Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ContēpſaliāNihilominꝰ tam̄ etiā cōtemplatiuꝰ ſcd̓ario conſiderat aliqua inqͣntū ad dei cōtemplatōnē ordinātur ſicut ad finem. puta creaturas ex quibꝰ manuducit̉ homo in ꝯtemplatōeꝫ vel cognitōeꝫ dei ẜmillud apoſtoli ad Ro. pͥmo. Inuiſibilia dei ꝑ ea q̄facta ſunt a creatura mundi int̓tellecta ꝯſpiciuntHec. b. t. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxx. arti. iiij. Vtꝝ vitacōtemplatiua cōſiſtat ſolū in ꝯtēplatōe dei argūcorͣi et in cor. q. Et iteꝝ. iij. ſcri. ſen. di. xxxv. artiij. q. iij. Vtꝝ om̄is actꝰ intellectus ꝑtineat ad vitam contemplatiuam in cor. q.Ꝙ vitā ꝯtēplatiua in via habꝫ octo effectꝰ quibꝰꝑuenit̉ ad ꝯtēplādū deum prīa. Ca. iij.D maiorē aūt euidentiā capituli p̄cedetis eſt ſciendū ꝙ vita cōtemplatiua vnicum actum habet qͥ in hac vitā inchoat̉et quo finaliter in patria vita cōtemplatuīa ꝑficit̉ſcꝫ ꝯtemplatōnē diuine veritatis. ut patet capi.p̄cedenti. Multos aūt actus in via habꝫ quibꝰ vita ꝯtēplatiua ꝑuenit ad hūc actū finalē. ſcꝫ ad cōtemplatione dei facie ad facie: Ita ꝙ ad vitā ꝯtēplatiuā ꝑtinēt diuerſi actus. diuerſi gradꝰ. diuerſimotus. diuerſi effectus Primo dico. ꝙ vita cōtemplatiua in via habet octo actus quibꝰ ad ꝯtēplationē dei in patria ꝑuenit̉. Qui actus ſunt cōex ordinetemplatio. meditatio. cogitatio ẜm Richardū deſācto victore. ſpeculatio ẜm apoſtolū. admiratioẜm Bernardū. oratio. auditio. lectio Primo em̄Richardꝰ de ſancto victore dicit ꝙ tres actꝰ ſūtꝑtinentes ad vitā ꝯtemplatiuā. ſcꝫ cogitatio. me.ditatio. ꝯtemplatio. Qui ſic adinuicē diſtinguūplatur ſcꝫ viniomtur. qͥa cōtemplatio eſt ꝑſpicax et liber animi intuitus in res ꝑſpiciendas. Meditatio eſt intuitꝰ animi ī veritatis inqͣſitione occupatꝰ. Cogitatio aūteſt animi reſpectꝰ ad euagatōeꝫ pronꝰ. Quartꝰactus eſt ſpeculatio ẜm apoſtolū. ij. ad corni. iij.qui ſic ait. Nos aūt reuelata facie gloriā dei ſpeculantes: videre aūt aliqͥd ꝑͦ ſpeculū eſt vide̓ ꝑ effe.ctum eius: in quo eius ſimilitudo velut in ſpeculorelucet. Quintꝰ actus eſt adiiratio diuine maieſtatis ẜm Bernardū in libro de ꝯſide̓ationē: queadmiratio eſt ſpecies timoris ꝯſequēs app̄henſio.nem alicuiꝰ rei noſtrā facultatē excedētis Sextus actus eſt oratio. qͥa homo in oratione accipitcognitionē veritatis a deo. et ideo neceſſaria eſtoratio ẜm illud Sapie. vij. Inuocaui et venit ī meſpūs ſapientie. Septimꝰ actus eſt auditio verbidei. qͥa ꝑ auditū verbi dei homo accipit cognitio.nem diuine veritatis ab alio. Vn̄de Maria ꝑ quāvita ꝯtemplatiua deſignat̉. dr Luce. x. ꝙͣ ſedensſecus pedes dn̄i audiebat v̓ba illiꝰ Octauus a.ctus eſt lectio. ẜm ꝙ homo accipit cognitōnē veritatis ab eo qd̓ ſcriptū eſt. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓eq. clxxx. arti. iij. Vtꝝ ad vitā ꝯtemplatiuā ꝑtineant diuerſi actus in cor. q. ⁊ inſolu. qͣtuor argum̄toꝝ per totū. Scd̓o dico. ꝙ ad vita cōtemplatiuam ꝑtinent diuerſi cōtemplatōis gradus. Vn̄Richardꝰ de ſancto victore ponit ſex ſpecies cō.templationis: quibo ꝑ creaturas qͣi ſex gradibꝰ indei ꝯtemplatione aſcendit̉. Primꝰ gradus eſtperceptio vel cognitio ſenſibiliū ſeu corporaliū. Scd̓s eſt diſpoſitio vel ordinatio eorūdē. Tercius eſt ꝓgreſſus a ſenſibilibus ad intellectibilia. Quartꝰ ē cōſideratio abſoluta intelligibiliū ni q̓p ſenſibilia deuenit̉ Quintus eſt ꝯſideratio inteligibiliū que per ſenſibilia non pn̄t cognoſci ſed ꝑrōnem. Sextus eſt cōſideratio intelligibiliū querōne hūaria nec inueniri pn̄t nec app̄hendi. ſꝫ ſolairradiatōe diuini lumis: ſicut illa que nobis de trinitate tradūtur ut in hac cognitōe ꝑficit̉ cōtemplatio vie Vbi nota ꝙ qͣmiis iſta ſex cōſideretinterdū cōtemplatiuꝰ non tam̄ inhis pͥncipalitervita cōtemplatiua cōſiſtit. Hec. b. tho. ſcd̓a ſcd̓e.vbi ſupͣ arti. iiij. Vtꝝ vita cōtēplatiua ſolū in deiꝯtemplatione ꝯſiſtat. in ſolū. iij. argū. Et iteꝝ. iijſcri. ſen. di. xxxv. arti. ij. Vtꝝ omīs actꝰ intellectus ad vitā ꝯtemplatiuā ꝑtineat. in ſolū. iij. ar. Tercio dico ꝙ ad vitā ꝯtemplatiuā pertinēt diu̓ſt motꝰ. Vn̄ Dioni. iiij. ca. de diui. no. diſtinguitꝯtemplationē per tres motus. ſcꝫ circulare̓. rectūet obliquū ſiue reflexū: Qd̓ iſta rōe facit: qͥa ī motibus corꝑalibꝰ perfectiores et primi ſūt motus locales. ut. vj. phiſi. ꝓbatur. Et ideo ſub eoꝝ ſimilitudine operationes intelligibiles deſcribunt̉. Motus aūt localis pͥncipaliter ſim tres differētie. ſcꝫrectus ẜm que aliqͥd ꝓcedit ab vno in aliū. obliquus vel reflexus qͣi ꝯpoſitꝰ ex vtroqꝫ. circularisẜm quē aliqͥd mouet̉ vniformiter circa idē centꝝſic eſt in oꝑationibꝰ intelligibilibꝰ vel intellectualibꝰAliter tam in anima et aliter in angelo. qd̓ ſic ptꝫ.Nam motus rectus in anima eſt ẜm ꝙ anima intelligendo ꝓcedit ab exterioribꝰ ſenſibilibꝰ ad cognitionē intelligibiliū. Motus obliquus vel reflexusin anima eſt prout mens diuinis illuminatōibꝰ ratiocinādo vtitur. Motus vero circularis in anima ēqͣndo ceſſante diſcurſu figit̉ intuitꝰ anime in cōtēplatione vniꝰ ſimplicis veritatis. Ad qd̓ faciēdumoportet ꝙ ab aīa duplex deformitas amoueatur. Prima eſt ut anima relinqͣt exteriora et introeatad ſeip̄am. Scd̓a deformitas eſt per diſcurſumrōnis ab vno in aliud. ut ſcꝫ ceſſante diſcurſri abvno ī aliud figat̉ intuitꝰ anime in ꝯtēplatōe vniſſimplicis veritatis. In angelis vero motus rectunon poteſt accipi ẜm ꝙ in cōſiderādo angelꝰ procedit ab vno in aliud. qͥa in angelis non eſt rōnisdiſcurſus. ſed ſolū ẜm ordinem ſue prouidētie. ſcꝫẜm ꝙ angelus ſuperior inferiores illuminat per medios. Motus obliquus ſeu reflexus in angelis eſtcōpoſitus ex vtroqꝫ motū. ſcꝫ ex recto et circulariInqͣntū ẜm ꝯtemplationē dei inferioribꝰ prouidet.Motus vero circularis ineſt inqͣntū vniformiter ⁊indeſinenter abſqꝫ principio et fine intuent̉ deū ſic̄motus circularis carens pͥncipio et fine vniformiter eſt circa idem centrū. patet igit̉ ex p̄miſſis quo