Coneſſio¶ Ꝙ ꝯcupiſcētia q̄ eſt in deordinatōne appetitoẜm ſitim cauſatur a tribus. ¶ Capitulū. xij.St aūt ſciendū ad maiorē euidentiā capituli p̄cedentis. ꝙ ꝯcupiſcētia q̄ eſt deordinatō viriū inferioꝝ vel appetitꝰ mordinatus cōcupiſcibilis a tribꝰ cauſat̉. ſcꝫ originalit̓a pr̄e peccante. occaſionalit̓ a lege ꝓhibēte. pͥncipalit̓ a mēte ꝯſentiēte. ¶ Primo ꝯcupiſcentia tnͣſfundit̉ originaliter a pr̄e peccāte. Si em̄ adā nonpeccāte euapeccaſſꝫ. filij pct̄m originale vel ꝯcupiſcentiā nō ꝯtraheret. ecōuerſo aūt ſi adā peccaſſetet eua nō peccaſſet. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ ingn̓atōe piadmīſtrat formā. mr̄ vero materiā. pct̄m vero ori.ginale ꝯtrahit̉ ꝑ v̓tutē actiuā mouentē ad naturāhūanā que ē in ſemīe maris ẜm ph̓m et non ꝑ v̓tutē paſſiua. manifeſtū aūt eſt ꝙ materie nō eſt mouere ſed moueri. vn̄ qͣlitercunqꝫ aliqͥs materialiterex adam vel ex his qͥ ꝓceſſerūt ab eo nullo mō ꝯtͣheret pct̄m originale niſi ſeminaliter ꝓpagaret̉ abeo. ſic̄ nec etiā pct̄m ꝯtraheret ſi aliqͥs homo de nouo formaret̉ de terra. qꝛ nō refert qͣntū ad cōdicionē homīs de qua materia formet̉. ſed a quo agete formet̉. qꝛ ab agēte recipit formā et diſpoſitōeꝫmateria v̓o nō retinet pͥorē formā aut diſpoſitōeꝫſed nouā acqͥrit. Et ideo qͣntuncūqꝫ eua pͥmo pecrt̓. cūres ancauerit: ſignāter tn̄ dicit apoſt. ad ro. v. ꝙ ꝑ vnūhomīem pct̄m īmundū intrauit. Ex qͥbꝰ v̓biˢ qͣtuor ꝯcluſiōes elicio. ¶ Prima ē. ꝙ duplex fuit peccatū ade. ſcꝫ cōmiſſuꝫ et tnͣſfuſum. Oct̄m ade commiſſum fuit qͥdam actō mordinata. puta mordinata cōcupiſcētia vel mordinatꝰ appetitꝰ ꝓprie excellentie. ſiue comeſtio fructus vetiti. et iſtud fuit peccatū ꝑſonale qͣntum ad ſb̓iectū. qꝛ fuit in vna ſolaꝑſona ſcꝫ ade ſicut ī ſb̓iecto. caſualit̓ tn̄ fuit potͣnquodāmō ip̄iꝰ nature deſcēdentis ab adā. qͥa fuitcauſa defectꝰ deſcēdentis in om̄es poſteros ade .ſ.carētie iuſticie originalis et iordinate inclinatōisappetitus ſenſitiui. Aliud fuit pct̄m ade tnͣſfuſumqd̓ dr̓ eſſe eiꝰ. nō ſicut materie ſed ſicut cauſe moliētis. et iſtud pct̄m nō fuit ꝑſonale ſic̄ pct̄a que ſolū vnā ꝑſonam reſpiciūt. īmo eſt pct̄m oīm ꝑtici.pantiū naturam hūanā ab adā deſcendenteꝫ. Hecmgr̄ herueus de pct̄o originali. q. j. Vtꝝ aliqͥd qd̓ht̄ rōnem peccati poſſet traduci a parēte in ꝓlemin ſo. xiiij. ar. ¶ Icd̓a cōcluſio ē. ꝙ qͥlibet generās traducit pct̄moriginale in poſteros inꝗntumgenerat vt adam. nō inqͣntū generat vt petrꝰ velmartinꝰ. id ē ꝑ id qd̓ habet ab adā. nō ꝑ id qd̓ ē ꝓpriuſibi. vt dicit bt̄us tho. ī qͣſtionibꝰ diſpuatis demalo. de pct̄o originali. q. j. Vtrū aliqd̓ pct̄m exorigine cōtrahat̉. in ſo. iiij. ar. ¶ Tercia cōclu.ſio eſt. ꝙ qꝛ xp̄s nō deſcendit ab adam ẜm rōnemſemialem. ſꝫ ſolū ẜm corpulentā ſb̓am. qꝛ ꝯceptusfuit ex ſemīe ſine virili ſemīe. ideo nō ꝯtraxit peccatū originale vt augꝰ dicit. x. ſuꝑ gen̄ ad lr̄am.¶ Quarta ꝯcluſio ē. ꝙ adaꝫ nō peccāte etiā ſi eurpecca ſet filij fuiſſent impaſſibiles et immortales.Cuiꝰ ratō eſt qꝛ peccante eua pct̄m originale nontranſfunderet̉ in filios ꝓpter pc̄tm eue. vt ptꝫ ſupra. ſi aūt adam non peccaſſet tn̄ffudiſſet in filiositiſticiā originalē ꝑ quā anima non ſolū ſb̓dereturdeo. ſed etiā corpꝰ ſubderet̉ aīme. ꝑ qd̓ excluditurpoſſibilitas vel neceſſitas patiēdi velmoriēdi. Hecbt̄us thꝑ. j. ij. q. lxxxj. ar. v. Vtꝝ ſi adaꝫ nō peccaſſet eua peccāte filij pct̄m originale cōtraherentar. contra. ī cor. q. et in ſo. ij. argū. Et in qōnibꝰdiſputatis de malo. de peccato originali arti. vij.Vtꝝ illi qui naſcunt̉ materialiter ab adā ꝯtrahūtpct̄m originale. ar. cōtra. et in cor. q. ⁊ in ſo. iiijar. ibidem. ¶ Scd̓o ꝯcupiſcētia cauſat̉ occaſionaliter a lege ꝓhibēte. Vn apoſtolꝰ. ad Ro. vij.ſic ait. cōcupiſcentiā neſciebā niſi lex diceret. nonconcupiſces. Et ſubdit. occaſiōe aūt accepta peccatū ꝑ mādatū oꝑatū ē mine omnē cōcupiſcētiaꝫQue v̓ba ẜm augꝰ īglo. ſic ex ponūt̉. Cōcupiſcetiā neſciebā ⁊cͣ. non em̄ lex mala eſt ſꝫ potius bona.et qͣre? certe quia peccatū facit cognoſce̓. vn̄ ait.cōcupi centia neſciebā vel eſſe pct̄m. vel tam grauepeccatū. vel eſſe puniendū peccatū. niſi ꝑ legem q̄dicit. non cōcupiſces. vbi ꝓhibet̉ duplex ꝯcupiſcēti i. ſcꝫ gn̓alis. qꝛ om̄is cōcupiſcētia cōuenit ī vnarōne cōmuni cōcupiſcentie. Et ꝯcupiſcētia ſpāliˢqꝛ in ſpāli ſūt diu̓ſe rōnes ꝯcupiſcētie ẜm diu̓ſitatēꝯcupiſcibiliū. vt dicit ph̓us. x. ethicoꝝ. ⁊ dant̉ inſpāli diu̓ſa p̄cepta de nō ꝯcupiſcendo. vt dicit bt̄stho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxij. arti. vj. Vtꝝ ꝯuenienter pͥcepta decalogi diſtinguātur. in ſo. iij. ar. Et ſb̓ditapoſ. vbi ſipͣ. Occaſione aūt accepta pc̄t̄m oꝑatum eſt in me om̄eꝫ cōcupiſcētiā. Re. expoſitōnemhuiꝰ autoritatis ſupͣ. ꝯcupiſcentia. j. ca. in medio¶ Tercio ꝯcupiſcentia cauſat̉ pͥncipaliter a mēteꝯſentiēte. ¶ Vbi nota. ꝙ īnobis eſt ꝓnitas vel habilitas ad ꝯcupiſcētias vel ad cōcupiſcendū. necetſitas ad ſentiēdum. libertas ad deteſtandū vel conſentiendum. ¶ Primo in nobis eſt ꝓnitas vel habilitas ꝯcupiſcendi que ex hoc cauſat̉. ꝙ vis cōcupiſcibilis nō ꝑfecte ſb̓dit̉ ratōni ſb̓lato freno orignalis iuſticie. vt dicit beatꝰ tho. in. q. demalo. depeccato originali. arti. iij. Vtꝝ pc̄tm originale ſitꝯcupiſcentia. in ſolū. iiij. ar. Angen̄. viij. ſic dr̄.Senſus et cogitatō hūani cordis ꝓna ſūt ad maluꝫ ab adoleſcentia ſua. que v̓ba Gregͦ. in moꝝ. li.xviij. exponēs ſic ait. Nemo ſibi attribuat ſi cogitatōnes vicerit. qꝛ corruptōnis malū qd̓ quiſqꝫ abortū carnaliū deſiderioꝝ ſumpſerit exercet in ꝓuectu etatis. et niſi hoc dīne formidis repͥmat manꝰom̄e bonū nature ꝯdite culpa vorat in ꝓfundumneqꝫ qͥ plantat eſt aliqͥd. neqꝫ qͥ rigat. ſed qui incrementū dedit deus eſt. ¶ Scd̓o in nobis ē neceſſitas ſentiendi ꝯcupiſcentie motus mordinatos. q̄qͥdem inordinata ꝯcupiſcentia inqͣntum eſt ponamanet etiā poſt baptiſmū. vt dicit tho. vbi ſupͣ immediate. vn̄ apoſ. ad gala. v. Caro em̄ cōcupiſcitadu̓ſus ſpm̄ et ecōuerſo. Re. expoſitōnem huiuˢ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten