꝑficit̉ ab aīmaVn̄ in corꝑibꝰ ſct̄oꝝ poſt reſurrectōem nulla actōOotos ſanctorūvel paſſio poterit ꝓuenire a qͣlitatibus elemētalibꝰque ſit ꝯtra diſpoſitōem aīme que intendit corpꝰppetue cōſeruare. Sed forte arguēs. ꝙ impaſſibilitaˢ non debeat ponidos corꝑalis taliratōne.Nobilior eſt impaſſibilitas aīme et magis ei conuenit qͣm impaſſibilitas corꝑis. ſed impaſſibilitasnon aſſignat̉ eſſe dos aīme. gͦ neqꝫ poni debet doscorꝑis. Rn̄deo ⁊ dico duobꝰ modis. Primo mōꝙ aima ꝑ comꝑatōnē ad ſuū ſuꝑiꝰ non patit̉ naturaliter paſſione cōtriſtante ſꝫ ꝑficiente. ſed ꝑ cōꝑatōem ad ſuū inferiꝰ id ē ad corpuſ. vn̄ eius impaſſibilitas in impaſſibilitate corporis intelligituret ideo ꝯuenientiꝰ ponit̉ eē dos corꝑis qͣꝫdos aīe. Scd̓o mō rn̄deo et dico. ꝙ aīma non eſt paſſibilis ẜm naturā ſuam niſi ꝑ accidens. inqͣntum corpus patit̉. vel ꝑ dīnam iuſticiā eſt paſſibilis ex culpa que ab aīmabꝰ ſct̄oꝝ eſt ꝓcul ꝓpter dilectōnemVn ex quo impaſſibilitas ponit̉ dos corꝑis. nonoportet ꝙ ponat̉ dos aīe. Hec bt̄s tho. qͣrto ſcri.ſen. di. xlix. de dotibuſ ſct̄oꝝ. arti. v. q. iij. Vtruꝫdoteˢ corꝑis cōuenienter ponant̉ qͣtuor ſupͣdictein cor. q. et in ſolū. iiij. ar. Et petrus de tharen.ibidem arti. iiij. q. ij. in ſolū. iij. argū Ꝙ ſcd̓a dos eſt ſb̓tilitas. Ca. vj.Ecūda doſ corporis glorioſi ponit̉ eſſeſb̓tilitas. qd̓ dupliciter ꝓbo .ſ. autoritate. et rōne. Primo autoritate apoſ.pͥme ad choꝝ. xv. ſic dicetis. Seminat̉ corpꝰ aimale ſurget ſpūale. id eſt aīme vel ſpūi om̄ino ſubiectum. Erit eniꝫ corpus glorioſum ſpūale. id eſtoīno ſb̓iectum ſpūi. et hoc qͣntum ad duo in qͥbuscorpus ꝑfecte ſb̓ijcit̉ ſpūi. Primo quo ad eſſe ſpecificum. vt materia forme. Scd̓o qūo ad om̄ē aīeimꝑiū. ſcꝫ qūo ad motum. Scd̓o hoc idem ꝓborōne. ſic. Quāto corꝑa ſūt nobiliora. tanto ſūt ſb̓tiliora. ſed corpora glorioſa inter om̄ia ſunt nobiliſſima. gͦ ſb̓tiliſſima. Vbi nota. ꝙ ſicut aliqͥs intellectus dr̄ eſſe ſubtilis qͥa ꝑtingit ad inſpiciendintrinſeca pͥncipia et naturales ꝓprietates rei latētis. et ſimiliter dicit̉ quis hr̄e ſubtilem viſum quiaaliqͥd minimū poteſt viſu ꝑtinge̓. et ſimile eſt de alijs ſenſibus. Ita dr̄ corpus ſubtile. qꝛ poteſt penetrare et ꝑtingere vſqꝫ ad intima rei. SSed forteq̄res. an corpus glorioſū ratōne ſubtilitatis poſſit eſſe ſimul in eodem loco cum alio corꝑe glorioſo. Rn̄deo et dico. ꝙ corpus glorioſum rōe ſueſubtilitatis nō habebit ꝙ poterit ſimul eſſe cū aliocorꝑe in eodem loco. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ due dimēſiones velqͣntitates non pr̄t eſſe ſimulin eodem ſitu.īmo oportet ſemper ꝙ ſint in alio et in alio ſitū. ſedſubtilitas corporis glorioſi dimēſionē vel qͣntitatonon aufert a corpeglorioſo. et ideo corpus glorioſum non habet rōne ſue ſubtilitatis ꝙ poſſit eſſelimul cum alio corꝑe. ſed hoc habet ex oꝑatōne diuine v̓tutis. SSicut verbigr̄a. Corpus petri nonhabuit ex aliqͣ ꝓprietate indita ꝙ ad vmbram eiuſanarentur infirmi. ſed hoc fiebat virtute diuina