ꝯuo aſi ſedeita dicit apoſ. ad r̓oma. x. Fides eſt ex auditu. au.ditus autem ꝑ verbum chriſti. gͦ ille qui audit nonaſſentit niſi illi qui meliori modo cognouit. vel illiqui veritatem imimediate vidit. ſicut chriſto credimus. vel illis qui immediate habuerūt a chriſto.ſicut credimꝰ ꝓphetis et apoſtolis. gͦ ⁊cͣ. ¶ Quarto et vltimo bratitudo non conſiſtit in cognitione c̄habetur de deo ꝑ fidem ratione appetitus. ſic. Beatitudo naturale deſideriū ſatiat cum ſit vltimus fi.nis. ſꝫ cognitio que habetur de deo ꝑ fidem appetitum non ſatiat ſꝫ ꝓuocat et accendit. quod patet.quia vnuſquiſqꝫ deſiderat videre qd̓ credit. gͦ ⁊cͣ.Hec bt̄us tho. contͣ gentiles li. iij. c. xxxviij. pertoturn.¶ Ꝙ diuina eſſen.tia cognoſcit̉ vel videt̉ ꝑ gloriā a br̄is. ¶ Ca. xvjErcio deus cognoſcit̉ eſſentiali contemplatione per gloriam. et ſic beati qui ſiūin patria clare eſſentiam dei vident vel deum ꝑ eſſentiam ſtiam. hoc autem quatuor rōnibꝰprobo. ſcꝫ ex parte deſiderij. pͥmij. exempli. modi.¶ Primo ex parte deſiderij. ſic. Sanctorū deſideritim oīno fruſtrari non poteſt. alias naturale deſiderium eſſet vanū quod eſt impoſſibile. ſed defiderium ſanctoꝝ eſt vt deum ꝑ eſſentiam videant. vtpatet exo. xxxiij. Oſtende mihi gloriā tuā. et ioh̓.xiiij. oſtende nobis patrem et ſufficit nobis. gͦ ⁊c¶ Secundo ꝙ ſancti in patria deum ꝑ eſſentia videant probo ex parte p̄mij. ſic. Reatitudo perfectaconſiſtit in hoc ꝙ deus cognoſcat̉ ꝑfecte. ſed hocnon pt̄ eſſe niſi ꝑ ſuaꝫ eſſentiam videat̉. gͦ ⁊cͣ. Ꝙautem ꝑ ſuam eſſentiā videri poſſit ſic probo. Adhoc ꝙ intellectꝰ intelligat nihil aliud requirit̉ niſiꝙ intelligibile fiat actū. et ꝙ intellectui ꝯuingat̉.ſed eſſentia diuina ꝑ ſeip̄am eſt intelligibilis ī actucum ſit immaterialis. eſt etiaꝫ intellectui pn̄s. quiavt dicit augꝰ. deus vnicuiqꝫ rei intimior eſt qͣꝫ ip̄ares ſibi. gͦ intellectus creatus eſſentiā dei immediate videre pt̄. ¶ Tercio probo hoc ideꝫ ex ꝑte exempli. Alam vnio anime ad corpus eſt qd̓dam exem.plum illtus bt̄e viſionis qͣ ſpūs vnietur deo ¶ Sic̄em̄ anima ꝑ ſtiā eſſentiā vnitur corpori. ita diuinaeſſentia ꝑ ſeip̄am vnit̉ intellectui. ita ꝙ in patriaeſſentia diuina eſt que intelligit̉ et qua intelligit̉.¶ Quarto hoc idem probo ex parte modi. Nam qͣtuor modis vidrtur deus inpatria. ex quibꝰ ꝓba.ri pt̄. ꝙ deus ꝑ eſſentiam ſua videtur. primo enimdeus in patria videtur ꝑfecte. ſecundo videt̉ ſicutieſt. tercio videtur facie ad faciem. quarto videturin ſe. IPrimo em̄ modo deus in patria videtur ꝑfecte. ita dicit̉ pͥme ad choꝝ. xiij. Nunc cognoſcoex ꝑte. tūc aūt cognoſcam ſicut et cognitus ſum.Ex quo verbo aꝑte datur intelligi ꝙ hic ſcꝫ in vianon cognoſcit̉ deus ꝑ eſſentiaꝫ ſuā. ſed in pr̄ia ſicita exponit glo. dicens. Nūc ī pn̄ti vita cognoſcoex ꝑte id eſt obſcure et imꝑfecte. eo ꝙ diuina eſſentia non ex ſe ſed ex defectu intellectus nr̄i vel modiintelligendi eſt velata. yſaie. vj. Gherubin duabꝰalis velabant faciem dei. et ſubdit. tunc autē ſcꝫ inpatria cognoſcam ſicut et cognitus ſum. qͣſi dicecret. plene et ꝑfecte id eſt eſſentialiter cognoſcam.ſicut nunc cognoſcor vel cognitus ſū a deo. quaſꝫdiceret. ſicut deus me cognoſcit ꝑ eſſentiam ſuaꝫ.eodem modo ſcꝫ ꝑ eſſentiam ſuā cognoſcam deū.¶ Vbi nota. ꝙ iſta ſimilitudo ſicut. non notat omnimodā eqͣlitatem. eo ꝙdeus in infinitum limpidi.us me cognoſcit qͣꝫ ego ip̄m poſſim cognoſcere. ſꝫnotat medij cognoſcendi identitatem. quia ideꝫ mōdium eſt quo deus cognoſcit ſeip̄m. et quo nos inpatria cognoſcimꝰ deū ſcꝫ eſſentia ſua. ¶ Scd̓odeus in pria videbit̉ ſicuti eſt. ex quo talem rōneꝫformo. Illud ꝑ eſſentiam ſuā videt̉ qd̓ videt̉ ſicutieſt. ſed in pr̄ia deꝰ hoc modo videbit̉. ita dicit̉ pͥmeioh̓. iij. cū apparuerit ſimiles ei erimus. qꝛ videbinius eū ſicuti eſt. Qd̓ v̓bū exponit̉ ẜm gloſā et ẜmbt̄m thomā. ¶ Primo exponit̉ ẜm gloſā. ſic. Cūapparuerit ſcꝫ chriſtꝰ in ſcd̓o aduentū ſimiles ei erimus ſcd̓m corpꝰ immortales impaſſibiles ſic̄ ip̄e filius. qꝛ mortale hoc induet īmortalitatē. et corrup.tibile hͦ in corruptōneꝫ. vt dicit apoſ. pͥme ad choꝝxv. ¶ Scd̓o mō exponitur a bt̄o thoma. ſic. Nosin pr̄ia videbimꝰ deū eo modo quo ip̄e videt ſeip̄met ſimiles ei erimꝰ. qꝛ ſic̄ ip̄e ꝑ ſuam eſſentiā ſubſtātiam ſūam cognoſcit. ita nos etiā videbimꝰ deūpeſſentiā ſuā. Hec bt̄us tho. contͣ gentiles li. iij. c.lj. ¶ Vbi nota. ꝙ ſi iſte modus ſicuti eſt referaturad modū ip̄iꝰ viſi. tūc videbit̉ deus a ſct̄is habereillū modū quē habꝫ. ſed ſi referat̉ modus ad ip̄mcognoſcentem. tūc non videbit̉ ſicuti eſt. quia nōerit tanta efficacia intellectus creati ad videndumqͣnta eſt efficacia eſſentie diuine ad hoc ꝙ intelligatur. ¶ Tercio videtur deus in patria facie ad faciēUn̄ exo. xxxiij. Faciē meam videbis. Nam aliterdixit deus moyſt pro ſtatu pn̄tis vite. et alit̓ ꝓ ſtatu ſequētis. ¶ Primo em̄ ꝓ ſtatu pn̄tis vite dixitdeus moyſi. ibideꝫ poſteriora mea videbis. qd̓ ſibiſimilitudinarie dictum eſt. ſicut em̄ homo cū a tergo videtur ſcitur ꝙ homo ſit. ſꝫ non qualis homoita deum eſſe et gloriam eius eſſe cognoſcere poterat. non tamē quis vel qualis ſit. An ſubdit. Nonenim poteris videre faciem meā id eſt aꝑte hoc cognoſcere. ſicut ſum. a facie enim cognoſcitur homoUn̄gloſa. Non poteris videre faciem meaꝫ id eſtipſam vim diuine eſſentie. non em̄ videbit me homo ſcꝫ per incircūſcriptam eſſentiam. et vtuet ſcꝫcarne mortali. Et apoſ. pͥme ad choꝝ. xiij. Vide.mus nūc ꝑ ſpeculum in enigmate. tunc autē faciead faciem. ex quo verbo talem ratōnem formo. Illud qd̓ videtur facie ad faciem videtur ꝑ ſuaꝫ eſſentiam. ſed deus in patria videbitur facie ad facie vtꝑ apoſtolū patet. gͦ ⁊cͣ. ¶ Vbi ſciendū. ꝙ creatu.re corꝑales qͣꝫuis facie ad faciem videant̉. tn̄ ẜm ſimilitudinē earū vident̉. eo ꝙ non ſūt cōiūgibilesviſui ꝑ eſſētiā ſuā rōe materialitatis eaꝝ. et iō tūcimimediate vident̉ qn̄ eaꝝ ſimilitudo viſui cōiūgit̉.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten