Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

CaritaGſicut dyoniſiꝰ dicit ī libro de dīnis nomībo. ꝙ omnibus naturaliter diligibile eſt bonuꝫ dinum. Cuiꝰratō eſt. quia dilectio dei naturalis fundatur ſuꝑcōmunicatōne bonorum naturaliuꝫ. et ideo om̄ibꝰnaturaliter ineſt. Sꝫ caritas fundat̉ ſuꝑ cōmunicatōne bonoꝝ ſuꝑnaturaliū ſcꝫ ẜm dona gratuitaet ideo non naturali v̓tute. ſed ex ſpūſſancti infuſione caritas in nobis cauſat̉. qd̓ triplr̓ ꝓbo. ſcꝫ rōne pͥncipij ꝓductiui. rōne termī ꝑfectiui. et autoritate apoſ. Primo rōe pͥncipij ꝓductiui. ſic. Caritaˢ creata in nobis eſt quedā ꝑticipatō caritatiſſpūſſancti qui eſt amor pr̄is et filij. ſed ſpūſſanctꝰnon nccͣrio vel naturaliter ſed ex mera ſtia voluntatate et gr̄a caritateꝫ infundit. ioh̓is. iij. ſpūs vbivult ſpirat. et apoſ. pͥme ad choꝝ. vij. hec omniaoꝑatur vnus atqꝫ idem ſpūs diuidens ſingulis ꝓut vult. gͦ caritas n̄ pt̄ neqꝫ naturalit̓ neqꝫ ꝑ viresnaturales ī nob̓ eſſe. ſed ꝑ infuſioneꝫ ſpūſſancti oeſt amor pr̄is et filijſicut dixi. Scd̓o hoc idemꝓbo rōne termi ꝑfectiui. ſic. Qd̓ excedit facultatēnature non pt̄ eſſe naturale nec per naturales potentias acqͥſitum. qꝛ effectus naturalis non tranſcendit ſuam cauſam. ſed effectus caritatis eſt vita eterna. qd̓ patꝫ. qꝛ ꝑ gr̄am et pͥncipaliter ꝑ caritatem qͥlibꝫ meret̉ vitam eterna. vnde dicit apoſ.ad ro. vj. gr̄a dei vita eterna. cum gͦ iſte effectuscaritatis ſcꝫ vita eterna excedit facultatē naturogͦ non ineſt nobis naturaliter neqꝫ ꝑ naturales poxint ⁊t mplert. vttentias acqͥſita eſt. ſed ex infuſiōe gͣtuita ſpūſſancti. Hec bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij. arti. ij. Vtrūcaritas cauſet̉ in homīe ex actibꝰ p̄cedentibꝰ vel exinfuſiōe. ī cor. q. ⁊ ī ſo. i. ar Tercio hͦ idē ꝓbatibidēꝫ bt̄s tho. ar. ꝯtͣ. autoritate apoſ. ad ro. vi.ſic dicentis. Caritas dei diffuſa eſt in cordibꝰ nr̄isꝑ ſpm̄ſanctū qui datus eſt nobis. In qͥbus v̓bisnota tria. ſcꝫ infuſaꝫ plenitudinē. ꝓfundam impͥ̄ſſionem vel aptitudīem. gͣtioſam celſitudinē. Prinio vero infuſam plenitudineꝫ. ibi. caritas dei. queeſt quid creatū et infuſū a deo. diffuſa eſt. nam caritas dei diffundit̉. effūdit̉. ſuꝑfundit̉. Primo diffundit̉ in affectu ꝑ illumīatōem gr̄e. Scd̓o effundit̉ ſcꝫ ad ꝓximū ꝑ oꝑa mīe. Tercio ſuꝑfundit̉oꝑa ꝑfectōnis et ſuꝑerogatōnis. ſcꝫ obediētie pauꝑtatis et cōtinentie. Scd̓o nota ꝓfundam receptōem. ibi. in cordibꝰ. non ſoluꝫ in ore ſic̄ qͥdemhabent. pͣs. dilexerūt eum inore ſuo cor aūt eorū⁊cͣ. Tercio nota gr̄oſam celſitudinem. ibi. perſpmn̄ſanctum. Augꝰ. ne qͥs putaret caritatē ſe habere ꝑ ꝓprium arbitriū a ſeip̄o. ideo cum dixit. caritas diffuſa eſt in cordibꝰ nr̄is. addidit. ꝑ ſpm̄ſactum. qͥ nobis dat tribus modis. Primo dat plura qͣꝫ abſtulit. ſicut ptꝫ de iob. cui pͥmo ablata. ſūtvltimo duplata. Scd̓o dat plura qͣꝫ homo peteretſicut patꝫ de ſalomone tercij regū. iij. qui petijt ſapientia et abiecit alia. ⁊ dn̄s etiā dedit alia. Terciodit plura qͣm ꝓmittit. nu̓i. xvij. promiſit ꝙ virgafronderet. et ip̄a floruit. fronduit et fructū fecit. Ꝙ caritas ht̄ eſſe in voluntate ſicut in ſb̓iecto.Ecūdo circa caritatē ꝯſiderādꝰ Ca. ixēſituſ vel locꝰ inheſionis. Cum em̄ caritas ſit donum creatū a deo infuſum. vtpatet ca. p̄cedenti. oportet ꝙ in aliqua potentia aīme ſit receptum. vn̄ dico. ꝙ caritas ht̄ ſe in volūtate vt in ſubiecto. Ꝙ aūt voluntas ſit ſb̓iectuꝫ caritatis triplr̓ ꝓbo. ſcꝫ rōe. fine. diſtīctōne. Primo rōe. ſic. Actus caritatis qui eſt diligere eſt ratōnis intellectus vt dirigētis. ſed volūtatis vt eligentis imꝑantis et exeq̄ntis. Scd̓o ꝓbo ex fineſic. Nam caritaˢ reſpicit vltimū finem qͥ eſt deusſed voluntas eſt finis. gͦ caritas eſt in volūtatē.Tercio hoc idem ꝓbo diſtinctōne. ſic. Sicut pototia rōnalis ꝑficit̉ aliquo habitu ſcꝫ fide. et potentiairaſcibilis alio ſcꝫ ſpe. ita potentia cōcupiſcibilis ꝑficitur alio habitū ſcꝫ caritate. Vbi nota. ꝙ appetitus eſt duplex. ſcꝫ ſenſitiuꝰ cuiꝰ ſb̓iectum ē bonum app̄henſum ꝑ ſenſum. et intellectuuꝰ cuiꝰ obiectum eſt bonum ſub cōmuni rōne boni apprehenſuum ꝑ intellectum obiectum igit̉ caritatis non eſtaliqd̓ bonum ſenſibile. ſed ſolum dīnum. qd̓ ſolumintellectu cognoſcit̉. et ideo obiectū caritatis nōhabet eſſe in appetitu ſenſitiuo ſed intellectiuo ſcꝫin voluntate. Hec bt̄us tho. tercio ſcrip. ſentē. di.xxvij. de caritate. arti. iij. Vtrū ſb̓iectū caritatisſit rō vel voluntas in cor. q. Et ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiijarti. i. Vtꝝ voluntas ſit ſb̓iectum caritatis. ar. ꝯtͣ.et in cor. q. ibidem. Sed forte queres qͥd cari.tas facit in voluntate. Dico ꝙ caritas ī voluntateſpāliter facit tria. ſcꝫ dirigit. erigit. ꝑficit volunta.tem. Primo caritas dirigit voluntatem. qd̓ talirōne on̄do. Imor rectus et ordinatus voluntateet om̄es affectōnes eius rectas et ordinatas facitſed caritas eſt amor rectꝰ ⁊ ordinatꝰ. gͦ ⁊cͣ. Re:ſupͣ amor īgn̓ali. de amore bono et malo. j. ca. pertotum. Scd̓o caritas erigit voluntateꝫ. qd̓ talirōe on̄do. Illud qd̓ pondꝰ facit ī corꝑe facit amorī mente. ita dicit augꝰ ī libro ꝯfeſſionū. ponderibꝰſuis agunt̉ om̄ia et loca ſua petunt. amor meus ēpondus meum. eo feror quocūqꝫ feror. et ideo ſi.cut amor inordinatus ſui mente flectit ad infimia.ita ꝯtēptus ſui et amor dei mentē erigit ad celeſtiaſed caritas eſt amor maxime ordinatꝰ. qꝛ pͥncipalter dei. gͦ ⁊cͣ. Tercio caritas ꝑficit voluntatēqd̓ tali rōne on̄do. Ille eſt ꝑfectus qui deum habetſed ꝑ caritatem homo deū habet. pͥmo in ſpe et vltimo īre. Ita dicit augꝰ ſuꝑ epiſtolā ioh̓is omeliax. Quid tibi iubet deus dilige me. amaturꝰ eˢ ho.norem et forte non ꝑuenturus. quiſ me amauit ⁊ad me non ꝑuenit. amor me tibi pn̄ītem facit. Vn̄greg̓. in omelia. Qui mente integra deum deſiderat ꝓfecto iam habet quē amat. neqꝫ em̄ poſſet qͥſqͣꝫ diligere deū. ſi huc quē diligit nō hr̄et. Vnde ſicut ex dilectōne alicuiꝰ non cōuenientis et p̄cipueꝑ amorem peccati aliqͥs ledit̉ et deteriorat̉. vndedicit̉ ozee. ix. facti ſunt abomīabiles ſicut ea que