Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Aercio hoc idem ꝓbo diſtinctōne. ſic. Paupertasſpus pt̄ intelligi duobꝰ modis. Vno modo ex. in.anitio inflati et ſuꝑbi ſpūs. vt augꝰ ibidem expo.nit. Alio mō abiectio rerū tꝑaliū que fit ſpū. id eſtppria volūtate ꝑ inſtinctum ſpūſſancti. vt ambroſiꝰ et hiero. exponūt ibidem. gͦ qͣntum ad iſta duoſcꝫ qͣntum ad hūilitatē et qͣntum ad pauꝑtatē pauptas ſpūs adaptatur et cōuenit dono timoris.Primo qͣntum ad hūilitatem. qꝛ timor hūilitateminducit. ſicut aliqͥs ſolet ſe inclinare timore gladiſuꝑ eum eleuati. pͥme pe. v. Hūiliamī ſb̓ potēti manū dei. Scd̓o qͣntum ad pauꝑtatē. Nam pauptas vel abdicatō volūtaria tꝑaliū bn̄ adaptat̉ ti.mori. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ timentiū eſt ꝓijcere quēcūqꝫ fuge ſue curſū impediunt. et quēcūqꝫ euaſioniſue obſiſtunt. Multi em̄ timore ꝑiculi qd̓ eſt in mū.do relinquūt mundū. Vn̄ ſuꝑ illud iob. xxxj. ſemper qͣſi tumentes ſuꝑ me fluctus timui deum. dicit glo. Fluctꝰ cū tumentes deſuꝑ eminent. nullatūc cura reꝝ tꝑaliū nauigātibꝰ nulla carnis delectatō ad mētē reducit̉. ea qꝫ ex naui ꝓijciūt ꝓ qͥbusſulonendtimdolonga nauigia ſumpſerūt. qͣſi gͦ tumētes fluctusſuꝑͣ ſe deū metuit. qͥ dum vera vitā deſiderat om̄iadeſpicit que hic poſſidens portat. Scd̓o dicouri. CId ꝓpoſiꝙ ꝯſeqͣnter dono timoris rn̄det adaptat̉ et ꝯuenitbt̄itudo luctus. qꝛ qͥ deum reueret̉ et ei ſb̓ijcit̉ ꝑ timorē filialem in nullo alio delectat̉ a deo. Pec. b.tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xix. articulo. xij. Vtrum beati.tudo pͥma q̄ eſt. bt̄i pauꝑeſ ſpū ⁊cͣ rn̄deat dono timoris. ar. ꝯtra. et in cor. q. ⁊ in ſo. ij. ar. Et guiſhelmꝰ ī ſūma v̓tutū ca. iiij. cui dono adaptat̉ pauꝑtas. vbi dicit. ꝙ dono timoris. Re. ſuꝑͣ pͥma bt̄itudo. bt̄i pauꝑes ſpū. Et ſupͣ bt̄i qͥ luget ⁊cͣ. Quodos diffinit̉ ẜm tura. Ca. pͥmum.Otes ſanctorū. Circa dotes ſct̄oꝝ ꝯſideranda ſūt qͣtuorſcꝫ diffinitōis ꝓprietas. appropriatōnis ꝯgruitas. diſtinctōnis qͣlitas. numeratōis varietas. Primo cōſideranda eſtcirca dotes diffinitōnis ꝓprietas. Nam dos q̄ datur in mr̄imonio corꝑali ẜm iura ciuilia ſic diffinit̉Vos eſt illud qd̓ dat̉ ab illis qͥ ſūt ex ꝑte mulierishis qͥ ſūt ex ꝑte viri ad ſuſtētanda onera mr̄imoiii. Antiquo aūt more maritus et vxor inūicem ſeemebat. vt dicit papias. Ad euidentiā aūt p̄dictediffinitōnis circa dotes qͣtuor cōditōnes notaArima eſt. ꝙ qͣmius a pr̄e vel a parente puelle doſꝯrueuerit aſſignari. tn̄ qͥn̄qꝫ ꝯtingit ꝙ ſponſus velpr̄ ſponſi aſſignat dotes vice pr̄is puelle. et hoc ꝓpter duas cauſas. Prima eſt ꝓpter exceſſum affe.ctam. Nam ſponſus vel pater ſponſi ꝓpter amorem nniniū quē ht̄ ad ſponſā dotat eā. ſicut ꝯtigitdemor qui voluit aſſignare dotem quā debebat reciꝑe et auge̓ ꝓpter vehementē amore filij ſui ſichencio dīna filiam iacob. vn̄ dixit pr̄ eius emor ad ia.ed et ad filios eius. Sichen filius meus adheſitDoles ſactorumanime filie vr̄e date eam illi vxorem. Et ſb̓dit. Augete dotem et munera poſtulate libenter tribuā qd̓petieritis. gen̄. xxxiiij. Scd̓a cauſa eſt ꝓpter commiſſum ſcꝫ in penam ſponſi qͥ v̓ginem corrupit etviolauit .ſ. vt v̓gini a ſe corrupte de ſuo dotem aſſignet quā pr̄ puelle debuerat aſſigͣre. vt dr̄ exo.xxj. Si ſeduxerit qͥs v̓ginem dormieritqꝫ cum eadotabit eam et accipiet ea vxoreꝫ. Scd̓a cōdi.tō eſt. ꝙ dotes aſſignant̉ tā ſponſe qͣꝫ ſponſo. ſeddr̄nt̉. qꝛ ſponſo aſſignant̉ qͣntum ad vſum vel diſpenſatōem. ſponſe vero qͣntū ad dn̄um vel propͥetatem: et hoc ptꝫ ꝙ ſoluto mr̄imonio dos ẜm iu.ra ciuilia remaneat ſponſe. Tercia conditō ē. ꝙdotes ⁊ ꝓmittunt̉ et ꝯferunt̉ ſponſo diu̓ſis tꝑibꝰ.qd̓ ptꝫ. qꝛ in mr̄imonij inchoatōne ſcꝫ qn̄ deſponſatur ſponſa dotes ꝓmittunt̉ ſponſo. ſed in tradū.ctōne ſponſe. ſcꝫ qn̄ ſponſa in domū ſponſi fraducitur vt pn̄tialiter ſpōſum habeat tunc dotes conferunt̉ ſponſo. Quarta conditō eſt. ꝙ ꝑ dotesvnum pͥncipaliter efficit̉ et aliud ꝯſeq̄nter. Perbi gr̄a. Illā ꝑ dotes pͥncipalr̓ efficit̉ ſolaciū mr̄imonij. ordinat̉ em̄ dos ad delectabilē vnionē ſpōſi etſponſe. vn̄dos dr̄ eē illd̓ ꝑ qd̓ ſponſa ꝯiungit̉ delectabiliter ſponſo et ecōuerio. Conſeq̄nter aūt perdotes onera mr̄imonij qͥ pͥus fuerāt tollunt̉ et remouent̉. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcripto ſen. di. xlix.de dotibꝰ arti. j. Vtꝝ ſint ponende dotes in homībꝰbeatis. in cor. q. et in ſolutōnibꝰ arguinētoꝝ Ꝙ inter dotes materiales et ſpūales ſunt qͥnqꝫ cōuenientie. Capitulum ſcd̓m.Ecūdo pͥncipaliter circa dotes ꝯſideranSda eſt appropͥatōnis cōgruitaˢ. Sic̄ em̄inter mr̄imoniū carnale et ſpūale eſt alc̓ſimilitudo. non tamē om̄is. vt patebit infra. ita inter dotē carnalem et ſpūalem. qd̓ duplicit̓ ꝓbo .ſ.ex diffinitōne. et ex cōditōe dotis. Primo ex diſfinitōne dotis ſpūalis. Vbi nota ꝙ bt̄is qn̄ in gloriam tͣnſferunt̉ aliqͣ dona dinitus dant̉ ad eoꝝ ornatum. et hi ornatus a mgr̄is ſūt nomīati dotes.vn̄ de dote ſpūali de qua nūc loqͥmur diffinitio talis dat̉. Dos eſt ꝑpetuus ornatꝰ aīme ⁊ corꝑis vite ſufficiēs in eterna bt̄itudine iugiter ꝑſeuerāsvt dicit bt̄us tho. qͣrto ſcrip. ſen. di. xlix. de dotibꝰarti. j. in cor. q. in pͥncipio. Ornatus vero ē aliqͥsdecor ip̄ius. vt exponit bt̄us tho. ibidem. arti. ij.Vtꝝ ſit idem doſ qd̓ bt̄itudo. in ſo. j. ar. Scd̓ohoc idem ꝓbo ex cōditōnibꝰ dotis ſpūalis ad ſimilitudinem dotis materialis. Prima em̄ ſimilitudoeſt. qꝛ ſicut in mr̄imonio carnali dos eſt que dat̉pr̄e ſponſe in proprietatem vel dn̄tum et ſponſo invſum. ſic in mr̄imonio ſpūali chriſti et ecc̄ie donadantur ecc̄ie in propͥetatem a tota trinitate que ēpater ſponſe. ſcꝫ ecc̄ie. et dant̉ ſponſo ſcꝫ chriſtoad diſpenſatōem. Scd̓a ſimilitudo ē. qꝛ ſicut inmr̄imonio carnali dotes pͥncipalit̓ dant̉ ad ſolaciūmr̄imonij et p̄ dotes ꝯſeq̄nter onera mr̄imonij ſb̓leuant̉. Ita in mr̄imonio ſpūali inter chriſtū ⁊ aīaꝫ