dicentis math̓. xviij. Iibi dabo claues regni celorum. qd̓ qͥde n̄ donū ſeu qͣꝫ poteſtatē ꝯtulit xp̄s potro. non inqͣntuꝫ homi. qꝛ tūc omīes homīēs hr̄entclaueſ. ſed inqͣntū apoſtolo et ſacerdoti. Ex qͥbuverbis ꝯcludo duo. Primū eſt. ꝙ nullus nō ſacerdos qͣntumcūqꝫ ſct̄s ht̄ claues. Scd̓m ē. ꝙ etiammali ſacerdotes vſum clauiū hn̄t. ¶ Primo dicoꝙ nullus non ſacerdos qͣntumcūqꝫ ſanctus vſumclauiū habꝫ. quia nec ligare poteſt nec abſoluerea peccato. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ qͣntumcūqꝫ aliqͥs de gͣtia dei habeat non poteſt ꝑtingere ad effectum clauium vt abſoluat et liget. niſi ad hoc qͣſi mīſter ꝑſuſceptōnem ordīs applicet̉. ſed laicuſ qͣntūcunqꝫſanctus caret ſacerdotali ordine. qꝛ non habet ca.ractereꝫ. gͦ ⁊cͣ. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcrip. ſen. vbiſupͣ immediate. arti. ij. q. j. Vtꝝ ſct̄i homīes nō ſacerdotes habeāt vſum clauium. in cor. q. in fine.¶ Scd̓o dico ꝙ mali ſacerdotes hn̄t vſum clauium. qd̓ dupliciter ꝓbo. ſcꝫ autoritate. et ratōne.Primo autoritate chriẜ. ſuꝑ illo v̓bo ioh̓is. xx.accipite ſꝑ n̄ ſct̄m quoꝝ remiſeris pct̄a ⁊cͣ. dicētisNon em̄ ſacerdos neqꝫ angelus neqꝫ archangelꝰoꝑari aliqͥd pt̄ in his q̄ſūt data a deo. ſed pr̄ et fi.lius et ſpſſanctꝰ om̄ia diſpenſāt. ſacerdos aūt ſuam linguam et manuꝫ tribuit. gͦſi vita eius fueritvalde detractabilis in nullo lederis in his que ſuntei cōmiſſa a deo. Et reddit chriẜ. huiꝰ cām dicēsNō em̄ iuſtū eēt vt ꝓpter alteriꝰ maliciā circa ſimbola nr̄e ſalutis ledi eos qui ad fidem cōueniūt.Scd̓o hoc idem ꝓbo rōe. ſic. Iniqͥtaˢ mīſtri nō pt̄auferre liberalitatē dn̄i. ſꝫ ſac̓dos ē ſolū mīſter ī abſoluendo. gͦ malicia ſua non pt̄ nobis auferre do.num tnͣſm ſum a deo pͦ ſacerdotem malū. ¶er.cio ꝓbo et ꝯfirmo hoc idem ex ſimilitudine. ſic. Inſtrumētū non aſſimilat ſibi effectū ſꝫ pͥncipali agēti. ſed ſac̓dos vtens clauibꝰ eſt inſtrumentū dei vtpͥncipalis agētis. et ideo ille qͥ effectum clauiū cōſequit̉ nō aſſimilat̉ vtenti clauibꝰ. ſed chriſto quieſt pͥncipale agēs in remittendo peccatū. vt deꝰ ꝑautoritatē. et vt hō ꝑ meritū paſſionis ſue. Hec. bt. qͣrto ſcrip. ſen. vbi ſupͣ mmimediate. arti. ijq: j. incor. q. Et ibidē. q. ij. Vtrū mali ſac̓dotes habeātvſū clauiū. ar. ꝯtra. ⁊ ī cor. q.¶ Ꝙ pt̄aclauiū valet ad remiſſionem culpe. ¶ Ca. vj.Ecūdo circa pt̄atem clauiū ꝯſiderare debemꝰ effectū vtilē. ¶ Vbi nota. ꝙ v̓tusſeu poteſtas clauiuꝫ oꝑatur et valet adtria. ſcꝫ ad culpe remi ſionē. ad pene cōmutatōeꝫ.ad pene diminutōem. ¶ Primo poteſtas clauiumvalet ad culpe remiſſionem. qd̓ duplr̓ ꝓbo. ¶ Prioautoritate ioh̓is. xx. quoꝝ remiſeritis pc̄ta remittunt̉ eis. EScd̓o ſimilitudīe. qꝛ ſic̄ aqua baptiſmcorpus tangit et cor abluit. vt ptꝫ ſupͣ baptiſmꝰ.ita poteſtas clauiū. alias nō eēt ſacͣmentū noue legis niſi culpe remiſſionē quā figurat aliqͦ mō efficeret. ¶ Vbi nota. ꝙ poteſtas clauiū oꝑat̉ ad cul.pe remiſſionem ſic̄ aqua baptiſmi. vnde ſicut aquaQuuēs ealeſiobaptiſmi non agit vt pͥncipaliter agr̄s. ſꝫ vt īſtrunietale. non qͥdem ꝑtingēs ad creādam ip̄am ſuſceptōem gr̄e etiā inſtrumētaliter. ſed vt diſponēˢad gr̄am ꝑ quā fit remiſſio culpe. ita etiaꝫ v̓tus perpt̄as clauiū. vn̄ ſolus deus remittit ꝑ ſe culpā pncipaliter et effectiue. vt dr̄ luce. v. quis poteſt di.mittere pct̄a niſi ſolus deus. et in v̓tute dei agit inſtrumētalit̓. et baptiſmꝰ vt inſtrumentū maimatum. et ſacerdos vt inſtrumentū aīmatū qd̓ dr̄ ſeruus ẜm ph̓m. viij. cthicoꝝ. Ꝙ aūt pt̄as clauiū p̄dicto mō ſcꝫ diſpoſitiue oꝑetur ad culpe remiſſio.nē patꝫ. quia ſi ante abſolutōem aliqͥs non fuiſſetꝑfecte diſpoſitꝰ ad gr̄am ſuſcipienda in ip̄a ꝯfeſſione et abſolutōne ſac̓mentali gr̄am ꝯſeq̄ret̉ ſi obicem nō poneret. ¶ Sed forte arguēs in oppoſitūſcꝫ ꝙ pt̄aˢ clauiū non ſe extendat ad culpe remiſſionem dupliciratōne. ¶ Prima eſt talis. Si ſaceꝫdos remittit pct̄m. gͦ aliqͥd cooꝑat̉ deo ad interiorem mūdatōem. ſed hoc eſt falſū. qꝛ magiſter ſen.dicit qͣrto ſen. di. xviij. ꝙ ad interiorem mūdatōnem nulllus deo creatori cooꝑari pt̉. gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄deo et dico. ꝙ creatura nō poteſt coopari creatori in remiſſione culpe effectuie. ſed bene diſpoſitiue. et ſic eſt in ꝓpoſito ꝙ poteſtas clauium non efficit gr̄a n. ſed ꝑ poteſtatē clauium diſponitur cōfitens ad hoc vt ei grā infundat̉. vn̄ ille qui ſb̓ijcitſe ſacerdoti ꝑ confeſſionem aliqͥd conſeqͥtur virtute poteſtatis ſacerdotalis. ¶ Scd̓a ratō ad idem otalis. Virtus finita non poteſt ī infinitum. ſed culpa mortalis et pena eterna quodāmō ſūt infinita.gͦ v̓tus clauiū que eſt finita non ſe extendit ad re.remiſſionem culpe. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ finitum nonpoteſt in infinitum vt agens pͥncipale. ſed vt inſtrumentum pͥncipalis agentis infiniti ſic poteſt.Hec beatꝰ thomas qͣrto ſcripto ſen. di. xviij. d̓ poteſtate clauiū. arti. iij. q. j. Vtꝝ pt̄as clauium ſeextendat ad culpe remiſſionem. in cor. q. Et petrꝰde thare. et dn̄s ambaldus romanꝰ ordinis p̄dicatoꝝ. in ſo. illoꝝ duoꝝ argumnētoꝝ.Ꝙ v̓tus vel poteſtas clauiū valet ad cōmutatōem peneEcūdo dico. ꝙ v̓tus clauiū ¶ Ca. vij.ſe extendit ad pene cōmutatōeꝫ. ¶ Vbinota. ꝙ cū ſit duplex pena que debet pecato. ſcꝫ eternalis vel tꝑalis vel in purgatorio velin hoc mūdo. v̓tus clauiū non ſe extendit ad peneeterne remiſſionē. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ pena eterna ī.ſeꝑabilis eſt a culpa. et ideo ab eo ſolūmō pena remittit̉ a quo culpa remittit̉. ſꝫ a danatis nunqͣꝫ re.mittit̉ culpa. gͦ ab eis nunqͣm remittit̉ pena. et ſicſacerdos virtute clauium non poteſt remittere penam eternam. vt dicit magiſter quarto libro ſententiarum diſtinctōne. xviij. inlra. Hanc rationea ſignat alexander quarta parte ſumme queſtionecclxxxiij. articulo ſecundo. Vtrum claues eccleſie poſſint ſupra penam eterna n̄ in corꝑe qͣſtionisValet tamen virtus clauium vel ad pene temꝑaliꝰcōmutatōnem. vel diminutōnē. vel remiſſionem.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten