Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

⁊bſifidotanto caſus grauior. ſicut domꝰ altior magis exponit̉ vento. In figura huiꝰ ſuſpenſi ſūt pͥncipesin patibulo contra ſolem. iubente dn̄o nu̓i. xxv.vbi ſic dicit gregoriꝰ. Hoc ſic homīes attenderentp̄lationes non ābirent. Secundo dr̄at̉ in malūſuū ſcꝫ culpe mortalis. Eccleſiaſtici. vij. Non alliges tibi peccata duplicia neqꝫ eris oīno inmmunis. Uercio dn̄atur in malum ſuū ſcꝫ pene eternalisvel eterne damnatōnis. Sapiē. vj. iudiciū duriſſiniū his qui p̄ſūt fiet. Expoſitor. Primo em̄ malisp̄latis et dn̄is fiet iudiciū durum. qꝛ male intuerūtSecundo fiet iudiciū durius. quia male vixerūt.Tercio fiet indicium duriſſimū. qꝛ male rexerūt.Vel aliter. Mali p̄lati et dn̄i punient̉ dure ꝓ peccatis ſubditorū. durius ꝓ peccatis mīſtrorū. duriſſime pro pct̄is ꝓprijs. Punient̉ em̄ dn̄i vel p̄lati durius ceteris qͥnqꝫ rōnibus. Primo ratōne peccati.quia ceteris ꝑibus grauiꝰ eſt peccatū dn̄i vel p̄latiqͣꝫ ſubditi. ieremie. v. magis hi ſimul cōfregeruntuigum ruperūt vincula. Secūdo rōne cōmiſſi.luce. xij. Gui plus cōmittit ab eo plus exigitur.Tercio rōne damni. qꝛ malo ſtio exemplo corrumput alios. gregoriꝰ. Cū paſtor ꝑ abruptagradit̉neceſſe eſt vt in p̄cipiciuꝫ grex labatur. Quartorōne officij. q̄uia etiam exercendo officiū peccat.roma. ij. in qūo alium iudicas teip̄m cōdemnas.Nam ſeneca inquadā epiſtola vt in corꝑibus ſic.in imperio grauiſſimꝰ eſt morbo qui a capite diffūditur Quinto rōne ſcandali. qꝛ ciuitatem vel eccleſiam ſcandalizant. Require infra p̄lato. Ꝙ perfecta bt̄itudo aīe in pn̄ti vita eſſe nō pt̄Eatitudo inpn̄ti vita. Ꝙ Capi. x.O poſſit vt quidam dixerūt ꝓbo qͣtuor rōbeatitudo ꝑfecta in pn̄ti vita haberi nonnibus. Prima eſt. qꝛ bt̄itudo ꝑfecta eſſentia vel pn̄tia pͥme veritatis intellectū illumīat. Scd̓a eſt. qͥabeatitudo ꝑfecta affluentia et redūdatia ſūme bonitatis deſideriū ſatiat. Tercia eſt. qꝛ bt̄itudo ꝑfectaindeficientia vel permanentia ſempit̓ne ſtabilitatismotum quietat et t̓minat. Quarta eſt. qꝛ bt̄itudoꝑfecta carentia om̄is imꝑfectibilitatis vel penalitatis ſtatum nobilitat. Hec auteꝫ qͣtuor in prīti vitahaberi non pn̄t. qd̓ de ſingulis patꝫ. Primo em̄ inhac vita plene veritas non cognoſcit̉. Scd̓o anime capacitas non implet̉ et ꝑ cōſequēs non ſatiatTercio vite vel ꝑmanentie ſtabilitas non acquiritQuarto om̄is culpe et pene defectuoſitas nō excluditur. Primo bt̄itudo in pr̄ti vitā haberi nō pt̄eo ꝙ bt̄itudo ꝑfecta eſſentia vel pn̄tia prime veritatis intellectū illumīat. et formo ſic ratōnem. Vltima felicitas hoīs in altōri cognitione que de deo haberi pt̄ conſiſtit. Altior aūt cognitō que de deo hr̄ipoteſt. eſt vt pͥma veritas que deꝰ eſt ꝑ ſuā eſſentiam vel pn̄tiam cognoſcat̉. ſed non eſt poſſibile inhac vita ꝑ ſuaꝫ eſſentiā deū cognoſcere. gͦ ⁊cͣ. Ꝙauteꝫ in hac vita deum videre vel cognoſcere nonpoſſumꝰ triplicit̓ probo. Primo ꝑ locū a maiorinegatiue. ſic. Ille qui non pt̄ cognoſce̓ qd̓ ſibi magis eſt cognoſcibile. nō pt̄ cognſcere qd̓ ſibi minꝰeſt cognoſcibile. ſed nullꝰ in hac vita angelos picognoſce̓. qui tn̄ a nobis magis ſūt cognoſcibilesratōne qua angeli ſūt quid creatum et finitum. qͥminꝰ poteſt cognoſcere diuinā eſſentiam que ē qͥdinereatum et infinitum. Secūdo hoc probo ſufficienti diuiſione. ſic. Amīs viſio vel cognitio quaaliquid cognoſci poteſt eſt quadruplex. ſcꝫ corꝑalis. ſpūalis. intellectuaus. ꝯp̄henſionis. ſed nullaiſtaruꝫ cognitōnū in hac vita eſſentia diuina cognoſci poteſt. gͦ ⁊cͣ. Require infra viſio. iiij. c. ꝑ totum. Tercio probo ideꝫ ratione naturali. ſic. Inhac vita nihil poteſt intelligi niſi aliqua eius ſimili.tūdo pͥus ī ſenſu extiterit. ſꝫ ꝑ nullā creatā ſimi itudine dīna eſſentia pt̄ repr̄ītari. gͦ nec intelligi. Recre ſupͣ mimediate. Sꝫ poſt hanc vitam mens hūana cognoſcet deū. eo modo qūo ſubſtantie ſeꝑatecognoſcūt ſcꝫ ꝑ eſſentiam ſua. Dn̄ math̓. xxij. dicitur. ꝙ ſancti erūt ſicut angeli dei. qui patris faciem̄ ſemꝑ vident. Secundo beatitudo ꝑfecta inpn̄īti vita haberi non pt̄. eo ꝙ beatitudo affluentiavel abundantia ſūme bonitatis deſideriuꝫ ſatiat. etformo ſic ratōnem. Beatitudo conſiſtit et eſt ponenda in illo bono qd̓ naturalem appetitum implere pt̄et ſatiare. ſed inpn̄ti vita nullū bonuꝫ eſt qd̓ poſſitdeſideriū houis ſatiare. quod ſic patet. quia ſicutſe habet quietatō ad intellectum. ita ad appetitumqui ſequit̉ intellectū. ſed intellectus homīs nunqͣquietatur in pn̄ti vitā. quia qͣnto plus quis intelligit tanto magis deſideriuꝫ intelligendi augetur.appetitus hominis nunqͣꝫ ſatiatur in vita iſta. Ratio huiꝰ eſt. quia ſicut obiectum intellectus nō eſtaliquod verum ꝑticulare. ſed vniu̓ſale quod intellectū quietat. ita obiectum volūtatis que eſt appetitus hūanus eſt bonuꝫ vniu̓ſale. qd̓ non inuenit̉ inAliquo bono creato. eo ꝙ om̄is creatura habꝫ bonitatem ꝑticipatā. ſꝫ in ſolo deo qui habꝫ bonitatē infinitam. imo eſt eſſentialit̓ ſūma bonitas. vn̄ ſolusip̄e voluntatem hominis implere pt̄ et ſatiare. Vn̄in pſalmo. Qui replet in bonis deſideriū tuum.Tercio bt̄itudo ꝑfecta in pn̄ti vita haberi non pt̄eo ꝙ beatitndo in deficientia vel p̄manentia ſempit̉.ne ſtabilitatis motum quietat et termīat. et formoſic rationem. Beatitudo perfecta requirit om̄is boni ſtabilitatem. quirtudinem. et certitudinē. Primo requirit boni ſtabitatem vel cōtinuitateꝫ. opotet em̄ ꝙ ille qui eſt bt̄us in bono ſtabiliet̉ et ꝑpetue̓tur. alias eius deſiderium non quietaretur. Vndedicit ſapiens. vij. ethicoꝝ. ꝙ non enūciabimus alqueꝫ eſſe felicem ad modū cam eleontis qui eſt animalmutans diuerſos colores ſcd̓m colores diu̓ſorum corporū obiectorum. ſed in hac vita nulla ſtabilitas eſt in bono qd̓ ꝑ infortunia amitti pt̄ quē ſepe contingūt vt patet. gͦ ⁊cͣ. Scd̓o bt̄itudo req̓rit quietudinē. qd̓ patꝫ. qꝛ ille eſt bt̄us qͥ ita ꝑfectefinem conſequit̉ vltimuꝫ ꝙ nihil amplius querit.