Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Sed ex pͥncipijs naturalibꝰ vn̄ etiāſi chriſtꝰ nonoccideret̉ neceſſario moreret̉ rōe hūane nate cuiineſt neceſſitas moriēdi. Et ideo immortalitatē q̄nat̉e hūane in chriſto nō erat debita: chriſtꝰ meruit ꝑ paſſionē. Vt di. b. t. iij. ſen. di. xviij. artiiiij. q. j. Vtꝝ chriſtꝰ me̓uit ſibi ꝑ paſſionē immortalitatē corꝑis. in ſolū. iij. argū. Vbi ſciendū ꝙqͣdruplex eſt ſtatꝰ hominis. Primꝰ eſt an̄ pc̄tm̄Scd̓s ē in pc̄to et an̄ gr̄aꝫ Terciꝰ eſt poſt peccatū et ſub gr̄a. Quartꝰ vero in gloria de quoꝝchriſtꝰ quolibꝫ accepit aliqͥd qꝛ om̄es ſaluare venitDe primo quidem ſtatu accepit peccati immunitatem. De ſecūdo vero ſtatu ſcilicet in peccato et ante grātiam accepit defectꝰ penales. De tercio ſta.tu ſcꝫ poſt peccatum et ſub gratia accepit gratieplenitudinē. De qͣrto ſtatū ſcꝫ de ſtatū glorie accepit chriſtꝰ nō poſſe peccare et dn̄m ꝑfecte ꝯtēplari. vt dicit magiſter ſen. in textu. iij. li. di. xvj in fine diſtinctōis. Scd̓o deꝰ pater exaltauit filiummerito paſſionis ſue dādo ſibi impaſſibilitatē mentis et corꝑis. Nam chriſtꝰ et ẜm aīaꝫ ⁊ ẜm corpuan̄ reſurrectōne erat paſſibilis. qd̓ patꝫ. qͥa an reſurrectōnē aīa chriſti habuit triſticiā. irā. timorē.dolorē q̄ ſūt aīe paſſiones. Primo habuit triſticiā. qd̓ tripliciter ꝓbo Primo autoritate Math̓xxvj. Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortē. Scd̓ohoc idē ꝓbo ſigno qͥa fletꝰ eſt ſignū triſtitie. ſꝫ chriſtus fleuit Ioh̓. xj. gͦ ⁊cͣ Tercio hoc idē ꝓbo rōeſic. triſticia eſt cū accidit aliqͥd conriū eius qd̓ nosdelectat. et qͥa vita chriſti ſibi erat maxime̓ delectabilis. id̓o de morte nat̉aliter ꝯtriſtabat̉. vt di. bt̄stho. iij. ſcri. ſen. di. xv. arti. vj. q. i. Vtꝝ chriſtushabuit triſticia. in argumentis conͣ. et in cor. q. Scd̓o dico ꝙ in chriſto fuit ira. nō qͥdē ira perviciū que ē conͣ ordinē rōnis. Sꝫ ira ꝑ zelū q̄ inſuirgit ẜm ordinē rōis et ē virtꝰ ſcꝫ volūtas vindicādi aliqd̓ malefactū. et hoc mō ira ꝑzelū ē in deoet in bt̄is et in chriſto fuit. vt dicit bt̄s tho. ibidē.q. ij. Vtꝝ in chriſto fue̓it ira. in cor. q. Terciochriſtꝰ habuit timorē. ita dr̄ Marci. xiiij. Cepit Ieſus tede̓ et paue̓. et cōfirmo hoc rōne ſic. Eiuſdoeſt timor et dolor. ſed in chriſto fuit verꝰ dolor. vtinfra patebit: gͦ et timor. vt di. b. tho. iij. ſcri. ſen.ibidē. q. iij. Vtꝝ in chriſto fuerit timor. in cor. q. Quarto in chriſto fuit verꝰ dolor. qd̓ duplicitꝓbo. Primo autoritate pſal. Repleta eſt malisid eſt doloribꝰ. vt exponit gloſa de chriſto. Secūdo hͦ idē ꝓbo rōe ſic. Vbicūqꝫ eſt leſio ⁊ cogni.tio leſionis conͣrie volūtati: ibi eſt dolor. Sed ip̄acorꝑis leſio erat conͣ aliqͣm volūtatē quā morte naturaliter refutabat. Et ſimiliter mala hūani generis ei diſplicebāt. gͦ in chriſto fuit dolor tā in infe.riori parte mētis qͣm etiā carnis. Differūt aūt dolor et triſticia in duobꝰ. Primo qͥa dolor ē in ſenſn ſic̄ in ſūbiecto. ſed triſticia in appetitu eſt. Secūdo qꝛ triſticia ē paſſio aīalis. ſꝫ dolor ē magiſ paſſio corꝑalis. Vn̄ triſticia eſt dolor aīe ꝑ corꝑa. vtAugꝰ di. H. b. t. iij. ſcri. ſen. ibidē. ar. iij. in cor o De paſſionibꝰ chriſti nota tria. Ca. xijii.Omaiorē tn̄ euidētiā p̄cedētis capi. circa paſſiōes qͣs chriſtꝰ an̄ reſurredōs⁊ habuit. ſcꝫ circa triſticiā. timorē. it coirē. nota tria. ſcꝫ Intellectū autoritatis. documētvtilitatis. modū paſſibilitatis. Primo nota mtellectū autoritatis. Nā v̓bū vel autoritas ſaluatoris dicētis Math̓. xxvj. triſtis ē aīa mea. et Mor.xiiij. cepit paue et tede̓. exponit̉ qͥnqꝫ mod. cOrimo em̄ Gēda et Theophilꝰ ſic exponūt. Excludit̉ꝑ hͦ quorūda impietas: nā qͥ corpꝰ ſuſcepit oīa debuit ſuſciꝑe q̄ corꝑis ſūt. ut eſuriret. ſitiret. aug.ret̉. ꝯtriſtaret̉. vt diſcāt ꝙ verꝰ hō erat in hͦ ꝙe naturales hōis ꝓprietates aſſumpſit. diuinitas em̄phos ꝯmutari neſcit affectꝰ Scd̓o Ambro. ſuperLucā ſic exponit. Triſtis ē aīa mea ⁊cͣ. nō ip̄e ſꝫ anima. nō em̄ triſtis ē ſapiētia nō d̓una ſb̓ſtatia ſedaīa. Suſcepit em̄ triſticia aīaꝫ meā ſuſcepit corpꝰmeū. Tercio mō Origenes ſic exponit. Triſtiseſt aīa mea uſqꝫ ad mortē. qͣidi. triſticia cepta ē inme nō ſemꝑ ſꝫ vſqꝫ ad tempꝰ mortis. ut cū mortuſfue̓o pc̄to moriar et vniu̓ſe triſticie. cuiꝰ pͥncipiūtm̄ fuit in me. qͣi di. triſticia mea vltra mortē nonextendetur. ſꝫ morietur in morte mea. Quartomodo Hiero. ſic exponit. Triſtis ē aīa mea nō aūtpt̓ mortē ſꝫ vſqꝫ ad mortē. dr̄ ꝯtriſtatꝰ donec apoſtolos ſua liberaret paſſione. Qn̓to Hiero. ſicexponit Triſtat̉ chriſtꝰ nō timore patiēdi vel moriedi qͥa ad hoc venerat. ſed ꝓpter infelicē iudam etſcādalū apoſtoloꝝ et eiectōne iudeoꝝ et euerſionēPieruſale. Scd̓o nota circa paſſiones mentisquas chriſtꝰ habuit an̄ mortē docum̄tū vtilitatisvt em̄ dicit Piero. ſuꝑ illo v̓bo Marci. xiiij. CepitIeſtis paue̓ et tede̓. In hoc etiā pauere et triſtaridocemur an̄ iudiciū mortis ꝙ nō poſſumꝰ per nodice̓ venit pͥnceps mūdi huiꝰ et ime nō habꝫ qͥcꝙͣ Tercio nota modū paſſibilitatis quā ſcꝫ animachriſti an̄ eius paſſione patiebat̉ et fruebat̉ qd̓ dupliciter oſtendo. Primo autoritate Auguſ. quiin libro de ſpiritu et aīa modū oſtendit dicēs. ꝙ anima duplicit̓ pt̄ ꝯſiderari. videlicet. aīa ut aia: etanima ut ſpūs. Primo pt̄ cōſiderari anima vtanima ⁊ ſic habꝫ relatōne vel depēdētiā ad corpusqd̓ viuificat et animat. et ſic anima paſſionem corporis patiebatur non em̄ dolor corporis poteſt eſſeſine anima. Sed ecōuerſo dolere poteſt anima ētiam non dolente corpore. Secūdo anima poteſt cōſiderari vt ſpiritus prout nullam habet relationem ad corpus ſiue dependentiam. et ſic̄ amiachriſti fruebatur et non patiebatur. Scd̓o mōdus et ratio quare anima chriſti ſimulet ſemel fr̄oebatur ⁊ patiebatur eſt iſta. quia anima chruti mdia fuit inter diuinitatem et carnem. Et quia beatitudo merat anime chriſti ex diuinitate. Corparaūt eiuis erat paſſibile. ideo anima chriſti erat palſibilis ex parte illa qua cōuingebatur corpori.