Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Nolo mortem peccatoriſ ſed vt cōuertat̉ ⁊ viuatPer oppoſitū aūt falſa opinio vel eſtimatio intellectus circa deum eſt. ꝙ peccatori penit ti veniam deneget. vel ꝙ pct̄ores ꝑ gr̄am viuificantē ad ſe nōꝯuertat Inter ſpem et deſperatōem p̄dicta dr̄ia inuenit̉. ꝙ ſpes ht̄ verā eſtimatōem intellectꝰ circadeū et ideo eſt ſtabiliˢ et v̓tuoſa. deſperatio verofalſe de deo eſtimās ē vicioſa et pct̄m. Ꝙ em̄ deſperatō falſe de deo eſtimet vl opinet̉ tali rōne on̄do.Cōſiderat em̄ aliqͥs duo bona. ſcꝫ timorē dini iudicij. ⁊ horrorē pct̄i ꝓprij. quibꝰ bonis ſi bene vterēt̉nec deſꝑaret nec vnqꝫ peccaret. ſꝫ qꝛ p̄dictiſ bonisquis male vtit̉. ideo ex timore dei et ex horrorē peccati ꝓprij occaſionē accipiēs deſperandi au̓titur ꝑdeſperatōeꝫ a bono incōmutabili. Si qͥs em̄ deſporat de eo qd̓ none̓ natꝰ adipiſci. vel de eo qd̓ noneſt debitum adipiſci. deſperatio talis non ē pct̄mUt v̓bi gratia. Si medicus deſperet in curatōnoalicuiꝰ infirmi. vel ſi aliqͥs deſperat ſe fore diuitiasadeptuꝝ nō peccat. et hoc ꝓpter impoſſibilitatē cōſeq̄ndi. Sic̄ emn̄ damnati deſperāt ſe bt̄itudinē cōſequideſperatō non cōputat̉ eis ad culpā. qꝛ ſūtin ſtatu deſperandi ꝓpter impoſſibilitatē reditꝰ adbt̄itudinem. vn̄ damnatoꝝ deſperatō non eſt culpa ſed pars damnatōnis eorū. Sꝫ quia homo invia natus eſt cōſequi vitam eterna et eſt poſſibileadipiſci. ideo falſe eſtimādo ⁊ opinādo de d̓o et ꝑ ꝯſeq̄ns deſperādo grauiſſime peccat. Hec bt̄s thoſcd̓a ſcd̓e. q. vc. arti. i. Vtꝝ deſperatō ſit pct̄m. incor. q. et in ſolū. ij. et. iij. ar. Ꝙ deſpērās ht̄ falſam opinionē de qͣtuor et qͣre. Ta. ijD maiorem tamē euidentia p̄cedentis capituli eſt ſciendū. ꝙ deſperas habꝫ falſaꝫA eſtimatōeꝫ vel opinionē de qͣtuor. ſcꝫ dedei mīa. potentia. oīpotentia. malicia ꝓpria. Primo habꝫ falſam opinionē de dei mīa inqͣntum noncredens ꝙ deus miſereat̉ ei deſperat. Vn ambro.in omelia ſuꝑ illo̓ luce. ij. Et zacharias pr̄ eius inpletꝰ eſt ſpū ſct̄o et ꝓph̓auit dicēs. Bn̄dictus ⁊cͣUide qͥm bonus deus et facile indulges pct̄is. nōſolum ablata reſtituit. ſed etiā inſperata cōcedit.Ille dūdū mutus ꝓphetat. hic em̄ gr̄a dei maximaeū que negauerat ꝯfitet̉. Nemo gͦ diffidat. nemoveteꝝ ꝯſcis delictoꝝ p̄mia eterna deſperet. nouitoris mutare ſentenciā ſi tu noueris emēdare delictum. Re. infra ꝓphetia quō deus mutat ſentenciami nō ꝯſiliū. ẜm greg̓. ca. xxxxiiij. ⁊. .xxxv. Socūdo habet falſam eſtimatōem de dei potentia. qꝛ īterdum ꝑ deſperatōem homo in hoc pct̄m cadit̉: pt̄non tm̄ deſperet de dei mīa. ſꝫ etiā de potentia dimittendi pct̄a. qꝛ putat deū nō ſolū nolle dimitte̓ peccata : ꝫetiā nō poſſe remittere. Tercio deſperacio ſeu deſperans interdum ꝑ falſam eſtimatōem d̓dei oīpotentia putat deū non velle nec poſſe remittere tanqͣꝫ nō poſſit om̄ia. et hoc eſt ꝓfundatō de.ſperatōnis. qꝛ tunc cadit in defectum fidei qua credit̉ opotētia dei. Quarto deſperas eſtimatōeꝫꝘ pucrriciofalſam habet de ſuaculpa inqͣntum eſtimat ſuā maliciā excedere bonitatē id eſt mīani dei. Et hoc mōchayndeſperauit dicēs gen̄. iiij. Maior ē iniqͥtaˢmea qͣꝫ vt veniā merear. qd̓ v̓bum hiero. ingloſaexponēs ſic ait. Peccata pct̄is adijciens deſperat.que eſt illa blaſphemia in ſpm̄ ſct̄m que nō remittitin hoc ſeculo nec in futuro. qꝛ putat deū aūt nolledimittere aūt nō poſſe tanqͣm omia non poſſit aūtinuideat ſaluti. Sed forte q̄res vtꝝ deſperanspo ſit putare ꝙ malicia ſua excedat bonitatem ſeumiam dei. Et videt̉ ꝙ nō. qꝛ omnis malicia homīterminū ht̄. bonitas aūt vel mīa dei c̄ infinita. igiqͣntumcūqͣꝫ creſcat malicia hoīm ſꝑ bonitas dei imfinitū excedit maliciā hoīm. Rn̄deo ⁊ dic̄o. ꝙ maliciā hūanam excedē bonitatē dei duplr̄ pt̄ intelligiſcꝫ vel ex ꝑte remiſſionis. vel ex ꝑte ſatiſfactōis. qPrimo ex ꝑte remiſſiōnis. et ſic bonitas vel mīa deicui attribuit̉ effectus remiſſionis pc̄ticū ſit in finita excedit gn̓aliter om̄em maliciaꝫ hoīm. Scd̓opoteſt intelligi maliciā hūanā bonitatē dei excedereex ꝑte ſatiſfactōnis. et ſic malicia humana exceditbonitatē velmīam dei in hͦ ꝙ nō credit hō tm̄ poſſeſatiſfacere vt veniā mereat̉. propt̓ qd̓ de ſeip̄o difidēs deſꝑat. vt chayn fecit dicēs gen̄. iiij. Maioreſt iniqͥtas mea ⁊cͣ. Vbi nota. ꝙ deſꝑatō de vema ex triplici falſa eſtimatōe et cōſideratōne ꝓcedit. ſcꝫ ex cōſideratōe culpe irremiſſibilis. iuſticie īflexibilis. pene ineuitabilis. Primo ex falſa cōſideratōe culpe irremiſſibilis. vn̄ dr̄. maior eſt iniqͥtas mea qͣꝫ vt veniā merear. q. d. Tā magna eſtiniqͥtas mea ꝙ nō poſſum venia mereri. Vbi glo.ſic ait. Culpā quā cōmiſerat ſuꝑbe ꝯfitet̉ nec vemārogat. Scd̓o cauſat̉ vel ꝓcedit deſꝑatio ex falſa ꝯſideratōne iuſtice inflexibilis. vn̄ dicit. eijciesme hodie a facie tua. q. d. Expelles me nolēs miſereri. Vel ẜm gloſā. Expelles me tanqͣꝫ indignumtuo ꝯſpectui. Et ideo ſb̓dit. Et a facie tua abſcōdar. Glo. qꝛ mihiip̄i odioſus pn̄tie tue me ſb̓traham. Tercio cauſatur deſperatio ex falſa ꝯſideratōne pene ineuitabilis. vnde ſb̓iingit. Ero fagus et ꝓfugus. Glo. hoc deſperando dicit. et ꝓpter duo. Primo propter miſeriam in vita. vijdicit. ero fagus qͣntum ad tremorē corꝑis. et ꝓfugus quantum ad inſtabilitate furioſe mentis.Scd̓o ꝓpter penam ī morte. ideo ſb̓dit. om̄is quiinuenerit me occidet me. Gloſa interli. Hoc vt deſperans dicit. deſiderādo vt cōpendio mortis preſentes cruciatus euaderet. Chriẜ. v̓o on̄dit qͣtuorgradus in pct̄o ip̄ius chayneſſe. Primo em̄ dyabolus pp̄arauit ip̄ideteriora offerre. Scd̓o inuidiam et emulatōem accendit. Tercio interficere ꝑſtiaſit. Quarto negare inqͥnatā occiſionē. poſt ideſiſtit quouſqꝫ v̓tice oīm malorū ſcꝫ deſperationē ſuꝑimpoſuerit. Hec alexā. ſcd̓a ꝑte ſumme. q.xlviij. de deſꝑatōe. arti. j. Vtꝝ deſperatō ſit pct̄nin cor. q. Et ibidē arti. iiij. q. ij. Vtꝝ malicia hoīsbonitatē dei excedat. in ſolū. pͥmmi ar.