Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

CarituſTercia ratō eſt ex ꝑte ꝯtrarij. ſic. Illud eſt radixet pͥncipiū merendi qd̓ opponit̉ omni demerito. ſꝫcaritas ē huiꝰ modi. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o hoc idem ꝓbo autoritate. et formo ſic ratōnem. Vita eternain manifeſta dei cognitione cōſiſtit. ita dr̄io. xvij.hec eſt vita eterna vt cognoſcant te ſolum veꝝ deum ⁊ que miſiſti ieſum chriſtum. ſed manifeſta decognitio pͥncipaliter habet̉ merito caritatis. itadr̄ ioh̓is. xiiij. ſi quis diligit me diligetur a patremeo et ego diligam eum et manifeſtabo ei meip̄mgͦ ⁊cͣ. Scd̓o ꝓbo hoc ideꝫ autoritate apoſ. ſcd̓ead thimo. iiij. ſic dicentis. Repoſita eſt mihi. gloſa ī futuro. cōrona iuſticie. id eſt gloria paradiſiſcꝫ p̄miū eſſentiale anime qd̓ intelligit̉ ꝑ coronā. vtpatet ſipͣ aureola pͥmo ca. quaꝫ gloriā reddet mihi in illa die iuſtus iudex ſcꝫ deus qui eſt iuſtus inretribuendo bona ꝓ bonis. non ſolū aūt mihi. ſedet his qͥ diligūt aduentū eius. Ecce caritas. nammali timent aduentū eius q ibi damnabunt̉. bonivero diligūt aduentum eius. qꝛ ibi ꝑ caritatem pͥnrut eojtin Quertoncipaliter ſaluabunt̉. Tercio ꝓbo hoc idem autoritate apoſ. ad eph̓. iij. In caritate radicati et fun.dati vt poſſitis cōp̄hende ⁊cͣ. Nllā gloriā vite eternefides on̄dit et dirigit. ſpes erigit. caritas vero puenit et apprehendit. Tercio pͥncipaliter hoc idemꝓbo inductōne inducendo et ꝑ exemplū on̄dendoin qͣtuor v̓tutibus. ſcꝫ in gr̄a. fide. mīa. patiētia. Primo ꝓbo ꝑ exemplū de gr̄a. Licet eī dicat apoſtolꝰ ad rō. vj. gr̄a dei vitā eterna. hoc eſt dictū.qd̓ merita quibꝰ in fine reddit̉ vita eterna nō a nobis ſūt. ſed in nobis facta ſunt ꝑ gr̄am dei. tamengr̄a dei pͥncipaliter meret̉ vitā eternā ꝑ caritateꝫ.eo ꝙ gr̄ā reſpectu vite eterne ē ſic̄ pͥncipiū remotum ꝯſtituens nos in eſſe ſpūali. caritas vero ē ſic̓pͥncipiū ꝓximū merendi vitam eternaꝫ. Scd̓oꝓbo hoc idem de fide. Licet em̄ dicat apoſ. ad ro.vj. ꝙ fides iuſtificat et ꝑ ꝯſeq̄ns bt̄ificat. tn̄ actufidei non eſt meritoriꝰ niſi aliqͥs ex caritate hoc operet̉. vt dicit apoſ. ad gala. v. Fides eſt q̄ ꝑ dilectōnem oꝑatur. Tercio ꝓbo hoc idem de mīa. Licꝫem̄ dicat̉ math̓. v. bt̄i miſericordes ⁊cͣ. tn̄ mīa ſinecaritate nunqͣꝫ meret̉ vitā eternaꝫ. Ita dr̄ pͥme adchoꝝ. xiij. Si diſtribuero in cibos paupeꝝ omnesfacultates meas caritatē aūt non habrā nihil mihi ꝓdeſt. Quarto ꝓbo hoc idem de patīa. Licꝫem̄ dicat̉ math̓. v. bt̄i qͥ ꝑſecutōeꝫ patiunt̉ ⁊cͣ. etiacobi pͥmo. patiētia opus p̄fectum habet. tamēſine caritate patīa non meret̉. Vn̄ martires qͥ ꝓ fiFide patiunt̉ non merent̉ vitā eternā. niſi pͥncipa iciiter ꝑ caritateꝫ. ẜm illud apoſ. pͥme ad choꝝ. xiij.bitradidero corpus meū ita vt ardeam caritateaūt non habrā nihil mihi ꝓdeſt. Et gn̓aliter loq̄ndo nullꝰ ſine caritatē meret̉ vitā eternā. qd̓ tali ratōne on̄do. Nullus meret̉ ſine v̓tute. ſed nulla ē vera v̓tus ſine caritate. gͦ ⁊cͣ. Ꝙ aūt ſine caritate nōpoſſit eſſe aliqͣ vera v̓tus tali rōe ꝓbo. Nulla ē verautus ſi ordinatō debita ad finē deſit. ſed ꝑ caritatoeſt debita ordinatō mentis ad finem qui deus eſt.g ⁊cͣ. Vnde augꝰ in libro d̓ doctrina chriſtiana ſicait. Caritas eſt actio rectitudīs oculos ſemꝑ hn̄sin deum. Sed forte argues in oppoſitū. ſcꝫ ꝙcaritas non eſt pͥncipium merendi vitā eternā tali rōne. Illud qd̓ facit ad diminutōneꝫ meriti nonvidet̉ eſſe radix vel pͥncipiū merēdi. ſed caritas facit huiꝰmodi. eo ꝙ ip̄a om̄ia facilia facit. opus at̄qͣnto magis eſt laborioſi. tanto magis eſt merito.rium. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo duobo modis. Primo qd̓aliquod opus dr̄ eſſe laborioſum duobus modisVno mō ex magnitudīe oꝑis; et ſic magͥtudo operis ꝑtinet ad augmentū meriti. et ſic caritas nondiminuit meritū. īmo facit aggredi opera maxīa.operat̉ em̄ magna ſi eſt. vt dicit greg̓. in quadamomelia. Alio modo poteſt eſſe opus laborioſum exdefectū ip̄ius operantis. nam vniciqꝫ eſt laborioſtim illud qd̓ non ꝓmpta volūtate facit. et talis labor meritū diminuit et caritatem tollit. Scd̓omō rn̄deo et dico ꝙ duplex eſt meritū. ſcꝫ dimiſſionis pene et cōſecutōnis boni. difficultas gͦ oꝑisnon facit ad meritū niſi forte dimiſſionis pene permodum cuiuſdā cōmutatōnis. ſed ad meritū cōſecutōnis facit maior conatus qui eſt ẜm maioreꝫinclinatōem volūtatis. et hāc pͥncipaliter facit caritas. Hec bt̄s tho. tercio ſcrip. ſen. di. xxx. arti.v. Vtꝝ meritū conſiſtat pͥncipaliter in caritate. īduobo argū. cōtra. et in cor. q. et in ſo. j. ij. ⁊ iiij.ar. Et pͥma ſcd̓e. q. cxiiij. arti. iiij. Vtꝝ gr̄a ſit pͥncipiū merendi pͥncipalius ꝑ caritate qͣꝫ ꝑ alias virtutes. ar. cōtra et in cor. q. et in ſolū. ij. ⁊. iij. ar.Et ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiij. arti. vij. Vtrū ſine caritatepoſſit eſſe aliqua vera virtꝰ. ar. ꝯtra. et in cor. q. Ꝙ perfectō vite ſpiritualis principaliter attenditur ẜm caritatem Ca. vij.Ercio caritas eſt effectiua et oſtenſiuaſtiblimis excellentie. Nam perfectio ſpiritualis vite chriſtiane pͥncipaliter attēdit̉ ẜm caritatē. qd̓ duplr̓ ꝓbo. ſcꝫ autoritate. ⁊ ratōne. Primo autoritate apoſ. ad colocn̄. iij. ſicdicentis. Suꝑ om̄ia caritatē habete qd̓ eſt vinculum ꝑfectōnis. Et dr̄ vinculū ꝑfectōnis. eo ꝙ caritas quodāmodo om̄es v̓tutes cōnectit ꝯiungitvel ligat in vnitatē ꝑfectam. quo quidē vinculo tāꝑfecto tam vtili tam ſuaui trahunt̉ quicūqꝫ ſaluātur. Ozee. xj. Traham eos in vinculo caritatis. Scd̓o ꝓbo hͦ idem rōne. ſic. Perfectio vite chriſtiane eſt ex vnione ad deuꝫ. qd̓ ptꝫ. qꝛ vnumqd̓qꝫdr̄ eſſe ꝑfectum inqͣntū vltimū fineꝫ attingit ⁊ maxime̓ deū. ſed ꝑ caritateꝫ ſpāliter cōiungit̉ deo. vtdr̄ pͥme ioh̓is. iiij. qui manet in caritate in deo manet et deus in eo. g ẜm caritatē ſpāliter attendit̉ ꝑfectō vite chriſtiane. Hec beatꝰ tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.clxxxiiij. arti. j. ar. ꝯtra. et ī cor. q. Conſiſtit at̄ꝑfectio vite chriſtiane in duobo. ſcꝫ in p̄ceptis et īꝯſilijs ſed differenter. qd̓ ſic patet. Primo emīꝑ ſe et eſſentialiter perfectio vite chriſtiane cōſiſti