ſim litudinē habet. Et ideo ad eandem dilectōnis ꝑfectōem ꝑtinere videt̉. ꝙ aliqͥs ſeip̄m ẜuituti ſb̓ijciat ꝓpter ꝯmoreꝫ ꝓximi. ⁊ ꝙ ꝑiculo mortis ſe exponat. licet ſb̓ijcere ſe ꝑiculo mortis fit ꝑfectius. qͥahoīes nat̉aliter magis refugiūt mortē qͣꝫ ẜuitutemDec. b. t. in tractatū de p̄fectōne vite ſpūalis. ca.xvj. ꝑfectōne dilectōnis ꝓximiqͣntū ad intenſioriem anoris.¶ Ꝙ tercia ꝑfectio dilectōnis ꝓximi que eſt ſb̓ cōſilio attenditur ẜm collatō¶ Ca. xxiij.nem muneris et quo.Ercio conſideratur perfectio dilectōnisproximi ẜm collatōnem maioris muneris. Qito em̄ maiora bona impendimuˢꝓximis. tanto dilectio p̄fectior dr̄ eſſe. Huiꝰ autēp̄fectōnis dilectōnis ꝓximi que ex effectu cōſideratur eſt triplex gradus. Primꝰ eſt eorū qͥ ꝓximislargiunt̉ tꝑalia. Scd̓us eſt eoꝝ qͥ largiunt̉ ſpūalia non excedētia rōem. Tercius eſt eoꝝ qui larguntur ſpūalia .ſ. dīna ſuꝑ rōem exn̄tia. ¶ Priinꝰgradus p̄fectōnis fraterne dilectōnis eſt illorū qͥlargiunt̉ temꝑalia. Sūt em̄ qͥdam qui in tꝑalibubonis ꝓximis obſequūtur. puta qui veſtiunt nūdos. paſcunt famelicos. infirmis mīſtrant. et aliahuiꝰ modi faciūt que ſibi dn̄s reputat fieri et exhi.beri. Math̓. xxv. Qmͣ diu feciſtis vni de his frat̓bus meis mimis mihi feciſtis. Vbi dicit hiero. ꝙom̄ē opus mīe impenſum pauperi ꝓ chriſto impe̓dit̉ chriſto. Et ꝓbat ꝑ exemplū dicēs. Ꝙ in omīpauꝑe xp̄s eſtiries paſcit̉. xp̄s ſitiens potat̉. et ſicde alijs oꝑibꝰ mīe. ¶ Scd̓us gradus perfectōnisdilectōnis ꝓximi eſt illoꝝ qui ſpūalia rōnem nō excedentia largiuntur. Sūt em̄ aliqui qͥ largiunt̉ a.lijs bona ſpūalia que tamē non excedūt cōditōemhumanam. ſicut qͥ docet ignorantem. ꝯſulit dubitantē. reducit errante. Iob. iiij. Ecce docuiſti plurimos. et manus laſſas roboraſti. vacillantes cōfirmauerūt ẜmones tui. et genua trementia ꝯfortaſti. In qͥbus v̓bis oſtēdit. ꝙ ille qui largit̉ alijsbona ſpūalia bn̄ ſe habꝫ erga qͣtuor gn̓a ꝑſonarūſcꝫ erga ignorātes. negligētes. dubitātes. tremetes ¶ Primo bn̄ ſe ht̄ erga igͦrantes dicēs. docuiſti pluriuios ſcꝫ neſciētes qͥd oporteat facere. qd̓ ēmagnimeriti. Dan̄. xij. Qui ad iuſticiam erudiūtplurimos. qͣſi ſtelle in ꝓpetuas eternitates. ¶ Secūdo bn̄ ſe ht̄ erga deficientes vel negligētes dicēſEt manus laſſas ad bn̄ oꝑandū roboraſti. id ē cō.firmaſti ne deficiant ad oꝑandū. q. d. Non ſolumneſcientes inſtruxiſti. ſꝫ etiam negligētes in oꝑe eideficientes ab oꝑe ꝯfirmaſti. ꝓpter qd̓ dr̄ hebreoꝝxij. Remiſſas manus erigite et genua debilia roborate et greſſus rectos facite ¶ Tercio on̄dit ꝙ bn̄ſe habet erga dubitātes dicēs. Dacillātes id ē dubitātes ſiue titubātes ſiue incōſtantes in fide ⁊ bonō ope ꝯfirmiauerūt ẜmones tui. non mūitōne aīmoꝝ ſꝫ v̓borum. ſcd̓i machab̓. vlt̓. Singulos eoꝝarmauit non clipeo ⁊ haſta. ſꝫ ẜmonibus optimiſ¶ Quarto bene ſe habet erga trementeˢ dicens.Al.rhoEt genua trementia roboraſti. genua id ē cordetrementia ꝑ puſilanimitatē cōfortaſti v̓bo et exāplo. q. d. dimittētes oꝑari ꝓpter oꝑandi difficul.tatem. ꝯfortaſti hortando ad patīam. Yſa. xxxv.Genua debilia roborate. ¶ Tercius gͣdus ꝑfactanis dilectōnis ꝓximi eſt eoꝝ qui bona ſpūalia laxgiunt̉ ſuꝑ rōnem exn̄tia qualia ſūt dina. Sūt exōaliqui qͥ ſpūalia bona ⁊ dīna ſuꝑ natura et rōeꝫ exiſtētia ꝓximis largiunt̉ .ſ. dīnaꝝ ſcripturaꝝ erudtōem et ſpūaliū ſacramentoꝝ cōmunionem manuducentia ad deū. Et de his duobꝰ apoſ. mentōemfacit ad gala. iij. dicēs. Qui tribuit vobis ſpm̄ exoꝑatur in vobis v̓tutes. Et pͥme ad theſſꝫ .ij. Cūaccepiſtis a nobis v̓bum audituſ dei. accepiſtis illud non vt v̓bum hoīm. ſꝫ ſicut eſt vere v̓bum deDec aūt duoꝝ bonoꝝ .ſ. dinorū v̓boꝝ. et ſacramētoꝝ collatio ad ſingularem quādam pfectōnem ꝑtinet fraterne dilectōis. Cuiꝰ ratio eſt. quia pheoduo bona homo vltimo fini cōiungit̉ inquo ſūmahomīs ꝑfectio ꝯſiſtit. Addit̉ aūt ad hanc ꝑfectionē ſi huiꝰ modi ſpūalia bona non vni tm̄ vel duobꝰſed toti multitudini exhibeant̉. Cuiꝰ rō eſt. qꝛ etiāẜm ph̓os bonum gentis ꝑfectius et dimꝰ eſt qͣꝫ bo.num vniꝰ. Vn̄ et apoſ. dicit ad ephe. iiij. Alios autem paſtores et doctores ad cōſrīmatōnem ſanctorum in opus mīſterij. medificatōem corpiſ chriſtiſcꝫ totiꝰ eccleſie. Hec bea. t. in tractatu de p̄fectōne vite ſpūalis ca. xvij. de ꝑfectōe dilectionis ꝓximi qͣntū ad effectū. ¶ Ꝙ ex p̄cepto dei qͥlibetmagis debet deū dilige̓ qͣꝫ ſeip̄m. ¶ Ca. xxiiijTT quīa in caritate eſt ordo. vt ptꝫ ſupracaritas. ij. ca. Ideo qͥlibꝫ magis debet deum dilige̓ qͣꝫ ſeip̄m. et poſt deū qͥlibꝰ ma.gis debꝫ diligere ſeip̄m qͣm ꝓximū. et int̓ ꝓximosmagis debꝫ vnū dilige̓qꝫ aliū. ¶ Prīo dico. ꝙ qͥbet magis debet deum diligere qͣꝫ ſeip̄m. hoc auteꝫꝓbo quinqꝫ rōnibꝰ. ſcꝫ ex parte boni. termi. moti.ui. cōmodi. exēpli. ¶ Prīo ex ꝑte boni. ſic. Amoreſt boni. gͦ maioris boni debet eſſe maior amor. ſeddeus e bonū infinitū. qͥlibꝫ aūt nr̄m eſt bonum finitū. gͦ qͥlibꝫ debet magis deum diligere qͣꝫ ſeip̄m.Scd̓a rō eſt ex ꝑte termi. ſic. Finis eſt magis diligendus qͣꝫ ea que ſūt ad finem. ſꝫ deus eſt vltimusfinis oīm diligibiliuꝫ ex caritate. gͦ ip̄e eſt ſupͣ noset ſupͣ om̄ia diigendus maxime. ¶ Tercia ratiō eex parte motiui ad diligendū. ſic. Propt̓ qd̓ vniūqd̓qꝫ et illd̓ magis. ẜm ph̓m pͥmo poſterorū. ſed gͥpter deum omnia debent diligi. Vn̄ augꝰ d̓ doctrina chriſtiana ſic ait. Si teip̄m propter te non debes diligere ſed propter ip̄m vbi dilectōnis tue rectiſſimꝰ finis eſt. gͦ magis debet homo deum dilig̓re qͣm ſeip̄m. ¶ Quarta ratō eſt ex parte cōmodific. Vnicuiqꝫ proprium bonum magis eſt diligibꝰle ẜm philoſophum qͣmn̄ quodcūqꝫ aliud bonum. ſ̄deus eſt magis bonum propriū qͣꝫ aliqͥd aliud. qꝫbonū aīme magis intimū qͣm ip̄a ſibi. vt dicitur mlibro de ſpū et aīma. gͦ eſt ſuꝑ om̄ia diligendus:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten