Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Tercio hoc idē ꝓbo autoritate yſa. h. ſic dicentiTūc videbis et affluēs et mirabit̉ et dilatabit̉ cortuū. In qua autoritate tangunt̉ tria p̄dicta vtꝫ.Re. expoſitōem huiꝰ ſupͣ. Bt̄itudo. Hec bt̄s tho.pīma ſcd̓e. q. xxxiij. arti. j. ar. cōtra. et in cor. q.et in ſo. triū argumētoꝝ. Ꝙ delectatōſcd̓o cauſat ſuipiꝰ augmētatōem et quo. Ca. vjEcūdo delectatio cauſat ſuip̄iꝰ ſitim velaugmētatōem. Vbi nota. ꝙ delectatiovel habet̉ ꝑfecte vel imꝑfecte. Primoeni cū delectatio habet̉ ꝑfecte et ex parte rei q̄ de.lectat. et ex ꝑte eius qͥ delectat̉. tūc talis delectatio oīmoda qͥetem habet. et ceſſat motus deſiderijtendentis in nō hītum. Et de tali delectatōne dicit̉Ioh̓is. iiij. Qui aūt biberit ex aqua quā dabo ei n̄ſitiet in eternū. Vbi augꝰ rōeꝫ huiꝰ reddit dicēNam quō ſitient qui mnebriant̉ ab vb̓tate domusdei. ſꝫ fiet in eo fons ⁊cͣ. Chriẜ. q. d. Sicut qͥ fon.tem habꝫ intra ſe poſituꝫ nequaqꝫ ſiti afficiet̉. Itaqͥbiberit aquā quam ego dabo ei nō ſitiet in eternū Scd̓o vero cum delectatio habet̉ imꝑfecte nōqͥetat ſꝫ ꝓuocat et augmētat ſuipius deſiderium.Nam eadem res vel vnū et idem bonū et qͥetat aꝑpetitū inqͣntū habet̉. et ꝓuocat ſui ip̄ius deſideri.um inqͣntum inꝑfecte habet̉. Sic delectatio inqͣntū habet̉ qͥetat appetitū. inqͣntū v̓o imꝑfecte habetur ſui ꝓuocat appetitū. Habet̉ aūt delectatio aliqͣimꝑfecte duobꝰ mōis .ſ. vel ex ꝑte eiꝰ qd̓ delectat.vel ex parte eius qͥ delectat̉. Prīo ex parte eiusqd̓ delectat. eo ꝙ res q̄ delectat nō ſimul ſꝫ ſucceſſiue habet̉. Et tūc dum aliquis delectat̉ in eo qd̓ ht̄deſiderat potiri vel delectari in eo qd̓ nō habꝫ et qd̓hijduꝫ reſtat. ſic̄ qͥ audit vnā ꝑte v̓ſtis deſiderataliā ꝑtē v̓ſus audire. vt dicit augꝰ tercio cōfeſſionum. Et hoc mō om̄is delectato corꝑalis facitſuip̄ius ſitim. eo ꝙ imꝑfecte. id eſt non ſimultotaſꝫ ſucceſſiue et in ꝑte habet̉. ẜm illd̓ ioh̓is. iiij. Quibiberit ex hac aqua ſitiet iterū. ꝑ quā aqua vt dicitaugꝰ ibidē ſigͣtur delectatio corꝑalis. Ita ꝙ om̄iˢdelectatio corꝑalis duplr̓ pt̄ cōſiderari. vel inqͣntūhabet̉ ſucceſſiue. vel inqͣntū habet̉ cōtinue. Prīoinqͣntū habet̉ ſucceſſiue. et ſic ꝓuocat ſitim vel appetitu. vt ptꝫ. Scd̓o inqͣntū delectatō corꝑaliſ habet cōtinue et immoderate. et tūc qꝛ naturaꝫ leditꝓpter ꝯtinuitatē et ſuꝑfluitatē ſuign̓at vel ꝓuocat faſtidiū. ſic̄ ſtomacho pleno exn̄te cibo ē faſtidioſa memoria cibi. Scd̓o delectatio habet̉ imꝑfecte ex ꝑte eius qͥ delectat̉. Sicut om̄is delectatoſpūalis qͣlis eſt in cōtemplatōne vel cognitōne deiin mūdo iſto. que qͥdeꝫ delectatio non pt̄ eſſe exceſſiua nec leſiua. qꝛ naturā mentis reficit ⁊ non ſoluit velledit vt corꝑalis. nec qͣntū eſt de ſe eſt laborioſa. ſꝫ ſolū ꝑ accidēs rōne potentie ſenſitiue. inqͣntū oꝑatōni vite cōtemplatiue oꝑatōneˢ aliqueptutū corꝑaliū adiungūtur q̄ ꝑ aſſiduitatē oꝑandi laſſant̉ et debilitant̉. Eſt tn̄ delectatō ſpūalis q̄in dei cognitōne ꝯſiſtit imꝑfecta ex ꝑte nr̄a ī mūdoꝘ loctrcioiſto. vn̄ ſic̄ aliqͥs rem aliquā imꝑfecte cognoſcēset h̓ deſiderat ea ꝑfecte cognoſce̓ et hr̄e. Ita in mūdo iſto ꝑcipiētes aliqͥd d̓ dina cognitōe delectāturEt ip̄a delectatō dīne cognitōnis in hac vita habite imꝑfecte excitat ſitim vel deſideriū ꝑfecte cognitōis qͣlis erit in pr̄ia. Et ꝑ hūc modum pt̄ intelligiv̓bum eccͣi. xxiiij. Qui edūt me adhuc eſurient.et qͥ bibūt me adhuc ſitiēt. qd̓ exponit̉ duobꝰ modis. Primo ſic. Quibibūt me. id eſt qͥ me in pn̄ti vita cognoſcūt adhuc ſitient. qꝛ qͣnto magiſ ſcithomo tanto magis deſiderat ſcire quouſqꝫ facie adfaciem deū videat. Scd̓o mō exponit̉ ſic. Quiedūt me ſacramētaliter adhuc eſuriet manducareſpūaliter: Et dr̄ xp̄ſ ſacramētaliter manducari inaltari. et ſpūaliter fide. Augꝰ. Vt qͥd paras ventrēs crede ⁊ māducaſti. et ſic edere ⁊ bibere nō ſatiat ſed magis famē excitat. Hec bt̄us tho. pͥma. ij.q. xxxiij. arti. ij. ar. ꝯtͣ. in cor. q. Ꝙ delectatio cauſat rōnis coadiuuatōem et q̄. Ca. vijEercio delectatio cauſat rōis coadiuuatōem. Vbi nota. ꝙ delectatōnum q̄dēſūt ꝓprie. q̄dam extranee vel cōmunes. Prime delectatōes ſcꝫ ꝓprie ſūt q̄ ꝯueniūt homīinqͣntum eſt homo q̄ ꝯſiſtūt in rōcinādo vel cōtemplando. et tales adiuuāt rōem. qd̓ tali rōne on̄doAttentō adiuuat rōem qd̓ ptꝫ. qͥa qͣnto attentiusoꝑamur tanto ꝑfectus et rōnabiliꝰ oꝑamur. ſedillud in quo delectamur attentius oꝑam̉. gͦ ⁊cͣ. FScd̓o delectatōnes ſunt extranee vel cōmunes. qͥanon cōueniūt homī inqͣntū ē homo. ſꝫ inqͣntū habꝫaliquod cōmune cum beſtijs quales ſunt delectationēs ciborum et venereorum. et tales vſum rationis impediūt ⁊ peruertunt triplici ratione. ſcilicetattentōnis. oppoſitionis. tranſmutationis. Primo rōne attentōis. qꝛ cum aliquis vni rei delectabilifortit̉ intendit circa alia delectabilia debilitat̉.vel ab eis intentō totaliter reuocat̉. Vn̄ delectationes corꝑales hoc modo vſum ratōnis vel debilitāt. vel excecāt intentōem aīmi aſpūalibꝰ abſtra.hēdo corꝑalibꝰ intendēdo. SScd̓o hͦ idē ꝓbo rōeoppoſitōnis. ſic. Onū cōtrariū corrumpit vel excludit aliud. ſed delectatōnes corꝑales et p̄cipueveneree cū ſunt vehemētes ſūt cōtra ordine rōis.gͦ tales rōnis ꝑfectōem et prudentie eſtimatōnemcorrumpūt. vt dicit ph̓us. viij. ethicorū. Tercio hͦ idē ꝓbo rōe tnͣſmutatōnis. ſic. Ad delectatōnes corꝑales ſequit̉ quedam trāſmutatio corꝑalis. ex tnͣſmutatōne aut corꝑali appetituˢ afficit̉ etiudiciū rōnis ligat̉ ꝑturbat̉ et impedit̉. vt ptꝫ invinolētis et ebrijs qͥ iudiciū rōis hn̄t ligatū ⁊ impedituꝫ. gͦ ⁊cͣ. Vbi ſtipͣ. arti. iij. ar. ꝯtͣ. et ī cor. q. Ꝙ delectatio vel impedit oꝑatōneꝫ intellectꝰvel perficit. Capitulum octauum.Varto delectatio cauſat oꝑatōis ꝑfectōnem. Vbi nota ꝙ delectatio extraneaſcꝫ corꝑaliſ impedit oꝑatōnem intellectꝰet hoc duplr̓. Primo ex diſtractōne intentōis.