Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ſed bt̄itudo eſt vel cōſiſtit in cognoſce̓. gloria vel fama eſt cognoſci cum laude. gͦ ⁊cͣ. Quarta rō eſtquia bt̄itudo eſt bonū ꝑfectum cū appetitū quietetſed cognitō hūana de fama alteriꝰ eſt valde imꝑfecta. quia talis cognitō eſt vt plurimū incertitudinis et erroris. gͦ ⁊cͣ. Qn̓ta ratō eſt. qꝛ beatitudoeſt bonū ſtabiliſſimū. quia ꝑpetuū alias appetitumnon quitaret. qd̓ patꝫ. q naturalit̓ deſiderat̉ diuturna boni conſtantia. gloria autem que in famavel laude hūana vel mūdana cōſiſtit ē inſtabiliſſimaGuiꝰ ratio eſt. quia nihil eſt mutabiliꝰ opinione etlaude hūana. Sexta ratō eſt. qꝛ bt̄itudo eſt bonū veraciſſimū. ſed gloriā id ē famā vel laudem hūanam cōtingit vt plurimū eſſe falſam. vt dicit boecius in qͣrto li. de conſola. Plures magnum ſepe nomen falſis vulgi opinionibꝰ attulerunt. quo quidturpius excogitari pt̄. naꝫ qui falſo p̄dicant̉ ſuisip̄i neceſſe eſt laudibus erubeſcāt. Ad cuiꝰ euidentiam nota duo. Primū eſt. ꝙ laus vel famamūdana aliter ſe habet ad noticiam hūanaꝫ. et alit̓ad diuinā. Nā ad noticiam hūanā ita ſe habet. ꝙbonitas fame et laud noticlaꝫ hūanā cauſant et nōcauſant̉. non em̄ qꝛ cognoſcit̉ ab homīe ideo bonꝰcont̉. a in cor. q. cſed quia bonus ideo noticiam ſui cauſat in homineſed cognitō dei eſt cauſa bonitatis fame vel laudis.nam bonū homīs ex cognitōe dei tanqͣꝫ ex cauſa ꝓcedit. Scd̓m qd̓ ex hoc ſequit̉ eſt. qꝛ noticia humana falli pt̄. noticia autem diuina nullo modo. etideo fama vel gloria ſeu laus diuina de aliquo ſemper eſt vera. ita dicit apoſ. ij. ad choꝝ. x. Ille ꝓbatus eſt quē deus cōmendat. non qui laudat̉ a ſeipſo nec ab alio. ſꝫ a deo. quia vt gregoriꝰ dicit. ſepeſordet in cōſpectu iudicis qd̓ fulget in extimatōneoꝑantis. et hoc in pͣs. dicitur. Apud te laus men.Hec bt̄us tho. cōtͣ gentiles li. iij. c. xxvij. ꝑ totūEt pͥma. ij. q. ij. arti. iij. argu. contͣ. et in cor. q.ibidem. Ꝙ beatitudonon conſiſtit in potentia mūdana. Capi. v.Eatitudo in potētia hūana. ꝙ beatitudonon cōſiſtat in potentia mūdana vt quiOdam dixerūt probo qͣtuor rōnibꝰ. Primaeſt. qꝛ beatitudo eſt bonū ꝑpetuū eſſe nō deſinens.Secūda eſt. qꝛ beatitudo eſt bonū vltimū ex ſe alliciens et ſufficiens. Tercia eſt. q bt̄itudo eſt bonūꝑfectum ſūme ꝑficiens. Quarta eſt. qꝛ bt̄itudo eſtbonū poſſeſſum nō vicioſe ſꝫ recte qd̓ eſt expediens Primo non conſiſtit in potentia mundana rōnequa beatitudo eſt bonū ꝑpetuū eſſe non deſinēs. etformo ſic rōnem. Beatitudo ꝯſiſtit in illo bono qd̓eſt ſtabile et ꝑpetuū alias deſideriū non quitaret.de quo dan̄. ij. ſic dicit. Sūſcitabit dn̄s regnū qd̓ineternū non diſſiꝑabit̉. ſꝫ pt̄as hūana eſt breuisdebilis. et inſtabilis. Prīo eſt breuis. Vn̄ eccͣi. x.Vm̄is potentatꝰ vita breuis. Re. in ſequenti capitulo. Scd̓o ē debilis. eo ꝙ pt̄as mūdana a multis depēdet. qd̓ aūt a multis depēdet deſtrui vniu̓ſalit̓ pt̄. Tercio eſt inſtabilis. eo ꝙ pt̄as mūdanaradicatur in volūtatibꝰ hoīm in quibꝰ eſt maxima incōſtantia. Secūdo bt̄itudo non conſiſtit in potentia mūdaria. eo ꝙ beatitudo eſt bonū vltimū exſe alliciens et ſtifficiens. et formo ſic rōnem. Beatitudo conſiſtit et eſt ponenda in illo bono qd̓ non requirit̉ ꝓpter aliud. ſꝫ propt̓ ſe ſolū. Cuiꝰ ratō eſt.quia cū beatitudo eſt ſūmū bonū homīs non eſt adalterum. ſꝫ omnis potentia eſt ad alterū. vt patebitin ſequēti capitulo. gͦ ⁊cͣ. Tercio beatitudo ī potentia hūana nō conſiſtit. eo ꝙ beatitudo eſt bonūꝑfectum ſūme ꝑficiens. et formo ſic rōnem. Aeatitudo eſt ponenda in illo bono ex cuiꝰ adeptōne homō maxime efficit̉ bonus. ſed ex duobo homo v̓tuoſus et ꝑfectus efficit̉. ſcꝫ ex oꝑatione recta. et exdei viſione. gͦ ⁊cͣ Primo homo bonꝰ vel v̓tuoſtisefficit̉ ex actōne recta. qd̓ patꝫ. quia ſicut ex oꝑatione iniuſta et mala quis efficit̉ malus. ita ex oꝑatōne iuſta et recta homo efficitur bonꝰ. Secūdoin futuro homo ꝑfectus efficit̉ ex dei adeptōne quecauſatur ex viſione dei. Vn̄ ſuꝑ illo verbo pͣs. mihi aūt adhere̓ deo bonū eſt. dicit gloſa. ꝙ nihil eſtmelius in futuro qͣꝫ facie ad faciem deū videre. ſedex potentia benefaciendi vel malefaciendi homo nōdicit̉ bonus vel malꝰ. et multo minꝰ miſer vel felix.qd̓ duplicit̓ probo. Primo rōne. ꝙ ſi aliqͥs ex potentia bn̄faciendi diceret̉ bonus velfelix. tūc beatitudo ſeu felicitas cōueniret actu dormiētibꝰ et inſortunatis et ocioſis. eo ꝙ in talibus potentia br̄faci.endi manet. hoc aūt eſt incōueniens. gͦ et pͥmū.Secūdo hoc probo ſimilitudine. Nā in quodā mōte macedonie quidā ludi fiebant ad exercitiū pugene qui ludi olimpia dicebant̉. in quibus ludis nōcoronabant̉ aliqui ex eo ꝙ eſſent fortiſſimi et optirni pugnatores cum nō pugnarent. ſed illi qͥ pugnabant et obtinebant victoriā coronabant̉. tuxtaillud ꝙ dicit apoſ. ij. ad thi. ij. non coronabit̉ niſiqui legitime certauerit. Sic a ſimili non om̄is eſtbonus qui pt̄ bn̄facere. ſed qui potentiam ponit inactum ſcꝫ qui bn̄facit. neqꝫ malꝰ eſt aliquis ex hocꝙ poteſt malū facere. ſꝫ qui potentiam ponit ī actūſcꝫ qui male facit. Similit̓ homo nōdicit̉ felix quiad ſūmū bonū qd̓ deꝰ eſt pt̄ attingere. ſꝫ qui ꝑ actūattingit. Qarto bt̄itudo in mūdana potentianon conſiſtit. eo ꝙ beatitudo eſt bonū poſſeſſuꝫ nōvicioſe ſed recte qd̓ expediens eſt. et formo ſic rationē. Bt̄itudo ſemꝑ eſt ī bono meliori vel excellentōriponēda. ſed meliꝰ vel excellentiꝰ bonū eſt quōnullꝰpt̄ male vti quale eſt bonū glorie. qͣm illud quo hōpt̄ bn̄ vel male vti quale eſt bonū mūdane potētie.nam potentia aliquis bn̄ vel male vtipt̉. eo ꝙ potetie rōnales ſūt ad oppoſita. vti ph̓us dicit. Hec beatus tho. contͣ gētiles li. iij. c. xxix. ꝑ totū. Ꝙin mūdana potētia bt̄itudo non ꝯſiſtit. Capi. vjEatitudo in potentia hūana. ꝙ bt̄itudoO in mūdana potentia non cōſiſtat vt quidam dixerunt probo ſcd̓o qͣtuor rōnibo.Nria rō eſt. ꝙ potētia mūdana ē duratōe modica