Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

fieri. qd̓ ptꝫ. Primo eī in amicicia q̄ eſt ꝓpter delectabile debꝫ recompēſatō fieri ꝑ delectabile. aliaſit cōqueſtus in amicicia et diſſolutō amicicie. vtꝫſupͣ amicicie ꝯq̄ſtio. Scd̓o ī amicicia que eſt ꝓpter vtile debet fieri recompenfatō non ẜm qͣntitatem dantis. ſꝫ ẜm vtilitatem qͣm qͥs ex bn̄ficio ſibicollato eſt ꝯſecutus. Tercio in amicicia que eſtꝓpter honeſtatem debꝫ fieri recompenſatō ẜm affectum dantis. qꝛ hoc p̄cipue reqͥrit̉ ad v̓tutem. vl̓dr̄ qͣrto ethicoꝝ. Tercio recompenſator debetreſpice̓ ad bn̄factoris gr̄aꝫ. ⁊ ſic etiā debꝫ recōpēſatō fieri magis ẜm bn̄factoris affectū qͣꝫ ẜm effectūCuiꝰ rō eſt. qꝛ qd̓ eſt gͣtis impenſū magis affectūreſpicit qͣm effectum. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.cvj. arti. v. Vtꝝ recompenſatō bn̄ficiorum ſit attendēda ẜm affectū. in cor. q. Ꝙ recōpenſator pͥmo debꝫ ꝯſiderare tꝑis oportunitateꝫ.D maiorem tn̄ euidentia p. Ca. ix.dictorū eſt ſciendū. ꝙ recōpenſator qͣtuor debꝫ cōſiderare .ſ. tꝑis oportunitatē.muneris qͣntitateꝫ. caritatis interminabilitatē. voluntatis eqͣlitatem. Primo dico. ꝙ recompen.ſator vel retributor debet cōſiderare tꝑis oportunitatem. nambificia ſunt et oportuno tꝑe danda etſuo tꝑe recōpēſāda. Vn̄ ſicut in bn̄ficio vel donodando bn̄factor debꝫ duo cōſiderare .ſ. affectū pͥncipaliter. et effectum ſcꝫ donum cōſeq̄nter. Ita recōpenſator debꝫ duo ꝯſiderare. Primo affectūbn̄factoris. et ſic ſtatim debꝫ recōpenſare. Vndeſeneca tercio de bn̄ficijs ſic ait. Dis redde benefi.ciū benigne accipe. Scd̓o debet. cōſiderare effectum .ſ. ip̄m donum. et tūc recōpenſatio non debꝫnimis p̄ueniri. vt ſeneca qͣrto debn̄ficijs dic̄. quifeſtinat reddere nō habet aīmū gͣti hoīs ſꝫ debitoriNec etiaꝫ debꝫ nimis differri vel tardari. qꝛ vt ſenca ibidem dicit. qͣntum addis more tm̄ demis gr̄eſed debet oportuno tꝑe fieri. qꝛ vt dicit ſeneca ibidēbn̄ficia tꝑe magna ſūt. Vbi nota. ꝙ aliter ſe ht̄de debito legali. et aliter de debito morali. Nlam dobitum legale eſt ſtatim ſoluendū. alias non eſſet ꝯſeruata uiſticie eqͣlitas ſi vnus rem alteriꝰ retinētabſqꝫ eius volūtate Sꝫ debitū morale dependet exhoneſtate debentis. et ideo bn̄ficium ſuo tꝑe debetreddi ẜm ꝙ exigit rectitudo virtutis. Vn̄ ſenecaxl.ij. epiſtola. Sapiētis eſt bn̄ficia bn̄ ſoluere. Interdū em̄ ſolutō eſt ip̄a cōfeſſio. Hec bt̄us tho. ſecunda ſcd̓e. q. cvj. arti. iiij. Vtꝝ homo debeat ſtatim bn̄ficiū recōpenſare. ar. ꝯtra. et in cor. q. et īſolū .j. et iij. argu. Ꝙ recōpēſator ſcd̓odebet ꝯſiderare recepti muneris qͣntitate. Ca. x.Ecūdo recōpenſator debꝫ ꝯſiderare receptimuneris qͣntitatē. Qui em̄ bn̄fictumvel donū recipit debet cogitare ꝙ benefactor ci gratis bn̄ficiū cōtulit. et ideo obligat̉ ex debito honeſtatis vt vltra debitū ſilr̓ aliqͥd gratis impendat. qd̓ triplr̓ ꝓbo. Primo autorita ambro.in li. de offi. ſic dicētis. Neſcit v̓tus mēſuram gr̄eDoua ſpū ſſanctinec ꝯtenta referre qd̓ accepit. ſꝫ vult cumulare pd̓ſumpſit. nec inferior ſit bn̄ficio licet equet̉ officio Scd̓o hͦ idem ꝓbo autoritatē ph̓i. v. ethicoꝝ.ſic ait. Refamiliari oportet ei qui gr̄am fecit et rupſum ip̄m inciꝑe. qd̓ qͥdem fit cum aliqͥd maiꝰ retribuit̉. Tercio hoc idem ꝓbo rōne. qꝛ qͣm diu aliqͥs recompenſat minꝰ non facit vt gratꝰ. pel q̄mdiu recōpenſat eqͣle non videt̉ facere gratis ſꝫ reodere qd̓ accepit. et ideo oportet conari ꝓ ſuo poſſe vt aliqͥd maꝰ retribuat. Si aūt non poteſt retribuere equale ẜm effectuꝫ. vt filius qͥ accepit qparentibus eſſe ⁊ viuere que ẜm effectum eis recōpenſare non poteſt. poteſt tamen et debet recompenſare aliqͥd mauis his parentibꝰ ẜm affectuꝫ .ſ.honorem et reuerentiam. vt dicit ph̓us. viij. ethi.ethicoꝝ. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cvj. arti. vj.Vtrum aliquis pluˢ debeat recompenſare qͣm receꝑit. ar. cōtra. et in cor. q. et in ſolu. pͥmi. ar. Ꝙ recompenſator tercio debet conſiderare ca.ritatis intermīabilitatem. Capi. xj.Ercio reconpēſator debet ex ſibi collato bn̄ficio hr̄e caritatis intermīabilitateꝫCuiꝰ rō eſt. qꝛ debitū gͣtitudīs deriuaex caritate. vt dicit apoſ. nemī qͥcqͣm debeatis niſi vt inuicem diligatis. caritas aut qͣnto plꝰ ſoluit̉. tāto magis debet̉. et ideo nō eſt incōueniensſi bn̄ficio recōpenſato obligatio caritatis ē inter.mīabilis. Hec bt̄us tho. vbi ſupͣ mmmediate. iſo.ij. ar. Re. ſupͣ. caritas. Quarto debet cōſiderare voluntatis equalitatem. Ca. xij.Varto recōpenſator debet hr̄e volūtatiDeqͣlitatē. Cuiꝰ rō eſt. qͥa ſicut in tuſticiaCattēdit̉ eqͣlitas reꝝ. ita ī gͣtitudīe attēditeqͣlitas volūtatū. et ſic̄ bn̄factor ex ꝓmptitudīe volūtatis ſūpͣ debitū bn̄ficiū impēdit. ita etiā recōpēſator qͥ ſuſcipit bn̄ficiū eadē volūtate aliqͥd ſupͣ debitū recompēſat. vt dicit bt̄us tho. vbi ſupͣ mmimediate. ī ſo. iij. ar. Sꝫ forte q̄res ḣ gr̄a p̄dictorūtres caſus. Primꝰ ē talis. Aliqͥs ē qͥ nō cū gr̄aſꝫ ca triſticia ⁊ ꝯtumelia et tarditate bn̄ficiū impe.dit. nunqͥd illi ē gr̄aꝝ actō impēdēda Rn̄deo etdico. ꝙ boni aumi eſt vt magis attēdat ad bonū q̄ad malū. et ideo ſi aliqͥs bn̄ficiū dedit nō eodē mōquo debuit. nō debꝫ recipiēs a graꝝ actōne ceſſare. minꝰ tn̄ tenet̉ qͣꝫ ſi bn̄ficiū debito mō impēdiſſꝫet ideo ſī bn̄ficiū impēdit melācolice. debꝫ recōpēſator cū hilaritate retribue̓. Vn̄ ſeneca .xliij. epiſtola ſic ait. Errat ſi qͥs bn̄ficiū libētiꝰ accipit qͣmreddit. hilarior em̄ eē debꝫ qͥ ſoluit qͣm qͥ mutuat.Si tarde bn̄ficiū impēdit. debꝫ ſolicite recōpenſare. ſeneca ſcd̓o de bn̄ſi. Nultū celeritas fecit multui abſtulit mora. Si ꝯtumelioſe impenditur bn̄ficium recompenſator debet gratioſe recompe are. An apoſ. pͥme ad theſſola. vltimo ſic ait. Si.ne intermi ſiōe orate. in om̄ibꝰ gr̄as agite. vt orofiat ꝓ bonis adipiſcednis. vt grarum actio fiat niom̄ibꝰ. id ē ꝓ om̄ibꝰ adeptiſ ꝓſperiˢ vel adu̓ſis.