Cou Fſſicpeccatis. gͦ non oportet ꝙ vni ſacerdoti om̄ia pec.cata cōfiteant̉. Rn̄deo et dico ꝙ pm̄a a diu̓ſis ſac̓dotibus impoſita non eſſet ſufficiens ſicut ab vnoſacerdote impoſita. Cuiꝰ ratō eſt. quia quilibet ſacerdos conſideraret tm̄ vnū pct̄m ꝑ ſe. et non grauitatē ip̄iꝰ quā habet ex adiunctōne alteriꝰ peccati. et ideo rōne ſufficientis pene de pct̄is ſuis faciēde oportet ꝙ om̄ia pct̄a vni ſacerdoti integraliterꝯfiteant̉. ¶ Tercio argues ad hoc idem ex ꝑte immemorie vel ex ꝑte obliuionis. ſic. Ot̄ ꝯtingere ꝙpoſt ꝯfeſſionem factā vel ſatiſfactōeꝫ ꝑfecta recordet̉ qͥs alicuiꝰ pct̄i mortalis qd̓ dū ꝯfitebat̉ ī memoria nō habebat. et tūc qn̄ memor fuit copiamꝓprij ſacerdotis cui pͥmo confeſſus fuerat hr̄e nōpotuit. et ſic diu̓ſa peccata diu̓ſis ſacerdotibꝰ ꝯfitebit̉. ¶ Rn̄dro et dico. ꝙ qn̄ aliqͥs recordat̉ eorumque oblitus fuit nō eſt ncc̄e iterū alia peccata quepͥus ꝯfeſſus fuerat ꝯfiteri ſiue eidem ꝯfeſſori ſiuealteri vt qͥdam dixerunt. ſꝫ ſufficit ꝙ cōfitens hocpeccatū cuiꝰ oblitus fuerat dicat explicite et ī ſpāli et alia ī gn̓ali. dicē̓do ꝙ cum alia multa pct̄a cōfiterēt̉ huiꝰ pct̄i oblitꝰ fuit. ¶ Quarto argues adhoc idem ex ꝑte independentie ve ex ꝑte autoritatisſic. Licet ſint plures ſacerdotes qͥbus aliquis cōfitet̉. tn̄ vnꝰ eſt pͥncipalis ſcꝫ xp̄s. cuiꝰ vice et autoritate om̄es ſac̓dotes ꝯfeſſiones audiūt. gͦ pluribꝰ ſac̓dotibꝰ ꝯfitendo ꝯfitemur vni vel tanqͣꝫ vni.vn̄ ſicut bona eſſet confeſſio facta vni ſacerdoti deom̄ibus peccatis. ita bona eſt cōfeſſio ſi inter plures diuidat̉. eo ꝙ fit pluribꝰ vt vni ſcꝫ chriſto ſic̄dixi. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ iſta ratō magis eſt contͣte qͣꝫ ꝓ te. et hoc ꝓpter duo. Primo qꝛ ſicut ꝯfeſſio que inꝑte chriſto fieret nulla eſſet. ita cōfeſſioque fit pluribꝰ ſacerdotibꝰ debꝫ in nihilū reputari.vn̄ ſicut nō eſſet contritio niſi quis de om̄ibꝰ ꝯteretur. ita nō eſſet cōfeſſio niſi qͥs de om̄ibus peccatiſ que memorie occurrūt coram ſacerdote qͥ vicem deigerit cōfiteret̉. Scd̓o qꝛ licet om̄es ſacerdotes ſint qͣſi vnus ad pt̄atem ligandi atqꝫ ſolue̓di. non tn̄ quo ad ſcīam diſcernendi. ¶ Sed forte ex hoc dicto ſic argues. Confeſſio nō debet fieriſacerdoti de peccatis niſi ꝓpter abſolutōeꝫ. ſed qn̄qꝫ ſacerdos qui cōfeſſionē audit pt̄ de qͥbuſdā peccatis abſoluere nō de om̄ibꝰ. gͦ ad minꝰ in tali caſu oportet ꝙ ꝯfeſſio nō ſit integra. ſꝫ oportet eamdimidiare vel diuidere. Rn̄dro et dico. ꝙ aliqͥs cō.feſſionē diuidit ꝓpter duo ¶ Primo eniꝫ dicit qͥsminora vni ſacerdoti et maiora alteri vt minor appareat ſua malicia. et hoc mō ꝯfeſſionem diuidereeſt malū. qꝛ talis mouet̉ mordinata et puerſa nitetōne et affectōne quā in ꝑte ſe vult iuſtificare. cūin om̄ibus peccatis que cōmiſit ſedebeat ꝯdemnare. ¶ Scd̓o aliqͥs diuidit ꝯfeſſione duobꝰ ſcꝫ ſacerdoti ꝑrochiali et ſuꝑiori. eo ꝙ nō poteſt abſolui a ſacerdote qui immediate curam aīmē ſie habꝫet hoc eſt bonum. quia talis mouetur ex bona ⁊ oīdinata intentōne qua hoc modo intendit ꝓuidereſaluti anime ſue. Vn̄ dato ꝙ etiā ſacerdos prochialis non poſſit de om̄ibꝰ eū abſoluere. tenet̉ tn̄ ſibiom̄ia cōfiteri vt qͣntitatem totius culpe cognoſcatet de illis de qͥbus eum nō poteſt abſoluere ad ſicꝑiorem remittat. nec dr̄ cōfeſſionē diuidere ſeu dimidiare cum de ꝯſcia vniꝰ et cōſilio alteri cofiter.vn̄ ꝯfeſſio ſemꝑ debꝫ eē integra ſicut ptꝫ. Hec bt̄ſtho. qͣrto ſcrip. ſen. di. xvij. de cōfeſſione. arti. iijq. ij. Vbeꝫ oporteat cōfeſſionē eſſe integrā ſcꝫ vtfitēs oīa pct̄a ſua vni ſac̓doti ꝯfiteat̉. in duobo ar.ꝯtra. ⁊ in cor. q. ⁊ in ſolu. qͣtuor argumētoꝝ. Etpetrꝰ de tharē. ibidem dicit qͣrto ſcri. ſen. di. xvij.de confeſſione. arti. vj. q. j. Utꝝ ꝯfeſſio poſſit dimidiari. in ar. cōtra et in cor. q. et in ſolū. argu.Et alexander ibidem dicit qͣrta ꝑte ſum. q. ccleix.Vtrū liceat cōfeſſionem diuidere. ſcꝫ cōfiteri vnāꝑtem peccatoꝝ vni ſacerdoti et aliā ꝑtem alteri. inar. ꝯtra. et in cor. q. et in ſolū. argumentorū.¶ Ꝙ ille quim ꝯfeſſione dicit aliqͥd qd̓ non fecitpeccat nec talis confitetur. ¶ Capitulū. xxxv.Ercio non cōfitetur vere vel bene qui incōfeſſione aliqͥd qd̓ non fecit addit et dicit. non em̄ licet alicui ꝯfiteri peccatumqd̓ non habet. hoc aūt qͣdrupliciter ꝓbo. ¶ Prīorōne ſic. Nullus in ꝯfeſſione mētiridebet. ſed quicunqꝫ dicit ſe feciſſe qd̓ non fecit mentit̉. gͦ nulludebet ꝯfiteri pct̄m qd̓ non fecit. ¶ Scd̓o hoc ideꝫꝓbo ꝑ locum a maiori. ſic. Minus qͥlibet ſeip̄m ofendere debet qͣꝫ ꝓximum. ſed non licet alicui ferr.contra ꝓximuꝫ ſuum teſtimonium falſum. quia īprohibitum eſt exodi. xx. gͦ minus licet contra ſeip̄m ferre teſtimonium falſum. ſed confiteri peccatum aliquod qd̓ non fecit eſt contra ſeip̄m ferre teſtimoniū falſum et ꝑ conſequēs diffamare ſeip̄m.ergo ⁊cͣ. ¶ Tercio hoc idem ꝓbo ſimilitudine. qͥaſicut in tudicio exteriori non debet aliquod crimēalicui impingi qd̓ ꝑ teſtes ydoneos probari nonpoſſit. Ita in tudicio interiori ſcꝫ in foro pmīe vbiteſtis eſt ꝯſcīa: non debet ſe aliqͥs accuſare de pct̄oqd̓ ꝯſcīa ſtia non habet. cuꝫ gͦ in peccato quod qͥsnon fecit non habeat cōſcientiā teſtem. ꝓ illo nonpoteſt accuſare in iudicio confeſſionis ſeip̄m. Etꝯfirmo ſcd̓o hanc rōem. ſic. Nullus poteſt ꝓcurare ꝙ puniatur innocēs ſine peccato. ſed qui cōfitet̉ peccatum quod non fecit facit ꝙ innoces puniat̉ a ſacerdote ſine peccato. gͦ ⁊cͣ. ¶ Quarto ꝓbo hoc idem ex propria confeſſionis ratione vel actone. ſic. Propria actio ꝯfeſſionis eſt manifeſtareqd̓ interiꝰ latet. qd̓ ptꝫ. qꝛ ꝑ ꝯfeſſionē debet ſeip̄mpenitēs ꝯfeſſori ſuo manifeſtare. ſed ille qui d̓ ſe loquit̉ ſacerdoti aliter qͣꝫ conſcientia ſua habeat ſiūcin bonum ſiue in malū non ſe ſacerdoti manifeſtatſed magis occultat. et ideo non eſt ydonea confeſſio ¶ Sed ad hoc ꝙ ſit ydonea confeſſio requiritꝙ os cordi cōcordet. vt ſolū hoc os accuſet quodconſcientia tenet. ſi vero contrarium facit non eitconfeſſio ſed confeſſionis fictio vel ſimulatio.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten