Cteccio¶ Rn̄d̓o et dico. ꝙ ab alienis pc̄tis ſibi parci ꝓph̓ap̄catur inqͣntū ex cōſortio pc̄toꝝ aliquis ꝑ ꝯſenſūaliqua immundicia cōtrahat. Sicut ſcriptū eſt inpſal. Cū ꝑuerſo ꝑuerteris. Prc bt̄s tho. vbi ſupͣ.arti. ij. q. v. Atꝝ homo debeat cōteri de pc̄tō alieno. argu. coij. et in cor. q. et in ſolū. pͥmi argu.¶ Quarto dico. ꝙ de pc̄tis futuris nō debꝫ eē cōtritio. qd̓ triplici rōne probo. ¶ Prima eſt qͥa nūqͣm tuſte pena infligit̉ ſine culpa ſed culpa futuranodū eſt. ergo nullꝰ ꝓ culpa futurā debꝫ ꝯteri veldolere. ¶ Scd̓a rō eſt. quia vere cōtritꝰ ex ꝯfiditia diuine gre debꝫ habere qͣndā ꝯfidentia de nonpeccando in poſteꝝ nec alias eſt cōtritio vera. qd̓patet. qͥa ſi aliqͥs pponet vel p̄ſtime̓t ſe labim mortale non eſſet vere ꝯtritꝰ. ¶ Tercia rō eſt. qͥa cō.tritio eſt pars penitentie: ſed penitentia ſemꝑ reſpicit pc̄tm̄ p̄teritū. ergo et cōtritio et cōfeſſio. tamquia prudentia eſt cōiuncta ꝯtritōi qͣmiis cōtritio non ſit de pc̄tis futuris ut patet. eſt tn̄ cautioque eſt pars prudētie de pc̄tis futuris. Hec bt̄ustho. vbi ſupͣ. arti. ij. q. iiij. Vtꝝ debeat aliqͥs ꝯteri de pc̄tis futuris argu. con. et in cor. q. infine.Et Alexan. iiij. parte ſūme. q. ccxl. arti. ix. in cor.q. Vbi ſubiungit ꝙ ſufficiēter ꝯtritꝰ debꝫ habereꝓpoſitū et cautelam nūqmͣ recidiuādi. Cuiꝰ rō ēquia ẜm theologos et ph̓os quelibꝫ virtꝰ ad hocꝙ vere inſit importat ꝓpoſitū certū ꝑſeuerādi: vtverbi gra. nō diceret̉ eſſe caſtus qͥ nō ꝓponeret imnꝑpetuū ꝯtine. Similiter nō ē vere penites qͥ nō htꝓpoſitū nūqꝫ recidiuādi. Hec alex. ibidē in cor. q̄Vn̄ ſubiungit ꝙ ſufficiēter ꝯtritus debꝫ habere ꝓpoſitū nūqͣmͣ recidiuādi. ¶ Quinto dico ꝙ de ſingulis pc̄tis mortalibꝰ debꝫ eē cōtritio. qd̓ intelligoduobo modis. ¶ Primo quia non pt̄ qͥs cōteri devno pc̄to ſine cōtritōe alteriꝰ. ¶ Scd̓o quia nōſufficit vna conmunis cōtritio de om̄ibus: ſed dequolibꝰ pctō mortali oportꝫ ꝙ ſit ſpecialis ꝯtritio¶ Primo dico. ꝙ de ſingulis pc̄tis mortalibꝰ debꝫeſſe ꝯtritio hoc modo. quia non pt̄ quis de vnoqͦꝫpc̄to mortali cōteri ſine cōtritōe alteriꝰ vel cū cōplacētia alteriꝰ. qd̓ ꝓbo duplici rōne. ¶ Prima ērōne abſolutōis ſic. Cū em̄ in cōtritōe remittaturculpa poſſet aliquis abſolui ab vno pc̄tō manētealio. ſed hoc eſt falſum: imo quēdā impictatis infidelitas dimidia ſperare venia ab eo qͥ totꝰ iuſtuset miſericors eſt. vt Auguſ. dicit. Et habet̉ extrade pem. et re. di. iij. Aut plures ⁊cͣ. ¶ Scd̓o hocidē ꝓbo rōne diuine largitōis ſic. Cōtritio nūqͣeſt ſine gra gratū faciente. Sed gr̄a gratū faciesrūqͥm̄ eſt cū cōplacētia pc̄tī. ego nūqͣnͣ cōuenit ꝯteri de vno pct̄ō niſi generalit̓ de om̄ibꝰ fiat ꝯtritio. Hec Alexan. iiij. parte ſumme. q. ccxl. artiimUtꝝ cōtritio poſſit eſſe de vno ſolo pc̄tō ſine cōcritione alioꝝ: vel cū volūtate vel cōplacētia altertus. in cor. q. ¶ Scd̓o dico. ꝙ de ſingulis pc̄tismortalibꝰ debꝫ eſſe cōtritio. ¶ Obi nota. ꝙ ꝯtritiopt̄ ꝯſideari qͣntū ad duo. ſcꝫ qͣntū ad eiꝰ pͥncipiūet qͣntum ad eiꝰ terminū. ¶ Primo cōtritio pt̄ cōfide̓ari qͣntū ad eiꝰ pͥncipiū ſcꝫ qͣntum ad cognition pc̄ti que ē pͥncipiū pc̄ti. Et ſic de ſingulis peccatis que quis cogitat et in memoria habꝫ. oportꝫꝙ ſit cōtritio. qd̓ ꝓbo duplici rōne. ¶ Primo rōecōfeſſionis ſic. ſicut querit̉ cōtritio ſic et cōfeſſio.ſed impoſſibile eſt plura ꝯfiteri ſimul. ergo impoſſibile eſt ꝯteri de om̄ibo ſimul. ¶ Scd̓o hoc idē probo rōne curatōis ſic. diu̓ſoꝝ morboꝝ diuerſe ſūtmedicine. quia non ſanat oculū qd̓ ſanat calcaneūvt Ioh̓s dicit. Sed cōtritio eſt medicina ſingularis conͣ vnū tm̄ pc̄tm mortale. gͦ non ſufficit vnacōmunis cōtritio de om̄ibꝰ. ¶ Scd̓o cōtritio pt̄ꝯſiderari qͣntū ad eiꝰ terminū que eſt gr̄a dei. ſcꝫ.qͣndo ille dolor cōtritōis eſt deigr̄a informatꝰ. ettūc ſufficit ꝙ ſit vna contritio de om̄ibꝰ pc̄tis. eoꝙ ille motus agit in virtute omniū diſpoſitionū pͥcedētiū. Hec bt̄s. t. vbi ſūpͣ arti. ij. q. vj. Vtꝝ deſingulis pc̄tis mortalibꝰ cōtritio requirat̉. in duobus argumentis conͣ. et in cor. q. Et petrꝰ deta.ren. iiij. ſcri. ſen:. di. xvij. de cōtritōe. arti. ij. q. ij.et. iij. Vtꝝ requirat̉ cōtritio ſpecialis de ſingulispc̄tis mortalibꝰ. argū. conͣ. et in cor. q. ¶ Sed forte queres. Vtꝝ de pc̄tis oblitis debeat qͥs cōteri.¶ Rndeo et dico. ꝙ aliqd̓ pc̄tm pt̄ eſſe oblitū dupliciter. Aut ita ꝙ ingenerali in memoria maneatet non in ſpeciali. et tūc debꝫ homo recogitare adinueniendū pc̄tm̄. quia de quolibꝫ pc̄to mortali tenetur homo ſpecialiter cōteri. ut patet ſupͣ immediate. Si aūt inuenire non poſſit ſufficit de eo cōteri ẜm ꝙ in menioria tenet̉. Et debꝫ homo nō ſo.lū dolere de pc̄to. ſed de obliuione pc̄ti que ex ne.gligentia cōtigit. Si aūt pc̄tm omnio a memoriaexcidit tunc ex impotētia faciēdi excuſat̉ a debitoet ſufficit cōtritio generalis de om̄i eo in quo deūoffendit. ſed qͣndo impotentia tollitur ſicut cumpc̄tm̄ ad memoriā reuocat̉ tūc tenet̉ homo ſpecialiter cōteri. Sic̄ etiā pauꝑ qui nō pt̄ ſolue̓ ut debet excuſat̉: et tn̄ tenet̉ cū pͥmo potuerit. Hec bt̄ˢtho. iiij. ſcri. ſen. vbi ſupͣ arti. ij. q. iij. Vtrum deom̄i pc̄to actuali cōmiſſo a nobis debeamꝰ cōteriinſolū. iij. argū.¶ Ꝙ cōtritio ꝯueniēterſic diffinitur ab Iſidoro.¶ Capi. vEcūdo cōtritio ab Iſidoro ſic diffiniturContritio eſt ꝯpūctio et humilitas mentis cū lacrimis veniens de recordationepc̄ti et timore iudicij. ¶ Ratio aūt huiꝰ diffinitōiseſt iſta. qͥa in pc̄to ſunt qͥnqꝫ. ſcꝫ aſſenſio. delectatio. elatio. infectio. incōſideratio. ¶ Primo in peccato eſt aſſenſio vn̄ dicit mentis. Sicut em̄ pc̄tm̄ꝯſtīmat̉ ꝑ ꝯſenſum volūtatis rōnalis: ita deleturper diſſenſū eiꝰ: diſſenſus aūt iſte nō eſt niſi diſplicentia eius qd̓ fuit: Nam ſicut pc̄ta qͣndo accider̄tvoluntaria fuerūt. Ita qͣndo eis diſſentimus et deeis cōterimur volūtaria non ſunt. Et ideo nobiſnolentibꝰ acciderūt non quidē ẜm voluntatē quatūc habuimꝰ cū ea voluimꝰ: ſed ẜm illā quā nūc-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten