Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

DiloctioRn̄deo et dico. ꝙ tales imp̄catōes ſanctoꝝ que inſacra ſcriptura ꝯtra peccatores inueniunt̉ pn̄t intelligi triplr̓ .ſ. ꝑ modū p̄nunciatōis. optatōnis.et deletōnis Primo ꝑ modū p̄nunciatōis nō optando penas inferni. vt ſit ſenſis. Conu̓tent̉ peccatores ī infernū. Scd̓o ꝑ modū optatōnis. vttn̄ deſideriuꝫ optantis non referat̉ ad peccatorumpenā. ſꝫ ad puniētis iuſticiaꝫ. ẜm illud pͣsͣ. Letabit̉iuſtus cū viderit vindictā. qꝛ nec ip̄e deus puniēsin ꝑditōne ip̄oꝝ letatur. vt dr̄ ſapͥ. j. ſed in ſūa tuſticia. qꝛ tuſtꝰ dn̄s ⁊ iuiſticias dilexit. vt dr̄ in pͥſ.Tercio ꝑ modum deletōnis crimīs. vt deſideriumreferatur nō ad ip̄am penam vel naturā. ſꝫ ad culpam. vt ſcꝫ pct̄a deſtruantur et homīes remaneāt Scd̓a q̄ſtio eſt. vtꝝ debeamus cōcordare cumpeccatoribꝰ. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ nos nō debemꝰ velle q̄ ip̄i volunt. vel gaudere de his de qͥbꝰ ip̄i gaudētCuiꝰ rō eſt. qꝛ idē velle ⁊ idē nolle ē ꝓprie amicoꝝv̓tuoſorū vel bonoꝝ. cuiꝰ ꝯtrariū ſūt pct̄ores. qꝛloq̄ndo ꝓprie nec ſūt amici niſi v̓tuoſi. Sꝫ tenem̉optare et cooꝑari vt faciamꝰ eos velle qd̓ volumꝰet gaude de his de qͥbus gaudemꝰ. vt dr̄ hiere. xvIp̄i ꝯu̓tent̉ ad teet tū nō ꝯu̓teris ad eos. Tercia q̄ſtio eſt. Vtꝝ debeamꝰ cōuiuere pct̄oribꝰ qd̓ ēꝓpriū amicoꝝ. Rn̄dro et dico. ꝙ aliud debēt fa.cere infirmiet debiles. et aliud ꝑ̄fecti et cōſtantesNā infirmi et debiles debent vitare cōuiuere vel ꝯuerſari cum pct̄oribo. et hoc ꝓpter ꝑiculū qd̓ eis īminet ne ſb̓uertant̉ a pct̄oribꝰ. Sed in viris ꝑfectis et cōſtantibꝰ de quoꝝ corruptōne nō timēturlaudabile eſt ꝙ cū pct̄oribꝰ ꝯu̓ſent̉. hoc eniꝫ mododn̄s cū pct̄oribꝰ māducabat et bibebat. vt habet̉math̓. ix. Cōuictus cū pct̄oꝝ qͣntū ad cōſortiumpeccati om̄ibꝰ eſt vitandus. ſic dr̄ ſcd̓e ad coꝝ. vjRecedite de medio eoꝝ et immūduꝫ nō tētigeritisſcꝫ ẜm ꝯſeuſum peccati. Hec bt̄ss tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. xxv. arti. vj. Vtꝝ ex caritate peccatores ſint diligendi. in ſo. iij. iiij. et. v. ar. Quarta q̄ſtio eſtVtꝝ teneamur bn̄facere peccatoribꝰ. Rn̄deo etdico. ꝙ in peccatore ſunt duo .ſ. culpaet natura.Debemus igit̉ ſb̓uenire pct̄ori qͣntū ad ſuſtentatione nat̉e. nō qͣntū ad fomentū culpe. eo ꝙ hoc nōeēt bn̄facere ſꝫ potiꝰ malefacere. Et qͣntum ad hocdr̄. eccͣi. xij. Da bono et non receꝑis peccatorem.Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxj. de bn̄ficiētia. arti. ij. Vtꝝ om̄ibꝰ ſit bn̄faciendū. in ſo. ij. ar. Reqͥſi ipͣ bn̄ficientia. et infra elemoſina. Vtꝝmagis meritoriū ſit diligere amicoˢ qͣm inimicoˢ.Ercio circa dilectōneꝫ ini. Ca. xxxiiij.mici cōſiderare debemꝰ cōꝑatōem meriti. vtꝝ ſit magis meritoriū diligere ami.cos qꝫ imimicos. Vbi nota. ꝙ iſta q̄ſtio vnū ſuꝑponit. et aliud q̄rit. Supponit em̄ pͥmo ꝙ diligereamicū et inimicū ſit meritoriū. qd̓ de vtroqꝫ patꝫ. Prio em̄ dilige̓ amicū cōtīgit duobꝰ moīs. Primo em̄ cōtingit diligere amicū ex cauſa tꝑali vel exſola cā qͣ diligit vel bn̄ficiū erogauit vel erogabit.et ſic non eſt meritorium. Et hoc modo loqͥtur faluator math̓. v. Si diligitis eos qui pos dililigunt⁊cͣ. Scd̓o mō ꝯtingit dilige̓ amicuꝫ non ex cauctꝑali pͥncipalit̓. ſꝫ ca dei. ſic̄ caritas q̄cūqꝫ diligitdiligit ꝓpter deū et rōne ſūmi boni. hoc mō amicudilige̓ ꝓpter deū ē meritoriū. Scd̓o dico. qꝫ pligere inimicū etiā ē meritorium. qd̓ duplr̓ ppoPrimo rōne. ſic. Illud qd̓ diligit̉ ex caritate ē maeritorium. ſed inimici ex ſola caritate diligunt̉ etōex aliqua tꝑali rōe. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o hoc idem ꝓbꝰ exp̄cepti impletōne. ſic. Implere p̄ceptū dei eſt meritoriū. ſed p̄ceptum dei eſt de dilectōe inimicoꝝ. veptꝫ math̓. v. Diligite inimicos vr̄os ⁊cͣ. Scd̓ohis ſuppoſitis q̄ſtio q̄rit. qd̓ iſtoruꝫ ſit maioris mariti an diligere amicos vel inimicos. Et qͣntum adhoc rn̄deo et dico. ꝙ cū rō diligendi ꝓximū ſit deus. iſte due dilectōnes pn̄t comꝑari vel qͣntuꝫ addiligibilia vel qͣntum ad diligētem. ſeu exꝑte ꝓxiini qui diligit̉. vel ex ꝑte eius qui diligit. Primoern̄ ſi iſte due dilectōes comꝑent̉ et conſiderent̉ exparte ꝓximi qͥ diligit̉. tūc dilectō amici excedit dlectōem inimici. et hoc ꝓpter qͣtuor rōnes. qꝛ e efficacior. cōueniētior. eligibilior. intenſior. Prīodilectō amici ꝑ ſe eſt efficacior ad merendum. Eformo ſic rōem. Vbi magis bonū qͣntum eſt de ſeibi maiꝰ meritū. ſꝫ maiꝰ bonum ē amicꝰ qͣꝫ inimicꝰgͦ efficacior eſt ad merēdū dilectio amici qͣꝫ dilectōinimici. Scd̓a rō qͣre excedit eſt. qꝛ dilectio amici eſt ꝯuenientior. Et formo ſic rōem. Dilectō tāto eſt cōuenientior qͣnto magis ſuꝑ materiā debitā cadit. ſed dilectō amici eſt actus magis cadensſuper materiā debitā qͣꝫ dilectō inimici qui non eſtmateria debita vel dilectōni ꝯuenienˢ. gͦ ⁊cͣ. Tercia rō eſt. qꝛ dilectō amici eſt eligibilior. Et formoſic rōem. Minus bonum dimittendum eſt ꝓ maiori bono ſi incumbit ncc̄itas. ſed dilectio inimicorūdimittenda eſt ī caſu neceſſitatis magis qͣꝫ dilectōamicorum. qd̓ patet. quia qn̄ non poſſumus ſb̓uenire amicis et inimicis in equali vel extrema neceſ.ſitate. tūc tenemur magis ſubuenire amicis qͣꝫ inmicis Quarta ratō eſt. qꝛ dilectō amici eſt intēſior. Et formo ſic rōnem. Motus caritatis qͣntoferuentior. tanto melior et efficacior ad merendūſed dilectio caritatis intenſius et feruentius fert̉amicum qͣm inimicum. ergo ⁊cͣ. Vt verbi gratia.Sicut em̄ ignis fortius agit in ꝓpinquiora qͣm̄ inremota. ita etiā caritas feruentiꝰ diligit conturictos qͣm remotos. id eſt amicos qͣm immicos.Secundo poſſumus vtranqꝫ dilectionem conſiderare ex parte diligentis. et ſic dilectio inimici ē magis meritoria qͣm dilectio amici. hoc autem ꝓbo ꝑquatuor rōnes. ſcꝫ propter reſpectum ꝑfectoreꝫ.conatum fortiorem. affectum feruentiorem. actalatiorem vel capaciorem. Prima rō eſt propterreſpectum ꝑfectōrem. Et formo ſic rōem. Ila dilectō cuiꝰ cā vel rō eſt ſolus deus eſt maioris mmeſeti illa dilectōne cuius cā vel rō pt̄ alia eſſe qͣꝫ deus