q forte aliqͥd rep̄henſibile eſt in eo et ſic hūiliatur.Eſt etiā detractō venenū infuſū a detrahēte. Illi v̓ocui detrahit̉ nō dicit̉ eſſe venenum niſi ex ip̄o conchat nocumētū. Nec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxciijarti. iiij. in ſo. iij. ar. Et alexan. tercia ꝑte ſum. q.cxlvj. de detractōe arti. ix. de remedio detractōniscontͣ p̄ſumptōem et adulatōem in cor. q. Et ibidem queſtione ſcd̓a.¶ Quid ſit deuotio et quō diffinit̉. ¶ Ca. pͥmūEuotio. ¶ Circa deuotionemcōſiderare debemꝰ tria. ſcꝫ eiꝰſignificatū. ortum. effectū.Primo ꝯſiderare debemus deuotōnis ſignificatū. Dr̄ em̄ deliotio a deuouendo. vn̄ deuotidicunt̉ qͥ ſeip̄os quodāmō deuouent deo vt ei ſetotalit̓ ſb̓dant. propter qd̓ et olim apud gētiles deuoti dicebātur qͥ ſeip̄os ydolis deuouebat in mortem ꝓ ſui ſalute exercitꝰ. ſic̄ de duobꝰ decijs titꝰ li.uius narrat. Vn̄ deuotio nihil aliud eſt qͣꝫ voluniitas ꝓmpta faciendi qd̓ ad dei ẜuitiū ꝑtinet. ſic̄ dr̄exodi. xxxv. Ꝙ multitudo iſrael obtulit mēte ꝓmptiſſima atqꝫ deuota pͥmicias deo. Vbi glo. interſic ait. Om̄is multitudo iſrael obtulit mēte ꝓmptiſſima. qꝛ non vult deus coacta ẜuitia ſꝫ deuota. qͥlit̓ detractioanore ei ẜuit̉ et n̄ timore. Et mēte ꝓmptiſſima. qmente ei ẜuit̓ et non corꝑe. ¶ Patet igit̉ ex p̄miſſiˢtripliciter .ſ. interp̄tatōne. autoritatē. et expoſitione ꝙ deuotio eſt voluntas ꝓmpte ſe tradens ad eaq̄ꝑtinēt ad dei famulatū. ¶ Sꝫ ꝯtͣ. Deuotio n̄ ſolū habet̉ ad deū ſꝫ etiā ad ſct̄os viuos ⁊ mortuos.gͦ diffinitio nō datur bene d̓ deuotōe. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙͣ deuotio que habet̉ ad ſct̄os dei viuos et mōtem eorum ꝯtratuos nō termīatur ad ip̄os ſꝫ trāſit in deū in qͣntūapa. Nbonnunſcꝫ in miſtris dei veneramur deū. Hec bt̄us tho. ſe.cūdaſcd̓e. q. lxxxij. arti. j. Vtꝝ deuotio ſit ſpūalis actus. in corpore. q. ¶ Scd̓o hugo de ſct̄o victore deuotōem diffinit ſic dicēs. Deuotio eſt feruor bone volūtatis quē mēs cohibere nō valēs certis manifeſtat indicijs. ſcꝫ leticia et triſticia. vt tercio capitulo infra patebit clarius.¶ Que eſt cauſa deuotionis. ¶ Capi. ſcd̓m.yEcundo circa deuotōem ꝯſiderare debemus ip̄ius ortū. ſcꝫ q̄ ſit cauſa deuotionis. ¶ Vbi nota. ꝙ cādeuotōnis eſt duplex. ſcꝫ pͥmaria et ſcd̓aria. ¶ Prima em̄ ſcꝫ pͥn̄ci.palis cauſa deuotōnis extriſeca eſt deus. Vn̄ anibroſiꝰ ſuꝑ lucā dicit. ꝙ deus quos dignat̉ vocat.et que vult religioſum facit. et ſi voluiſſet ſamaritaros ex indeuotis deuotos feciſſet. ¶ Scd̓a cauſadeuotonis eſt intriſeca ſcꝫ ex ꝑte nr̄a. et hec eſt meditato pel cōtemplatio. Cuiꝰ ratō ē. qꝛ deuotio ēactus volūtatis quo homo ꝓmpte ſe tradit ad obſequm dei. vt ptꝫ ca. p̄cedēti. Om̄is aūt actus voluitatis ex aliqͣ ꝯſideratōne intellectꝰ ꝓcedit. eo ꝙdnū intellectū eſt obiectū volūtatis ẜm ph̓m. Vn̄aagꝰ dicit ī li. de trinitate. ꝙ volūtas ex ītelligētiaDeliotioorit̓. Et ideo ncc̄e eſt ꝙ meditatō ſit cauſa deuotionis inqͣntū per meditatōem homo ꝯcipit ꝙ ſetradat dīno obſeqͥo. Eſt aūt duplex meditatō vel cōſideratio. Vna eſt imptinentiū. et talis deuotōemimpedit. eo ꝙ ab his mēs diſtrahit̉ et a talibꝰ ſepatur. Alia vero cōſideratō vel meditatio eſt vtiliumet huiꝰmōi eſt cauſa deuotōnis. Eſt aūt ꝯtemplatio vel ꝯſideratō ex ꝑte nr̄a deuotōem cauſans triplex. ſcꝫ meditato dinitatis. hūanitatis. nr̄e infirmitatis ¶ Prima cauſa deuotōnis exꝑte nr̄a eſt ꝯtemplato dinitatis. ẜm illud pͣs. Mihi aūt adherere deo bonū eſt. et ponere in dn̄o deo ſpem meamIn quo v̓bo tangit duo. ſcꝫ ꝯfidentiā et pn̄tiā ſūmiboni ſcꝫ dei ¶ Primo tangit pn̄tiam ſūmi boni. vn̄dicit. mihi aūt adherere deo bonū eſt. Puiꝰ modiaūt adherētia eſt ꝑ aſpectum. ꝑ affectum. ꝑ cultūNrio eſt ꝑ aſpectū. vn̄ glo. mihi aūt adhere deo bonū eſt ī futuro. qꝛ tūc nihil ē meliꝰ qͣꝫ vid̓e facie adfaciē ip̄m deū. Scd̓o bonū ṁ eſt adhere deo ꝑ affectū. vn̄ glo. ibidē. bonū eſt mihi adhere deo ꝑ affoctū .ſ. ꝑ amorē boni. Nā amor tnͣſformat amantēiamatū. Re. ſupͣ amor dīnꝰ. Vnde. j. ad coꝝ. vj.Qui adheret deo vnꝰ ſpūs eſt cū eo. et merito. qamor dīnꝰ ht̄ v̓tutē vnitiuā et tnͣſformatiuā. vtꝫſiipͣ amor. dīnus. Sercio adherētia mētis ad deūeſt ꝑ cultū. Ita dicit glo. ibidē. mihi adherere deoꝑ cultum ſcꝫ ⁊ obſeqͥum bonum eſt. Vn̄ caſſianusin collatōne ioh̓is abb̓is ſic ait. Melius eſt deuotūin mīoribꝰ qͣꝫ indeuotū in maioribꝰ inuenire. ¶ Se.cundo tangit cōfidentiā cū ſb̓dit. Et ponere ī deoſpem mea. Augꝰ nondū habes ꝑ pn̄tiā inherereſpeꝫ. Caſſio. nihil poteſt eſſe beatiꝰ qͣꝫ in illo omīaponere in quo nullus eſt defectꝰ. Talis gͦ cōſideratio vel ꝯtemplatō dinitatis dilectōnem excitat. ſꝫ adilectōne pͥncipaliter deuotio cauſatur et ꝯſeruatet augmētat̉. qd̓ tali exemplo ꝓbo. Quia ſic̄ pinguēdo corꝑalis gr̓atur ꝑ calorē naturalē digerentem et ip̄m nat̉alem calorem ꝯẜuat. ita pinguedoſpūalis ſcꝫ deuotio mentis ꝑ caritatē gn̓atur et ipſam caritatē ꝯẜuat. ¶ Sed forte queres quid aīain deo ꝯſiderat ex quo cauſat̉ deuotio. ¶ Rn̄deo ⁊dico. ꝙ aīma cōſiderat de deo duo .ſ. ꝙ deus ē creator aīaꝝ. et ꝙ eſt bt̄ificator. et ideo offert ſe ꝓmꝑte deo in obſeqͥum et ſacrificiū. et ſic̄ pͥncipio ſuecreatōnis. et ſic̄ fini vltimo ſue bt̄itudīs. Ex quorum ꝯſideratōne cauſat̉ in aīma dilecto. et ex dilictiōe deuotio. vt dicit bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxvde ſacrificio. arti. ij. Vtꝝ ſacrificiū ſit ſoli deo offerendum. in cor. q. ¶ Scd̓a cauſa deuotōnis exꝑte noſtra eſt ꝯtemplatō ſcꝫ hūanitatis xp̄i. Cuiusratio eſt. quia ſicut mens nr̄a ex debilitate ſue cogtōnis indiget ex ſenſibilibꝰ manuduci in cogͥtioneꝫdīnoꝝ. Ita ad d̓ei dilectōem indiget manudūci ꝑaliqua ſenſibilia nobis nota inter q̄ pͥncipium ē humanitas chriſti. ẜm ꝙ in p̄fatōne dr̄. vt dum viſibilit̓ deū cogͦſcimꝰ phūc imuiſibiliū amorē rapiamur. Et ideo ea que p̄tinent ad hūanitatem chriſti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten