Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Su Fijſiolayco confitet̉. iterum tenet̉ confiteri ſacerdoti ſiarticuluꝫ ncc̄itatis euadat. Natō aūt huiꝰ eſt iſtaqꝛ in baptiſmo ſatiſfactō ecc̄ie ad hoīem ꝑuenit perip̄m elementū exteriꝰ adhibitum qd̓ v̓bo vite ſanctificat̉ ẜm formam eccleſie a quocunqꝫ. et ideo exquo ſemel baptizatus eſt a quocunqꝫ nō oportet ꝙileꝝ baptizetur. ſed in penitentia ſatiſfacto eccleſienon ꝑuenit ad hominem niſi ꝑ miniſtruꝫ. qꝛ non eſtibi aliquod elementum corꝑale exteriꝰ adhibitumquod ex ſanctificatōne inuiſibilē gr̄am cōferat. Etideo qͣꝫuis ille qui eſt confeſſus laico in neceſſitatisarticulo ſit miſericordiā conſecutꝰ a deo ꝙ mandatum dei ſicut potuit impleuit. non tn̄ adhuc eſt reconciliatus eccleſie vt ad ſacramēta eccleſie admitti debeat niſi pͥus abſoluat̉ a ſacerdote. ⁊ idēo oportet ꝙ iteꝝ ſacerdoti confiteat̉ cum cōpiā habere poterit ſacerdotis. Hec bea. tho. qͣrto ſcrip. ſen. diſtxvij. de ꝯfeſſione. arti. iij. q. ij. vtrū in nullo caſiliceat alijs confiteri qͣꝫ ſacerdotibꝰ. in cor. q. et ī ſolu. j. et iij. argū. Quintū eſt ꝙ laicus ī caſu neceſſitatis audiens peccata illius qui nō poteſt habere cōpiaꝫ ſacerdotis tenet̉ peccata illa celare acſihaberet in confeſſione. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ſicut nonſacerdos ꝑticipat aliquid de actu clauiuꝫ dum cōfeſſionem ꝓpter neceſſitatem audit. ita etiā ꝑticipat aliquid de actu ſigilli cōfeſſionis. qͣꝫuis loquē.do ꝓprie ſigillum confeſſionis non habeat. et tenetcelare peccata ſibiin tali caſū dicta: cū ſibi dicant̉ſicut deo. Hec bea. tho. qͣrto ſcrip. ſen. diſt. xxi. deſigillo confeſſionis. arti. pͥmo. q. iij. vtrū non ſolum ſacerdos habeat ſīgillum ꝯfeſſionis. in cor. q.et in ſolū. ij. argu. Ꝙ neceſſariū eſt cōfiteri ꝓprio ſacerdoti. et qͣreErcio dico ꝙ neceſſariū. Ca. xviij.eſt ꝙ homo qui cōfitetur non cuilibꝫ ſacerdoti cōfiteat̉. ſꝫ ſacerdoti ꝓprio. quodtriplici rōne oſtendo. ſcꝫ ex inſtitutōne. ratōne ⁊ ſimilitudine. Primo ex inſtitutōe eccleſie. ſic. Inſtitutōneꝫ eccleſie p̄terire non licet. ſꝫ innocentiusterciꝰ inſtituit vtꝫ ꝑ decretalē q̄ dicit ꝙ oīs vtriuſqꝫ ſexꝰ ſemel in anno ꝯfiteat̉ ꝓprio ſacerdoti. gͦ ⁊cͣ Secūdo hͦ idem ꝓbo rōne. ſic. Ad hͦ ꝙ ſacerdospoſſit abſolue̓ requirit̉ ꝙ nō ſoluꝫ habeat ordinemſꝫ etiā ꝙ habeat iuriſdictōem ſuꝑ illū quem debꝫ abſolue̓. Cuiꝰ rato eſt. qꝛ ſacerdos qui debꝫ abſolue̓debꝫ eē taliſ qͥ poſſit imꝑare illi qui ꝯfitet̉ ſibi ad aliqͥd agendū. imperiū aūt in aliū nō ꝯpetit alicui nſi illi qui ſuꝑ eum iuriſdictōem habꝫ. et ideo ſic̄ illeqͥ non eſt ſacerdos n̄ poteſt abſolue̓ qꝛ caret ordīe.ita nec ille qͥ non habꝫ iuriſdictōem ſuꝑ eum. et ꝓp.ter hͦ oportet ꝙ ſicut ꝯfeſſio fit ſacerdoti qꝛ habꝫ ordine. ita neceſſario debꝫ ꝯfeſſio fieri pprio ſacerdoti. qꝛ talis habꝫ iuriſdictōem ꝑ quā poteſt imꝑare:quod patet. qꝛ cum ſacerdos nō abſoluat niſi ligādo ad aliquid faciendū. ille ſolus pt̄ abſolue̓ qͥ poteſt ꝑ imperiū ad aliquid faciendū ligare. quod pt̄face̓ ſacerdos ꝓpuius rōne iuriſdictonis quā ſuperſubditū ſuuꝫ habet. Et confirno hoc idem breuioſcd̓a rōne. ſic. Ad effectum aliqueꝫ ꝓducendū reqͥrunt̉ duo. ſcꝫ potentia actiua in agente et materiadebita in patiente vel ſuſcipiente. Hinc ē ꝙ ad ecc̄ectum ligandi et ſoluendi reqͥritur et pt̄as clauiumque datur in ordinatōne et materia debita ſcꝫ ſtibditus qui habet̉ ex iuriſdictōne Tercio hoc idēꝓbo tali ſimilitudine. qꝛ ſicut ſe ht ep̄us ad ſuamdioceſim. ita ſe habꝫ ſacerdos ad ſuā parochiam.ſed non licet vni ep̄o in dijoceſi alterius ep̄i ep̄aleoffici exercere ſcd̓m ſtatuta canonum. gͦ nō licetqmiliteꝫ ſacerdoti vniꝰ parochie abſoluere ſb̓ditūſacerdotis alteriꝰ parochie cuturiſdictōnem ⁊ pecōſequens imperiū non habet ſuꝑ eū. Sꝫ fortearguēs in oppoſitū .ſ. ꝙ quilibꝫ ſac̓dos pt̄ abſolue̓et ſic non ſit neceſſarium confiteri ꝓprio ſacerdotitali ratōe. Sic̄ em̄ ſacerdos eſt miniſter ſacramētipenitētie. ita etiā eſt miniſter ſacramenti eucariſtieVel aliter. ſicut ſolis ſacerdotibꝰ data eſt pt̄as abſoluendi. ita etiā conficiendi. ſed quilibet ſacerdospoteſt cōfice̓. gͦ ſilr̓ quilibet ſacerdos poteſt abſoluere. Reſpondeo ad hoc tribus modis. Primoꝙ nō eſt ſimile de pt̄ate ꝯficiēdi et abſoluēdi. Cuiꝰratio eſt. qꝛ ſacerdoti cuilibꝫ ꝯficiēti materia debitaeſt qͥ ibet panis triticeꝰ. ſed ſacerdoti cuilibet abſoluenti nō eſt materia debita qͥlibet homo ſed ſb̓ditꝰ Scd̓o mō rn̄deo aſſignando rōeꝫ huiꝰ dicti. ꝙſacramētuꝫ eucariſtie non reqͥrit imperiū ſuꝑ vnāhoſtiam magis qͣꝫ ſtiꝑ aliam. et ideo poteſt qͣmlibetꝯſecrare. ſimiliter ſacramētum eucariſtie non reqͥrit imꝑiū in aliquē hoīem ſicut reqͥrit ſacͣmentū penitentie. et ideo ratō nō ſeqͥtur. Tercio mō rn̄deoet dico. ꝙ ſicut non licet eucariſtiam ab alio quama ꝓprio ſacerdote acciꝑe qͣꝫuis verum ſit ſacramentuꝫ quod ab alio ſacerdote percipitur. ita non licetalicui niſi ſacerdoti ꝓprio confiteri. et ſi confitetextra caſū neceſſitatis. ſcꝫ extra articulū mortiſ.in quo caſi quilibet ſacerdos vicem gerit ꝓprij ſacerdotis nulla ſequitur abſolutio. Hec beatus thomas quarto ſcripto ſen. di. xvij. de confeſſione arti. iij. q. iiij. Vtꝝ neceſſe ſit ꝯfiteri ſacerdoti ꝓprioīcor. q. et ī ſo. ij. ar. Et pe. de thare. idē qͣrto ſcri.ſen. di. xvij. de ꝯfeſſione arti. iij. q. ij. ſb̓ eodem ti.in corꝑe. q. et in ſo. j. ar. Ꝙ ſacerdosꝓpriꝰ dicit̉ eſſe aliquis tribus modis. capitulū xixO maioreꝫ autem euidentiam precedentis capituli eſt ſciendum. ꝙ ſacerdos ꝓprius dicitur eſſe tribus modis ſcilicetpr̄oprie. cōmuniter. et cōmuniſſime. Primo ſacerdos proprius proprie acceptus eſt ſacerdosparochialiˢ qui adminiſtrat ſacramenta ⁊ cuicōmiſſa eſt cura ſpiritualis parochianorum. ecūdo ſacerdos proprius communiter acceptꝰ dicitur ille qui propria autoritate vel officio gerit cūram parochianorum ſuꝝ. ideſt oīm qͥ ſūt ī ſua dioceſi ut epiſcopus talis tanqͣꝫ p̄latus ordinariūpoteſt abſoluere ſb̓ditos qui ſūt in ſua dnjoreti