Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Circūuſioſe oſtenderet cui p̄ceptū circūciſionis erat factumet ꝓmiſſio filij naſcituri. et ſic dei ꝓmiſſionem im.pletam inſinuaret. Quinta eſt vt v̓tutem obediētie nobis ſuo exēplo cōmendaret. vn̄ octaua dievt patebit infra circūciſiis eſt ſicut erat p̄ceptū inlege. Sexta eſt. vt peccato carne̓ purgaret. etqͥ in ſimilitudinē pct̄i aduenerat. remediū circūciſionis quo caro peccati mūdari cōſueuerat nō reſpūeret. Verbigr̄a. Sicut aliqn̄ videmꝰ ꝙ ꝓ infirmitate alicuiꝰ me̓bri ponit̉ in mēbro ſano cauteriū. ita ī carne xp̄i que ſana erat ab om̄i ꝯcupiſce̓tia et culpa eſt poſitum cauteriū circūciſionis ꝓ ꝯcupiſcētia nr̄a. Et ideo ſicut ꝓpria volūtate xp̄s nōſtrā mortem ſuſcepit que eſt effectus pct̄i nullumin ſe hn̄s pct̄m vt nos a morte liberaret. et ſpūaliter facet mori peccato. Ita etiā circūciſionē que ēremediū pct̄i originalis abſqꝫ hoc ꝙ aliqd̓ peccatūhr̄et ſuſcepit. vt ī nob̓ ſpūalē circūciſione effice̓t.ſcꝫ vt a peccato lib̓aret. Septima rō eſt vt onꝰlegis ſuſtinens alios a legis onere liberaret. ẜm il.lud gala. iiij. iſit deus filiū ſuū factuꝫ ſb̓ lege vteos qui ſb̓ lege erāt rdmeret. Et ſic ptꝫ ꝙ xp̄s voluit et debuit circumcidi. non propt̓ indigentiā. ſꝫpropter decentiā. cuiꝰ decentie ſeptē rōnes pn̄t aſſignari. vt ptꝫ. Hec bt̄us tho. qͣrto ſcri. ſen. di. j.ſcd̓a ꝑte di. arti. ij. q. iij. Vtꝝ chriſtum circūcidiconueniebat. n̄ cor. q. vbi breuiter aſſignat treˢrōnes de p̄dictis. Et tercia ꝑte ſum. q. xxxvij. arti. j. Vtꝝ xp̄s debuit circūcidi. in cor. q. ⁊ ī ſo. iij.ar. vbi ꝓlixe ſeptem rōnes p̄dictas aſſignat. Ꝙ inſtitutio circūciſionis fuit facta tꝑe legisſcripte et non tempe legis nature. Ca. ij.D maiorem tn̄ euidentia capituli p̄cedentis nota inſtitutōem circūcionis ex qͣtuor ꝑtibo. ſcꝫ exꝑte legis. gentis. etatis.tꝑis. Primo ex ꝑte legis. Nam circūciſio licetfuit inſtituta currēte lege nature. non tn̄ inſtitutiocircūciſionis fuit tꝑe legis nature ſed legis ſcripteVnde circūciſio fuit non legis nat̉e. qꝛ in lege nature ẜm hugonē nō erant niſi tria ſacramenta. ſcꝫdecimatio. ſac̓ficiū. et oblatō. gͦ circūciſio fuit ſacͣmentū legis ſcripte ſuccedens ſacͣmentis legis nature. Reducit̉ tn̄ ad legeꝫ moyſi. Nam an legemmoyſi circūciſio fuit data. ad legē moyſi fuit preꝑatiua. ſb̓ lege moyſi ẜuata. poſt legem lōgo tꝑe ītermiſſa. et initroitu terre ꝓmiſſionis reſrimpta.et cum lege moyſi termīata. vt patꝫ infra. Sꝫforte argues. ꝙ circūciſio inſtitui non debuerit tali rōne. edicina qͣnto facilior tanto melior. ſꝫ fi.des mediatoris cū ſacͣmentis tꝑe legis nature maxime ſufficiebat ad purgāduꝫ originale. gͦ ſuꝑfluum fuit inſtitui circumciſionē Rn̄deo et dico. ꝙfides cū ſacͣmētis legis nat̉e erat remediū faciliꝰ ſꝫnon vtiliꝰ. qꝛ et ſi morbum tollebat non notificabat. ideo ⁊cͣ. Hec petrꝰ de tarē. qͣrto ſcri. ſen. di.j. circa ſcd̓m ꝓbleuma. arti. i. q. j. in ſo. j. ar.Sed forte q̄res. vtꝝ ante circunicione eſſet aliqd̓remediū efficax ad remediū peccati vel ad remiſſionem pct̄i originalis. Rn̄deo et dico. ꝙ fides maediatoris ſemꝑ fuit efficax remediū ad curandumab origīali pct̄o. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ non minus potens eſt gr̄a qͣm ſit culpa. gͦ ſicut in adā peccaueēom̄es qui in illo erant vnum ꝑ naturaꝫ quā abeoſumpſerūt. ita ꝑ chriſtū redimunt̉ omēs qui ſunvnum cum illo ꝑ fidei gr̄am. eo ꝙ ꝑ fideꝫ efficimusmembra chriſti. et ideo ꝑfidemſaluant̉ quicūqꝫ cruātur. qd̓ qͥdem remedium ſcꝫ fidei nunqͣꝫ oīno qrtꝑe defuit. Ad cuiꝰ euidentiaꝫ nota qͣtuor.Orimum ē. ꝙ aliter ſaluabant̉ ꝑ fidem ꝑuuli. al t̓adulti. Nam ꝑuuli ꝑ fidem alienam ſcꝫ ꝑ fidemparentū ſaluabant̉. vn̄ ſola ꝓfeſſio fidei ſine om̄i exteriori ſigno ad pueꝝ relata et a parētibꝰ facta adquos magis ꝑtinebat qui curā pueri hr̄e debebātad ſalutē ꝑuulis ſufficiebat. Cuiꝰ ratō eſt. qꝫ congruū fuit vt qui ꝑ alium peccauerūt ꝑ alium crederent et ſaluarent̉. et tunc tꝑis pueri ſaluabant̉ꝑ fidem parentuꝫ. vt dicit hugo de ſct̄o victore libro pͥmo de ſacͣmentis. x. ꝑte. ca. x. Adulti pero cvſum liberi arbitrij hn̄t ſaluant̉ ꝑ fidem propriaꝫ.vnde ſicut ꝑuulis ſufficiebat ad ſalutem fides aliena. ita adultis qui vſum liberi arbitrij hn̄t ſufficiebat fides propria. Scd̓m eſt. ꝙ duplex eſt ꝓfeſſio fidei. ſcꝫ interior et exterior. Interior om̄i tēpore quo ad adultos fuit de ncc̄itate ſalutis. Ex.terior pero fuit de bn̄ eſſe ſalutis que in tribꝰ ſacramentis continebtaur. vn̄ hūgo de ſct̄o victore ſicait. Sub lege naturali tria ſacramenta erant. ſcꝫdecime. oblatōnes. et ſacrificia. decime in portio.nibus. oblatōnes in rebus. ſacrificia in aīmalibꝰ.Vnde ꝓfeſſio exterior fidei in il̓is tribꝰ oꝑbꝰ figūrabat̉. qd̓ patet. quia ꝑ decimatōnem ſignificabatip̄oꝝ curandoꝝ imꝑfectō. per oblatōnem futura ꝑchriſtum liberatio. ꝑ ſacrificium moduſ liberatōiˢſcꝫ chriſti paſſio. Tercium eſt. ꝙ illa tria ſacramienta legis nature non erant ex p̄cepto dino obligatia. ſꝫ ex voto celebrabant̉ ẜm ꝙ vnicuiqꝫ dictabat mens ſua vt fidem ſuaꝫ alijs exteriori ſigno ꝓfiteret̉. et ideo ſicut religioſus tenetur ad conſiliaad que ex voto ſe obligauit. ſic illi tenebant̉ ad ſacramēta ad quē ex voto ſe obligauerūt. Quartum ē. ꝙ ex illis ſignis vel ſacramentis exterioribꝰnon erat efficacia remiſſionis culpe. ſed ex interiori habitu fidei. vn̄ rō vel cauſa merti fuit fideˢ intotō vel deuotio offerentium. qd̓ patꝫ. quia ſuper il.lo verbo gen̄. iiij. reſpexit ad abel. gloſa dicit. quimentem offerentis non oblatōnem attendit queplacet ex mundicia offerentis. Hec beatus tho. qto ſcrip. ſen. di. j. arti. vj. Vtrum ante circumcūonem ad remiſſioneꝫ peccati originalis valeret ſola fides. queſtione pͥma ſcd̓a et tercia. in corꝑido qͥſtionum et in ſolutōne agumentoꝝ. Ꝙ genti iudeorum et pͥncipaliter abrae pr̄i eorum data eſt circumciſio et quare. Ca. iij.