vbi ambroſius in glo. ſic ait exponēs p̄dicta v̓bꝫVoluntates et ſecreta cordis qͥs hoīm ſcit niſi ſpiritus homīs qui in ip̄o eſt. id eſt niſi aīmus ip̄ius ⁊non alteriꝰ. manifeſtū eſt em̄ cogitatōnes nr̄as anullo ſciri niſi ab aīmo nr̄o quē hic ſpm̄ dicit. Ita⁊ que dei ſunt. id eſt ſecreta ⁊ occulta dei nemo poteſt ſcire niſi ſpūs dei qui in ip̄o eſt. et eſt oſtenſio aminori. ¶ Scd̓o cogitatōnes cordis cōſideraripoſſunt ꝓut ſunt in exteriori ſigno. ſcꝫ ꝓut ex cogitatōnibꝰ cordis reſultat aliqd̓ ſignum exteriꝰ veleffectus vel motus in corꝑe. et hoc modo cogitatōes cordis interd̓um cognoſcunt̉ vel ꝑ actum exterirōem vel ꝑ vultus immutatōem. ſicut ex mutatōe vultus cognoſcit̉ volūtas ſecreta hominis. etex qͣltiate pulſus a medicis paſſiones anime cogͦ.ſcuntur. et ſic poſſunt cognoſci ab homine. et multo magis ab angelo vel a demone quanto magisvigent intellectꝰ lumīe clariori. Dec bt̄us thomaspͥma ꝑte ſūme. q. lvij. arti. iiij. Vtꝝ angeli cognoſcant cogitatōnes cordiū. ar. cōtra. et corꝑe. q.Et ſecundo ſcripto ſententiarum di. viij. articū. vVtrū demones intrent corꝑa hoīm. in ſo. v. ar.¶ Ꝙ angelus cogitacōes cordis poſſit cognoſcere et quomodo non. ¶ Capitulum ſcd̓m.D maiorem tn̄ euidentiam p̄cedentis ca.pituli eſt ſciendū. ꝙ cogitato nr̄a vel etiāLalicuiꝰ angeli poteſt ꝯꝑari ad tria ſcꝫ adſb̓iectū qd̓ informat. ad obiectū qd̓ rep̄ſentat. adaffectuꝫ que inclinat ¶ Primo em̄ ſi ꝯꝑatur cogitatō ad ſb̓iectū qd̓ informat. tūc dico ꝙ angelꝰ pt̄ſcire vel videre cogitatōnem nrām vel etiā angelicāCuiꝰ ratō eſt. quia angelus poteſt videre ſpeciesexiſtentes in mente mea vel angelica. ſed cogitatōactualis eſt quedā forma et quidē actus exiſtens īintellectū eque realis et eque actualis ſicut ſpēs velmagis qͣꝫ ſpēs. gͦ quā rone ſpes exn̄tes in mentemea vel angelica angelus poteſt videre. eadem rōecogitatō actualis mea vel angelica poteſt cognoſci ab aliquo angelo. ¶ Scd̓o modo poteſt compari cogitatō mea vel angelica ad obiectum qd̓ rep̄ſentat. et ſic cogitatō mea vel angelica pt̄ cognoſci ⁊ videri ab angelo. vt v̓bi gr̄a. ſicut ille qui videt ſpēm alicuiꝰ rei in oculo alteriꝰ et mediate illaſpē habꝫ aliquā noticiā de re cuiꝰ eſt ſpēs. Sic angelus videns cogitatōnem in mēte nr̄a vel angeli.ca cognoſcit ⁊ videt rem cuiꝰ eſt cogitatō vel quāilla cogitatō rep̄ſentat. Nota tn̄ dr̄iam inter illumqui videt cogitatoenem alteriꝰ et illum cuiꝰ cogitato videt̉. quia ille qui videt cogitatōneꝫ aliciuꝰmimnediate nō habet rem de qua ē cogitatio ꝓ inimediato obiecto. ſed ip̄am cogitatorm. et mediāte cogitatōe habꝫ aliquā noticiā de re cuiꝰ eſt cogtato. ſic̄ dictū eſt de illo qͥ videt ſpem alicuiꝰ reiin oculo alterius. et mediāte illa ſpē habet noticiade re cuiꝰ eſt ſpēs. Ile aūt cuiꝰ cogitatō videturhabet reide qua ē illa cogitatō ꝓ immediato obiecto et videt illam rem dequā eſt cogitatio. ſicutCog houo cepdesile videt rem immediate incuiꝰ oculo eſt ſpēs immediate accepta dere. et ideo ſic̄ ille qui videt remimmediate viſione corꝑali ꝑfectiꝰ videt ⁊ aliqͥd pt̄cognoſcere de ea. puta qͣnta ſit vel aliqͥd tale qd̓ nōpoteſt cognoſcere ille qui videt eam mediante ſp.exiſtente in oculo alteriꝰ. Ita etiā ille qui videt remintellectualiter ꝑ actum ſuū cogitandi ꝑfectius etplura nouit de illa re qͣm ille qui videt eam mediāte cogitatōne exiſtente in altero. Et ſic qͣmuis angelus cogͦſcat cogitatōeꝫ nr̄aꝫ vel angelicā. tamēcogitatō tam nr̄a qͣꝫ angelica poteſt latere aliqueꝫangelum qͣntum ad hoc ꝙ non ita ꝑfecte videt reillam de qua eſt illa cogitatio. videndo cogitatōeꝫin altero ſicut ille cuiꝰ eſt cogitatō. ¶ Tercio mōpoteſt comꝑari cogitatō nr̄a vel angelica ad affectum quē inclinat. et tūc dico. ꝙ voluntas dupliciter poteſt conſiderari. ſcꝫ vt habitualiter volens. ⁊vt actualiter volens. ¶ Primo voluntas poteſt cōſiderari vt habitualiter volens. et ſic cogitatō noſtra vel etiā augelica latet quēcunqꝫ intellectum creatum. etiā ip̄m cogitantem. quia ſcꝫ nullus intellectus creatuſ videt quid in futuruꝫ velit voluntasde eo qd̓ non cogitat̉ ad quē fineꝫ debeat in poſterum vti eis. ¶ Scd̓o modo poteſt cōſiderari volūtas vt actualiter volens et intendens aliqͥd aſſequiꝑ ip̄am cogitatōnem et rem cogitatam. tunc cogtatō talis aliquo modo patet. et aliquo modo latet. verbi gr̄a. Vt ſi aliquis cogitet d̓ lapide volēsactu vti eo ad ꝓijciendum eum ad auem. tunc dato ꝙ non lateat angelū ip̄a cogitatio qͣntum ad hͦqd̓ eſt quedaꝫ forma inherens voluntati. nec lateatip̄m etiā habitudo vnius ad alteꝝ quin ſciat qd̓ illud qd̓ vult voluntas eſt lapis. tamen poteſt late.re angelum habitudo vniꝰ ad alterum. ſcꝫ ꝙ noſciat ad quem finem voluntas vult rem cogitatam.Verbigrā. Licꝫ videat voluntatē velle lapidem dequo cogitat intellectus meus. poteſt tamē ignorare rōnem vel finem quare voluntas vult lapidem.vtꝝ ſcꝫ ad ꝓijciendum ad auem vel ad inimicuꝫ velad edificandum. et ſic qn̄ idem effectus poteſt ꝓuenire ex multis cauſis non oportet ſcito effectuſcire ex qua cauſa ꝓuenit. ⁊ ſic eſt in ꝓpoſito ſicutpatet. Hec doctor ſb̓tils ingr̄ herneus brito ordīsfratrum p̄dicatoꝝ in libro quē fecit de qͣtuor materijs. Vtꝝ demones videant cogitatōnes nr̄as. īcor. q. ¶ Si aūt q̄ritur vtꝝ homo cogitatōes alterius cognoſcere pō ſit. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ co.gitatio vnius homīs non cognoſcit̉ ab alio ꝓp erduplex impedimētuꝫ .ſ. ꝓpter corꝑis groſſiciē. ⁊ ꝓpter volūtatē ſu i ſecreta claudentē. Primū obſtaculum ſcꝫ groſſiciei tollet̉ in reſurrectōne nec eſt īangelis. Scd̓m impedimentū. ſcꝫ volūtatiſ ſecretaſua claudētis manebit poſt reſurrectōem et ē mō īangelis. et tn̄ qͣlitatē mētis qͣntū ad qͣntitatē gr̄e etglorie repn̄tabit claritas corꝑis. ⁊ ſic vnꝰ metē alteriꝰ vide poterit. H. b. t. j. ꝑte ſum. q. lxvij. arti.iiij. vtꝝ āgeli cogͦicat cogitatōes cordiū ī ſo. j. ar.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten