Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Vn̄ augꝰ. xij. confeſſio. ſic ait. Si a̓mbo verū vi.demus qd̓ dico. et ambo videmus veꝝ qd̓ dicis. vbiquēſo illud videmꝰ. nec in te ego nec tu in me. ſedambo in ip̄a q̄ ſupͣ mentes nrās eſt incōmutabili veritate. Et iterū augꝰ ſuꝑ illo verbo pͣs. diminuteſūt veritates afilijs hoīm. Sic̄ ab vna facie reſtiltātmulte in ſpeculo. ita ab vna pͥma veritate reſultātmulte veritates in mentibo hoīm beatorū. Ꝙ bt̄i in patria habebunt ſempiternitatemvel ꝑpetuitatem. Capitulū..viij.Varto et vltimo beati habebūt in patriaſempit̓nitatem vel ꝑpetuitatem in p̄mio.Nam bt̄i videntes ꝑ eſſentiā deum nūqͣꝫſeꝑabunt̉ a viſione diuine eſſentie. ſed in ꝑpetuuꝫeſſentiam dei videbūt. hoc autē ſex ratōnibꝰ probo.ſcꝫ rōe eternitatis. ſatietatis. indeclinabilitatis. imimutabilitatis. ꝓpinquitatis. felicitatis. Primobeati in ꝓpetuū deum videbūt rōne eternitatis. ſicIllud qd̓ qn̄qꝫ eſt et qn̄qꝫ non eſt menſurat̉ tēꝑe. vtpatet pͥmo phiſicoꝝ. ſed viſio diuine eſſentie q̄ creaturas intellectuales bt̄as facit nō menſurat̉ tēpecū ſit abſqꝫ om̄i ſucceſſione ſꝫ eternitate. gͦ impoſſi.bile eſt ꝙ beatus poſtqͣꝫ eſt factus ꝑticeps viſionisdiuine eſſentie ip̄am amittat. Secūdo ꝓbo hocure nfra fruitioidem ratione ſatietatis. ſic. Beatitudo eſt qua creature intellectualis deſideriū ꝑfecte quietat̉ et ſatiatur. vn̄ ſicut aliquis naturalit̓ deſiderat felicitatē.ita deſiderat certitudinem de felicitatis ꝑpetuitate.alias nec appetitus eſſet quietꝰ nec ꝑ conſequēs beatus. Ad cuiꝰ ratōnis euidentiam nota hic triaIxt totim CIoroyis Primū eſt. ꝙ bt̄itudo int̓ om̄ia maxime eſt deſiderabilis nō hn̄tibus. amabilis poſſidentibꝰ. delectabilis fruentibꝰ. Secūdū qd̓ eſt cauſa pͥmi eſt. ꝙvera beatitudo importat adeptōnem om̄is boni et excluſionem om̄is mali. Terciū eſt. ꝙ beati ꝑfectecognoſcūt qualis ſit illa bt̄itudo. an ꝑpetua. an defectura. Ex his tribꝰ formo talē rōneꝫ. Illud qd̓maxime amat̉ ſi ſciatur ꝙ qnͥqꝫ amittat̉ maximamtriſticiam infert. ſed beatitudo inter om̄ia maximoamat̉. vt patet ex pͥmo. gͦ cum ſciant ꝓ certo quales ſint. vt patet ex tercio. ſi ſcirent ſe qn̄qꝫ bt̄itudinem amiſſuros impoſſibile eſſꝫ eos non triſtari.ſed hoc eſt impoſſibile euenire ht̄is ſcꝫ triſticia ſeutimor. eo ꝙ beatitudo importat adeptōnem omnisboni et excluſionem omnis malis. gͦ beati a viſionedei nunqͣꝫ ſeꝑabunt̉. Tercio hoc idem probo rōne indeclinabilitatis. ſic. Om̄e qd̓ ad ſtiū finem naturalit̓ inclinat̉ non pt̄ ab eo niſi ꝑ alicuiꝰ ſuꝑiorisviolentiā remoueri. vt patet de graui cū ꝓijcit̉ ſuiſi. ſed om̄is creaturā intellectualis deſiderio naturali tendit ad iſtum fineꝫ. ſcꝫ vt deū ꝑ eſſentiam videat. Ita dicit̉ ſub figura tercio li. re. x. ꝙ vniu̓ſaterrā deſiderabat videre facieꝫ ſalomonis. Vn̄ hacviſione ſcꝫ dei cratura intellectualis pͥuari non pt̄.niſi ꝑ violentiaꝫ alicuiꝰ ſuꝑioris. ſed deo a quo eſtom̄is bt̄itudo nulla v̓tus pt̄ eſſe ſuꝑior. imo omeꝫv̓tutem excedit in infinitum. gͦ dei viſio amitti nonbeatipoteſt. Un̄ cant̓. iij. Teriui eum nec dimittaꝫ.Quarto hoc ideꝫ probo rōne immutabilitatis. ſic.Si aliqua deo pͥus fuerūt cōiuncta et poſtmoduꝫſeꝑant̉. oportet ꝙ hoc accidat ꝑ mutatōnem alicūius eorū. intellectus aut creatus videt deū ꝑ hoc ꝙei quodāmodo vnit̉. ſi gͦ illa viſio deſinat oportetꝙ hoc ſit vel ꝑ mutatōneꝫ diuine eſſentie. vel ꝑ mūtatōnem intellectus bt̄i videntis ip̄am. ſꝫ vtrumqꝫeſt impoſſibile. qd̓ patet. Primo em̄ diuina eſſentiaeſt immutabilis. Scd̓o intellectus beati cū dei eſſētiam et ſubſtantiā videt eleuat ſupra tempus. gͦ etſupͣ om̄em mutatōnem. et ideo impoſſibile eſt ꝙ aliquis bt̄us decidat ab illa felicitate qua dei ſubſtantiam videt: Qn̓to hoc idem probo ratōne ꝓpmquitatis. ſic. Quāto aliquid eſt ꝓpiquiꝰ deo quieſt oīno immobilis. tanto eſt minꝰ mutabile et magis ꝑſeuerans. ſicut ꝑ exemplū patet in corꝑibus.Naꝫ q̄dam corꝑa ſcꝫ celeſtia qꝛ ſūt ꝓpinqua deo inppetuū durant. alia vero corꝑa ꝓpter diſtare longe a deo in ꝓpctuū durare non pn̄t. nulla aūt creatura intimꝰ pt̄ deo appropinqͣre qͣꝫ creatura intellectualis vel rōnalis que dei ſubſtantiā videt. ita ꝙdeo immediate ꝑ intellectum ⁊ affectū cōiungiturcognoſcendo et diligendo ꝑfecte. gͦ dei viſio a bt̄oremoueri vel auferri non pt̄. Vn̄ in pͣs. nō ꝯmoue̓bitur ineternū qui habitat in ieruſalem. Sextohoc idem probo rōne felicitatis. ſic. Beatitudo ꝑfecta in dei viſione conſiſtit. Vn̄ ſicut ſe habꝫ in viſione corꝑali. ita ī viſione intellectuali. in viſione autem corꝑali ſcꝫ ꝙ aliquis non videat qd̓ prius videbat pt̄ eſſe ꝓpter quatuor cauſas Prima ē. ſi potentia videndi ſibi deficit ſicut cū morit̉ vel excecatvel alit̓ impedit̉. Scd̓a eſt cū obiectū viſibile ſcꝫcolor vel coloratū ſe ſubtrahit. Tercia ē. cū dyaphanū per qd̓ coloratum defert̉ ad viſtim obūbratur Quarta cauſa eſt. cū voluntas a videndo ſb̓trahitur. puta cū aliquis non vult amplius videreqd̓ pͥus videbat. Propt̓ iſtas autē qͣtuor cauſasnon pt̄ eſſe ꝙ aliquis in pr̄ia videns diuinā eſſentiam deſinat vide eam. Primo ꝑ hoc ꝙ intellectꝰbeati nunqͣꝫ corrupit̉. et ſic nūqͣꝫ deſinit eſſe. Vndeaugꝰ in libro de diffini. anime ſic ait. Anima eſt ſb̓ſtantia increata. inuiſibilis. in corporea. immortalis deo ſimilis. imagineꝫ hn̄s ſui creatoris. Secundo viſio diuine eſſentie nunqͣꝫ deficit vel amittita beatis ex ꝑte obiecti ſcꝫ dei. eo ꝙ deus nūqͣꝫ ſe ſubtrahit a beato. Cuiꝰ ratio eſt triplex. Prima eſt. qꝛcum deus ſit oīno immobilis ſemꝑ eodem modo ſehabꝫ. Secunda ē. qꝛ deus nūqͣꝫ elongat̉ a nobisniſi inquātum nos elongam̉ ab ip̄o. Tercia eſt. qꝛcum ſubtractō bt̄itudinis ſit quedā pena i. nō maxima. nunqͣꝫ pt̄ talis ſubtractio fieri a iuſto iudicēniſi mediante culpa q̄ non pt̄ eſſe in eo qui eſſentiādei videt. gͦ ⁊cͣ. Tercio viſio dīne eſſentie nūqͣꝫamittit̉ a beatis ex ꝑte medij ſcꝫ lumīs glorie. ſubquo bt̄us dei eſſentiam videt. Cuiꝰ ratō eſt. quialumē glorie tā exꝑte dantis qͣꝫ etiā ex ꝑte recipiētis