xrimicos nō ſolūmodo tolerare ſꝫ etiam amare iubemur. Vel om̄e gaudiū. id eſt vitā eternā firmit̉credite vobis eſſe paratam ex tolerātia tribulatōnum. vnde dicit. cum intemptatōnes varias nonvnam tm̄. in quo on̄dit̓ eſſe ꝑfectiꝰ gaudiū. vtꝫ ꝑexempluꝫ d̓ bt̄o tiburcio martire. qui cūnudatisplantis ſuꝑ ardentes prunas incederet dixit. videtur mihi ꝙ ſuꝑ roſeos flores incedam in noīe ih̓uchriſti. Ratō aūt huiꝰ eſt. qꝛ in viribꝰ aīme fit redundatia a ſuꝑioribꝰ ad inferiores. et ẜm hoc delectatō ꝯtemplatōnis que ē in ſuꝑiori ꝑte aīme ſcꝫin intellectu redundat ad mitigandum etiam dolorem qͥ eſt in ꝑte inferiori ſcꝫ in ſenſti. ¶ Sed forteargues in oppoſitum .ſ. ꝙ ꝯtemplatō veritatis nōmitigat dolore ſꝫ augmentat. qꝛ eccͣs. j. dicit̉. quaddit ſcīam addit dolorem. ſed ſcīa ad cōtemplatonem ꝑtinet. gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ qui additſcīam addit dolorem. et hoc vel ꝓpter difficultatemet defectum inueniende veritatis. vel ꝓpter hoc ꝙ ꝑſcīam homo cognoſcit multa que voluntati contͣ.riantur. vn̄ qui addit ſcīam addit doloreꝫ. qꝛ qͣntotaqꝫ rōe cauſe ſꝫaquis plus cognoſcit pct̄m ſuū ⁊ ꝓximi. tanto plꝰde ſeip̄o tenet dolere et de cōuerſione gaudere. ⁊d cotra. om̄e ndlū amicieſſic ex ꝑte reꝝ ſcitarum ſcientia dolorem cauſat. expte aūt cōtemplatōnis veritatis ſcīa delectatōnemgͦddlor amicauſat. Hec bt̄us tho. pͥma ſcd̓e. q. xxxviij. arti.iiij. Vtꝝ ꝯtemplatō veritatis mitiget dolorem. ar.ꝯtra. et in cor. q. ⁊ in ſolū. j. et. iij. argū.¶ Ꝙ qͣtuor ſūt ſpecies triſticie vel doloris et que.Olor vel triſticia. Preter illa q ¶ Ca. xvdicta ſūt ſupͣ circa dolorem vel triſticiamutria conſiderare debemꝰ .ſ. varitatē ſpciqͣlitatem ſui. ſb̓limitatem mali. ¶ Primo ꝯſidera.re debemꝰ varietatē ſpēi vel mōi. Quatuor em̄ ſūtſpēs vel modi triſticie vel doloris. vt dicūt gregorius niſenus. et damaſcenꝰ .ſ. mīa. inuidia. anxietas vel anguſtia. et accidia. Rō at̄ varitatis iſtaꝝſpeciꝝ accipit̉ ꝑ applicatōem triſticie. vel ad maluꝫq eſt obiectū triſticie. vel ad effectum triſticie quieſt aggrauare. ¶ Primo em̄ triſticia pt̄ applicariad maum vt ad obiectū de quo eſt et qd̓ eſtimat̉vt malum. et tūc vel eſt malum alteriꝰ et ſic ē mīa.que eſt triſticia de malo alieno inqͣntum eſtimat̉ vtꝓpuū. Re. infra mīa. Vel eſt bonū alteriuſ qd̓ eſtimatur vt malum ꝓprium. et ſic eſt inuidia que eſttriſticia de bono alieno ꝓut eſtimat̉ vt malū ꝓpriūRe. infra inuidia. ¶ Scd̓o triſticia poteſt applicari ad eius effectum qui eſt aggrauatō. et hoc duobus modis. Primo em̄ triſticia de malo tollit veexcludit fugaꝫ mali. et ſic eſt anxietas que alio nomie or̄ anguſtia. que ſic aggrauat aīmum vt nonapp ireat aliqd̓ refugiū vel fugiendi malum vel fruendi bono. ¶ Scd̓o triſticia de malo intm̄ ꝓceditet agguat aīmum vt etiā exteriora membra immodiutet ab oꝑe et non ꝑmittat vitare vel fugere matam: et talis triſticia eſt accidia. que non ſolum apfetitum vel aīmū immobilitat. ſꝫ etiā membra ⁊ vocēDolor uel tuſticiaRatō autē qͣre accidia dicit̉ amputare vel auferrepocem eſt. qꝛ hox inter omēs motꝰ exteriores ma.gis expͥmit interiorem ꝯceptum et affectum. nonſolum in homībus. ſꝫ etiam in alijs aīalibus. vt dr̄pͥmo politice. Aelus vero ⁊ nemeſis non ānumerātur cum iſtis. quia ſb̓ iuidia cōtinent̉. Hec bt̄ustho. pͥma ſcd̓e. q. xxxv. arti. viij. Vtꝝ ſpēs triſticie ſint tm̄ qͣtuor. in cor. q. ¶ Vtrū om̄isdolor vel triſticia ſit bona vel mala. ¶ Ca. xvj.Ecundo circa dolorem vel triſticiam ꝯſiderare debemus qͣlitatem ſui. vtrum .ſ.omnis triſticia ſit bōna vel mala. Rn̄deoet dico. ꝙ aliqͥd dicitur maluꝫ dupliciter .ſ. ſimpliciter et ẜm ſe. et ẜm qͥd. ¶ Primo em̄ modo dicitaliqͥd ē ſe bonum ſimpliciter .ſ. vt ꝑ ſe eligibile. ethoc modo nulla triſticia ꝑ ſe loq̄ndo eſt bona vt perſe apprtibilis. qd̓ ꝓboduplici rōne .ſ. rōne incōuenientie. et anguſtie. ¶ Primo rōne incōuenientieqꝛ om̄is triſticia ꝓcedit ex aliquo incōuenienti. haberi aūt aliqd̓ incōueniens non poteſt eſſe ꝑ ſe ap.petibile. ¶ Scd̓o rōne anguſtie. qꝛ anxiari appetitum homīs de malo pn̄ti habet rōnem mali. eo ꝙꝑ hoc impeditur quies appetitus in bono. et ſic omnis triſticia ẜm ſe eſt mala. Naꝫ ip̄a de ſe et p̄cipuecum eſt triſticia immoderata qͣtuor mala facit. nōcet em̄ intellectui. apprtitui. corꝑi. oꝑi. ¶ Primonocet intellectui. eo ꝙ diſcendi ꝯſiderādi ⁊ cōtemplandi facultatem tollit. vt patꝫ ſupͣ de effectibustriſticie pͥmo ca. Scd̓o īmoderata triſticia nocꝫappetitui. eo ꝙ illud qd̓ homo appetit ne habeat impedit. vt ptꝫ ibidem ſcd̓o. ca. ¶ Tercio nocet corpo i. eo ꝙ triſticia immoderata ip̄m cituus corrupit. Eccͣi. xxxviij. A triſticia feſtinat mors. Et a.poſtolꝰ ſcd̓e ad choꝝ. vij. Triſticia ſeculi mortemoperat̉. Appellat̉ aut triſticia ſeculi duobo mōis.Vno modo ẜm gloſam. ibi. Triſticia ſeculi ē quenon eſt ad correctōem. ſcꝫ dum peccator dolet ſedetectū. et talis oꝑatur morteꝫ. ⁊ ideo oportet abea cauere. Scd̓o modo appellat̉ triſticia ſeculi. triſticia de ami ſione rerum templium vel filioꝝ. nonꝓpter deum. ſed propter amatum. et talis inducitmortem tꝑalem freq̄nter. et mortem ſpūalē et motem eternalē. ¶ Quarto immoderata triſticia nocet operi ip̄am impediēdo. vt ptꝫ ibidē ſupͣ. iij. ca.et ideo triſticia talis non eſt de ſe appetenda vel eligenda ſed vitanda. Ecc̄i. xxx. ⁊. xxxviij. Triſtiſticiam longe pelle a te ⁊cͣ. Et eccͣi. xiiij. Felix quinon habuit aīmi ſui triſticiaꝫ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o mō dialiqͥd eſſe bonū ẜm qͥd .ſ. ex ſuppoſitōe. ⁊ vt ad aliud ordinabile. Vt v̓bi gr̄a. de medicina verecundia. mīa. et pͥm̄a. ¶ Primū exemplū eſt de medicina amara que non eſt ꝑ ſe bona vel appetibilis niſi inqͣntum eſt ordinabilis ⁊ vtilis ad ſanitatem.Scd̓m exemplū eſt de verecūdia que non dicit̉ eobonia niſi ex ſuppoſitōe alicuiꝰ turpis cōmiſſi.Terciū exemplū eſt de mīa que non eſt laudabilisniſi ſippoſita miſeria. Similiter peccato preeuiſte
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten