Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

qͣnto habꝫ minꝰ motiuū tanto eſt grauiꝰ. ſi autemnullū motiuū habꝫ tunc illud peccatū eſt grauiſſimū oīm. modo autē ſic eſt ꝙ om̄e peccarum aliqd̓motiuū habet excepto peccato blaſphemie. qd̓ ſicpatet. quid mouet te ad ſuꝑbiam altitudo vel magnitudo alicuiꝰ bonitatis. quid ad gulam craſſitudovel delectatio cibi et potus. quid ad luxuriam delectatio carnis. quid ad vindictam honor. quid adaccidiā requies corꝑis. et ſic patet. ꝙ qd̓libet peccatum aliqd̓ bonum motiuū principalit̓ habꝫ. namomēs pͥncipalit̓ intendunt bona. vt ſipbi honorē.luxurioſi delectatōnem. auari diuitias. que omiaſi poſſent habere ſine dei inturia vel offēſa vellēt habere. ſꝫ quia non pn̄t. vltimo volunt dei offenſamne amittant iſta. Sꝫ blaſphemare eſt maiꝰ om̄ibꝰ.tum qꝛ nullū habet motiuū. tum quia pn̄cipalit̓ intendit malum ſcꝫ dei vituperiū qd̓ nullus peccatorpͥncipalit̓ intendit. vt patꝫ. Tercio probo hocidem comꝑatōne. Nam ſuꝑ illo verbo yſaie. xviij.ad populū terribilē. gloſa ſic dicit. Om̄e peccatumblaſphemie comꝑatu leuius eſt. Sed forte argues et dices. ꝙ tria peccata ſūt maiora vel grauiora peccato blaſphemie. ſcꝫ homicidiū. ꝑiuriuꝫ. etpeccati excuſatio. Primo dicēs. ꝙ peccatum homicidij eſt grauiꝰ tali ratōne. Peccatum tanto eſtmatus qͣnto maius nocunientū infert. ꝙ patet. qͥaſi malū dicit̉ qd̓ nocet ſcd̓m augnſtinū in enche. gͦmalus malū dicit̉ qd̓ magis nocet. ſꝫ peccatū homīcidij maxime nocet ꝓximo. qꝛ aufert ei bonum optimū ſcꝫ vitam. peccatum aūt blaſphemie nullū nōcumentū poteſt inferre deo. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo et dico.ꝙ comꝑatō grauitatis peccati homicidij et blaſphemie poteſt cōſiderare ex tribus. ſcꝫ ex ꝑte nocumiēti. obiecti. intenti. Primo ex ꝑte nocuniēti. et ſicpeccatuꝫ homicidij eſt grauiꝰ peccato blaſphemie.ꝙ homicidiū plus nocet ꝓximo qͣꝫ blaſphemia deo Secundo pt̄ conſiderari ex ꝑte obiecti qd̓ offenditur. et ſic maius peccatum eſt blaſphemia que eſtpeccatum in deū. qͣꝫ homicidiū qd̓ eſt peccatū in ꝓximū. Tercio pt̄ conſiderari ex ꝑte animi vel intēti. et ſic qͣnto intentō volūtatis eſt peior vel puer ſior tanto pc̄tm ē gͣuiꝰ. Vn cū blaſphemꝰ intēdatnocunientū inferre honori dīno ſimplicit̓ loquēdograuiꝰ peccat qͣꝫ homicida. Scd̓o aggͣuat̉ peocatū blaſphemie ex ꝑte ſtatus. Nā ſtatꝰ chriſti regnantis in celis eſt maior qͣꝫ ſtatus chriſti ambulantis in terris. et ideo maior inturia ē qͥ fit in chriſtūregnantē qͣꝫ in chriſtū ambulātē. Vn̄ aūgꝰ ſuꝑ illo v̓bo math̓. xxvij. blaſphemabāt eū ſic ait. Nonniinꝰ peccāt qͥ blaſphemat chriſtū regnatē in celisqͣꝫ qui crucifixerūt chriſtū ambulāte in terris. ſꝫ qcrucifixerūt xp̄m ꝑpetrauerunt homicidiū. gͦ biaſphmia in chriſtū regnātē in celo eſt par pc̄tm vel gͣuiꝰ homicidio. Tercio pc̄tm blaſphemie aggͣuatur ex hoc ꝙ licet blaſphemꝰ nō inferat nocumientūdeo vt homicida ꝓximo. infert tn̄ nocumiētū ſibiip̄i. vn̄ ſic occidere ſeip̄m eſt grauiſſimū peccatū .ſꝫ⁊b laſplxomia/blaſphemꝰ in deo occidit ſeip̄m ſpūalit̓. qꝛ blaſphemando deū qͣꝫuis nō priuet ſeip̄m vita nat̉e. pͥnartn̄ ſeip̄m vita gr̄e que eſt nobilior vita nature. qScd̓o argues de ꝑiurio et dices. ꝙ pc̄tm ꝑrurnj ēmaiꝰ pel grauiꝰ pc̄to blaſphemie tali rōne. Naquspeccat qui aſſerit deuꝫ eſſe falſū qͣꝫ qui non aſſeritdeū eſſe falſū. ſed qui ꝑiurat aſſerit deū eſſe falſtimſcꝫ teſtē falſitatis. nō aūt quilibꝫ blaſphemꝰ tenditad hoc vt aſſerat deū eſſe falſuꝫ. gͦ ⁊cͣ. Rn̄deo et dico. ꝙ blaſphemia eſt grauiꝰ peccatū ꝑiurio. qd̓ duplicit̓ ꝓbo. Primo autoritate. Nlā ſuꝑ illo verboapl̓i ad ephe. iiij. Glaſphemia tollat̉ a vobis. gloſaſic dicit. Orius eſt blaſphemare qͣꝫ peierare. Se.cūdo hoc idem probo rōne. quia plus eſt id eſt maius peccatū dicere falſū de deo qͣꝫ dicere falſum decreatura cū aſſertōne. ſꝫ ille qͥ ꝑiurat nec dicit autſentit aliquid falſū de deo. ſꝫ deum adhibꝰ teſtē falſitatis. nō tanqͣꝫ extimans deū eſſe falſū teſtē. ſꝫ tan.qͣꝫſperans ꝙ deus ſuꝑ hoc non teſtificet̉ ꝑ euidēsaliqd̓ ſignum. et vt ſic firmet̉ credulitas in eo cuiiuratur. Ex alia v̓o ꝑte blaſphemia pt̄ eſſe mīoraliquo ꝑiurio duplici ratōne Prima eſt. qꝛ blaſphemia ex mmori libidine aliqn̄ ꝓcedit qͣꝫ ꝑiuriū. Secunda ratō eſt. qꝛ inmoris damni eſt blaſphemia qͣꝫ piuriū. Tercio argues de peccato excuſatōnis peccati reſpectu blaſphemie et dicēs. ꝙ excuſatio peccati ꝓprij eſt maius peccatum qͣꝫ ſit peccatum blaſphemie. et hoc duplicit̓. Primo autoritate. qꝛ ſūꝑ illud pſalmi. nolite extollerere in altum cornu vr̄m. glo. ſic dicit. Maximū eſt viciumexcuſatōnis peccati. vt neget̉ qd̓ factum eſt. veldyabolū vel alios ſuaſores vel ꝑ neceſſitatē factumeſſe dicat̉. Scd̓o hoc idem probo rōue. ſic. Ilud peccatum cuiꝰ deus non miſeret̉ eſt maius peccato cuiꝰ deus aliqn̄ miſeret̉. ſꝫ peccati excuſatōnisdeus nū̓qͣꝫ miſeret̉. qd̓ patet. qꝛ ſuꝑ illo verbo ieremie. non miſerearis om̄ibus qui oꝑant̉ iniquitatēglo. ſic dicit. Eſt defenſio peccatoꝝ qn̄ defendit hēqd̓ deus odit. de quo dicit̉. eſt peccatū ad mortemnon ꝓ eo dico vt quis oret. ſꝫ peccato ad mortemcuiꝰ deus non miſeretur nullum eſt maius. gͦ necblaſphemia. Rn̄deo duobꝰ modis Primo dico.ꝙ excuſatio peccati eſt q̄dam circūſtantia aggͣuasom̄ē peccatum etiā ip̄am blaſphemiam. et ꝓ tantodicit̉ eſſe maximū peccatoꝝ. qꝛ quodlibꝫ peccatumfacit maius. Scd̓o modo rn̄deo et dico. ꝙ peccatū excuſatōnis eſt maximū. quia aufert remediūpeccati ex ꝑte eius qui debꝫ punire. nam remeotuꝫom̄is peccati eſt accuſatio ip̄ius peccatoris et omīmoda confeſſio peccati. Ex altera v̓o ꝑte blaſphemia dicit̉ maximū peccatum. quia ꝓuocat oculosdiuine maieſtatis ad non miſerendū ſiue ad nō remittendū. et ꝑ hec patet reſpōſio ad oblecta. Hecbt̄us tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xiij. arti. iij. in cor. q. et inſolū. argumentoꝝ. Et alexander qͣrta parte ſumeq. xxxvj. arti. v. ꝑ totum. Ꝙ blaſphemia dei eſt pc̄t̄m irremiſſibile. Ca. iiij.