Contricio¶ Abi nota. ꝙ in caſu neceſſitatis debꝫ aliqͥs moderate reprimere non ſolum cōtumeliā ꝓpriā. ſedetiam alienā ꝓpter officiū charitatis nō ꝓpter cū.piditatem p̓uati honoris. Et ſi queris qd̓ eſt magis meritoriū: vel repͥmere ꝯtumeliā propriā vel alienā. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ magis ꝓuenit ex charitatis affectu repelle ꝯtumelias alienas qͣm propͥaˢQuiꝰ rō eſt. quia in hoc ꝙ alqͥs reprimit cōtumelias alienas: non timetur cupiditas pͥuati honorisſicut timet̓ cū aliqͥs repellit cōtumelias proprias.Et ideo repellere ꝯtumelias alienas videtur ꝓuenire ex maiori charitatis affectū. ut dicit bt̄s tho.ibidem. in ſolū. j. et. ij. argu. ¶ Que ꝯtumēe¶ Capi. iiij.lia eſt ſuſtinenda et que non.D euidentia aūt p̄cedētis capituli eſt ſciendū. ꝙ circa ꝯtumneliā repellēdā vel ſiſtinendā ſunt cōſiderare tria. ſcꝫ ſtatustempus. modus. ¶ Primo eſt ꝯſiderādus ꝑſoneꝯtumeliā faciētis et patiētis ſtatꝰ. Si em̄ cōtumelia infert̉ ꝑſone ꝓprie et p̄ſumit̉ de medicina morbi: tūc eſt ꝯtumelia ſuſtinēda. ſi vero infert̉ ſuꝑiori miniuriā officij tūc eſt ꝯtumelia punienda. Vn̄chriſo. ſuꝑ illud Math̓. iiij. Pade ſathana. ſic aitDiſcamꝰ exemplo chriſti noſtras quidē iniuriasmagnanimiter ſuſtinere. dei aūt iniurias nec vſqꝫad auditū ſufferre: quoniā in proprijs iniurijs eēquēpiā patientē laudabile eſt. iniurias aūt dei diſpat. Et ideo inſimulare nimis ē impiū. ¶ Scd̓o oportet ꝯſiderare tempꝰ quo quis ꝯtumeliā infert. Nam tꝑe quoꝯuiciās eſt in furore nō ꝯpetit redargutio vel correctio. ſedato vero furore ſic. qͥa tunc ad correctionē eſt aptus. ¶ Tercio cōſiderādꝰ eſt modꝰ. qͥainterdū meliꝰ ſit cōtumeliātis correctio ſilēdo qͣꝫreſpondēdo. Et hoc duplici rōe. ¶ Prima eſt. qͥaplus eſt vince̓ ſuiip̄iꝰ viciū qͣm ꝑſonā vt dr̄ Prouerbi. xvj. Meliꝰ eſt patiēs viro forti ⁊cͣ. Scd̓aeſt. quia nullꝰ vincit̉ ab alio in ꝯuicijs niſi a ſeip̄ovincat̉. Vincit̉ aūt a ſeip̄o aliquis tribꝰ modis.¶ Primo ꝑ hoc ꝙ eſt cauſa cōuicij. ¶ Scd̓o ſi dolet de cōuicio propter ſe et non ꝓpter ꝯuiciantē.¶ Tercio cū impotētem ſe extimat ad vincēdū. vn̄Chri. Sit aliqͥs vir mirabilis ⁊ magnus et om̄eseum vocēt mechum. furem. homicidā. ille vero nōmoleſtet̉ nec cōſciꝰ ſit ſibi aliciiꝰ: talis licet multide eo talē opinionē habeāt nō eſt cōuiciū paſſusſed illi ſeip̄os ꝯfuderūt. ille aūt nō eſt ꝯfuſus. HecAlexan. ij. parte ſūme de ꝯtumelia. q. xxxvj. artiiij. Vtꝝ cōtumelia ſit ſuſtinēda in cor. q. Et ibidēarti. iiij. Vtꝝ cōtumelia ſit vindicāda ſilēdo vel reſpondendo. in cor. q.¶ Ꝙ ꝯtumelia exqͣtuor vicijs orit̉ vel cauſat̉.¶ Ca. v.Varto et vltimo pͥncipaliter circa ꝯtu.meliā cōſiderare debemꝰ iniciū originisſcꝫ a quo pc̄to oritur cōtumelia. ¶ Vbinota. ꝙ ꝯtumelia ex qͣtuor vicijs orit̉. ſcꝫ ex Ira.ſtiulticia. mmimicicia. ſuꝑbia. ¶ Primo em̄ cōtumelia oritur ex ira. vt dicit bt̄s Grego. xxxj. mora.et hoc ex parte finis ip̄iꝰ ire̓ qui eſt vindicta. Squo talem rōnem formo. finis ire eſt vindicta. ſednulla vindicta irato eſt magis in ꝓmptū qͣm inferre ꝯtumeliā alteri. gͦ pͥncipaliter et directe ex ira oritur ꝯtumelia. ¶ Scd̓o ꝯtumelia orit̉ ex ſtulticiaita dr̄ Prouer. xx om̄es ſtultimiſcent̉ ꝯtumelijsvel eas alijs inferendo vel alijs ꝯuiciantibꝰ ſe in.termiſce̓do. Ratio aūt qͣre ꝯtumelia orit̉ ex ſtulticia eſt quia ẜm ph̓m. vij. ethi. Ira nō ꝑfecte auditrōnem. et ſic iratꝰ patit̉ rōnis defectū. Et ſic cōuenit cū ſtulticia inferēdo alijs ꝯtumelias velut iratus facit. ¶ Tercio cōtumelia orit̉ ex ſuꝑbia et hocdiſpoſitōe. quia ſuꝑbia diſponit ad ꝯtumeliā. vn̄Prouer. xj. vbi ſuꝑbia ibi ꝯtumelia. qͣi di. Vbi ſupbia ſua facta alijs pp̄onēs et alioꝝ poſtponēs: ibiet ꝯtumelia actiue et paſſiue. Talis em̄ infert alij ꝯtumeliā et frequēter infert̉ ei. Prouer. xiij. Interſuꝑbos iurgiarūt. ¶ Rō aūt qͣre ſuꝑbia diſponitet inducit ad cōtumeliā eſt. quia ſupbi extimāt alios inſeriores ſe. et id̓o faciliꝰ alios ꝯtemnūt et eisfaciliꝰ iraſcūtur. utpote reputātes indignū qͥdqͥdconͣ eoꝝ volūtatē agit̉. ¶ Quarto cōtumelia oritur ex inimicicia. Cuiꝰ rō ē. quia ille qͥ odit aliumei ꝯtumeliā infert. cū emī vox ſit ſignū cordis. in.imicicia cordis eſt cauſa ꝯtumelie oris. ¶ Sed forte queres. quis magis peccat : an qui ex odio ꝯtumeliā infert: anqui ex iras ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ inferens cōtumeliā ex odio inqͣntū odiū eſt peiꝰ iravt dicit ph̓s. ij. retho. ¶ bi nota. ꝙ iratus intendit manifeſtā offenſam de qua non curat odiens.Et ideo ꝯtumielia que importat manifeſtā offenſāmagis ꝑtinet ad irā qͣm ad odiū. Hec bt̄us tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxij. arti. iiij. Vtꝝ ꝯtumelia oriaturex ira argū. conͣ. et in cor. q. et in ſolu. argū. Re.infra Inturia. et infra. Vindicta.¶ Quid dicitur contritio et quomodo differab attritione. ¶ Capitulū. Primum.Ontritio. ¶ Circa cōtritōeꝫſex ꝑ ordinē ꝯſiderare debemꝰſcꝫ Proprietatē ſignificatōis.Congruitatē diffinitōis. Qijtitatem augmentatōis. Continuitatem duratōis. Sagacitatem electionis. Dtilitatem operatōis. ¶ Primocirca cōtritionē cōſiderare debemꝰ ꝓprietate ſignificatōis. Nam cōtritio dr̄ ſimulde multis tritioDiffert aūt attritio a ꝯtritōe ſicut differt fractioacōminutōe. qd̓ ptꝫ ī corꝑalibꝰ et ī ſpūalibo. In corꝑalibꝰ vt ptꝫ. .iiij. metheoroꝝ. Frāgi em̄ dicūt̉ aliqͣqn̄ diuidūt̉ in magnas ꝑtes. ſed cōminui et ꝯteridicunt̉ qͣndo ad partes minimas reducūtur. Sicin ſpūalibꝰ ſignificat cōtritio ꝑfectā diſplicentiā volūtatis de pc̄tis cōmiſſis. Attritio vero ſignificatqͣndam diſplicētiā imꝑfectā. vn̄ quia ad remiſſionem pc̄ti requirit̉ ꝙ homo totaliter affectū pc̄ti dimittat. ideo actus ille quo pc̄t̄m remittit̉ cōtritionominat̉ ꝑ ſimilitudine ad corpꝰ qd̓ quidē tūc dr̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten