Corituſvel extenſiua attenditur ſolum ẜm numeruꝫ. et hocaugnentum non cōuenit caritati. ſcꝫ vt plura velpauciora diligant̉. qꝛ mīma caritas diligit omniaque ſūt ex caritate diligenda. Alia eſt qͣntitaˢ v̓tualis vel intenſiua que non ſolū attendit̉ ẜm numerūobiectoꝝ vt plurā vel pauciora diligant̉. ſed ẜm intenſionē actus et affectus vt magis vel minꝰ aliqͥd diligat̉. et hoc modo caritas vie auget̉. vt ponit bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupͣ arti. iiij. Vtꝝ cari.taˢ vie poſſit augeri. in ſo. j. argū. ¶ Quarto caritas vie auget̉ ꝑ acceſſum ad terminū vel ad finēvltimum ſcꝫ ad deū ¶ Vbi nota. ꝙ ſicut eſt de au.ginento lumis. ita eſt de augmento caritatis. Naꝫlumen pt̄ augeri triplr̓. ſcꝫ depuratōe aeris. additōne alterius lumīs. appropinqͣtōne lucis. ¶ Primo augetur lumē depuratōne aeris. ſicut albiꝰ eſtqd̓ eſt nigro imꝑmixtiꝰ ¶ Scd̓o auget̉ additio.ne alterius lumīs. ſicut aer magis eſt illuminoſtisqn̄ plura lumīaria applicantur ¶ Tercio auget̉ lumē appropinqͣtione claritatis vel lucis. ſicut lumēſolis magis accedit ad rōem claritatis qͣꝫ lumē cādele. ideo magis illumīat. ¶ Similit̓ caritas vie histribus modis poteſt augeri. Primo ꝑ depuratōeꝫmentis et excluſionē contrarietatis ¶ n augꝰ inlibro. lxxxiij. queſtionum dicit. ꝙ nutrimentumet augmentū caritatis eſt diminuto cupiditatis ¶Vbi nota ꝙ duplex eſt cupiditas. Vna quidem qͣfinis in creaturis ꝯſtituit̉. et hec totaliter mortificat caritatē cū ſit venenū ip̄iꝰ. vt augꝰ dicit ibidēEt hec facit ꝙ deuˢ minꝰ amet̉ qͣm debeat amari excaritatē. non qͥdem caritatē diminuendo ſed eā totaliter tollendo. vt ſic̄ intelligendū eſt dictū augͦx. ꝯfeẜ. Minꝰ te amat quitecū aliqͥd amat. Et ſb̓dit. qd̓ non ꝓpter te amat. Qd̓ nō ꝯtingit in pct̄oveniali. ſed ſolum in mortali. qd̓ eniꝫ amat̉ in pec.cato veniali ꝓpter deum amat̉ habituet ſine actu.Alia eſt cupiditas peccati venialis que non ſemperdiminuitur ꝑ caritatem. Hec bt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. xxiiij. arti. x. in ſolu. ij. ar. ꝑ totum. ¶ Secundo caritas vie auget̉ non quidem ex additōne lumis ad lumē. ſed ex intenſione caritatis que pͥusmerat. Ita ꝙ illud qd̓ minus merat ſcꝫ caritas q̄ pͥus minus merat poſtea magis inſit. Ratō aūt qͣre aliqͥ opinant̉ ꝙ caritas augeat̉ ꝑ additōneꝫ caritatis in aīma eſt. qꝛ caritas in aīma eſt quoddaꝫſpūale lumen. vt dr̄ pͥme ioh̓is. ij. qui diligit fratrem ſuum in lumīe manet. ſed lumen creſcit ī aereꝑ additōnem alterius lumis. ſicut in domo lumencreſcit alia candela ſuꝑaccenſa. ergo etiam caritaˢcreſcit in anima ꝑ additōnem caritatis ad caritatēSed hec ratō et ſimilitudo nil valet. Cuiꝰ ratō eſtquia additio lumis ad lumen poteſt intelligi in aere ꝓpter diuerſitatem lumiariū cauſantiū lumen.tamen talis diſtinctō non habet locum in propoſito. quia non eſt ibi niſi vnū lumiare influēs lumēcaritatis. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij. arti. vVtrum caritas augeat̉ ꝑ additōneꝫ. in ſo. ij. ar.per totum. ¶ Et p̄terea poſito. ꝙ caritas per mo.dum lumis augeat̉ non ſequitur ꝙ in anima ſintdue caritates. ſed vna magis intenſa. ſicut etiā vtcōmuniꝰ ſuſtinetur qn̄ in aere diuerſa lumīaria qꝛponunt̉ non ſunt in aere plura lumīa. ſed vnū lumen magis intenſum. vt dicit mgr̄ romanꝰ de odine p̄dicatoꝝ. pͥmo ſcrip. ſen. di. xvij. articu. ij.Vtrum caritas augeatur ꝑ additōem vel alio modo. in cor. q. ¶ Tercio caritas vie augetur ex cōiunctōne inheſione vel fruitōne finis vltimi qui eſꝫdeus. ¶ Vbi nota. ꝙ ſicut lumen auget̉ dupliciter. ſcꝫ ꝑ receſſuꝫ a contrario.⁊ hoc ꝑ accidens inqͣntum lumen inuenit̉ in ſubiecto ꝑticipāte ꝯtrarium ſcꝫ tenebram. et ꝑ acceſſum ad terminū. et hocꝑ ſe ſicut patꝫ de lumine ſolis et de lumīe candele ſupra. Ita caritas auget̉ dupliciter. Vno modo peraccidens ſcꝫ ꝑ receſſum a contrario caritatis .ſ. ꝙpecato inqͣntum caritas pt̄ eſſe in ſubiecto participante ꝯtrarium. Alio modo augmentum caritatiſ eſt ꝑ ſe .ſ. ꝑ acceſſum ad terminū .ſ. deum. ſicutfuiſſet in angelo et homine in ſtatu innocentie. Etideo quarto ⁊ vltimo caritas vie augetur per ac.ceſſum ad finem vltimuꝫ qui eſt deus. vnde tantomagis caritas vie augetur et ꝑficit̉. quāto magisvoluntas aīme plus ꝑficitur. illo habitū ſe ad actūet obiectum et ad finem illius habitus colligendo.Hec bt̄us tho. pͥmo ſcrip. ſen. di. xvij. articulo. iVtrum caritas vie augeat̉ ꝑ additōnem. in cor.q. et inſolu. iij. ar. Et petrus de tharen. ibidem.Reqͥre ſupͣ in fine capituli precedentis immediate.quō fit collectō mentiſ ī deū. Vn̄ apoſ. oſtendēſ ꝙcaritas vie p̄dictis qͣtuor mōis augeri poteſthortās ad caritatis augmētū ſic ait ad ephe. iiij. Incaritate creſcamꝰ in illo ꝑ omnia.¶ Vtꝝ caritatis augmentum habeat terminū. ¶ Ca. xviijErcio circa caritatem conſiderare debemus augmentatōnis terminū. Si eniꝫquerat̉ an augmentum caritatis habeatalique terminum. Rn̄deo et dico ꝙ de augmentocaritatis poſſumus dupliciter loqui. aut quātū adid qd̓ eſt. aut qͣntum ad id qd̓ poteſt eſſe. Si autēqͣntum ad id qd̓ eſt. dico ꝙ augmentum caritatiſpuenit ad aliquē terminū vltra quem caritas nonaugetur in quolibet homīe. Si vero loquimur qrtum ad augmentum caritatis qd̓ poteſt eſſe. dicoꝙ augmentuꝫ caritatis non ꝑuenit ad alique terminū vltra quem non poſſit augeri. Vn̄ dico. ꝙcaritas vie poſſit augeri ī infinitum. qd̓ ꝓbo triplici rōne .ſ. rōne virtutis dine. caritatis infuſe. capacitatis aīme. ¶ Primo rōne v̓tutis diuine. ſic.Cauſa agens vel efficiens caritatem eſt deus. ſeddeus eſt infinite virtutis. gͦ qͣnto magis caritateminfundit. tanto maiorē caritatē pt̄ infundere: ſicetiam quacūqꝫ creatura data poteſt ꝓducere meūorem. ¶ Scd̓o hoc idem ꝓbo rōe caritatis infuſeſic. Caritas ē q̄dam ꝑticipatō caritatis ſpūſſancti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten