Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Confeſſimentit̉. et ideo non peccat ſi eo modo dicat ſicut hͦhabet in corde. vt ex p̄miſſis patꝫ. Hec bt̄us tho.qͣrto ſcrip. ſen. di. xxj. de ꝯfeſſione generali. artiiij. Vtrū aliqͥs licite poſſit cōfiteri qd̓ nō fecit. ī duobus ar. cōtra. et in cor. q. et in ſolū. j. et. iij. ar.Et alexan. qͣrtaꝑte ſum. q. cͥobeie. Vtꝝ liceat ali.cui in cōfeſſione aliqd̓ pct̄m addere qd̓ nō fecit. ideſt. vtrum qͥs debeat confiteri peccata que nō fecitī ar. ꝯtra. et ī cor. q. et ī ſolutōibꝰ. ar. Ꝙ nōē ꝯfeſſio qn̄ aliqͥs diminuit id ē pct̄a pauciora dicqͣꝫ facit et ideo oportet ꝙ om̄ia pct̄a confiteantur.¶Varto non confitet̉ inte Ca. xxxvj.gre qui in cōfeſſione peccata que fecit diminuit. id eſt qui peccata pauciora qͣꝫ fecit dicit. vn̄ cōfeſſio nō eſt diminuēda. īmo oportꝫꝙ ſit integra. qd̓ on̄do triplici rōne. ſcꝫ ex ꝑte dei.ex ꝑte modi. ex ꝑte doni. Prima ratō qͣre nonſufficit cōfeſſio vniꝰ peccati ſine cōfeſſionē alterius eſt ex ꝑte dei. ſic. Remiſſio culpe in cōfeſſione ēſignū remiſſionis vel abſolutōnis dīne. ſꝫ deus nūqͣꝫ remittit vnū peccatū ſine alio. vt habet̉ de penitentia. di. iij. vbi ſic dr̄. Nunqͣm deus aliquē ſanauit quē oīno non liberauit. totū em̄ hoīem ſanumfecit in ſabbato. vt dr̄ ioh̓is. vij. qͥa et corpus abinfirmitate. et aīam ab om̄i contagione liberauit.indicans penitētes oportere dolere et confiteri deom̄i crimīe orto et in anima et in corꝑe. Et ibideꝫſb̓ditur. ſic. Quedā infidelitatis impietas ē ab eoqͥ totus iuſtus et miſericors eſt iuſticiam et miamſperare dimidiā. et ideo qui integraliter vult abſolui. debet nullo retento integraliter de om̄ibꝰ confiteri. Scd̓o hoc idem ꝓbo ex ꝑte modi remiſſiōiculpe. ſic. Remiſſio peccati fit per infuſionem gratie et virtutum. ſed gratia non compatitur ſecumpeccatum aliquod. neqꝫ virtus vicium. gͦ vt fiatremiſſio oīm pct̄oꝝ oportet oīa pct̄a cōfiteri.Vbi nota. ꝙ non eſt ſimile de medicina corꝑali etſpūali. qꝛ in cura corꝑali exn̄tibo pluribꝰ infirmitatibꝰ bene curat̉ vna ſine alia. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ gr̄aeſt medicina ſpūalis et gn̓alis oīm morboꝝ ſpūali.um. ſcꝫ oīm peccatoꝝ. et ideo gr̄a nullū peccatū ſecum compatit̉. Non aūt ſic eſt de medicina corꝑali. qꝛ non eſt vna medicina corꝑalis morborū oīmcuratiua. ꝓpter qd̓ poteſt dari aliqua medicina corꝑalis curatuua vniꝰ morbi et non alterius. Tecio hoc idem ꝓbo ex ꝑte doni ſcꝫ amoris dini. ſic.Sine amore dei nullus inuenit gr̄am vel mīaꝫ. ſeddum homo eſt in peccato mortali eſt hoſtis dei.talis qͣndiu eſt taliˢ nunqͣꝫ ꝯſeqͥtur veniā. ſꝫ omīsreẜuans ſibi in ꝯfeſſione ſcienter pct̄m aliqd̓ eſt hoſtis dei. gͦ nullus celans in cōfeſſione pct̄m aliqd̓ īvenit veniam de alio. vnde qꝛ cōfeſſio dimidiata veldiminuta non eſt integra. ideo non eſt ſalutaris.Eccͣi. xxxv. ſalutare ſacrificiū attendere in mādatis dei et diſcedere ab om̄i iniqͥtate. Sed forte aīgues in oppoſitum. ſcꝫ ꝙ homo poſſit licite confeſ.ſionē diminuere. ſcꝫ vnū peccatuꝫ ſine alio ꝯfiteriqd̓ tripliciter ꝓbo. Primo ſic. Aliquis luxurioſus ꝑ ꝓceſſum tꝑis de auaro fit liberalis pelnonauarus. luxuria tn̄ in eo cōtinue manēte. tollituergo in iſto vnū peccatū alijs remanētibꝰ. Sed ſꝫvnum pct̄m tollit̓ ſine alijs: ⁊ pct̄m nō tollit̉ ſineꝯtritōne et cōfeſſionē. gͦ cōfitendū eſt vnū non cōfitendo alia. Rn̄deo et dico. ꝙ ſi in luxurioſo nōremaneat habitus neqꝫ actus auaricie remanenteluxuria. remanet tamē vulnus qd̓ actus auaricieinfixit in aīmia et reatus ad penam niſi ſanet̉ ꝑ gratiam. Scd̓o argues ſic. Idem videt̉ eſſe de abſolutōne a culpa et ab excōmunitatōe. ſꝫ vnus poteſt abſolui ab vno vinculo excōmunitatōnis abcqꝫ hoc ꝙ abſoluatur ab alio. ergo a ſimili vnꝰ piabſolui ab vno pct̄o abſqꝫ hoc ꝙ abſoluat̉ ab alio Rn̄deo et dico. ꝙ non eſt ſimile de abſolutōe avinculo excōmunitatōnis ⁊ a vinculo culpe. Cuiꝰrō ē. qꝛ excōicatōnes et ſatiſfactōnes ꝓ eis a ſeinuicem nō dependet. imo ſunt ab inuicem ſeꝑate. ꝓp̄ter qd̓ et vnū vinculū excōmunicatōnis ſine alio abſoluit̉ ⁊ ſatiſfactio vniꝰ excōmunitatōis ſi.ne ſatiſfactione alterius cōpletur. ſed culpe et ſatiſfactōes pro culpis a ſe inuiceꝫ dependēt. qꝛ necabſoluit̉ quis ab vna culpa niſi abſoluatur quiab om̄ibus. nec ſatiſfit ꝓ vna culpa niſi ꝓ omnibꝰſatiſfactio fiat. Tercio ad hoc idem arguo ſic3pono talem caſū. Aliquis cōfitet̉ qͥdam pct̄a ſacerdoti et quedā retinet. et ſacerdos de pct̄is confeſſiſibi penitētiam cōdignam iniungit vel imponit. etpenites totā illā penitentiā facit. talis nō puniet̉ adeo in futuro ꝓ illis. et qͣre: certe qꝛ vt dr̄ naū. j.Nō cōfurget duplex tribulatō. Alia lr̄a dicit. Nōiudicabit deus bis ī idip̄m. et ita videt̉ ꝙ deus remittat huic pct̄a q̄ cōfitet̉ et alia non remittat.Rn̄deo et dico. ꝙ illa autoritas naū. non iudicabideus ⁊cͣ. intelligitur vbi aliqͥs plenarie de ſuis peccatis ſatiſfacit in pn̄ti. ſꝫ iſte qͥ penitētiā intunctaꝫ aſacerdote cōpleuit in peccato mortali nō ſatiſfecitin aliquo. qꝛ nō eſt ſatiſfactio ſine charitate. et ꝓpter hoc deus qui nouit meſuras peccatoꝝ puniet iſtum in foro ſuo etiam ꝓ peccato de quo fuit ꝯfeſſus. Hec alex. qͣrta ꝑte ſumme q̄ſtione. cclcix.Vtrum liceat cōfeſſionem diminuere. id eſt cōfiteri pauciora peccata qͣm fecit. in argu. cōtra. et incor. q. et in ſolū. argumentoꝝ. Require ſupra capitulo ſcd̓o p̄cedenti immediate vbi dicit̉. ꝙ nonlicet confeſſionenm diuidere. Ꝙ confeſſio culpam dimittit vt mnlltipliciter Capitulum. xxxvij.patet.Itimo circa confeſſionem cōſiderare debemus effectus eius. Nam cōfeſſio ſpaliter qͣtuor bona facit. ſcꝫ culpā remittit.penā dimiuit. ianua aꝑit. fiduciā t̓buit. Prio ꝯfeſſio culpā remittit. qd̓ qͣdruplr̓ ꝓbo. ſcꝫ rōe. ſimilitudīe. diſtinctōe autoritate. Prīo ꝓbo rōe. ſicPer graꝫ fit remiſſio pct̄oꝝ. ſꝫ ex ſacͣmēto pͥm̄e cꝰꝑs ē ꝯfeſſio ꝯfert̉ gr̄a. gͦ ꝑ ꝯfeſſionē remittit̉ culpa